Methodius De Resurrectione 1.54

1. 5 vgl. I Kor. 15, 37. 38 — Plato Phaed. 72 CD — 10 vgl. S. 315, 3 — vgl. Luk. 1, 8; De res. I, 33, 3 S. 270, 15f — 11 vgl. De res. I, 1, 8. 33, 8 S. 220, 22. 270, 14f — 13 Psal. 65, 10—12 — 14 vgl. S. 812, 9 — 17 vgl. De res. 83, 8. 34, 4. 39, 1 S. 270. 272. 282

2. 8 Phot. Bibl. 234 S. 299a, 26

3. 1 τεθνεότων V | συμβαίνειν < S 2 τοῦτο < S | σκόπει S
καταγγέλλεται] »klar erkannt wird« S (sdiwerlich καθαρῶς γινώσκεται od. μανθάνεται) | καταμάθετε VS: κατάμαθε U 5 γυμνά S 92v | φησι vor πῶς S: < V 6 τὰ αὐτὰ Bo: τοιαῦτα S: < VU | μὲν übersetzt nicht S 7 ἐκ δὲ — γένοιτο Ζ. 8] »aber nichts von ihnen auflebt oder emporsproßt« S 8 τίς ἡ ἀποκλήρωσις auch Fh. 8f εἰς τὸ τεθνάναι < S 11 παρήσωμεν VU | καὶ — λόγων < S 12 τὰ — ακόλουθα] »in betreff des Übrigen« S | τοῦ δέοντος: »der Wahrheit« S 13ff αὐτῷ . . ἐκτιθεμένῳ] »verstehen sie« S 13 πόλιν τὰς] πάλιν αὐτὰς τὰς U: πάντας V | τὴν ψυχὴν S | ἐν—προφητείᾳ φητείᾳ Z. 14] »in dem ünfundsechzigsten Psalm« S 13 f ἑξηκ. ψ. προφ. καὶ Πέμπτον U 14 αὐτὴν καὶ ἀνοικείως < S 15 ὡς] U fährt fort φησὶ τὴν ἀνάστασιν wie ob. c. 25, 3 S. 251, 11 | εἰς U 141 | εἰς τὴν σάρκα S | ὑφεξ. Dd: ὑφέξουσαν VUS 15 f τῶν ἡμαρτ.] αὐτῆς + 8 16 ἐνβιβίζει V | ἀτοπίας < U | ἐστίν] »voll« S | γὰρ < S 17 καθάπερ — ἐξεθέμεθα < S 18 σώματα U | ὡς S Jh: < VU 18 f μετὰ τὴν παράβασιν < S

4. 1 Plato Tim. 41 E — De res. I, 58, 4 S. 320, 19 — 8 Plato Alex. I 130 A — 12 vgl. De res. I, 31, 4. 5 S. 265f — 13 Plato Phaed. 76 A — 17 Plato Phaed. 69 A. Soph. 222 E — 18 Gen. 3, 6

5. 10 vgl. Phot. Bibl. 234 S. 293 a, 810

6. 1 τὸ + Jh | σῶμα] τὴν σάρκα S | ἐμβιβάζονται: »werden die Seelen hineingetan« S 2 ἐξήμαρτον Jh | μὲν ὡς] γὰρ S 3 γέγειν] οἱ λέγοντες S | ὁτὲ δὲ — γεγονέναι Ζ. 4] »ein andermal wieder, der Versündigung halber seien sie in den Leib hineingetan wie in eine Fessel« S 4 καὶ δεσμὸν U 5 ἦν ἄρα S 93 | ἐξ ἀρχῆς αὐταῖς < S 6 δ: »wenn er« übersetzt S 7 εἰ δὲ V 368 | παγὶς — δεσμός Ζ. 8] »als Fessel das Fleisch der Seele gegeben wurde« S | αὐτὸ V Holl: αὐτῶ U | πέδα V 8f ἁμαρτήσαν . τί U (DdJh): etwa »während er leiblos war vor dem Sündigen« S 9 τῶ ἁμαρτήσαντι V U S: zu tilgen, falls nicht das 1. ἁμαρτήσαντι verderbt oder danach etwas ausgefallen | δεσμὰ — πέδαι Ζ. 10] »Strafen und Fesseln« S 10 δύνασθαι < S 11 εἰναι δεσμὸν S | τὸ μὲν σῶμα < S 12 ἄδικον κ. πρὸς τὸ δίκ. S | Ph συνεργεῖν (τὸ σῶμα) πρὸς ἃ ἡ ψυχὴ ἐπιτρέπει 13 γὰρ < S 14 ἐκτὸς] πάντως od. ἐκ παντὸς + S 16 συναίτιον U 141v | κακῶν τ. ψ. κ. ἀγαθῶν U 16 ἡμάρτομεν διάγοντες U (διαγαγόντες Jh) 16 f κακίας ἐκ παντός < S 17 ἡδονῆς] telom (σώματος) S wohl aus slastjm »Lüsten« 18 δελεασθέντες < S 19 περὶ — δεδηλωκέναι S. 312, 4 < S

7. 3 De res. I, 4, 2ff. 29, 1. 4. 31, 4. 5 S. 223f. 258. 260. 265f — 9 vgl. S. 3209 — 11 De res. I, 23, 5. 62, 8. 11, 21, 1. Symp. S. 115, 3. 117, 13f — 12 Psal. 65, 10—12 — De res. I, 6, 1 S. 227 — 17 De res. I, 55, 4 S. 314, 10 ff

8. 3 Isid. Peius. Ep. IV, 163 (PGr 78, 1252 A)

9. 2 ἄκρατον U 3 ἔχει V | πλήρις V 4 μὲν übersetzt nicht S 5 δεσμά] τιμωρίαν w. e. seh. S 6 τοῦ < U 7 Μ’ ὧν] ὅτι ἄνωδεν U 8 πιστεύσει (vgl. II, 20, 9) oder πιστεύσαι ἂν Kl: πιστεύσειε VDd; πιστεύσει ἐν U, ἐπίστευσε w. e. seh. S | τοῖς — εἰρημένοις] »ihrem Wort« S | οὕτω U 9 κἂν — ἐκτίθωνται < S | ἐκτίθενται U | αὐτἂ — γραφάς Z, 11] »Ich lege dies nun vor, damit ihr frevlerisches Gerede überführt werde, indem sie ohne Verstand« S 10 δὴ] δὲ U 11 μὴ V 368v | εἰσὶ — λεχθέντα Z. 12] < S 12 τὰ < U | ἐδοκίμασας — κατενεχθεισῶν Ζ. 17 oben 6, 1 14 ἐπὶ τὸν νότον U, vgl. c. 56, 5; ἐνώπιον V Dd; »auf . . Häupter« 6, 1 | ἐπεβίβ. — ἡμῶν Z. 15 < 6, 1 15 διήλθ. U 142 | καὶ vor ἐξήγαγες schwerl. < S (izvede S wohl aus i izvede) 16 καὶ — Tayxa δὲ < 6, 1 16 f Ταῦτα . . εἴρηται] »dies Wort zu sagen« S 17 εἰς1] ὡς εἰς S: τουτέστιν (schwerl. οἷον) εἰς 6, 1 S | ὡς εἰς ἀγών. < S, aber hat es 6, 1 | κατενεχθ.: »eingehend« S 19 ἤτοι las wohl auch S (»i« aus ili) | φασι· Dd w. e. seh. S: φησι VUJh