Methodius De Lepra Ad Sistelium 7

ed. D.G. Nathanael Bonwetsch

De Lepra Ad Sistelium. Methodius. ed. D.G. Nathanael Bonwetsch. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition

De Lepra Ad Sistelium (German) (Methodius, De Lepra Ad Sistelium, Bonwetsch, Hinrichs, 1917)

Notes on the current edition

De lepra ad Sistelium

1. 1 vgl. Symp. 1, 4 S. 12, 20 — 2 Lev. 13, 6; vgl. Orig. zu Psal. 36 hom. 1, 5 zu Psal. 37 hom. 1, 1 — 4 Lev. 13, 6 — 6 Lev. 13, 2 — 7 vgl. Mark. 10, 24 — 9 Lev. 13, 2. 3 — Orig. De princ. II, 10, 6 — 18 Ephes. 3, 16. 4, 22. 23; vgl. S. 443, 25. 457, 1 — 20 Hosea 7, 8. 9
2. 1 ἀρχαγγέλῳ] wohl ἀρχιερεῖ, beides verbunden Symp. S. 12, 19 f | διὰ τὸ δυσσυνείδητον Ps.-Justin Ad Zenam 6. 10 S. 66. 70 Οtto2; vgl. Suicer. Thesaur. S. 978 8 ἀλεθὲς πειθομένω C | τῇ — λεγούσῃ Ζ. 9: »Was sagte aber nun die « S 9 ἀνθρώπῳ — ἰερέα Ζ. 10 < S 11 τὴν — αὐτοῦ: »d. Bild auf s. « S | »und die — « Ζ. 13: καὶ τὰ ἑζῆς C 12 »das Bild des Fleisches«: ἡ ὄψις ἁφῆς Lev. 13, 3 15 »Besonnenheit« celoumie: celoumija S 20 »d. schwach Gewordenen« iznemogsem: »das schwach Gewordene« iznemogsaja S δὲ Hos. 7, 9 24 τύπος] C Bl. 191, 3 | τύπος — κρατυνθῆναι Ζ. 460, 2: »Wenn aber nun sich verjüngend alt und grau wird durch so komme er zum Priester mit dem Bekenntnis« S
3. 1 Tgl. 6, 2 S. 457, 19. De cibis 14, 5 S. 446, 29f — 2 vgl. Symp. S. 8, 21 f. De res. I, 41, 2 S. 286, 13f. Plato Polit. 478 D — Orig. De engastr. 6 (Opp. III, 289, 24 Kl). Zu Psal. 37, hom. 1, 1 — 6 II Kor. 11, 29 — 9 K Kor. 7, 10
4. 2 Const. app. H, 20, 11. 41, 5. 7. II, 16
5. 2 PI σωφρονίζει γάρ που καὶ δικαιοτέρους ποιεῖ | καὶ ὡς — πυροῦμαι Z. 7: »damit er getrennt werde von der Gemeinschaft und damit er mit Tränen Buße tue« S 2f ἐπιστίμων C | Orig. zu Psal. 37 salvator . . . . , discipuli vero eins . . , et omnes qui post apostolos in ecclesia psiti sunt . ., quos voluit Deus in ecclesia sua esse medicos animamm etc. 2, G proba prius medicum . . , qui sciat infirmari cum infirante, flere cum flente, qui condolendi et compatiendi noverit disciplinam, ut ita demum, si quid ille dixerit, qui se prius et eruditum medicum ostenderit et misericordem, . . facias. Const. app. II, 20, 10f ὡς ἔμπειρος καὶ συμπαθὴς ἰατρὸς πάντας ἰώμενος τοὺς ἐν ἁμαρτίαις πεπλανημένους· . . ἰατρὸς οὖν ὢν τῆς ἐκκλησίας τοῦ κυρίου πρόσαγε θεραπείαν κατάλληλον ἑκάστῳ τῶν νοσούντων. II, 41, 5 καὶ σὺ οὐν ὡς συμπαθὴς ἰατρὸς ἡμαρτηκότας πάντας θεράπευε, χρώμενος σωτηρίοις πρὸς βοήθειαν ἀγωγαῖς. II, ἶδὼν δὲ σὺ τὸν ἡμαρτηκότα, πικρανθεὶς κέλευσον αὐτὸν ἔξω βληθῆναι· καὶ ἐξελθόντι αὐτῷ πικραινέσθωσαν οἱ διάκονοι καὶ ἐπιζητοῦντες κατεχέτωσαν αὐτὸν ἔξω τῆς ἐκκλησίας, καὶ εἰσελθόντες ὑπὲρ αὐτοῦ ἐρωτάτωσαν 4 ἀνασφῆλαι vgl. zu S. 357, 17: ἂν ἀσφάλαι C | ἀφορησάτω C 6 παρακαλησάτω C 7 εἰ μὲν — κρατηθείς Ζ. 8: »nach Einer Woche oder nach zweien« S 9 < S | ἐλυπήθη: »sich beweint« S | λύπην — κακόν Ζ. 11: »und komme er durch die Barmherzigkeit Gottes wieder an seinen Ort« S 10 μετάνοιαν ἀμεταμέλητον ließe II Kor. 7, 10 erwarten | unleserl. 11 f ἐπιμένοι ῥαθ. κ. ἀφροντιστῶν: »nicht trauert über sein Böses und ohne Buße bleibt« S