Methodius De Resurrectione 2.8.2

1. 1 Röm. 7, 23 — 4 Syinp. 11 S. 138, 16ff — 14 Peal. 18, 13 — 16 7, 22—24

2. 1 ἐνσκηρώσ. V, ἐνσκιρώσ. U: σκιρώσαντα Ph (Dd im Thesaums ΙΙΙ, 1143) | τῇ < V | καὶ οὶκοῦντα S 2 ἐπιβαίνων ὁ πονηρὸς καὶ < Ph | κ. ἐποχούμενος < S | 3 καθ’ ἡμῶν ἐγκελ. < S | ἀδικίαν . . καὶ < S | ἡμᾶς < Ph 4 συνελαύνει S | ὁ γὰρ — νόμου Ζ. 7 < Ph 5 ἔνδον U 155v: < S 6 αὐτὴν < S | ἐκχεόμενον w. e. seh. S | υπὸ < S | τῇ < U 6f κατὰ τ. ἐπ.] #> pomyslu S 7 ὑπάρχοντος] ἐπιτυγχάνοντος U | κραταιωθεὶς schwerl. S (utvrjzaem wohl aus utvrjzaetsja) | ὡς < S | ἐν αὐτοῖς] ἐαυτοῖς Ph 7f ἐν ἡμῖν αὐτοῖς U 8 καὶ] ἀλλὰ S | μὲν] μέλλῃ i Ph: < S | φύσει < S 9 γενηθῆναι Ph | φαίρεται U 9f ὁ νοῦς schwerlich < S (wohl dobromu #> 10 ὅ ἀντιστρατ. — ἀγαθῷ Ζ. 11 < Ph: ’ καὶ ὁ ἀντιστρατευόμενος S | ἐπ. πλ.: »überwiegt« S | ὅ] τὸ U | τῷ] τὸ Y 11 πάλιν S 107 11 f πρὸς φαντ. παντ... Ph S 12 παντοδ.] πᾶς V | ὁ ἄνθρ. nach χείρ. PhS | χείρους Ph a : »ungehörige« S 14 εἶναι < Ph S | δὴ .. ὁ προφήτης] »David« S 15 λέγων -nsich. με Fh: »sprach« S: V | καθάρ.] σῶσον w. e. seh. S »erlöse«) | αὐτὰ] καὶ ἄ las schwerl. S (i ize wohl aus size) | γοῦν] οὖν Ph: γὰρ U | τὰ ῥητὰ U 16 τοῦτο] ταῦτα S | παρίστ.] συνιστῶσι Ph | εἴσω Pha 17 ἄνθρ. λέγοντος U | δ’ Ph | ἐν — μου U | ἐν < Ph | τ. μέλ. μ. nach ἀντιστορ. Ζ. 18 Ph 18 νό|μῳ V 380v | καὶ < S