Scholia in Homerum Scholia in Odysseam 2.17.3

ed. Wilhelm Dindorf

View: By Book

Scholia in Odysseam. Scholia in Homerum. ed. Wilhelm Dindorf. United States. 2016.

Sponsored by Harvard College Library.

Current edition First1KGreek

Scholia in Odysseam (Greek) (Scholia in Homerum. Scholia Graeca in Homeri Odysseam, Volumes 1-2. Dindorf, Wilhelm, editor. Oxford: Clarendon Press, 1855.)

Notes on the current edition

Scholia in Odysseam

1. 3—8. Hoc Argumentum apud 25. Ad v. 10. ex H. enotatum Eustathium p. 1810. ἀνθρώπινον δὲ τὸ μεταβουλεύσασθαι.
2. 5. Addidi ἔοικεν. grapha derivata sunt. BUTTM. 9. ἡ κυκλικὴ] Vide ad π, 195. 26. ἄντιτα et ἀντίτιτα Buttm. pro 17. δοῦλαι Buttm. δούλας H. δού- ἀντίτιτα, ἀντέπειτα. In H. annota- λους Q. tum συγκοπή ἐστι τοῦ τίτιτα (corr. 25. γρ. Τηλέμαχʼ ἑκατόμβας] En ἀντίτιτα). gemina plane hic et ad v. 529. ac 28. νῦν] νῦν δὲ H. memorabilia exempla sphalmatum 29. ἀγορὴν ἐσελεύσομαι] Sic H. in putidissimorum, quae tamen cum textu, inserto a correctore δʼ. In M. gravi sigla γρ. in alia etiam apo- est ἀγορήνδʼ ἐλεύσομαι. in aliis ἀγο-
3. ρήνδε ἐλεύσομαι, quæ Aristophanis πῇ σπέρχω. lectio fuit, ut videtur, nisi mutilata 17. κλισμῷ] Vid. ad π, 97. est annotatio scholiastae, quae for- 19. ἐνδυκέως—υἷα] Sic H. et Vind. tasse ad ἀγορήν vel ἀγορήνδε potius in textu, nisi quod υἱόν est in Vind. spectavit quam ad verbum ἐλεύσο- 20. In his aliquid erroris est. μαι vel ἐσελεύσομαι: quemadmodum Nec ἐὸν παῖδα, quod Duentzer. p. α, 88. libri alii Ἰθάκην, alii Ἰθάκηνδʼ 86. metro utcunque adaptavit ὃν ἐσελεύσομαι. Ceterum Cobetus con- παῖδα scribendo, ab Ζenodoto scri- jicit utrique versui ἐσελεύσομαι ex si potuit, nec suflicit conjicere ἐὸν antiquo glossemate illatum esse υἱόν vel φίλον υἱόν. Nam quum pro ἐπιείσομαι, quod servatum est scholiasta versum totum ponat, vi- ο, 504. αὐτὰρ ἐγὼν ἀγροὺς (vel ἀγρόνδʼ ) dentur Aristarchi et Ζenodoti ex- ἐπιείσομαι. οἶκονδ᾿ ἐσελεύσομαι est ΙΙ. emplaria non in ultimo solum vo- ζ, 365. ubi libri plures οἶκόνδε ἐλεύ- cabulo inter se discrepasse. Vide- σομαι eodem cum hiatu quo hic tur scripsisse ἐνδυκέως, ὡσεί τε πατὴρ ἀγορήνδε ἐλεύσομαι. ὃν παῖδʼ, ἐφΐλησε, fortasse inductus 10. In V. sequuntur verba ex duorum similium locorum compa- Etymol. Mag. p. 723, 22. repetita, ratione, ΙΙ. ι, 481. ὁ δέ με πρόφρων σπέρχω σημαίνει τὸ κατεπείγομαι σπεύ- ὑπέδεκτο, καί με φίλησʼ, ὡσεί τε πατὴρ δω καὶ συστρέφω. ἴσως ἀπὸ τοῦ περιέ- ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον etc. χεσθαι. συμπεριέχω οὖν, καὶ συγκο- et Od. π, 17. ὡς δὲ πατὴρ ὃν παῖδα
4. φίλα φρονέων ἀγαπάζει ἐλθόντʼ ἐξ ἀπίης modum, quod responsio Penelopes γαίης—ὣς τότε Τηλέμαχον θεοειδέα δῖος αἱ γὰρ τοῦτο, ξεῖνε κ. τ. ἐ. Theocly- ὑφορβὸς πάντα λύσεν περιφύς. meai oratione abjecta stare plane 3. ἐφήει] Hujusmodi scriptura si non poterat. Manifestum est ita- exstitit, debuit esse ἐφίει. que veram esse lectionem Har. 4. Conf. schol. δ, 343. leianam ις΄, sed eo referendam ubi 9. δὲ om. Q.: ego malim ab- notam ponit cbd. Q. et ponere vo- esse καί: opponuntur enim hæc ex lebat scriba quoque codicis Harl. Iliade verbis his κεχάροντο π. A. aberrans ille quidem a versu ὣς BUTTM. φάτο retro ad versum ὣς ἔφατʼ. Ita 11. Præfixi huic annotationi nu- salva narrationis serie tolluntur merum versus 150. cum Buttman- versus 150—165. comprehendentes no. Referebatur ad v. 147. unde sermonem Theoclymeni cum re- Porsonus numerum ις΄ in ιε΄ mutari sponsione Penelopes. Atque sic volebat, “nimirum quoniam sex- diserte schol. 160. quanquam cor- tus decimus ab 147. versus est hic ruptum et ipsum.” BUTTM. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε π. Πηνελόπεια, 13. γρ. ἔστιν] Hoc Porsonus ad- qui ante insequentes abesse non modum probabili conjectura natum potest. In ed. Mediol. eadem nota putat ex ἰστίη, allito olim primae e cod. Q. legitur, sed cum numero versus 156. voci ἱστίη: sic enim ιβ΄, relataque ad versum 150. Quod Harl., sed alia exempla ἑστίη, quo praeferendum utique est Porsonianæ probabilior etiam fit conjectura. rationi, quoniam servantur ita ulti. BUTTM. mi versus e sermone Telemachi, 15. οἱ β΄— ἀκαίρως Buttm. pro οἱ qui cur improbati fuerint plane non ιβ΄—οὐκ ἀκαίρως. apparet. Sed in utraque ratione 16. ἐπεὶ καὶ] ἐπεὶ δὲ Vind. istud remanebat maximum incom- πρὶν εἰσελθεῖν ἐν τῇ νηΐ] Verba mu-
5. tila fortasse sic restituenda, πρὶν καὶ κ. τ. ἑ. Perversa autem con- εἰσελθεῖν (sc. εἰς ἄστυ) οὐκ ἐν τῇ νηῒ—. demnationis causa affertur, quod LEΗRS. Arist. p. 107. ante conscensam navem augurium 1. κοινοτέροις] εἰκαιοτέροις Vind. fecerit Theoclymenus; nam post ἀπὸ—ἐμεῦ] Hac ultimi versus in. descensionem potius hoc evenit (ο, dicatione nostra quam supra ex- 525 ssq.). Verum haec ipsius scho- posuimus ratio confirmatur plenis. liastae confusio relinquenda est ei- sime, apparetque simul, istud ἔφατο dem. Pro οὐκ ἀκαίρως autem legen- quod in scholio hic praecedit mu- dum esse ἀκαίρως sponte nunc pa- tandum esse non in ἔφατʼ, sed in tet; nisi quis alium corrigendi mo- φάτο. Verum nova nunc oritur dum comminisci potest quo locutio quaestio quinam sint illi duodecim quoque aptior prodeat. Quare hoc versus qui in praestantioribus ex- etiam observo pro ἐγεγώνευν in emplis damnabantur. Eam tamen, schol. Vind. scriptum esse ἐγεγώνευ, ne longus sim, ita statim dirimam, in Mediol. ἐγεγώνευε. BUTTM. ut manifestas hujus acholii cor- 4. Idem significationis discrimen ruptelas probabili ratione tollam. tradit Eustath. p. 1814, 36. qui de Atque hoc certe facile omnibus, utraque scriptura. δειπνητός et δειπνη- opinor. persuadebo, pro οἱ ιβ΄ le. στός dixit. Conf. etiam Etym. M. gendum esse οἱ β, spectarique hos p. 262, 45. ipsos versus 160. 161. A qua ra- 11. καλόν Buttm. pro οὐ καλόν. tione hoc neminem certe absterre- 15. καὶ Ἀριστοφάνης] καὶ indicat bit quod verbum ἐγεγώνευν a scho. hunc versum non ab solo Aristo- liaste videtur defendi. Nam hoc phane esse rejectum. Sic p. 662, utique manifestum est, sententiam 20. est ἠθέτει καὶ Ἀρίσταοχος. horum versuum damnari his ἐπεὶ
6. 1. Verba τὸ πλεῖστον τῆς ἡμέρας verbum παρακείμενον, rescribendum παρελήλυθεν sunt etiam in P. V. putabat ἡ πόλις. Ego logicis his 10. τὴν ὁδόν] Conf. Apollon. Lex. legibus scholiastas astrictos non s. v. οὐδός. existimo. BUTTM. 12. Πτερελάου codex Barnesii et 20. Πτερελάου] περελάου B. Q. Eustathius p. 1815, 50. Περελάου V. Recte scriptum apud Eustath., qui 13. Κεφαλληνίαν scripsi pro Κε- hoc scholion excerpsit p.1815, 50. 24. Λαμπετίην Barnes. ex cod. φαληνίαν. 16. εἶναι Buttm. pro εἶναι καί. Λαμπετήεντα H.Q.V. 17. Pro ἡ νῆσος Spohnius (de extr. 27. οὕτως] τούτῳ H. Q. Odyss. parte p. 84.). ob sequens
7. 1. εἰδὼς om. Q. male, opinor, ὁ ἤλεκτρος dicitur τῆς 2. διδάξας —ἐπιβὰς δὲ] Sic V. in ἀρχαίας οἰμωγῆς ἀποδακρύειν (decidere editionibus recentioribus. Nam in ut lacrima) καρπὸς ἀπὸ τοῦ δένδρου. antiquis:—διδάξας. ὅτι δὲ μεταίχμιον Atque ita pro superiori ἀνάμνησιν ἐπιβὰς ἐκεῖνος τοῦ ἄρματος. In Me- reponendum quod res poscit, ἀμνή- diol. ita: διδάξας. ἐπιβὰς δὲ ἐκ. τ. α. στίαν. BUTTM. omissis intermediis. BUTTM. 11. τοῦ δένδρου H. τῶν δένδρων Q. 3. ἐφέρετο] ἤλαυνεν V. ὥστε πάντα τὰ] ὥστε ταπεινῶντα παν- ἡ δὲ—τραγικοῖς om. H. Q. τα τὰ Barnes. e MS. Nam in edd. 14. χωρὶς τοῦ σ] Alii igitur qui- ant. erat ταπεινῶν τὰ πάντα, in qui- dam legebant ἡγηλάζεις. Quæ sane bus nominativus quidem non repre- lectio, principum criticorum pace hendendus erat, sed articulus non dixerim, mihi longe melior vide- suo loco stabat. Vix hujus loci tur. Alloquitur enim subulcum est verbum ταπεινοῦν. BUTTM. Melantheus et singularem propo- 8. κατελεήσας (καὶ ἐλεήσας Q.) ὁ sitionem generali sententia com- Ζεὺς] κατελεήσαντα τὸν Δία H. probat. PORS. Non assentior. 9. μεταβάλλων] μεταμορφῶν V. Singularitas enim sententiae satis αὐτὰς om. H. Q. exprimitur illo νῦν, irridenti autem 10. οἰμωγῆς ἀποδακρύοντα τοῦτον] longe melius convenit usus tertiæ Vulg.—οἰμωγῆς. ἀποδακρύονται δὲ τοῦ- personae. BUTTM. τον—. Sed Mediolanensis scriptura 18. συβωτεῖν—κακῶς Buttm. pro praeferenda videtur. Ignota enim βωτεῖν—καλῶς. vox media ἀςοδακρύονται; contra non
8. 6. παραστάσι Buttm. pro παρα- 13. ψωμοὺς—] Manifesta prioris στάσεσι. scholii depravatio, cujus initia in 7. θλιβήσεται] Sic in Vulg. ed. V. ubi est ψ. οὓς οὐκ ἄν τις κωλύσῃ δ. ant. et in Q., ut videri possit Æo- τ. βρ. BUTTM. Solaecus utroque lismus esse in usu futuri medii pro in scholio est usus conjunctivi pro fut. pass. Sed satis manifestum optativo. est referri hoc ad scripturam φλί- 14. λαμβανομένας] λαμβανόμενα B. ψεται. Vid. Eustath. Quare in re- Q. centt. editionibus ita interpolatum 16. ἄορα] ἀόρια B. Q. legitur scholium: φλίψεται] Αἰολι- 19. μετὰ τοῦ σ Buttm. pro μετὰ κῶς. ἔνιοι, θλίψεται, θλιβήσεται, ὃς οὐκ τοῦ σ τρίποδας. κ. τ. λ. BUTTM. 21. ἢ ἄορας post γυνή lectum de- ὃς οὐκ ἐκβήσεται om. Q. levit Buttm. 8. εἴξει] ἄξει Q. 24. αἱ μάνδραι] Conf. Eustath. 10. φλίψεται] Sic H. in textu, sed p. 1818, 13. mutatum a correctore in θλίψεται.
9. 4. ὀρὸς] ὁρρῶς H. 18. ἀμφὶ κάρη] ἀμφικάρη H. in 5. ὀρὸς (ὀρρὸς Q.) ἡ ὐδατώδης—ὐπο- textu. στάθμη] θορόν, ὀρὸν, ἀντὶ ὀρρόν. τὴν ἀμφικαρῆ] ἀμφικάρη hic quoque ὑδατώδη καὶ ἐφθαρμένην ὑποστάθμην V. H. ἀμφὶ κάρη B. Q. Correxi ἀμφι- In M. qui in textu καὶ ὀρὸν habet, καρῆ ex Eustathio p. 1818, 47. qui in marg. annotatum γρ. θορόν. de utraque scriptura dixit, omissis 12. ἀκόρεστον— ἅλις ἔχειν om. tamen grammaticorum nominibus. Vind. In H. hoc est scholion, 25. ἐντινάγματα V. cum Eustath. ἄναλτον : ἀπὸ τοῦ μηδέποτε ἅλις ἔχειν. p. 1818, 39. τινάγματα Q. ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἄναλδον. σφῆλαι, ὅ ἐστι om. Q. 13. ἄναλδον]ἄναλγον Q. ἄναλσον Vind. 26. κινῆσαι] κινηθῆναι Q.
10. 1. E cod. B. qui habet poste- 10. προείρηται γὰρ ὡς] προῄρηται riora inde ab ἴσως, postrema atfe. γὰρ καὶ H. runtur ita: σημαίνει δὲ (mendose 14. Sequitur in H. annotatio ad pro σφέλα δὲ) τὰ μ. υ. καὶ τὰς βά- v. 250. adscripta τιμὴν ἀφʼ ἦς ἔξω τί- σεις. BUTTM. θησιν. 4. ἐμφαντικῶς Eustath. p. 1818, 15. ἀναστρέφεσθαι] Conf. Joann. 49. ἐμφατικῶς V. Alex. Τον. παραγγ. p. 28, 11. 7. ἀμφουδὶς] Conf. schol. λ, 597.
11. 2. ὑπεοο λίσσαιτο] Aristarchi in- 6. δόσεο M. δόσαιο H. te em νικήσειεν memorat 19. καὶ τὰ] καὶ om. Q. exico: qui haud du- 29. ἀπόθητος et ἀνεπ. et etiam in pliciter per νικήσειεν, V. editionibus recentioribus, ad. ὅπλοις explicuerat, ut dito ἀτημέλητος. Aristarch. p. 147. 30. Addidi ἀποιχομένοιο, quod in υλεύσει est etiam in H. indicatur literis οιο super ου in textu scriptis.
12. 7. ἔνιοι μὲν κ. Ἀρίσταρχος δὲ et δὲ 13. τάρφεσιν] Sic est Il. ε, 55. post τινὲς om. Q. ο, 60t 8. κυνοραισταὶ M. κυνοραῖστά Q. 15. κυνῶν V. κυνός H. Plurali 9. ἐρεείνετο] ἐρέεινε H., sed eraso, utitur Eustat1. p. 1822, 39. ut Porsono videbatur, τὸ. 23. ῥοπῆς] ὁρμῆς V.
13. 1. μελίας—μελία] μελείας —οὐ- iterum δεδειπνήκειν pro —ει ; in Q. μελία H. autem lacunose οὕτω δεδειπνήκει. 10. Ἡσίοδος] Οp. 315. Conf. Tum in Q. mendose ἤσκει κεν ε. κ. In cod. B. nil nisi hoc: εὖθ᾿ ὅδ᾿ 20. μέχρις οὖ] Hoc etiam in V. ἐδειπνήκει] ἀντὶ τοῦ δεδειπνήκειεν. BUT. 21. Dedi quod uterque dare vo- 27. ἐνδεξία] Fort. ἐν δεξιᾷ, licet luit. Nam in Harl. ultimo loco contra metrum, vel ἐπιδέξια.
14. 10. καί ποθι] καί ποθι πέθεν H. πο- 21. τρύξω—καταπονήσοντα] τρύξω. θὲν est glossema ad ποθι adscri- σημειωτέον (σημαίνει Buttm.) δὲ τὸ καταπονήσοντα. ἔνθεν—τρύγη. ἀποτρύ- ptum. 20. Addidi Ἄλλως. ξαι καὶ συνθλίψαι B. Q.
15. 2. βούλεται om. H. Verba ὡς ἐν παραβάσει, quae ego 4. λάβοι H. λάβῃ B. Q. non magis intelligo quam Mei. 5. μοι Buttm. pro με. nekius Com. vol. 4. p. 168., cor- 17. Διὸς ἄγγελος om. B. Q. rupta videntur. 19. περισσὸν hic et in scholio ad 29. λαμπρῶς πάνυ Meinekius pro v. 369. scripsi pro περισσός. λαμπρῶς πάνυ λαμπρά. 28. Μισουμένῳ H. μασουμάνῳ Q.
16. 1. ὁ Buttm. pro ὡς. BUTTM. 2. εὔνοιαν H. ἄνοιαν Q. 18. ἴδηαι] Hoc in textu habet 6. ξείνῳ] Hoc ipsum in libris om- M. cum γρ. ἵκηαι. nibus legitur. Non apparet quid 20. ἀχθεσθῆναι H. ἀσχεθῆναι scholiasta voluerit. V 11. πολλοὶ] Barn. habet πόλεις. 21. ἀνέγνωκε H. ἀνέγνοσε B. Q. sed tacite, et per sphalma, opinor: In V. hoc scholion sic scriptum, ὁ certe obscuritas scholii ita non μὲν Ἀ. δασέως ἀνέγνω καὶ ἀ. τοὺς ἅλας, tollitur. In ed. ant. punctum est Κ. δὲ ψιλῶς οὐδʼ ἄλλα, ἐκδεχόμενος τὰ post Ἰλιάδι. Hinc suspicor primam κόπρια, ἃ παρὰ τῷ οὐδῷ κεῖται, οὐδὸς δὲ scholii partem mutilam esse, quam ὁ βατήρ. Hesych. Οὐδ᾿ ἅλα· οὐδὲ τὸ mentionem Cinvrae ex Iliade olim ψυχρὸν καὶ ἄφθονον εἰς χρῆσιν. habuerit, posteriorem autem de- 22. οὔδαλα M. οὐδάλα H. οὐδʼ ἄλα pravatam ex his, πολλοὶ γὰρ Κύπρου B. Q. οὔδαλα ψιλῶς Eustathius, qui βασιλεῖς ἤσαν ; vid. schol. 442. init. hoc scholion excerpsit p. 1828, 3.
17. 6. τος Buttm. pro ταῖς. 19. εἰδείη] εἴδει ἢ H. εἴδῃ ἢ Vind. 7. αὐτῷ οἱ λοιποὶ] Sc. Ulvssi proci 22. πλήρεις— προσέδοσαν] Sic hoc ceteri. BUTTM. loco H. In Q. legitur ad π, 103. 12. λείπει om. H. qui τί τι post 27. προσφθέγξομαι Buttm. pro θεός ἐστιν habet. φθέγξομαι.
18. 2. ἐπιμερόεντα] Hoc dupliciter ac- satis probabile. cipi potest, vel ἔπεα μερόεντα, a recto 6. Ἀντίνοος] Absurde: vid. ad μερόεις i. q. ἱμερόεις, vel ἔπεʼ ἠμορόεντα 50. sive ἀμορόεντα, id est οἷον ἀθάνατα, 15. πεπαθοίης] Manifestum indi- μόρου μὴ μετέχοντα, μορόεντα ex- cium variae lectionis καὶ κήδεʼ ἅπερ plicat Apollon. Lex., uno verbo πεπαθοίης. BUTTM. ἄμβροτα, ut Sophocles Antig. 1121. 23. ὕλην] Corruptum. ἔπη ἄμβοοτα. LOBECK. Pathol. 28. παραγενόμενος Buttm. pro πα- Elem. vol. 1. p. 72. Nihil horum ραγινόμενος.