Catenae (Novum Testamentum) Supplementum et varietas lectionis ad catenam in evangelium sancti Lucae (e cod. Oxon. Bodl. Laud. 33) 2

P. 6, 1. 16. ἀνεμνημόνευσε B.

Ἰστέον ὅτι τοὺς μὲν ἄλλους Εὐαγγελιστὰς ἐξ αὐτῶν ἀρχομένους ἐστὶν ἰδεῖν τῶν πραγμάτων· τὸν δὲ μακάριον Λοῦκαν καὶ προοιμίοις ἐπιβάλλοντα καὶ συγγνώμην ἑαυτῷ πραγματευόμενον, ὅτι δὴ (Cod. δεῖ) μέλλοι μεγάλα ἐκτίθεσθαι· καὶ γάρ φησιν “ ἐπειδή περ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν.” τὸ ἔπεχειρησαν·

ἀντὶ του ὅτι.

7, 1. τοῦ Θεοῦ Ἐκκλ. cum Edd.

7, 3. γέγονεν καὶ τελείᾳ καταλήψει παρακ. τοῖς ἔργοις. πραγμάτων
δέ φησιν, ἐπειδὴ οὐ κατὰ φαντασίαν κατὰ τοὺς αἱρετικῶν παῖδας ἐθαυματούργησεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ παρουσίαν, ἀλλὰ τυγχάνων ἀληθεία ἀληθῶς ἐνήργησε τὰ πράγματα. “ οἱ ἀπαρχῆς” δὲ εἶπεν, ἵνα τὸ ἀξιόπιστον τῆς συγγραφῆ, ἑαυτῷ πραγματεύσηται. οὐδὲ γὰρ παρέλαβόν φησιν ἀπὸ τῶν ἐν μέσῳ
παρηκολουθηκότων, οὐδὲ ἐδιδάχθην ἀπὸ τῶν κληθέντων μετὰ τὰ πράγματα· ἀλλ’ ἐκ τῶν ἀπαρχῆς αὐτοπτῶν καὶ ὑπηρετῶν γενομένων τοῦ λόγου. παράγει δὲ τοὺς μάρτυρας πρὸς βεβαίωσιν τῆς οἰκείας εὐαγγελικῆς ἱστορίας· αὐτόπτας δὲ καὶ ὑπηρέτας καλεῖ τοῦ λόγου τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους. δυνατὸν δὲ ἐκλαβεῖν τοὺς
ὑπηρέτας τοῦ λόγου, εἴ τε τὸν διδασκαλικὸν λόγον ὃν παρεδίδου ὁ Σωτῆρ’, εἴτε καὶ αὐτὸν τὸν Θεὸν Λόγον. διὰ δὲ τοῦ “ παρέδοσαν” τὸ ἄφθονον ἐκείνων κηρύττει, ὅτι δωρεὰν λαβόντες, δωρεὰν ἔδωκαν καὶ ἡμῖν.

Τὸ δὲ “ ἔδοξε κάμοι παρηκολουθηκότι ἄνωθεν” δηλοῖ ὡσανεὶ ὅτι
λέγει, ὅτι τάχα ἃν καὶ κινδυνεύσαιμι, εἰ παρηκολουθηκὼς πᾶσιν ἀκριβῶς ἔμελλον σιωπῇ παραδιδόναι τηλικαῦτα πράγματα· γράφω δὲ οὐ ψιλὴν ἀκοήν φησιν παραλαβὼν, ἀλλὰ ἀκριβῶς παρηκολουθηκὼς ἄνωθεν πᾶσιν. ἐπαινεῖ δὲ τὸν μακάριον Λοῦκαν καὶ ὁ Ἀπόστολος λέγων, “ οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ.”
Θεόφιλον δὲ ὀνομάζει πρὸς ὅντινα προφωνεῖ τὸ παρὸν Εὐαγγέλιον, ἄνδρα πεπιστευκότα, θεόφιλον φερωνύμως καλούμενον· ἵνα γινώσκῃ, περὶ ὧν κατηχήθη λόγων τὴν ἀσφάλειαν· ἐπειδὴ γὰρ ἀκοῇ παρέλαβεν ταῦτα, ἀσφαλέστερον αὐτὸν καὶ διὰ γραμμάτων ἐντυγχάνοντα ἐν τῇ πίστει διατηρεῖ.

Μνημονεύει δὲ τῶν ἡμερῶν Ἡρώδου, ἵνα μὴ διαφύγῃ τὸν καιρὸν τῶν πραγμάτων ἡ ἱστορία· βασιλέα δὲ τῆς Ἰουδαίας καλεῖ, ἐπειδὴ τὰ παρὰ Ἰουδαίοις γενόμενα γραφῇ παρεδίδου.

Ονομάζει δὲ τὸν πατέρα Ἰωάννου τοῦ προδρόμου, ἵνα τὴν εὐαγγελικὴν ἱστορίαν ἀρξάμενος ἀπ’ αὐτοῦ, οὕτως εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν
Ιησοῦν παραγένηται, διὰ τοῦτο γὰρ καὶ εἶπεν ἄνωθεν ἵνα μηδὲν παραλείπῃ τῶν ἑξῆς γεγενημένων· ὅθεν καὶ πρώτην ἱστορίαν τὰ κατὰ τὸν Ἰωάννην ποιεῖται, ἵνα τὸν πρόδρομον παραστήσας σαφηνισῃ ’τον κηρυττόμενον·

[εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.]

Ἀττικὸν τὸ σχῆμα κατὰ τὴν λέξιν· γίνεται δὲ κατὰ ἀντίπτωσιν· αὐτοὶ γὰρ τὴν μετοχὴν ἐπὶ τῶν τοιούτων συντάξεων ἀντὶ τῆς ὀφειλομένης αἰτιατικῆς ἐπενεχθῆναι ὀρθὴν ἐπιφέρουσιν, ὡς ἐπὶ τούτου, “ λέγεται τὸν Ἀλέξανδρον Μακεδόνα τρῶσαι τοὺς Πέρσας “ ἐλθὼν εἰς χωρίον τῆς Περσίδος·” ἀντὶ γὰρ τοῦ ἐλθόντα εἶπεν ἐλθών·
καὶ‘ Ὅμηρος·

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἀστράπτων ἐπιδεξιᾶ.

πολὺ τούτῳ καὶ Φιλόστρατος ἐν τῷ εἰς Ἀπολλώνιον καταχρῆται τὸν Τυανέα Cod. L.

7, 26. δίκαιον.

8, 1, βουλομ. δὲ γνωρίσαι.

10. τὸ τῶν om. τὸ Cod.

8, 18. ἠκούσθη γάρ.

8, 24. ἐμφαίνων δὲ τὸ μέγεθος τ. Ιω. ψυχῆς φησὶν, “ ἔσται “ γὰρ μέγας ἐνώπιον Κυρίου.” Cæt. om. B.

9, 7. Θεὸν αὐτῶν.

11. ἔσται πρ.

16. ἐν δυνάμει δέ. ν

9, 17. παρ’ αὐτῶ.

10, 16. νευμάτων.

17. διέμενεν κ.

11, 10. καὶ πατριᾶς om. B.

12, 30. ὄψῃ.

13, 4. οὐχ ἁπλῶς. In marg. Τοῦ ἁφίου Ἀθανασίου.

13, 15. Ναασσών.

13, 16. τ. Ἰ. φυλὴ, ἐξ ἧς νῦν ἡ παναγία παρθένος τῇ ἱερατικῇ τοῦ Λευῒ φυλῇ, ἐξ ἧς ὑπ’. 39. ὡς

14, 7. κοιλίας σου θήσομαι.

9. πὰν. παρθένου Μ.

14, 23. πηλουσιωτου επιστολῆσ τξφ΄.

26. ἠγαλλίασεν.

ἐποίησεν κράτος.]

Ἄλλοσ. οὐ διὰ Μωϋσέως ὡς πάλαι ἐπὶ τοὺς Αἰγυπτίους, οὐδὲ διὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, ὡς τότε Ἰεριχούντεα τείχη κατασείων, οὐδὲ δι’ ἀγγέλου, ὡς ἡνίκα τὰς ρπε΄ χιλιάδας κατεστρώννυε τῶν πολεμίων· οὐδὲ δι’ ἀγγέλου τινός ἀλλὰ διὰ τίνος ; δι’ αὐτοῦ τοῦ ᾠκείου βραχίονος ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, καὶ κατετροπώσατο οὐκ Αἰγυπτίους ἣ Ἀσσυρίους, ἣ τόδε ἢ τόδε τὸ πολέμιον, ἀλλὰ πάντα λογισμὸν ὑπερήφανον, τουτέστι τὸν μὴ ὑποκύπτοντα
καὶ πειθαρχοῦντα τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ, κἂν Ἕλλην ᾖ, κἂν βάρβαρος, κἂν Ἰουδαῖος κἂν Πέρσης, κἂν Ἀσσύριος, κἂν ὅστις ῇ· ἀπείθης γὰρ διαμένων σκορπισθήσεται καὶ ἐκβληθήσεται· οἱ δὲ αὐτὸν φοβηθέντες φόβον λατρείας καὶ ἀγαπήσεως καὶ ὑποτάξαντες αὐτῶν ταῖς διδασκαλίαις τὰ φρονήματα, πάντες ἐλέους καὶ ἀγαλλιάσεως
πλησθήσονται. Cod. L.

“ Διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους·” τίνας τούτους ; τὰς τῆς καρδίας αὐτῶν διανοίας· ἣ οὕτως· “ διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους δια- “ νοίας·” τίνος ; τῆς καρδίας αὐτῶν, τουτέστιν ἃς οἴκοθεν καὶ ἀπὸ καρδίας ἔσχον ὑπερηφάνους διανοίας, εἰς τὸ μὴ πιστεῦσαι αὐτῷ,
καὶ φοβηθῆναι αὐτὸν, ταύτας διεσκόρπισεν, καὶ διεσκέδασεν, καὶ σαθρὰς ἀπήλεγξεν, δείξας παρθένον ἐν γαστρὶ ἔχουσαν, καὶ διὰ τοῦ ἀσπασμοῦ αὐτῆς, Πνεύματος Ἁγίου τοὺς ἀσπασμοὺς πληρουμένους καὶ προφητικοῦ χαρίσματος ἀξιουμένους· καὶ πρόγε τούτων καὶ Ἀγγέλους δείξας ἀνθρώποις ὑπηρετοῦντας, καὶ στείρωσιν
λυομένην· ταῦτα γὰρ πάντα καὶ ἄλλα διὰ τὸν τῆς παρθένου τόκον ἐπιδειχθέντα, διεσκόρπισεν ὡς ἀληθῶς καὶ ἐλίκμησεν τὰς ὑπερηφάνους τῶν μὴ πιστευσάντων διανοίας, οὐδὲ σκιὰν αὐτοῖς ὑπολιπὼν ἀπολογίας. ἀπὸ γὰρ οἰκείας καρδίας, καίτοι τοσαῦτα ἔχοντες τὰ δυσωποῦντα αὐτοὺς ἐφυσιώθησαν καὶ ἐματαιώθησαν·
μήτε τὴν τῆς ἀπογραφῆς αὐτῶν παράβασιν, εἰς τὸ μὴ πιστεῦσαι αἰτιᾶσθαι ἔχοντες· εἴγε πλήρης αὕτη τῶν περὶ τῆς παρθένου καὶ τῆς συλλήψεως αὐτῆς καὶ τοῦ τεχθησομένου προφητείαν· μηδὲ τὴν τοῦ πονηροῦ ἀπάτην καὶ ἐπιβουλήν· αὕτη γὰρ Χριστοῦ τεχθέντος ἠσθένει, ἀλλ’ οἰκείας πωρώσεως καὶ τῆς ὑπερηφάνου
διανοίας τῶν ἰδίων καρδιῶν παραστήσαντες τὸν καρπὸν ὀλέθριον τὴν ἀπιστίαν. Codd. B. et L. quorum prior hæc Photio assignat.

15, 20. κρᾶτ’. αὐτοῦ χ.

16, 1. ἐν τῷ εἰπεῖν ἔμεινεν.

6. συνέρχεσθαι.

16, 12. χρὴ δὲ παρατηρ. ἐν ὁλ. τῇ πάλ’. κ. καινῇ γραφῇ ἐάν που.

16, 15. γεννωμ. καθὼς καὶ ἐνταῦθά φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς, “ τῆ δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη,” κ. τ. e.

17, 1. μέγα τι λογὶς.

2. παιδίου.

14. προαγόρευσιν.

18, 1. δικαιοσύνῃ, ὅπερ γίνεται διὰ τῆς ἐκπληρώσεως πασῶν τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἐντολῶν, οὐ πρὸς ὀλίγον μόνον καιρὸν ἀλλὰ π.

18, 7. γένεσιν.

21. ἡ Χριστοῦ γν.

18, 32. τὸ δὲ εἰς ὁδ’. εἰρ. δ. ἵνα φ. om. B. et Ed.

19, 11. ἐν ὅλῃ.

19, 16. μὴ om. B. mox ἐκ σοῦ μοι. Duo seq. Scholl. om. sed illud quod inc. διατί εἶπεν ὁ Εὐαγγ. assignat Isidoro Pelus. Ἐπιστ. μή.

20, 1. τόπον.

20. ἀποστάντων

21, 3. ἀγγελικὴν στρατείαν.

21, 14. καρδίᾳ, τουτέστιν τοῦτο ἐκείνῳ συγκρίνουσα, ἐκεῖνο
τούτῳ· εὕρισκεν δὲ συγκρίνουσα τὰ ῥήματα.

22, 21. πληρ. ὑπάρχων om. ὑπὸ Χρ.

33. τέκῃ.

23, 2. om. καί.

15. τὸ γὰρ νῦν ἀπολύεις.

24, 8. Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου. ἄλλως τὸ “ εἰς πτῶσιν καὶ “ ἀναστασιν·” τῶν μὲν ἀπιστησάντων τῇ θείᾳ αὐτοῦ οἰκονομίᾳ καὶ
ἐνανθρωπήσει εἰς πτῶσιν, τῶν προσδεξαμένων τὴν αὐτοῦ πίστιν, εἰς ἀνάστασιν ἐκ τοῦ τῆς ἁμαρτίας πτώματος.

24, 13. σῶμα, οἱ δὲ ἀσώματον αὐτοῦ τὴν ἐπιδημίαν γεγενῆσθαι διοριζόμενοι· καὶ οἱ μὲν παθητὸν ἐσχηκέναι τὸ σῶμα, οἱ δὲ φαντ. Add. hoc Sch. in marg. Cod. B. τὸ δὲ “ σημεῖον ἀν-
“ τιλεγόμενον” περὶ τοῦ σταυροῦ λέγει· τοῖς μὲν γὰρ ἀπολλυμένοις μυρία ἐστὶν, τοῖς δὲ σωζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστιν, κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον.

Τὸ δὲ “ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον” κεῖται ὡς ἃν εἴποι κεῖται εἰς τὸ σταυρὸν ὑπομεῖναι.

24, 18. πειρ. τὸν κριτικὸν τῶν ἐνθυμ.

22. προφ. οὖν ὁ Σ.

24, 24. τῶν φον. om. B.

24, 31. ἐπακολουθήσει. Cod. duorum Scholl. ord. qui Ἄλλως signantur invertit.

25, 5. καὶ σκ.

6. ἐπεμβαίνων.

26, 1. οὐκ ἄσαρκον ἅλ’. σεσαρκωμένον εἰς τὸν Θ. Λόγον.

26, 3. διὰ τ. περὶ τ. κ. σαρκ. χρ. ν. ταῦτα σῶμ’. γ. ἠυξ. κ. ἐκρ. om. B.

26, 4. συνηδομένων om. Edd.

8. ἐπηρώτα.

26, 34. ἆρα δὲ μὴ ὅτι.

27, 4. ὡς πεπλαν.

5. μηδέπω δέ.

6. ἀποστῇ.

27, 13. ἐστὶν ὁ τοῦ ναοῦ δ.

28. ὑποτάσσωνται.

27, 33. ὑπὲρ ἄνθρωπον.

36. ὡς παρὰ πολλοῖς.

27, 38. συμπροσάγων τῷ χρόνῳ.

39. τὴν ἐκλαμ.

28, 3. ἐξ Ἰούδα.

4. Ῥωμ. μὲν ὁ Πιλᾶτος. Ἀσκαλωνίτου.

38, 6. οἱ ἐξ Ἰούδα.

14. τ. ἐρήμου μ. ἤπερ.

15. ἐκ περισσοῦ.

28, 17. Χριστοῦ βάπτ’.

18. εἰ καὶ αὐτὸ μέν.

19. ἀτελές.

28, 21. εἰς μετάνοιαν.

23. οὐ λόγος.

24. προέλαβεν γάρ.

28, 28. αὐτὰς ὁδ’.

30. ἀντιθ. τινος ἀμφιβ. ἀποκρ.

28, 32. ἀν. ἄντις.

33. δύσβατος.

29, 1. κατορθῶσαι.

4. πρὸς ἐξίσωσιν.

13. κατηύνασεν.

29, 31. ποιήσωμεν.

30, 33. βαπτίσματος αὐτοῦ.

31, 9. ὡς τελεία οὖσα.

11. ἡ πν. ἀναγέννησις.

31, 13. ἐλάμβανεν.

15. διαφωνία τις εἶναι δοκεῖ περὶ τ.

31, 17. Ματθᾶν· τὸν δὲ Λοῦκαν ἀπὸ τοῦ Νάθαν, καὶ φθάνειν

εἰς τὸν Ματθᾶν καὶ Ἠλὶ καὶ Ἰωσήφ· καὶ ἀναμφιβόλως ἐκ. αὐτ’.

ἕτερον καὶ ἕτερον καταλέγειν γένος.

21. κατανοήσωμεν.

31, 23. ὁ Ματθάν.

25. Ἐσθά.

28. ὁ Ἰακώβ.

31, 29. Ἐσθᾶς. ἀγαγομένου δὲ τοῦ Ἡλὶ γυναῖκα.

31, 31. παιδοποιήσων.

32, 2. Ἡλί· ὁ Ματθαῖος οὖν τὸν κατὰ νόμον λέγων πατέρα

τοῦ Ἰωσὴφ τὸν Ἡλὶ, εἶπεν καὶ τὸ γένος ὅθεν ὁ Ἡλὶ κατάγεται·

προσήκοντος δὲ ὁ μέν.

32, 5. τῶν πατέρων εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ εἰς τὸν Ἰοῦδαν τὸ γένος
ἄνεισιν. ἐπειδὴ γὰρ Ἰουδαῖοι μὲν τὸν κατὰ νόμον πατέρα ἐπίστανται, ὡς πειθόμενοι τῷ νόμῳ τὸν κατὰ φύσιν γινώσκουσιν εἶναι πατέρα, ἔδειξαν οἱ θεσπέσιοι Εὐαγγελισταὶ ὅτι ἐξ ἐμφοτ. τ. πατ.

32, 8. περιῄρηται.

Cod. L. Τὴν γενεαλογίαν ταύτην ὁ θεσπέσιος Λουκᾶς οὐκ ἀπὸ
τῆς πεπαρρησιασμένης βασιλείας εἴληφε φατρίας, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἰδιωτικῆς, λανθάνειν μὲν δοκούσης, πάλιν a καὶ αὐτὴ ἐν τῷ ἱερῷ γαζοφυλακίῳ τοῖς Ἰσραηλίταισιν ἀποκειμένη. καὶ διατὶ μὴ καὶ οὗτος συμφωνίᾳ Ματθαίῳ ἐχρήσατο κατ’ αὐτὴν, μετὰ βραχὺ εἰρήσεται· ἐξέκλινεν ἀπὸ τοῦ Δαβὶδ τὸ βασιλικὸν γένος εἰς τὴν
γενεαλογίαν τοῦ Χριστοῦ καταλέγειν, διὰ τὸ μὴ πάνυ θεοσεβεῖς εἶναι τοὺς βασιλεῖς, ὡς δῆλον ἀπ’ αὐτοῦ Σολομῶντος· πλὴν γὰρ τοῦ Ἰωσίου οὐδεὶς τῶν βασιλέων κατὰ τὸ ἀκριβέστατον θεοσεβής· παρ’ ὅσον καὶ τῶν εὐσεβεῖν νομιζομένων, οὐδεὶς τὰ ὑψηλὰ πλὴν τοῦ βασιλέως καθεῖλεν Ἰωσίου.

35, 3. οὐδὲν γὰρ ἠγν.

29 τὴν τοιαύτην χάριν.

35, 30. ἀλλ’ ὑπάρχων φύσει.

36, 21. ἐμφανῆ δὲ λοιπὸν ε. καταστ. τοῖς ἐξ αἱμ.

36, 22. κ. ὅτι κέχρισται.

31. κεχρῖσθαι.

37, 14. καὶ τοῦ σμίκρ’.

20. ἀστιασμοῦ χ.

25. πῶς ἀεὶ.

39, 6. προφήτου.

39, 9. λέγει Κύριος ἀλλ’ ὡς τοῦ νόμου Κύριος τ. ὒ. ν.

39, 14. ὅτι κενῆς δ. αὐτ’. ἐρ. ἀποτελεῖ.

39, 20. Συνεχώρησεν δὲ αὐτῷ ὁ Κύριος ῥίψαι τ. ἀνθρ. ἐν ᾧ ἦν, ἵνα δῆλον γένηται πᾶσιν ὅτι τὸ δαιμόνιον ἦν τὸ λαλῆσαν, καὶ
μὴ ὡς ἐκ τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου νομίζωσιν οἱ ἀκούοντες εἶναι τὰ ῥήματα. καὶ γὰρ ὡς νήφων ἐλάλει, καὶ ὡς καθεστηκὼς ἐφθέγγετο. ἐγένετο δὲ θάμβος ἐπὶ πάντας, καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες· τίς ὁ λόγος οὕτος κ. τ. ἑ. ἐκπληττόμενοι αὐτοῦ τὴν μετ’ ἐξουσίας γινομένην τῶν θεοσημείων ἐνέργειαν· οὐ γὰρ
εὐχὴν ἀνατείνων ταύτας ἐπλήρου, ἀλλ’ αὐτὸς ὣν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ὁ ζῶν τε καὶ ἐνεργὴς καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα, κελεύων τοὺς ἀκαθάρτους ἀπήλαυνεν δαίμονας καὶ τὰς νόσους ἐφυγάδευεν.

40, 15. Περὶ τῆσ πενθερᾶσ Πέτρου· καὶ πετὶ τῶν ἰαθεντων.

17. οτι υπηρχον.

40, 18. προεγράφη εἰσ τὸ κατὰ Ματθαῖον

40, 20. ὅτι διὰ τῶν ἅλ’. ἔπιτ’. ἀλ. τ. μάθ’. καὶ ἁλιεῖς.

40, 25. αὐτοῖς om.

a An πάλαι.

42, 15. χρὴ δὲ καὶ τοῦτο σκοπῆσαι, ὅτι μὴ ἰσχύσαντες ἀν’. τὸ δίκτυον.

42, 17. om. διὰ, dein post ἔπιτ’. add. κατένευσαν δὲ ἀπὸ τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐκπλήξεως μὴ τολμῶντες λαλῆσαι ὥστε φ. συλ. α. κ. δίας. τ. ἂγ. ὥσπερ μυστικῶς σημαίνει ὅτι πολλοὶ τοῖς
τ. ἁγ. Απ. συνηγωνίσαντο κ. συναγωνίζονται πόνοις.

42, 22. ἀληθ. δογμάτων.

23. ἔτι καὶ νῦν τὸ δίκτυον.

42, 24. τοὺς ἐν β. θαλ. ὄντας.

25. κῦμ’. τοῖς κοσμ.

42, 26. περὶ τ. παρ’.

Ad. p. 42. c. v. ver. 12.

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων.

27. προεφρ. εἰσ τὸ κ. Ματυ.

47, 26. τὰ ἀκόλουθα προεγράφη. εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον ἕως οὗ οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ μόνους τοὺς ἱερεῖς, ὁμοίως καὶ περὶ τοῦ ξηρὰν ἔχοντος χεῖρα.

49, 11. ἀληθινοὺς ἠ. ἀποφ. προσκυνητάς.

18. ἀποπηδῶντας.

49, 19. κ. ἀποφιτῶντας mox ἀποτρέχοντας.

49, 23. οὐχ ἁπλῶς προσηύχετο.

49, 24. Π. τ. τῶν Ἀπ. Διαταγῆσ.

49, 28. προαποφ. π. ἀγ. ὁ δεσπότης Θεὸς τὴν δἰ αὐτοῦ πτωχ.

50, 10. περιπεσεῖσθαι.

56, 16. ἐξουσίαν ἔχων.

56, 25. ἁφῇ. δυνάμενος δὲ καὶ λόγῳ μόνῳ τοῦτο ποιῆσαι διὰ τοῦτο ἅπτεται καὶ τῆς σοροῦ, τουτέστι τῆς κλίνης.

56, 27. ἰσχ. μονογενοῦς Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

56, 28. αὐτοῦ ἡ σάρξ.

31. καὶ ἐλάλει.

57, 16. τ. μάθ’. αὐτοῦ.

17. προσκ. οὖν δύο τινὰς τῶν μαθητῶν.

60, 21. ἀλλ’ ἑτέρα τις. ἐκεῖναι μὲν γὰρ πρὸς αὐτὸ τὸ πάθος τοῦτο ἐποίησαν· αὕτη δὲ περὶ τὰ μέσα που τοῦ εὐαγγελίου ἢ καὶ πρὸ τούτου, καθὼς φιλοπονῶν τις ἐπαγνώσεται.

63, 3. γίνωσκε.

7. ἐξένισεν ὁ λόγος.

13. ἁμάρτανε.

63, 19. κ. πόλιν κ. κώμην. ἃ αὐτοῦ δῆμ’.

63, 28. παρέχουσαι.

30. ἵνα κτήσωνται.

63, 31. τ. σπόρου προεφρ. εἰσ τὸ κατὰ Ματυ. Καὶ ἀκο- λουθωσ.

64, 9. κεφ.. ρβ΄. Εἰσ τὰ M. Εἰσ τ. ἁφ. Λουκᾶν.

80, 8. διδάσκαλε ἴδομεν.

80, 11. μαθεῖν εἰ καὶ ἑτ.

20. κἀκεῖ ἀπερχ.

80, 21. ἐστήρισε τὸ πρόσ’. αὐτ’. τοῦ πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ.

22. ἐκπ. δὲ πρὸ πρόσ’.

30. ἀποδιώκωσιν.

80, 32. ἀλλὰ τοῖς ἐμοῖς.

81, 9. πρὸς Ἠλίαν ἀφ.

17. προσανακοινοῦσθαι.

81, 19. σκοπόν.

20. χεῖρα αὐτοῦ κ. βλέπων.

81, 30. ἐπιβ. μὲν γάρ.

82, 3. ἐθέλοντας τῷ Θ. οὐχ ἁπλῶς δὲ ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο δύο πρὸ προσώπον
ὤπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ αὐτὸς ἔμελλεν ἔρχεσθαι. ἀλλ’ ἐπείδη κ. τ. λ. ut in Sch. quod Cyrillo trib. Nost. p. 82,24

82, 29. ἕως μὴ μετ.

84, 29. τ. θεοσημείας.

85, 21. λαβόντες.

23. κτήσωνται.

28. κάτω πίπτει.

85, 32. τούτων.

86, 28. Πηλουσιώτου Ἐπιστολῆσ αλνέ. Ὁ νομικὸς κ.τ.λ.

86, 29. τὸν δίκαιον τ. ὑψ.

87, 5. λέγω ὅτι οὐδ’. mox διενήνοχας.

87, 8. δεδ. γάρ· σὺ σπούδασον ἣ τῇ οὐσ.

87, 17. Εἰπὼν ὁ δεσπότης Χριστὸς ὅτι ἄνθρωπος τις, κ. τ. λ.

88, 1. ὁ νόμος ἐστ’. εἰσηγ.

18. παρ’ οἱς κ. κατ.

88, 19. τροπῆς.

31. ἀκούσωμεν.

32. ἀκούομεν.

88, 35. μείζονος.

89, 4. πάνδοκος.

27. πέπλεκται mox τ. πλ. ἠγαπηκότι.

89, 32. παρακαθεσθεῖσα.

90, 3. περιττοῖς βρ.

6. θεωρία.

8. σκοπήσωμεν.

90, 9. εἰσαγομένας.

13. τ. καν. λαβέτω.

90, 28. τὰς προσευχάς.

34. πάντως.

91, 2. ἐμμείνωμεν·

91, 4. ἐπιτάττει· καὶ διὰ τοῦ κρούειν τὴν ὄχλησιν.

91, 10. μεσονυκτίου.

12. προστρεχόντων.

13. ὁ Θ. ἐστιν.

91, 27. ἀνακληθήσονται.

28. μεθ’ ὑπομονῆς.

100, 16. καταλιπὼν αἰτεῖν.

20. τ. αὐτ’. μεγαλοπρεπείας.

100, 23. εἴκοντας δὲ.

29. μόνοις.

101, 10. ὑπέδειξεν.

11. τ. πάθους.

12. ὁ τοῖς οὕτω π.

101, 23. διὸ καὶ τὸ ἐπ’.

24. ὃ φοβ.

102, 14. τὸ δὲ μὴ φόβου.

15. ὄνομ’. τοὺς ἁγίους.

102, 26. καὶ τὰ ἐπὶ γῆς.

103, 2. ὑποδηλοῦσιν.

11. ἀώρῳ.

15. ἐργασαμένους.

103, 18. πνευματικάς καὶ ἀμφιλαφῆ.

103, 29. Εἰς τὰ μικρὰ et quae seq. om. B.

106, 8. ἐξαγγέλλον.

10. μήτε κατὰ φιλ.

106, 12. χαλεπωτάτας αἰκίας ὑπέμειναν. παρὰ τὰς διατεταγμένας
ἐν τ. Μ. νόμῳ θυσίας ἀφερ.

106, 24. κιν. τῶ λαὼ.

107, 2. κατέχωσιν.

6. τοῖς οἰκήτορσι· παρέμεινε.

107, 8. καταστρέψας ἐθανατ.

107, 10. τ. Ἱέρ’. φύλλα μόνον μικρὰ ποιοῦσαν καὶ ἀνθηρὰ τῷ
φαίνεσθαι, καρπὸν δὲ μὴ παρέχουσαν· τρίτον δὲ λέγει ἐληλυθέναι δ. M.

107, 14. ἐκκαθαρίσαι.

107, 16. ἄκαρπον “ ἄφες αὐτήν” φησιν “ καὶ τοῦτο τὸ ἔτος.”

107, 20. τ. τῶν δίκ’. σου.

29. ὡς ὁ θεολ. om. ὡς.

107, 32. ἡ συγκεκωφυῖα.

108, 1. παρεωραμένη.

4. γεμούσης.

6. λόγου.

108, 9. ἀνοσιώτατα· κακοηθείᾳ.

14. προφάσει.

108, 15. κακολογοῦντες.

32. Περὶ σινάπεωσ κ. τ. λ.

110, 9. ὠφελεῖσθαι ὑπ’ αὐτ’.

10. ὑπὲρ νόμων.

110, 11. εἶπεν.

20. δυστρ. τὸ θηρίον τοῦτο.

110, 29. καὶ ποτε υπεργε του σ.

111, 1. περινοστήσει.

111, 5. Ἱερουσ. πολλοῖς ἁγίων αἵμασι ποιεῖται ἔνοχον τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅτι τ.

111, 16. παρ’ αὐτοῖς ὅτι μάλιστα τῶν διαπρεπόντων οὐκ ἀπηξίωσεν

δ. τὸ δυστρ. αὐτῶν ἀπελθεῖν.

111, 18. σὺν. γίνεται.

23. σαββάτου.

111, 24. ἐκκλίνει.

27. ὑδρωπικός.

112, 5. ἅπερ δὲ ἔλεγεν.

9. κόσμιον αὐτῶν.

15. φιλοδοξίας.

113, 10. ὁ Κύριος πράττοντες πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἐνδεεῖς καὶ λελ. φιλανθρωπευόμενοι.

113, 12. οἷς ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς μελλούσης ζωῆς τὸν μισθὸν ἀνταποδοθῆναι διεμαρτύρατο· οὐχ ἵνα δὲ τὴν π. τ. ιδ. τιμὴν ταῦτα Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν προσέταξεν, ἀλλ’ ὅπως.

113, 15. ἀνταποδώσεων.

20. παρὰ Χρ.

113, 26. νοηθείη ἂν Θεὸς κ. Πατ.

32. ἐπέφανεν.

114, 6. κέκληκεν ὁ Χριστὸς κ. Θ.

114, 14. φιλοκερδίας ἡττώμενοι.

15. ὡς ἔπος.

114, 35. χάρισμ’. μέγιστον δώρημα. πῶς οὖν.

115, 3. συντονωτέρας.

4. ἀνάγκης σχεδόν.

115, 13. κ. τὰ τοιαῦτα τοῖς γον. ὑπ’.

22. ὑποδηλ.

115, 39. περᾶναι σκ.

117, 10. ὁ θεόλογος οὕτως.

12. ἀποκαθαίρων.

118, 3. ἀπεδ. ποῦ, οὐκ ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, ἀλλὰ τῇ διανοίᾳ
ἀπέστη ἀπὸ Θεοῦ, καὶ ἀπ’. ὁ Θ. 17. ἐγκαλινδούμενος.

119, 2. ἐλεήσει με μεταν.

19. ῥύπ’. γὰρ ἔχω.

119, 22. μήτε τῆς σῆς αὐλ.

24. τ. μυστ. σοῦ.

120, 13. δι’ ὅν.

14. ζητεῖν ἢ om. B.

24. δύνασθαι ταύτην.

120, 26. ἐγκλ. οὔτε ἐκεῖνον διαβ. θέλοντες.

120, 30. μηδ’. παραδέξασθαι.

120, 35. τ. τῶν υἱῶν δυάδος. σημαίνεσθαι.

121, 8. ἐπεγ. τὴν γινομένην τ. ἀσωτ.

19. καταθρήσωμεν.

121, 21. τὰ π. μέτρα.

122, 3. περισπασμῶν·

122, 7. ὁ ἀνθρώπινος νοῦς. τοῖς γεωδ. πράγμασι.

122, 9. διὰ τοῦτο γοῦν. ὑπέδειξεν ὁ Σωτῆρ’.

17. αὐτοῖς.

122, 18. τρυφαῖς.

123, 5. ἔξωθεν γὰρ προσγίνεται καὶ ἐπισυμβαίνει τισίν· ὅτι δέ ἐστι τῶν ἀμηχάνων ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν μ.

14. μὴ ὄντας.

123, 17. π. τ. Θεοῦ· ταῦτα τοίνυν καὶ ἡμεῖς ἀκούοντες πᾶσαν ὑψηλοφροσύνην καὶ κενοδοξίαν, τῦφον τὲ καὶ ὑπερηφανίαν καὶ ἀνθρωποπαρεσκίαν, ὡς μισητὰ καὶ βδελλυκτὰ παρὰ Θεῷ ὑπάρχοντα συμπάσῃ κακία καὶ φιλαργυρία προθύμως τε καὶ ὁλοψύχως ἐγκλίνοντες, τὴν ταπεινοφροσύνην καὶ τὴν εἰς τοὺς δεομένους εἰλι-
κρινῇ συμπάθειαν χάριτι Θεοῦ κτησώμεθα· καὶ γὰρ οὐ δι’ ἐκείνους μόνους τὰ ἐν τοῖς ἁγίοις Εὐαγγελίοις ἐγράφησαν ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς κατὰ γενεὰν καὶ γενεὰν ἀνθρώπους. Περὶ ὧν εἰπεν ὁ Κύριοσ. κ. τ. λ.

124, 9. λόγος.

10. νοσοῦντα πτώχ’.

11. ὡς εἰ παράδειγμα.

124, 12. λεγομ. δήλωσιν.

13. τισιν ἤδη ἀντ’.

16. ἐπὶ γῆς.

124, 18. ἀφύκτῳ.

22. ἀκαταλήκτοις.

26. παρὰ τὸν πυλ.

124, 31. ἀποξαίνοντες.

32. ἵνα κ. ἐν τ.

125, 1. ἀπεδυσπέτησεν.

7. κατωρυγμένη.

8. τάφον περιφ.

125, 10. πρὸς τὸν ἅδ’.

125, 24. ᾐσχύνετο κ. ἠρυθρία, ἐκ τ. κατ’. αὐτ. πρ. om. B. ἐνόμιζεν γὰρ αὐτ’. μν. αὐτῷ π.

125, 30. ἀλλ’ ὅτι ὁ πλούσιος.

126, 2. οὐδὲ ἐγκ. om. B.

12. ὥσπερ οὖν.

126, 18. ποίησ’. ἔλεος.

33. ἵσταται πρᾶγμ’.

126, 34. φυγεῖν τ. κολ.

127, 6. οὗτοι ἅκ. αὐτῶν κατ’.

24. λαλῶν om. B.

128, 1. ἐκείνῳ.

2. ἄσφ’. τὸν δεσπότην Χριστόν.

128, 10. καταφ. γάρ.

11. καὶ ὀφείλειν αὐτοῖς τὸν Θεόν.

128, 21. ὁ Θεός· Θεός· καὶ φιλανθρ. om. B.

128, 28. Πάλιν τ. ἑ. δόξ’.

29. καθιστῶν.

128, 31. καθὼς ἀπόδειξις ἔσται σάφ’. ἡ τ. λεπρ.

128, 33. ἐλιπάρουν ἀπαλλ. τ. κακοῦ. (p. 129, 2.) ὁ δὲ φιλάνθρωπος ἐλέησας αὐτοὺς ταύτης ἀπήλλαξεν· ὧν οἱ μὲν ἐννέα ὑπῆρχον Ἰουδαῖοι, ὁ δὲ εἷς Σαμαρείτης· τυχόντες τοίνυν τῆς ἰάσεως
ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς, καθὼς ἐκελεύσθησαν εἰς τὸ δεῖξαι ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι· οἱ μὲν ἐννέα εἰς ἀχ. 12. αὐτῷ ὡς Θεῷ· ὁ εἷς δὲ μόνος ὁ ἀλλογενὴς τὴν εὐχαριστίαν προσέφερεν· ἑτοιμότεροι γὰρ εἰς πίστιν οὗτοι παρὰ τοὺς ἀχαρίστους Ἰουδαίους· ὅθεν ὁ δεσπότης Χριστός φησιν, “ οὐχ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν,” καὶ τὰ ἑξῆς.

Ὅπερ εἶπεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς ὅτι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν, τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐν ταῖς ἡμετέραις προαιρέσεσι κεῖται τὸ λάβ’.

130, 3. αἱρετά πώς εἰσιν.

132, 1. νυκτὸς καὶ ἡμέρας.

17. πν. πλάνοις.

133, 3. ὁμολογῶν.

7. δεσπότου Χριστοῦ.

133, 13. Ἐπιστολὴ om. B.

14. προσέκρουσεν.

133, 22. οὐ δέοντας κακηγορήσαντας τῆς αἰτίας παλινδρομουσης.

136, 18. μαρτυρήσει.

31. τοῦ νοσεῖν.

137, 11. συκομωραίαν.

139, 6. νουθετοῦντες.

11. ἐντρυφήσουσι.

140, 8. παραδοθήσονται. ΠΕΡὶ Τοῦ πώλου· ἕωσ οὖ κεκράξονται προεγράφη εἰσ τὸ κατὰ Ματθαῖον· τίνεσ δέ είσιν οι λιθοι ; οι τοισ λιθοισ προσκυνουντεσ, τα εθνη τα
πεπλανημενα.

142, 11. ὁ φιλανθρ. Κύριος.

13. τοιοῦτον.

142, 25. καὶ ἡ ὑπακοὴ ἡ εἰς Χριστόν.

142, 33. Περὶ τῶν ἐκβληθέντων ἐκ τοῦ ἱεροῦ προεγράφη εισ τὸ κατὰ Ματθαῖον, ἕωσ οὑτοι λήψονται περισσότερον
κρίμα μετὰ τὸ ἀκοῦσαι αὐτοὺσ τὴν τοῦ ἀμπελῶνοσ παραβολην· δια τουτο ειπον μη γενοιτο, επειδη συνιεντηε των αινιγματων τὸ βαθοσ αποσειονται τὸ παθειν δεδοικότεσ τὸ ἐσόμενον. πῶσ δὲ κατήσυιον οἱ γραμματεῖσ τασ οίκίασ τῶν σηρων ; ου διδάσκοντεσ νηστειαν
ἀλλ᾿ ὑποδεικνύοντεσ ταστριμαρφίαν. οὐ προϊστάμενοι χηρων αλλα τα αυτων αναλισκοντεσ. ληψοντλι δε φησι περισσότερον κριμα οτι διδασκαλικον εχοντεσ σχημα προαγωγοὶ τυγκάνουσιν εἰσ κακίαν.

150, 1. προσαγάγοι.

151, 33. κ. ἐκεῖ ζήτει om. B.

152, 24. βαρηθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ ἐξορίζει μὲν τὴν σύνεσιν. κ. τ. λ.

153, 6. ἐπὶ τούτου.

155, 14. ὑπὲρ τ. κοσμ. 16. ἀπιστίαν αὐτῶν.

155, 19. ὁ διακονῶν.

156, 23. ἀπεινής.

156, 30. φησιν οὐχ ὡς ἐδεσμ. πάλιν ἐν χρείᾳ ὄντων ἡμῶν.

156, 32. βουλόμενος.

33. αὐτοῖς κ. ὁμόσιτοι.

157, 30. κτήσηται.

33. ἀρνησ. με.

34. τῆς θείας ἐστι.

158, 1. γὰρ om. B. 3. διὰ τοῦτο παρὰ Χριστοῦ.

158, 20. παρ’ ἑαυτῶν.

24. περιπεσεῖν.

158, 26. ἐκείνης τὸν ’τον.

159, 3. οὔτε πάλιν κ. τ. λ. om. B.

9. ἐπεὶ δὲ ἄν.

159, 27. αὐτῷ.

28. ἔλεγε προσκυνῶν.

Παραδίδοται ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐτῶν τὸ κατὰ σάρκα λβ΄, Φαμενὼθ κη· τῆς σελήνης οὔσης κατ’ ἐκεῖνο κειροῦ τρισκαιδεκαταίας· ἐν ᾗ ἀληθινὸν Πάσχα τελειοῦται τοῦ ἀμώμου ἀμνοῦ καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ παραδοθέντος εἰς σφαγὴν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας καὶ ζωῆς. Cod. L.

164, 18. θείας.

20. τὸ σεμνόν.

26. διεπράξατο.

165, 7. Ῥωμαίοις Ἰουδαίων.

9. καὶ ὁ Σαούλ.

165, 11. Σ. τινὰ Κυρ.

165, 18. Χρ. ὁ Θεὸς ἡμῶν.

24. προεμήνυσεν.

165, 33. στρατόπεδα.

34. τῶν τεθαυμασμένων.

167, 27. ὡς Πατέρα.

167, 32. ἀνέτρεχεν. Ceterum B. transponit duos primos paragr. huj. Cap.

167, 33. ἡ τοῦ δεσπ.

168, 5. πιστεύσαντα εἰς τὸν παράδεισον ἀπεκαθέστησεν. καὶ
τότε κατῆλθεν εἰς τὸν ᾅδην.

Πρὸς δὲ τοὺς λέγοντας, πῶς ὁ λῃστὴς εἰσῆλθεν εἰς τὸν παράδεισον, τοῦ Ἀποστόλου εἰπόντος ὅτι οὐκ ἐκομίσαντο οἱ ἅγιοι τὰς ἐπαγγελίας ; ὁ Χρυσόστομός φησιν· τί γὰρ εἰ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν παράδεισον ὁ λῃστής ; μὴ γὰρ ταῦτά ἐστι τὰ ἀγαθὰ ἅπερ
ἡμῖν ὁ Θεὸς ἐπαγγέλλεται· οὐκ ἀκούεις τοῦ Παύλου λέγοντος, ὅτι τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα τοιαῦτα εἰσὶν ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ ἴδεν, καὶ οὑς “ οὐκ ἤκουσεν, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη;” τὸν δὲ παράδεισον καὶ ὀφθαλμὸς ἴδεν τοῦ Ἀδὰμ καὶ οὖς ἤκουσε καὶ καρδία ἀνθρώπου παρεδέξατο. πῶς οὖν ἀπέλαβε τὰ ἀγαθὰ ὁ λῃστής ; οὐ
γὰρ εἰς παράδεισον ἐπαγγέλλεται ὁ Θεὸς ἀγαγεῖν ἡμᾶς, ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανὸν, οὐδὲ βασιλείαν παραδείσου ἀλλὰ βασιλείαν οὐρανῶν ἐκήρυξεν b.

171, 3. τὰ γεν. σημεῖα.

6. τῆς κατὰ τὸ δ.

171, 8. ἥγ’. αὐτῶν ἀνοσιότητα.

13. τ. δ. Χριστοῦ.

171, 21. ἐκάλει.

171, 23. ἐκεῖνοι τὴν διὰ τῶν γυναικῶν καὶ τὴν διὰ τ. Π. Cod. L.

Μετὰ Κλεόπα ὁ Ναθαναὴλ ἦν· ὁ δὲ Κλεόπας ἀνεψιὸς ἦν τοῦ Σωτῆρος, δεύτερος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων· οὕτως Ἐπιφάνιος ὁ Κύπρου ἐν τοῖς Παναρίοις ἐμνημόνευσεν.

172, 17. Σίμωνι· κἀκεῖνοι μὲν ἔλεγον τοῖς δυσὶν, ὅτι “ ὄντως “ ἠγέρθη ὁ Κύριος καὶ ὤφθη Σίμωνι.”

172, 26. καὶ σύνηθες ἀπεφθέγξατο.

30. οὐκ ἠγνόει.

173, 9. τὴν ἀφθαρσίαν.

14. διὰ τοῦ.

21. διανύξας.

173, 24. αὐτοὺς.

32. σύνεδρος ᾖ.

174, 10. Ἐτελειώθη ἡ ἑρμηνεία τοῦ κατὰ Λοῦκαν Ἁγίου Εὐαγγελίου ἑρμηνευθεῖσα παρὰ τοῦ Ἁγίου Τίτου Ἐπισκόπου
Βόστρων καὶ ἑτέρων Πατέρων.

Τὸ κατὰ Λοῦκαν Εὐαγγέλιον ἐξεδόθη μετὰ χρόνους ἴε τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀναλήψεως.