Scholia on Book 1 of Apollonius' Argonautica, ed. Carolus Wendel, 4.156-66a.b4-cl0066

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

156—66 a. ἡ δέ μιν ἀρκέυθ〈οιο〉: ἐν τούτοις καὶ τοῖς ἐφεξῆς φησι τὴν Μήδειαν, ἐπιρραίνουσαν ἀρκεύθῳ φάρμακον, κοιμίσαι τὸν δράκοντα ἐπάδουσαν, καὶ οὕτω τὸ κῶας ἀνελέσθαι καὶ χωρισθῆναι ἀμφοτέρους ἐπὶ τὴν ναῦν κοιμωμένου τοῦ θηρίου, συμφώνως Ἀντιμάχῳ (fg 10 B. II 291). καὶ Φερεκύδης φησὶν ἐν Ζ' (3 fg 31 J.) φονευθῆναι τὸν δράκοντα ὑπὸ Ἰάσονος. ἡ δὲ ἀρκέυθος δένδρον τι ἀκανθῶδες, Ἀπόλλωνος ἴδιον, ὡς ἱστορεῖται ἐν γ' τῶν εἰς Μουσαῖον ἀναφερομένων (2 B 2 Diels-Kranz).

156-66 a. ἡ δέ μιν ἀρκέυθ〈οιο〉: in these and the following lines he says that Medea, sprinkling the drug with juniper, put the dragon to sleep by chanting, and thus took the fleece and both departed to the ship while the beast slept, in agreement with Antimachus (fg 10 B. II 291). And Pherecydes says in the seventh book (3 fg 31 J.) that the dragon was killed by Jason. The juniper is a thorny tree, sacred to Apollo, as is recorded in the third book of the works attributed to Musaeus (2 B 2 Diels-Kranz).

¹²³⁴⁵⁶

Scholia on Book 1 of Apollonius' Argonautica. . ed. Carolus Wendel. . .

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Commentary (Carolus Wendel, 1935/2026, translated by deepseek-v4-pro) (OCR draft) (Greek) ()

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Argonautica Perseus (The Argonautica of Apollonius Rhodius, Apollonius, Rhodius, creator; Mooney, George W, editor, translator. London: Longmans, Green, and Co., 1912.) — 4.183 focus

Ἠὼς μέν ῥʼ ἐπὶ γαῖαν ἐκίδνατο, τοὶ δʼ ἐς ὅμιλον

ἷξον· θάμβησαν δὲ νέοι μέγα κῶας ἰδόντες

λαμπόμενον στεροπῇ ἴκελον Διός. ὦρτο δʼ ἕκαστος

185

ψαῦσαι ἐελδόμενος δέχθαι τʼ ἐνὶ χερσὶν ἑῇσιν.

Αἰσονίδης δʼ ἄλλους μὲν ἐρήτυε, τῷ δʼ ἐπὶ φᾶρος

κάββαλε νηγάτεον· πρύμνῃ δʼ ἐνεείσατο κούρην

ἀνθέμενος, καὶ τοῖον ἔπος μετὰ πᾶσιν ἔειπεν·

μηκέτι νῦν χάζεσθε, φίλοι, πάτρηνδε νέεσθαι.

190

ἤδη γὰρ χρειώ, τῆς εἵνεκα τήνδʼ ἀλεγεινὴν

ναυτιλίην ἔτλημεν ὀιζύι μοχθίζοντες,

εὐπαλέως κούρης ὑπὸ δήνεσι κεκράανται.

τὴν μὲν ἐγὼν ἐθέλουσαν ἀνάξομαι οἴκαδʼ ἄκοιτιν

κουριδίην· ἀτὰρ ὔμμες Ἀχαιίδος οἷά τε πάσης

195

αὐτῶν θʼ ὑμείων ἐσθλὴν ἐπαρωγὸν ἐοῦσαν

σώετε. δὴ γάρ που, μάλʼ ὀίομαι, εἶσιν ἐρύξων

Αἰήτης ὁμάδῳ πόντονδʼ ἴμεν ἐκ ποταμοῖο.

ἀλλʼ οἱ μὲν διὰ νηός, ἀμοιβαδὶς ἀνέρος ἀνὴρ

ἑζόμενος, πηδοῖσιν ἐρέσσετε· τοὶ δὲ βοείας

200

ἀσπίδας ἡμίσεες, δῄων θοὸν ἔχμα βολάων,

προσχόμενοι νόστῳ ἐπαμύνετε. νῦν δʼ ἐνὶ χερσὶν

παῖδας ἑοὺς πάτρην τε φίλην, γεραρούς τε τοκῆας

ἴσχομεν· ἡμετέρῃ δʼ ἐπερείδεται Ἑλλὰς ἐφορμῇ,

ἠὲ κατηφείην, ἢ καὶ μέγα κῦδος ἀρέσθαι.

205

ὧς φάτο, δῦνε δὲ τεύχεʼ ἀρήια· τοὶ δʼ ἰάχησαν

θεσπέσιον μεμαῶτες. ὁ δὲ ξίφος ἐκ κολεοῖο

σπασσάμενος πρυμναῖα νεὼς ἀπὸ πείσματʼ ἔκοψεν.

ἄγχι δὲ παρθενικῆς κεκορυθμένος ἰθυντῆρι

Ἀγκαίῳ παρέβασκεν· ἐπείγετο δʼ εἰρεσίῃ νηῦς

210

σπερχομένων ἄμοτον ποταμοῦ ἄφαρ ἐκτὸς ἐλάσσαι.

ἤδη δʼ Αἰήτῃ ὑπερήνορι πᾶσί τε Κόλχοις

Μηδείης περίπυστος ἔρως καὶ ἔργʼ ἐτέτυκτο.

ἐς δʼ ἀγορὴν ἀγέροντʼ ἐνὶ τεύχεσιν· ὅσσα δὲ δέ¹ πόντου

κύματα χειμερίοιο κορύσσεται ἐξ ἀνέμοιο,

215

ἢ ὅσα φύλλα χαμᾶζε περικλαδέος πέσεν ὕλης

φυλλοχόῳ ἐνὶ μηνί—τίς ἂν τάδε τεκμήραιτο;

ὧς οἱ ἀπειρέσιοι ποταμοῦ παρεμέτρεον ὄχθας,

κλαγγῇ μαιμώοντες· ὁ δʼ εὐτύκτῳ ἐνὶ δίφρῳ

Αἰήτης ἵπποισι μετέπρεπεν, οὕς οἱ ὄπασσεν

220

ἠέλιος πνοιῇσιν ἐειδομένους ἀνέμοιο,

σκαιῇ μέν ῥʼ ἐνὶ χειρὶ σάκος δινωτὸν ἀείρων,

τῇ δʼ ἑτέρῃ πεύκην περιμήκεα· πὰρ δέ οἱ ἔγχος

ἀντικρὺ τετάνυστο πελώριον. ἡνία δʼ ἵππων

γέντο χεροῖν Ἄψυρτος. υπεκπρὸ δὲ πόντον ἔταμνεν

225

νηῦς ἤδη κρατεροῖσιν ἐπειγομένη ἐρέτῃσιν,

καὶ μεγάλου ποταμοῖο καταβλώσκοντι ῥεέθρῳ.

αὐτὰρ ἄναξ ἄτῃ πολυπήμονι χεῖρας ἀείρας

ἠέλιον καὶ Ζῆνα κακῶν ἐπιμάρτυρας ἔργων

κέκλετο· δεινὰ δὲ παντὶ παρασχεδὸν ἤπυε λαῷ

230

εἰ μή οἱ κούρην αὐτάγρετον, ἢ ἀνὰ γαῖαν,

ἢ πλωτῆς εὑρόντες ἔτʼ εἰν ἁλὸς οἴδματι νῆα,

ἄξουσιν, καὶ θυμὸν ἐνιπλήσει μενεαίνων

τίσασθαι τάδε πάντα, δαήσονται κεφαλῇσιν

πάντα χόλον καὶ πᾶσαν ἑὴν ὑποδέγμενοι ἄτην.

235

Notes on the current edition

Scholia on Book 1 of Apollonius' Argonautica

1. 7 Et. Gen. (AB) ἄρκευθος: φυτὸν ἀκανθῶδες (A, εἶδος φυτοῦ ἀκανθώδους B), οὗ τὴν ὀδμὴν πάντα τὰ ἑρπετὰ ἀποστρέφονται. παρὰ τὸ τὴν ἀράν, ὅ ἐστι βλάβην (ὅ — βλ. A, om. B), κεύθειν· ἡ τὴν ἀρὰν κεύθουσα, ἀράκευθος καὶ ἄρκευθος. ἢ διὰ τὸ ἔχειν τὰς ἀκάνθας κεκρυμμένας. οἷον IV 156. Ἀπολλώνιος (οἷον sqq. A, om. B). Et. Gud. 197, 21 De Stef. sch. Theocr. I 133 b. c

2. 7 Etymologicum Genuinum (AB) ἄρκευθος: a thorny plant (A, a kind of thorny plant B), whose smell all reptiles avoid. From ἀρά, which is harm (ὅ — βλ. A, om. B), and κεύθειν: the one that hides harm, ἀράκευθος and ἄρκευθος. Or because it has hidden thorns. As in IV 156. Apollonius (οἷον sqq. A, om. B). Et. Gud. 197, 21 De Stef. sch. Theocr. I 133 b. c

3. 3 φησι F : φασι τὸ φάρμ. P 6 〈... δὲ〉 καὶ Φερεκύδης Wil. ad l.

4. 3 φησι in F : φασι τὸ φάρμ. in P 6 〈... δὲ〉 καὶ Φερεκύδης Wil. ad l.

5. 8 ἱερόν pro ἴδιον Platt

6. 8 ἱερόν for ἴδιον Platt

Scholia on Book 1 of Apollonius' Argonautica 4.156-66a.b4-cl0066

ed. Carolus Wendel

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Notes on the current edition

Stable identifiers