1. 1. ὑφ’ ἤμῶν H. ἐφʼ ἡμῶν V. ἐφʼ scholio ad v. 441. ἡμῖν S. παρʼ ἡμῖν E.Q. 15. μαλίων] μαλίον, sic duplici 2. εἶχε] τόδε ἔχει S. λλ, scribenda videtur hæc vox ubi- ἱμάντας S. τοὺς ἱμάντας ceteri. cunque vellus et floccos significat, ὃν—ὃν] ἓν—ἓν Maii editio. ut infra ad δ, 135. ubi vel ex ac- 3. καὶ ἀνοῖξαι] καὶ om. S. centu patet pro μαλίον scribendum τὸ κλεῖθρον] τῷ κλείθρῳ S. esse μαλλίον. Contra μάλιον uno λ νῦν οὖν] νῦν μὲν E.Q. et proparoxytone nonnisi de ca- 4. κλεῖθρον δὲ—ἰμάντος solus ha. pillis in usu fuisse videtur: cf. Schneid. et Ducangium. BUTTM. bet S. 5. ὃς συνέχει-ἔσωθεν ἀνούγειν] Haec 18—22. Hoc argumentum apud soli habent M.S. Post ἀνοίγειν per- Eustathium p. 1429. git S. ἱμάντες, τοῖς ἱμαντοδέτοις δὲ ὧν 20 et 21. τοῦ et τῆς habent M. ἐκτετρημένων ἢ τῶν ἱμάντων, δηλαδὴ et Eustathius, om. ceteri. τῶν ἐνηλάτων, ἔκτασις γίνεται τῷ κρι- 20. καὶ λαβσν] λαβὸν δὲ S. κίω, ᾧ ἐπισπώμεθα τὴν θύραν, τῷ λεγο- 21. ἑταίρους] ἑτέρους S. μένηῳ κόρακι, τῷ ἐπισπάστῳ τῆς θύρας. 22. Post δόναντος H. add. περὶ Quæ partim supra leguntur in τοῦ μὴ εἶναι εἱμαρμένην καὶ τύχην καὶ