Methodius De Resurrectione 2.9

ed. D.G. Nathanael Bonwetsch

View: By Section

De Resurrectione. Methodius. ed. D.G. Nathanael Bonwetsch. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition

De Resurrectione (German) (Methodius, De Resurrectione, Bonwetsch, Hinrichs, 1917)

Notes on the current edition

De Resurrectione

1. 2 Röm. 8, 2 — 10 vgl. Symp. 4, 1. 7, 1. 10, 1 S. 46, 2. 71, 2ff. 121, 13f — 13 Symp. 7, 1 S. 71, 2ff
2. 1 κατὰ—ὑφήγησιν Ζ. 2] »nach dem Gebot der Liebe des Geistes« S 3 τῆς ζωῆς] »des lebendigmachenden« S 4 τεθεὶς: »führend« S 5 ἄφεσιν S 108v 6 καὶ < S 7 τῆς σαρκός] Ph endet 8 ῥητῶν < V 9 αὐτὰ] αὐτὸν V | σαφην. ἔφην] »habe ich gezeigt« S | σαφηνείας V 10 τὰς ἑτέρας V | τὸν βοηθήσοντα — λόγου Ζ. 11] »Gott hilft« S 11 εὕρομεν V | καὶ οὐ und ῥᾀδια — ἑξῆς Ζ. 12 < S 12 αὐτῶν V 381v | μακρὰν — ἐσομένην Ζ. 13 < S 13 ἐὰν — ἀσφαλεστέραν Ζ. 15] »Wenn nicht irgend ein vom Himel Kommender Luftzug uns (ny richtig corr. in S a) erleuchtet in dieser Darlegung« S | ἐὰν δὲ V 15 ἀσφαλεστέραν] Die Wiedergabe des Epiphanius endet; die bei ihm daran sich anschliebenden Worte s. in der Enleitung 16 »dieser« sich: »diese« si S 17 »tüchtig«] st. ἱκανός las w. e. sch. ἑκανῶς S, oder etwa vor εἰς war εἶ aus- gegallen 20 »nehme auf« prěimu: prjaemu S 21 »in Besonnenheit« »in Reinheit« v cistotě: v cistota S; vielleicht eine Lücke nach »in«
3. 4 vgl. De res. I, 9, 14. 10, 2. S. 233, 8ff. 234, 2ff — 10 vgl. De res. I, 9, 8. 10, 2 S. 232, 4ff. 234, 2ff
4. 1f vgl. Dial. Adam. V, 16 S. 206, 4 — 10 vgl. Greg. Nyss. De opif. hom. 30 S. 133 (188 Oehler). Theodoret, De provid. 3 — 18f Phot. Bibl. 234 S. 297 a, 5—8; vgl. Greg. Nyss., De an. et res. S. 205 D (S. 54 Oehler)
5. 2 D ἰατρικῇ ἐπιστήμῃ προσπελάσας 6 »Leiber« S 109 9 »vielmehr« pace: vielleicht »entgegengesetzt«, vgl. pace ze bei Gorskij u. Nevostrujev, Be- schreibung d. sl. HSS der Moskauer Synodalbibliothek II,2,263 | »aus diesem« »von diesem her« ot sich, ἀπὸ oder πρὸς τούτων; schwerlich aus πρὸς τοῦτον »gegen diesen« 10f Greg. Nyss. καθάπερ ἐν χωνευτηρίῳ συντηξίν τινα τῆς ὕλης ποιεῖ 11 »wie« jako i: »wie auch nicht« jako ni S 14 »diese«: οἵ δὲ ize li S 15 »instructiv« »zutreffend« ispytno (ἀκριβής) 16 »Emporsendens« »Auf- nehmens«(?) vuspustenia = ἀναπέμπειν, εἰσπέμπειν oder ἐκπέμπειν; vielleicht τρέφεσθαι, vgl. die Worte bei Ph 18 Ph Ὅτι φηςὶ μὴ τρέφεσθαι ἤ αὐξάνειν ἀπὸ τῆς γῆς τὰ φυτά. λέγει γάρ· Διαπορῆαι etc. | Greg. τὸ μὲν γὰρ τρέ- φεσθαί τε καὶ αὔξεσθαι ἐκ τῆς φυτικῆς ἔχει ζωῆς· ἔστι γὰρ τὸ τοιοῦτον καὶ ἐν ἐκείνοις ἰδεῖν, ἑλκομένης τε διὰ ῥιζῶν τῆς τροφῆς καὶ ἀποποιουμένης διὰ καρῶν τε καὶ φύλλων | Διαπ. δ’ ἄν] διαπορήσει δὲ vielleicht S | πῶς] ὅλως + S | δύναται mozet: δυνάμεθα mozem S b
6. 19—S. 348, 16 Phot. Bibl. 234 S. 297a, 8—35
7. 4 »mit« S 109v 8 »noch« ni: schwerlich »sondern« no 19 ἐχρῆν — ἅτε u. τ. τόπον . . κοιλαίνεσθαι Ζ. 20f] »Somit ware zu erkennen der Ort« S | ὑποκειμένης < S | vor ἀναρπαζ. + »weithin« S | ἀεὶ—ξύλου Ζ. 20 < S 21 ὁ τοιοῦτος — ἀναλογισμός Ζ. 22] »Εrklärung von dem Wechstum des Fleisches« S 22 ὅλως < S 23 εἰς—εἰσδυομένη] »zur Speise gegeben« S | εἰς Ph a 309ra 24 αὐτῶν < S | κατακερματ.] »hineingehend« S | καρποὺς S 25 πίτυες καὶ ἐλάται καὶ κέδροι S | καὶ < S 26 κόμην] »Wipfel« (κορυφὴν?) S 27 αὐτῆς Ph b | τ. θρυάδος Pha: < S 28 ἀληθῶς Ph a | διὰ τ. ῥιζῶν < S
8. 15 Ι Kor. 3,7
9. 15—S 379, 7 S. Parall. 426 S. 176 Holl
10. 1 ἅπαντα < S, aber + ὑποκείμενον καὶ | κοιλαίνεσθαι] vulustatisja (fehlt bei Miklosich) 2 μὴ < S | τ. ξηρόν: d. Erde« S | ἀεὶ — κινούμενον Ζ. 3 < S 3 ἔδη] ἴδε S | δὲ] etwa oὖν + S | τοιαῦτα < S | μνημείων < S 4 ἐβλά- στησαν las schwerl. S (vuznikosa wohl aus vuznikusa) | οὐδὲν δὲ S 5 ὅλως ἱστορ. καταναλ.] »brauchen auf« S | ἐτῶν < S 6 καρπὸν] δένδρον od. ξύλον S, mit τὰ φύλλα in umgekehrter Folge | κατίδοι: »findet« S 7 τῆς—γεγενημένον] »als das Gebäude den Feigenbaum« S 8 »Αuch — wegnehmen« Z. 9 + S 9 ἡγεῖ- σθαι] »zu sagen« S | εἰς καρπῶν — καταναλίσκεσθαι Ζ. 10] »werde in Früchte verwandelt« S 10 δἰ] ἀπ’ schwerl. S (»von«) 11 γίνωνται Σ 100ν 12 oὐδὲν Ph b 232v 13 ἤγίνεται < S | καὶ ἐπὶ — ὡσαύσως (Ph endet) < S, aber + »Und die — Gestalt« Z. 15 | μυ|ρίων Ph a 309 r b 15 ὁ γοῦν] es beginnt C in C 139v u. R 152. Lemma τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἐκ τοῦ περὶ ἀναστάσεως 16 τὸ < C r | τῷ] C c 140 17 συνεχώρησε μόνω Cr 20 τοῦ θεοῦ — προφέρειν Ζ. 21 < S 21 τεχνήτιδα C c | ἥν τε] ἥν S, ἥν δὲ C c , ἥν γὰρ C r | πάλαι οἱ C