Ammonius In Aristotelis Categorias Commentarius 1.2.13

1. p. 2 b 8

2. 1 τὰ μὲν — ἔχει] ἤγουν αἱ καθόλου καὶ τὰ συμβεβηκότα δέονται τῶν μερικῶν, τὰ μὲν συμβε- βηκότα δέονται — συμβ. in mrg. suppl. F3) ἵνα ὑποστῆ ἐν ταύταις F 1. 2 τὰ δὲ καθόλου ἶνα F 2 τὰ om. F 2. 3 ἡ κατὰ τῶν μερικῶν om. F καὶ ἀναιρ. — ῥηθῆναι (5) om. M 5 δὲ om. M λέγει M 6 καὶ πρόσκ. F 7 ἐν τῇ Εἰσαγ. Πορφ.] cf. p. 15,18 sq. 8 ἀνὴρ. καθ. ὑπόθ. colloc. F 9 νοητῶν—πολλῶν] νοημάτων F 12 αὐταῖς ἐστι] αὐταῖς εἰσι F: ἐστὶν αὐταῖς M 14 τὸ om. F 16 οὐσίαι πρῶται λέγονται οὐσίαι εἶναι F καὶ καλῶς — λέγεται (17)] καλῶς δὲ πάλιν καὶ ἐνταῦθα ἐν μὲν τοῖς καθ. τῆ παρ’ αὐτῶ πρώτη οὐσία τὸ λέγεσθαι ἔταξεν M 19 νῦν om. M 20 ἀπὸ δύο — γένος (21)] φησὶ μᾶλλον εἶναι οὐσίαν τὸ εἶδος τοῦ γένους καὶ δείκνυσι τοῦτο ἀπὸ δύο ἐπιχειρημάτων M μᾶλον F οὐσία F 22 ἐγγέτερον — γένος (23) post ἀναλογίας colloc. M 23 ἤγουν μερὶ. οὐσ.] οὐσίας τουτέστι τῶν ἀτόμων M 23. 24 ὡς γὰρ] καὶ πάλιν ὡς Μ 2.5 τί ἐστι om. F 26 κἄν — Σωκρ.] ἤγουν τὸν σωκράτην τί ἐστιν F