Gelasius, Historia Ecclesiastica, ed. Gerhard Loeschke, ed. Margret Heinemann, 3.19

Search the Perseus Catalog for:

View: By Section

← Previous

[1] »Κωνσταντῖνος Σεβαστὸς Ἀρείῳ καὶ Ἀρειανοῖς. >Κακὸς ἑρμηνεὺς αὐτόχρημα εἰκών τε καὶ ἀνδριάς ἐστι τοῦ >ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνον οἱ δεινοὶ πλάσται πρὸς ἀπάτης δέλεαρ
>οἱονεὶ κάλλους αὐτῷ εὐπρέπειαν προσμηχανώμενοι αἰσχίστῳ καθάπαξ >ὄντι τῇ φύσει, ὅπως ἂν τοὺς ταλαιπώρους ἀπολλύοι πλάνην >προτείνων, τὸν αὐτὸν οὑτος ἂν οἶμαι τρόπον ποιήσειεν, ᾡ μόνον >δῆς ἄξιον τοῦτ’ εἶναι δοκεῖ, τὸ τὰ τῆς οἰκείας >ρια ἀφειδῶς προβάλλεσθαι.

[2] τοιγάρτοι καὶ νῦν καὶ ἀφ’ οὗ γεγόνασιν
>ἄνθρωποι οὐδεπώποτε φανεῖσαν ἀπιστίας εἶσάγει πίστιν, >οὐδὲν τῆς ἀληθείας ἄρα ἀπᾷδον ἐκεῖνο φαίνεται τὸ πάλαι >ῥήσει διηρθρωμένον, ὅτι πρὸς τὸ κακόν εἰσι πιστοί.

[3] τί δ’ ἂν τις >ἐκεῖνο λέγοιτο τὴν τοῦ βουλεύεσθαι χάριν αὐτὸν ἀπολωλεκότα >κέτι κουφισμοῦ τινα ἐπικουρίαν εὕρασθαι ἐπιθυμεῖν; τί τοίνυν
>Χριστὲ Χριστέ, κύριε κύριε; τί δήποτε ἡμᾶς τὸ λῃστήριον >τιτρώσκει; ἔστηκεν ἐξεναντίας δεινή τις βιαία τόλμα, βρυχᾶται >πρίουσα τὸν ὀδόντα δύσμορφος ὑπ’ ἀτιμίας καὶ παντοδαποῖς >τετρωμένη ἐγκλήμασιν.

[4] αὕτη μέντοι ἐν τῷ νόμῳ καὶ τῷ περὶ σοῦ >κηρύγματι, ὥσπερ τισὶ ζάλαις καὶ τρικυμίαις κακῶν
>ἐξερεύγεται μὲν ἐξώλεις λόγους, γράφουσα δὲ τούτους ἐκφαίνει, ¹²³ >οὐδέποτε σὺ τῷ ἀιδίῳ τῆς σαυτοῦ πηγῆς τῷ πατρὶ συνυπάρχων τοῖς >περὶ σαυτοῦ γνώσεσιν ἀφώρισας. συνάγει δὲ ὅλως καὶ συμφωνεῖ >δεινὰ ἄττα καὶ ἄνομα ἀσεβήματα, νῦν μὲν τὰς γλώττας κραδαίνουσα. >νῦν δ’ αὖ πάλιν ταῖς τῶν ἀθλίων σπουδαῖς ἐπαιρομένη, οὓς ἐπ'
>ἀδείας αὐτὴ παρόντας ἐξαπατᾷ καὶ φθείρει.

[5] >Βούλομαι δὲ ἤδη τοῦ προέδρου αὐτῆς τὴν φύσιν ἐξετάσαι. τί γὰρ >δὴ λέγει; »ἢ κατέχωμεν, φησίν, οὗ ἤδη ἐγκρατεῖς γεγόναμεν, ἢ γενέσθω >ὡς αὐτοὶ βουλόμεθα«. πέπτωκε, καὶ ταῦτα πέπτωκεν ἀναιρούμενος, >»δόλῳ, φησίν, ἢ δεινότητι πανουργίας«· οὐδὲν διαφέρει. σεμνὸν
>μόνον ἡγεῖται, ὃ διὰ πονηρᾶς ἐπινοίας εἰς αὐλὸν εἰσερρύη·

[6] ''πλήθη, φησίν, ἔχομεν«. προβήσομαι δὴ μικρὸν αὐτὸς ἐπὶ τὸ πρό- >σθεν, ὡς ἂν τῶν τῆς μανίας πολέμων θεατὴς γένωμαι. αὐτός, ἔφην >ἐγὼ προβήσομαι, ὁ τοὺς τῶν ἀφρόνων πολέμους παύειν εἰωθὼς. >ἄγε δή, Ἄρες Ἄρειε, ἀσπίδων χρεία. μὴ σύ γε τοῦτο ποιήσας, ἱκε-
>τεύομεν· ἐπισχέτω γοῦν σε ἡ τῆς Ἀφροδίτης ὁμιλία. ἀλλὰ γὰρ εἴθε >ὡς τοῖς ὄχλοις ἄριστα συνεκκροτεῖσθαι δοκεῖς, οὕτω σοι τῇ περὶ τὸν >Χριστὸν εὐσεβείᾳ προσῆν ἀκμάζειν.

[7] ἰδοὺ δὴ πάλιν αὖ ἱκέτης >ἔρχομαι, καὶ τοῖς ὅπλοις πᾶν πλῆθος ἰσχύων μάχεσθαι μὲν οὐκ ἐθέλω. >τῇ δὲ τοῦ Χριστοῦ πεφραγμένος πίστει σέ τε ἐάσασθαι καὶ τοὺς
>ἄλλους θεραπεῦσαι βούλομαι.

[8] τί οὖν φὴς ταῦτα πράττειν, ἃ μὴ τοῖς >ἤθεσι προσῆκε τοῖς σοῖς; ἀλλὰ μετὰ ποίας ἡσυχίας, εἰπέ μοι, ἢ τίνα >περιουσίαν περιβεβλημένος, μᾶλλον δὲ ἐφ᾿ ὃ τι προπετείας ἐληλακώς; >ὢ τόλμης ὑπὸ κεραυνῶν ἀξίας καθαιρεθῆναι. ἀκούσατε γὰρ ἃ >δεδήλωκε πρώην πρὸς μέ, ἰὸν ἀποστάζοντι γράφων τῷ καλάμῳ. »οὕτω.

⁴⁵

>φησί, πιστεύομεν«. εἶτ᾿, οἶμαι, προσθεὶς, οὐκ οἶδα ἅττα σοβαρῶς πως >καὶ μάλα ἀκριβῶς ἐξησκημένα, προϊὼν πορρωτέρω οὐδὲν ὅ τι τῶν >δεινῶν ἀπεσιώπησεν ἀλλ᾿ ὅλον, ὡς ἂν εἴποι τις τὸν ιῆς παρανοίας >ἠνέῳξε θησαυρόν.

[9] »ἀπελαυνόμεθα«, φηοί, »καὶ τὴν τοῦ εἰσδεχθῆναι
>ἡμᾶς ἄδειαν ἀφαιροῦντά«· ἀλλ᾿ οὐδέν πω ταῦτα πρὸς τὸ πρᾶγμα· >τοῖς δὲ ἑξης προσέχετε τὸν νοῦν· αὐτοῦ γὰρ χρήσομαι τοῖς ῥήμασι. >»δεόμεθα«, φησίν, »ἐὰν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπιμένῃ γνώμης ὁ τῆς Ἀλεξαν- >δρείας ἐπίσκοποςι ἄδειαν ἡμῖν τοῦ λοιποῦ δοΟῆναι κατὰ τὴν τοῦ >νόμου διάταξιν τὰς ἐνθέσμους καὶ ἀπαραιτήτους θεραπείας τῷ θεῷ
>ἐπιτελεῖν«.

[10] ὢ δεινῆς ἀναιδείας, ἣν σπουδῇ τῆς ἀληθείας ἀπε- >λέγξαι προσῆκεν. ὅ γὰρ αὐτῷ καθ᾿ ἡδονὴν ἐτύγχανεν ὄν, τοῦτο τῇ >συντομίᾳ τῆς φράσεως ἀπετυπώσατο. τί φής, ἄτοπε; διάστασιν εὐ- >πρόσωπον ἡμῖν τὸ σαθρὸν τῆς κατ᾿ ἐμὲ ἀγρίας σου διανοίας ἐπιτει- >χόζειν μηχανᾷ; καὶ τοὺς ἐπὶ κακῷ σοι προσπλακέντας ἀπολέσαι σπεύ-
>δεις; »τί οὖν«, φής, »πράξω, εἰ μηδεὶς ἄξιον ἡγεῖταί με δέξασθαι«;

[11] >τοῦτο γὰρ πολλάκις ἐκ τῆς ἀνοσίας φάρυγγος ἐκβοᾷς· ἐγὼ δὲ τοὐ- >ναντίον ἔρομαί σε· ποῦ δὲ σαφὲς γνώρισμα καὶ μαρτύριον τῆς σεαυτοῦ >διανοίας ἐπεδείξω; ἣν ἐχρῆν σε διαπτύξαντα καὶ τοῖς θείοις καὶ τοῖς >ἀνθρωπίνοις σαφῆ καταστῆσαι, καὶ μάλισθ᾿ ὅτι τὰ ἰοβόλα τῶν ἑρπε-
πῶν τὸ τηνικαῦτα μᾶλλον ἀγριαίνειν πέφυκεν, ὅταν ἑαυτὰ τοῖς τῶν >φωλεῶν μυχοῖς ἐνηδρυνθέντα αἴσθηται.

[12] >Ἐκεῖνο δέ γε λίαν ἀστεῖον αὐιοῦ τὸ σπουδαίως εὖ μάλα καθά- >περ ὑπό τι προσωπεῖον αἰδοῦς σιγὴν πλάττεσθαι. τῇ μὲν τοῦ σχή- >ματος τέχνῃ τιθασσὸν σεαυτὸν καὶ χειροήθη σύ γε παρέχεις, κακῶν
>δὲ μυρίων καὶ ἐπιβουλῶν ἔνδον γέμων τοὺς πολλοὺς λέληθας. ἀλλ᾿ >ὢ τῆς ἀθλιότητος· ὡς ὁ πονηρὸς βεβούληται, οὕτως Ἄρειον ἡμῖν >ἀνομίας ἐργαστήριον κατεστήσατο.

[13] λέγε δὴ νῦν μοι παρελθὼν τῆς ⁶⁷ >σεαυτοῦ πίστεως τὸ γνώρισμα κοὶ μηδαμῶς γε ἀποσιωπήσῃς, ὠ τὸ >μὲν στόμα διάστροφον τὴν δὲ φύσιν ὀξύρροπον πρὸς πονηρίαν >κεκτημένε· »ἕνα λέγεις θεόν«; σύμψηφον ἔχεις κἀμέ, οὕτω >αὐτοῦ ἄναρχον καὶ ἀτελεύτητον λόγον λόγον εἰναι« φής; στέργω τοῦτο·

[14]
>οὕτω πίστευε. εἴ τι
περαιτέρω προσπλέκεις, τοῦτ’ ἀναιρ· εἴ τι >πρὸς ἀσεβῆ χωρισμὸν συλκαττύεις, τοῦτο οὔτε ὁρᾶν οὔτε νοεῖν >ὁμολογῶ· εἰ »τὴν τοῦ σώματος ξενίαν πρὸς οἰκονομίαν τῶν θείων >ἐνεργειῶν« παραλαμβάνεις, οὐκ ἀποδοκιμάζω. εἰ »τὸ πνεῦμα ἀίδιο- >τητος ἐν τῷ ὑπερέχοντι λόγῳ γεγενῆσθαι« λέγεις, δέχομαι. τίς ἔγνω
>τὸν πατέρα, εἰ μὴ ὁ ἐλθὼν ἀπὸ τοῦ πατρός; τίνα ἔγνω ὁ πατήρ, εἰ >μὴ ὃν ἀϊδίως καὶ ἀνάρχως ἐξ αὐτοῦ γεγέννηκε; σὺ μὲν ὑπόστασιν >ξένην« ὑποτάττειν οἴει δεῖν κακῶς δήπου πιστεύων, ἐγὼ δὲ τῆς >ὑπερεξόχου καὶ ἐπὶ πάντα διηκούσης δυνάμεως τὸ πλήρωμα πατρὸς >καὶ υἱοῦ οὐσίαν μίαν εἶναι γινώσκω.

[15] εἰ τοίνυν σὺ ἀφαιρεῖς μὲν
>ἀπ᾿ ἐκείνου, ἀφ’ οὗ χωρισθῆναι οὐδὲ διανοίᾳ τῶν ἐρεσχελούντων >δεδύνηται οὐδεπώποτε οὐδέν, προσθήκης δὲ χαρακτῆρας εἰδοποιεῖς >καὶ ὅλως γνωρίσματα ζητήσεων διορίζεις ἐκείνῳ ᾧ ὁλόκληρον μὲν >ἐξ ἑαυτοῦ τὴν ἀϊδιότητα δέδωκεν, ἀδιάφθορον δὲ τὴν ἔννοιαν, >ἀθανασίας τε δι’ ἑαυτοῦ καὶ ἐκκλησίας ἔνειμε πίστιν, κατάβαλε οὖν δή,
>κατάβαλε τὸ εὔηθες τοῦτο ἀνόμημα. ὡ ἀστεῖε σὺ κοὶ εὔφωνε καὶ τὰ >κακὰ πρὸς ἀπιστίαν τῶν ἀνοήτων ἐξᾴν.

[16] εἰκότως ἄρα σε ὁ >πονηρὸς τῇ ἑαυτοῦ κατεστρέψατο κακίᾳ καὶ τοῖς μὲν ἴσως ἡδὺ τὸ τοι- >οῦτον εἶναι δοκεῖ (οὕτω γὰρ σεαυτὸν πέπεικας), ἔστι δὲ πάντη >ὀλέθριον τὸ κακόν.

[17] φέρε δή, τῆς ἐν τοῖς ἀτοπήμασι διατριβῆς ἀπαλ-
>λαγεὶς ἄκουε, ὠ δαιμόνιε Ἄρειε· σοὶ γὰρ διαλέγομαι. τῆς ἐκκλησίας >δήπου τοῦ θεοῦ ἀποΚεκηρυγμένος οὐκ αἰσθάνῃ; ἀπόλωλας, εὖ ἴσθι >ἐὰν μὴ βλέψας εἰς σεαυτὸν τὴν παροῦσάν σοι κατακρίνῃς ἄνοιαν >ἀλλ᾿ ἐρεῖς, ὡς ὄχλοι συμπράττουσί σοι καὶ τὰς φροντίδας >ἀπελαφρύνουσιν.

⁸⁹¹⁰

[18] >Ἄκουε οὖν δὴ μικρὸν ὑποσχὼν τὰ ὦτα, ὦ ἀνόσιε Ἄρειε, καὶ >σύνες τὴν σεαυτοῦ ἅνοιαν. σὺ δέ, ὠ πάντων κηδεμὼν θεός, >νὴς εἴης τῷ λεγομένῳ, εἰ πίστεως ἔχοιτο. ἐγὼ γὰρ ὁ σὸς >ἵλεω ἔχων τὴν παρὰ σοῦ προμήθειαν καὶ ἐξ Ἑλληνικῆς καὶ ἐκ
>μαΐῆς γραφῆς πάνυ ἀρχαιοτάτης σαφῶς ἀποδείξω τὴν >πρὸ τρισχιλίων που ἐτῶν ὑπὸ τῆς Ἐρυθρᾶς προρρηθεῖράν >προφημισθεῖσαν.

[19] ἴφη γὰρ κείνη γε· »οὐαί σοι Λιβύη, ἐν παραλίοις »κειμένη χώροις· ἥξει γάρ σοι καιρός, ἐν ᾧ μετὰ τῶν δισήμων καὶ τῶν »σαυτῆς θυγατέρων δεινὸν ἀγῶνα καὶ ὠμὸν καὶ παγχάλεπον ὑπελθεῖν
»ἀναγκασθήσῃ, ἀφ’ οὗ κριτήριον μὲν εἰς ἅπαντας πίστεώς τε »εὐσεβείας διαδοθήσεται, σὺ δὲ πρὸς ἔσχατον ἀποκλινεῖς καταστροφης· »ὑμεῖς γὰρ τῶν οὐρανίων ἀνθῶν τὸ δεκτήριον ἀναρπάσαι »κατε καὶ δήγματι σπαράξαι καὶ μέντοι σιδηροῖς ἐχράνατε τοῖς »ὀδοῦσι«. τί δῆτα, ὦ πανοῦργε;

[20] ποῦ γῆς σαυτὸν εἶναι νῦν ὁμολο-
>γεῖς; ἐκεῖ δηλονότι· κατέχω γάρ σου τὰ γράμματα, ἃ τῷ τῆς >καλάμῳ πρός με διεχάραξας, ἐν οἷς φὴς πάντα πάντα τὸν Λίβυν >σύμψηφον εἶναί σοι πρὸς σωτηρίαν δήπου. εἰ δὲ οὐ >οὕτως ἔχειν, μαρτύρομαι ἤδη τὸν θεὸν ἦ μὴν ἀρχαιότατον τῆς >θρᾶς πυκτίον, Ἑλληνικῇ συντεταγμένον γλώττῃ εἰς
>ἀποστέλλειν, ὡς ἂν θᾶττον ἀπόλοιο.

[21] εἶτα σὺ ἀναμάρτητος, ὦ >δικρανοφόρε; εἶτα οὐ σαφῶς ἀπόλωλας, ὦ ἄθλιε, >περιεστοιχισμένος; ἴσμεν, ἴσμεν σου τὸ ἐγχείρημα· ποία φροντίς, >σε θράττει δέος, οὐ λέληθεν ἡμᾶς, ὦ δύστηνε καὶ ταλαίπωρε. >τῆς ἀμβλύτητος τῶν σῶν φρενῶν, ὃς οὐδὲ τὴν νόσον καὶ τὴν
>χανίαν τῆς σεαυτοῦ ψυχῆς ἀναστέλλεις· ὦ ἀνόσιε, ὅς τὴν >ποικίλοις διορύττεις λόγοις, καὶ τοιοῦτος ὢν οὐκ αἰσχύνῃ ἠμᾶς ¹¹¹²¹³ >γων καὶ νῦν μὲν ἐλέγχων, ὥς γε οἴει, νῦν δ᾿ αὐ >ὡς πίστει καὶ λόγοις ὑπερφέρων παρ᾿ οἵου δῆτα οἱ ἄθλιοι >ρίαν ἑαυτοῖς πορίζεσθαι γλίχονται·

[22] καίτοι οὐδὲ συγγίνεσθαι τῷ >τοιούτῳ ἐρχῆν, οὐδὲ ὅλως αὐτὸν προσφθέγγεσθαι, πλὴν εἰ μή
>ἐν τοῖς ὑΠούλοις τούτου ῥήμασι τὴν τοῦ ὀρθῶς βιοῦν ἐλπίδα >μετρίοις ἀποκεῖσθαι οἴεται.

[23] ἀλλ’ οὐκ ἔστι τοῦτο, πολλοῦ γε δεῖ, >τὸ δὲ ἀληθές, ὣ τῆς ὑμετέρας ἀνοίας, ὅσοι τούτῳ >τίς ἄρα οἶστρος ὑμᾶς τῆς χαλεπῆς τούτου γλώττης καὶ τῆς >ἀνασχέσθαι κατηνάγκασεν;

[24] >Εἶεν· ἀλλ’ ἐπ’ αὐτὸν ἤδη σε βαδιοῦμαι τῷ λόγῳ, ὠ τὴν μὲν >ψυχὴν ἄφρον συ, τὴν δὲ γλῶτταν στωμύλε, ἄπιστε δὲ τὰς >δὸς δή μοι τοῦ λόγου οὐκ ἀμφιλαφές τι λέγω καὶ ἱππήλατον >ἀλλ᾿ οὖν κύκλον γε εὐπερίγραφον, μὴ σαθρὸν μόνον, ἀλλ’ >τε καὶ στερρὸν τῇ φύσει, ὠ ἀνόσιε δῆτα καὶ κάκιστε καὶ
>ἐξάγομαι γὰρ ταῦτα λέγειν· μᾶλλον δὲ βρόχον ἤδη σοι περιάψας >συμποδίσας τῷ λόγῳ εἰς μέσους σε καταστήσω, ὡς ἂν πᾶς ὁ >τὴν σὴν καταμάθῃ φαυλότητα.

[25] ἐπ’ αὐτὸ δὲ πορεύσομαι ἤδη τὸ >πρᾶγμα. νενιμμέναι δήπουθέν εἰσιν αἱ χεῖρες· προσίωμεν >ἐπικάλεσαι δὴ τὸν θεόν· μᾶλλον δὲ μικρὸν ἐπισχών, εἰπέ μοι,
>θερμότατέ συ, τίνα θεὸν ἐπικαλέσῃ πρὸς βοήθειαν; ἀλλὰ γὰρ >μεῖν οὐ δύναμαι.

[26] ὦ τῶν πάντων ἔχων τὸ κῦρος δέσποτα, ὠ τῆς >μονήρους δυνάμεως πάτερ, διὰ τουτονὶ τὸν ἀνόσιον ὀνείδη >λύπας καὶ μέντοι καὶ τραύματα καὶ ὀδύνας ἡ σὴ ἔχει >Ἄρειός σοι τόπον ἤδη Προσαρμόζει καὶ μάλα γε εὐφυῶς, ἐφ’
>καθιζάνων οἶμαι σύνοδον ἑαυτῷ ἢ παῖδα τὸν Χριστὸν τὸν σὸν >ἐκ σοῦ τὸν τῆς ἡμετέρας ἐπικουρίας ἀρχηγέτην θέσεως νόμῳ ¹⁴¹⁵ >ποιεῖται καὶ ἴσχει. ἐπάκουσον, ἀντιβολῶ σε, τῆς θαυμασίας πίστεως.

[27] >σὲ τὴν κατὰ τὸν τόπον κινεῖσθαι, δέσποτα, κίνησιν οἴεται. σὲ τῆς >ἀφωρισμένης καθέδρας κύκλῳ περιγράφειν τολμᾷ. ποῦ γὰρ οὐκ ἔστιν >ἡ σὴ παρουσία; ἢ ποῦ τὴν σὴν οὐ πάντες ἐνέργειαν· ἐκ τῶν ἐπὶ
>πάντα σου διηκόντων νόμων αἰσθάνονται; πάντα γαρ περι- >έχεις, καὶ ἔξω σοῦ οὔτε τόπον οὔτε ἄλλο οὐδὲν ἐπινοῆσαι θέμις. >οὕτως σὴ δύναμις μετ’ ἐνεργείας ἐστὶν ἄπειρος. σὺ μὲν δὴ ἐπα- >κουσον, ὁ θεός, ὑμαῖς δὲ πᾶς ὁ λαὸς προσέχετε τὸν νοῦν.

[28] ὁ γὰρ >ἀναίσχυντος οὗτος καὶ ἀχρεῖος, ὁ ἐπ’ ἄκρον μοχθηρίας τε καὶ ἀν-
>μίας ὁμοίως ἐληλακὼς εὐλάβειαν σκήπτεται. »ἄπαγε«, φησίν, ''οὐ >βούλομαι τὸν θεὸν ἐγὼ ὕβρεων πάθει δοκεῖν ἐνέχεσθαι·

[29] καὶ διὰ >τοῦτο ὑποτίθεμαι καὶ πλάττω θαυμάσιά γε τῇ πίστει, ὡς ὁ θεὸς >νεογενῆ καὶ νεόκτιστον οὐσίαν Χριστοῦ ποιησάμενος βοήθειαν ἑαυτῷ >παρεσκευάσατο, ὥς γέ μοι δοκεῖ· ὃ γὰρ ἄν, φησίν, ἀπ’ αὐτοῦ ἀφέλης,
>τοῦτο ἔλαττον πεποίηκας«.

[30] εἶτα, ὠ λυμεὼν κοὶ ὄλεθρε, σοὶ τοῦτ᾿ >ἔστι πίστις; σὺ καθ’ ὑπόθεσιν καὶ πλάσμα λαμβάνεις τὸν τὰ πλάσ- >ματα τῶν ἐθνῶν κατακρίναντα, σὺ ἐπείσακτον καλεῖς καὶ ὡσπερεὶ >καθηκότων ὑπηρέτην τὸν ἄνευ ἐνθυμήσεως καὶ λογισμοῦ τῷ συνυπ- >άρχειν τῇ τοῦ πατρὸς ἀιδιότητι πάντα διανύσαντα; ἐφάρμοσον νῦν.
>εἰ δὴ τολμᾷς, ἐφάρμοσον, φημί, τῷ θεῷ καὶ τὸ εὐλαβεῖσθαι καὶ τὸ >ἐλπίζειν τὸ ἐκβησόμενον, ἔτι δὲ τὸ ἐνθυμεῖσθαι τὸ λογίζεσθαι τὸ >σκεπτόμενον γνώμην ἀποφαίνεσθαι καὶ διαρθροῦν καὶ ὅλως τὸ τερ- >πεσθαι τὸ γελᾶν τὸ λυπεῖσθαι.

[31] τί τοίνυν φής, ὦ τῶν ἀθλίων >ἀθ λιώτερε, ὦ τῆς κακίας αὐτόχρημα μῆστορ; σύνες δή, εἰ δύνασαι,
>ὡς ἐν αὐτῇ γέ σου τῇ πανουργίᾳ μοχθηρὸς ὢν ἀναλίσκῃ.

[32] »ὁ Χριστός«, >φησί, »δι’ ἡμᾶς πέπονθεν«. ἀλλ’ ἤδη φθάσας ἔγωγε εἶπον, ὡς μορφὴ >σώματος ἀπεστάλη. »ναί«, φησίν, »ἀλλὰ δέος μὴ δόξωμεν κατά τι >ἐλαττοῦν«. εἶτα, ὦ τῶν θηρίων μεσίτα, ταῦτα λέγων οὐ μαίνῃ καὶ >σαφῶς λυττᾷς; ἰδοὺ γὰρ δὴ ὁ κόσμος αὐτὸς μορφή, ἤγουν σχῆμα ¹⁶¹⁷¹⁸ >τυγχάνει ὤν, κοὶ οἱ ἀστέρες γε χαρακτῆρας προβέβληνται, καὶ ὅλως >τὸ πνεῦμα τοῦ σφαιροειδοῦς τούτου κύκλου εἶδος τῶν ὄντων >τυγχάνει ὂν καὶ ὥσπερ μόρφωμα. καὶ ὅμως ὁ θεὸς πανταχοῦ πάρεστι. >ποῦ τοίνυν εἰσὶν ἐν τῷ θεῷ αἱ ὕβρεις; ἢ κατὰ τί θεὸς ἐλαττοῦ-
>ται;

[33] ὡ πατροκτόνε τῆς ἐπιεικείας σύ, λόγισαι δὴ οὖν ἐκ σαυτοῦ >τεκμαιρόμενος καὶ ἐνθυμήθητι, εἰ ἁμάρτημα εἶναι δοκεῖ τὸ ἐν Χρίστῳ >παρεῖναι τὸν θεόν. ἐκεῖνος μὲν οὐν κατεῖδε τὴν ἀτιμίαν τοῦ λόγου >καὶ τὴν τιμωρίαν οὐ βραδέως ἐπήγαγε. χωρὶς δὲ τούτων καθ’ >ἑκάστην δήπουθεν ἡμέραν ἁμαρτήματα ἐν τῷ κόσμῳ γίνεται· καὶ ὅμως
>ὁ θεὸς πάρεστι καὶ τὰ τῆς δίκης οὐχ ὑστερίζει. τί οὖν παρὰ τοῦτο >ἐλαττοῦται εἰς τὸ μέγεθος τῆς αὐτοῦ δυνάμεως, εἰ τὰ πανταχοῦ >διαισθάνεται; οὐδέν, οἶμαι.

[34] ὁ μὲν γὰρ τοῦ κόσμου νοῦς διὰ τοῦ >θεοῦ· δι’ αὑτοῦ πᾶσα διαμονή, δι’ αὐτοῦ πᾶσα δίκη· ἡ δὲ τοῦ Χριστοῦ >πίστις ἀνάρχως ἐξ αὐτοῦ. ὅλως δὲ θεοῦ νόμος ἐστὶ Χριστός, δι᾿
>αὐτοῦ τὸ ἄπειρον ἅμα καὶ ἀτελεύτητον ἔχων.

[35] >Ἀλλὰ γὰρ σὺ κατὰ σεαυτὸν ἐννοῶν φαίνῃ. ὢ τῆς μανίας λίαν· >περίτρεψον νῦν εἰς τὴν σαυτοῦ ἀπώλειαν τὸ τοῦ διαβόλου ξίφος. >ὁρᾶτε δή, πάντες ὁρᾶτε, ὡς γοερὰς ἤδη προίσχεται φωνὰς τῷ τοῦ >ἔχεως ἐνισχημένας δήγματι, ὡς αἱ φλέβες αὐτοῦ καὶ σάρκες τῷ ἰῷ
>ἐγκατειλημμέναι, δεινὰς ἀνακινοῦσιν ὀδύνας, ὡς διερρύηκεν αὐτοῦ τὸ >σῶμα πᾶν κατισχνωθέν — αὐχμοῦ τε καὶ ῥύπου καὶ θρήνων καὶ >ὠχριάσεως καὶ φρίκης καὶ μυρίων τε γέμει κακῶν καὶ δεινῶς κατέσκληκεν -- >ὡς εἰδεχθὲς καὶ κατάρροπον τὸ τῆς κόμης δάσος, ὡς ὅλος ἡμιθνὴς >καὶ ἐξασθενῶν ἤδη τὸ βλέμμα, ὡς ἄναιμον τὸ πρόσωπον καὶ ὐπὸ
>μερίμνης ἐκτετηκός, ὡς ὁμοῦ πάντα εἰς αὐτὸν συνδραμόντα οἶστρος >μανία τε καὶ ματαιότης, διὰ τὸ χρόνιον τοῦ πάθους ἄγριόν τε καὶ >θηριώδη πεποιήκασιν.

[36] αὐτίκα οὐδὲ ἐπαισθανόμενος οὗ δὴ κακοῦ >τυγχάνει ὢν »αἴρομαι«, φησίν, »ὑφ’ ἡδονῆς καὶ πηδῶ γε σκιρτῶν ὑπὸ >χαρᾶς καὶ πτεροῦμαι«. καὶ πάλιν νεανικῶς γε λίαν »εἶεν«, φησιν, ¹⁹²⁰ >»ἀπωλόμεθα«.

[37] τοῦτο μέν γε καὶ ἀληθές ἐστι· σοὶ γὰρ μόνῳ ἡ κακία >τὰς παρ’ ἑαυτῆς σπουδὰς δαψιλῶς κεχορήγηκε, καὶ ὃ πολλῆς ἐώνητο >τιμῆς, τοῦτό σοι ῥᾷστα δεδώρηται. φέρε δὴ νῦν εἰπέ, ποῦ τὰ σεμνά >σού ἐστι παραγγέλματα; ἀπόνιψαι δῆτα τῷ Νείλῳ σαυτὸν, εἰ οἶόν τε,
>ὠ ἀτόπου γέμων ἄνθρωπε ἀναισθησίας· καίτοι σύ γε οἰκουμένην >ἅπασαν τοῖς αὑτοῦ ἀσεβήμασι διαταράξαι ἐσπούδακας.

[38] ἀρά γε συν- >ίης ὡς ἅπαντα ἤδη ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος ἐγὼ ἐπίσταμαι; ἀλλὰ >γὰρ ἀπορῶ, πότερον μένειν ἢ ἀπιέναι δεῖ· οὔτε γὰρ βλέπειν εἰς τοῦτον >ἔτι δύναμαι, καὶ τὴν ἁμαρτίαν ἐπαισχύνομαι ὠ Ἄρειε. ἡμᾶς μὲν εἰς
>φῶς κατέστησας, σαυτὸν δὲ εἰς σκότος, ὠ ταλαίπωρε, κατέβαλες. >τοῦτό σοι τῶν πόνων πέφηνε τὸ τέλος.

[39] Ἀλλ᾿ ἐκεῖσε πάλιν ἐπάνειμι· πλῆθος εἶναι φὴς τῶν περὶ σὲ ἁλω- >μένων. εἰκός οἶμαι, καὶ δέχου γε τούτους, δέχου φημί· λύκοις γὰρ >ἑαυτοὺς καὶ λέουσι βρωθησομένους ἐκδεδώκασι. πλὴν ἀλλὰ καὶ του-
>των ἕκαστος προσθήκῃ κεφαλαίων δέκα καὶ τελέσμασι τούτων πιεσθεὶς >αὐτίκα δὴ μάλα ἱδρώσει ἐὰν μὴ τὴν ταχίστην ἐπὶ σωτήριον >δραμὼν ἐκκλησίαν τὴν τῆς ἀγάπης εἰρήνην τῷ φίλτρῳ τῆς ὁμονοίας >ἐπανέληται.

[40] οὐδὲ γὰρ δὴ ὑπὸ σοῦ λοιπὸν ἐξαπατηθήσονται ἐπὶ >πονηρᾷ συνειδήσει κατεγνωσμένου, οὐδ’ ἀνέξονται τέλεον ἀπολέσθαι
>ταῖς μιαραῖς σου ζητήσειν ἐμπλακέντες. σαφῆ καὶ γνώριμα πᾶσι >πρὸς γοῦν τὸν ἑξῆς χρόνον τὰ σά ἐστι σοφίσματα· καὶ οὐδὲ >αὐτὸς ἀνῦσαί τι δυνήσῃ, ἀλλὰ μάτην σχηματιῇ, ἐπιείκειάν τε καὶ >πραότητα λόγων καθυποκρινόμενος ἁπλότητος ὡς εἰπεῖν >προσωπεῖον ἔξωθεν περιτιθέμενος. μάταιον σου τὸ ὅλον τέχνασμα·
>αὐτίκα γάρ σε ἡ ἀλήθεια περιστήσεται, αὐτίκα σου τὰς φλόγας ὀ >τῆς θείας δυνάμεως ὡς εἰπεῖν ὄμβρος ἀποσβέσει.

[41] καὶ μέντοι καὶ ²¹²² >τοὺς ἑταίρους καὶ ὁμογνώμονάς σου ἐνόχους ἤδη τῇ βουλῇ γενομέ- >νους αἱ τῶν δημοσίων λειτουργημάτων καταλήψονται φροντίδες, >γε μὴ τὴν ταχίστην ἀποφυγόντες τὴν πρὸς σὲ συνουσίαν τὴν >φθορον ἀνταλλάξωνται πίστιν.

[42] σὺ δέ, ὁ σιδηρόφρων ἀνήρ, δεῖγμά
>μοι δὸς δὸς τῆς σῆς προαιρέσεως, εἰ σαυτῳ πιστευεις, και ερρωσαι τῳ >βεβαίῳ τῆς πίστεως καὶ καθαρὰν ὅλως ἔχεις συνείδησιν. ἡκε >ἐμέ, ἧκε, φημί, πρὸς θεοῦ ἄνθρωπον· πίστευσον, ὡς ταῖς >πεύσεσι διερευνήσομαί σου τὰ ἀπόρρητα τῆς καρδίας· κἂν μέν >μανικὸν ἐνεῖναι δόξῃ, τὴν θείαν ἐπικαλεσάμενος χάριν,
>τός σε κάλλιον ἐάσομαι. ἐὰν δὲ ὑγιαίνων τὰ κατὰ φανῇς, φανῇς, >τῆς ἀληθείας φῶς ἐπιγνοὺς ἐν σοί, καὶ τῷ θεῷ χάριν >ἐμαυτῷ τῆς εὐσεβείας συνησθήσομαι«.

[43] Καὶ ἄλλῃ χειρί· ὁ θεὸς διαφυλάξει, ἀγαπητοί.

Διὰ Συγκλητίου καὶ Γαυδεντίου μαγιστριανῶν ἐκομίσθη καὶ ταῦτα,
ὅτε Πατέριος ἦν ἔπαρχος Αἰγύπτου, καὶ ἀνεγνώσθη ἐν τῷ παλατίῳ.

Anhang.

Historia Ecclesiastica. Gelasius. ed. Gerhard Loeschke, ed. Margret Heinemann. Germany. 2016.

Current edition First1KGreek

Historia Ecclesiastica (Greek) (Gelasius. Gelasius Kirchengeschichte. Loeschke, Gerhard; Heinemann, Margret; Leipzig: Hinrichs, 1918.)

Notes on the current edition

Historia Ecclesiastica

1. 2ff Der Brief ist vollständig außer bei Gelasius nur der Athanasiushandschriften überliefert. Für den Athanasiustext G. Loeschckes Collation des cod. Paris. 474 saec. XI (= Athan. R) und des cod. Basil. A III 4 saec. XIV (= Athan. B) vor (ihre Übereinstimmung = Athan.). Für nähere Angaben vgl. G. Loeschcke im Rhein. Mus. LXI, 38ff — 12 vgl. Jerem. 4, 22

2. A1H V1P3 M2P1 Athan. Athan. B R

3. 1 Die Überschrift nach dem Index 2 Die Adresse am Fuß der Seite H Ἀρείῳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ Athan. 3 τε > Athan. | ἀνδρείας M2 6 τὴν φύσιν A1 | ἀπολλύη A1 ἀπολλοίη HM2P1 | νων] προπίνων Athan. B προπείρων Athan. R οὗτος V1P3, durch Rasur corr. aus οὕτως Athan. R οὕτως d. übr. HSS | τρόπον > 1 προβαλλέσθαι V1P3 ροσβάλλεσθαι Athan. R | καἰ νῦν HSS] 10 φανεῖσα ἀπιστία anscheinend durch Rasur aus φανεῖσαν ἀπιστίας A1 11 HM2P1 13 λέγοιτο von späterer Hd. am Rand P3 15 τὸ + ἀσεβὲς τοῦτο Athan. 16f ἐπιτρίουσα V1 17f περιτετρωμένος 19 καὶ M2P1P3 (wo es von späterer Hd. eingeschoben) Athan. > d. übr. HSS

4. 14 vgl. Epiph. haer. 69, 9 Homer II. E 31 A1H V1P3 M2P1P2 (von Ζ. 22 περιουσίαν an) Athan. B R

5. 1 σὺ τῷ Athan. οὕτω A1 οὐ τῶ H ὁ τῶ d. übr. HSS | αὐτοῦ A1 (aber corr. in σαυτοῦ), HM2P1V1P3 (aber von späterer Hd. σ πηγῆ (?) A1 5 αὕτη Athan. 7 δὴ λέγει] ἀ η λέ aber von späterer Hd. und am Rand eingetragen πλάνη P3 Ι ἢ1] ἡ A1HM2P1 | κατεχομένη HSS | οὑ] ἧς A1 ἢ οὖ Athan. | γενέσθαι M2P1V1P3 A | ἀναιρούμενος] καὶ ἀρνούμενος Athan. 9 δειλιότητι P3 11 [δὴ μικρὸν] A1 | δὴ] δὲ M2P1 14 ἀσπίδων + ἢ oder ἦ HSS + beides falsch: η ist Dittographie des vorhergehenden ν; es fehlt bei Epiphanius haer. 69, 9 G.L. | ποιήσεις H 15 γ’ οὖν σε ἤγουν τῆς HSS (nur für σε τε H] σε ἡ τῆς Athan., doch in R nach ἡ ein durch Rasur von etwa vier Buchst, Spatium 16 συνεκροτῆσθαι Athan. | τὸν > Η 17 δὴ > H 18 ὄχλοις M2P1 | πᾶν τὸ πλῆθος H παμπληθὲς Athan. 20 μὴ A1H ὁποίας Athan. 23 τόλμη P3 | ἀξίας V1P3 Athan. ἀξίως A1HM2P1P2 Athan. 24 ἰὼν (so!) V1 | ἀποστάζοντα HSS

6. A’H ViP3 M2P>P2 Äthan. B R

7. 1 εἶτ᾿ οἶμαι] εἷς(?) οἶμαι A1, ὡς οἶμαι H 3 εἴπῃ V1 | τὸν] τῶν W2Ρ1 | παρανοίας] παροινίας P2 Athan. B 4 ἀνέῳξέ Athan. 5 οὐδέν πω] οὐδέπω P3 6 προσέχεται V1 7 γνώμης ἐπιμένῃ ~ H Ι ἐπιμείνῃ Αthan. B 10 nach ἤ scheint ἡ oder η durch Rasur getilgt H 10 f ἀπελέγξ αετσαθαι (die Correctur von späterer Hd.) P3 12 τῆς συντομίας H | ἀνετυπώσατο Äthan. B 13 τῷ σαθρῷ Athan. | ἀγρίας σου διανοίας] ἀγνοίας σου, worauf διανοίας oder Entsprechendes durch Rasur getilgt A1 | κατ᾿ ἐμὲ ἀγρίας] κατεαγυίας Αthan, 14 προσπλέ- κοντας HP1 (am Rand) 16 δὲ > P2 17 ερ Ἠ ή σομαι (so!) Α1 | δὲ] μὲν οὖν Αthan. B | ειαυτοῦ Ai 19 μάλιστα τότε τὰ Athan. 20 ἀγριαῖνόν H 21 ἐνη- δρυνθέντα A1 ἐνηδρέντα V1P3 ἐνιδρυνθέντα Athan. B ἐνιδρωuθέντα H ἐνόρυ- θέντα d. übr. HSS 23 πλάττεσθαι V1P3 πλάττεται Α1ΗΜ2P1P2 Athan. 26 Ἀρειος Αthan. 27 δὴ A1P2 Athan, δὲ d. übr. HSS | νῦν nachträglich eingefügt H

8. 9ff vgl. Matth. 11, 27 und Luc. 10, 22

9. A1H V1P3 M2P1P2 Athan. B R

11. 6 vgl. Orac. Sibyll. III 323ff

12. A1H V1P3 M2P1P2 Athan.

13. 1 οὖν > V1 δὴ οὖν ~ Athan. | M2P1P2 2 σαυτοῦ M2P1P2 ἀπόνοιαν A1 4 ἵλεως Athan. R | παρὰ σοῦ] παροῦσαν V1P3 | ἐκ > Rand γραπτέον ἐρυθραίας H, ἐρυθραίᾶς P3 (die Corr. von späterer Athan. 7 παράλοις Athan. 8 χωρίοις M2P1P2 | τοῦ 10 ἀναγκασθείση V1 τε > H nachträglich eingefügt M2 11 σοὶ Athan. | ἀποκλινῆς P2 | ἀποκλίνει Athan. B (R unleserlich) 1 2 γὰρ] οὐρανῶν P3 | ἀνθ᾿ ὧν A1 | ἀνασπάσαι] ἀναπαῦσαι E. 14 16 διαχαράξας Athan. R 18 ἦ μὴν Athan.] ἡμῖν HSS 18f ἐρυθραᾶς P3 (spätere Hd.) Ἐρυθραίας Athan. B Ἐρυθρέας R 20 ἀποστέλλει H | ἀπόλλοιο Athan. B, ἀπόλλοιο P2 Athan. R (nur daß hier das erste λ ausradiert 21 δικρανοφόρε = furcifer vgl. Balfor. und Ε. Schwartz Galt. Nachr. 1904, 393 22 ἴσμεν2 > P2P3 23 οὐ > Athan. 25 ἀναστέλλεις [du ἀναστένεις Athan. 26 ποικίλλοις M2P1P2

14. 5f vgl. Socr. I 9, 16 p. 64 — 18 vgl. Matth. 27, 24 — 24ff vgl. E. Norden ff vgl. E. Norden Agnostos Theos 23f

15. A1H V1P3 M2P1P2 1 μὲν + γε M2P1P2 2 παρ’ οἵου Athan.] πὰρ οὗ (corr.?) A1 περὶ HM2P1P2V1P3 (wo aber in παρ᾿ von d. späteren Hd. corr.) 5 6 μετρίοις Athan. μέτροις HSS | γε + καὶ M2P1P2 | δεῖ] δεὶ (so! viell. ans δὴ) δοκεῖ (am Rand καὶ δεῖ) M2 δὴ Athan R 7 ἀνοίας] διανοίας M2P1P2 ἶστρος H (vgl. 50, 14) | ἡμᾶς H ὑμᾶς (aber wohl υ aus η corr.) P3 > Athan. B 10 > HV1 12 τῷ λόγῳ HM2P1P2 13 κύκλον Athan. κύκλῳ HSS 14 καὶ1 > τῇ und καὶ2 nicht zu lesen A1 | καὶ3 > Athan. B 15 λέγων H 18 προσίομεν P3 19 δεῖ H 20 θερμότατε wohl zu erklären calidlssime statt callidissime der Vorlage; s. Ε. Schwartz Göttg. 394 21 δέσποτα τὸ κῦρος ~ A1 | ὦ2 > Athan. 23 λύπας] μώλωπας Athan. B 24 ἀφυῶς 25 ἢ > A1 παῖδα nach σὸν ~ A1 26 τὸν > A1 πεποίηται Athan.

16. 16f vgl. Prov. 24, 12

17. A1H V1P3 M2P1P2 Athan. B R

18. 2 τὴν] τίς Athan. | τὸν > HM2P1P2 | τῆς] τίς Athan. 4 τῆς σῆς . A1 6 ἐπινοεῖσθαι Athan. 8 δὲ > M2 | ὁ3] οὐ V1P3 12 πλάττων P1 13 νεογενῆ P2 15 ὀλέθριε V1P3 | σοὶ corr. aus σὺ P2 σὺ 16 τὸν] τὸν] M2 17 ὡσπερεί] ὥσπερ V1 Athan. B, ὡς περὶ P3, ὡς 18 ἐνθυμήσεων HM2P1P2 18f συνάρχειν A1M2P1P2 20 φημί > V1 + καὶ τὸ φοβεῖσθαι V1 24 μῆστορ] νέστορ Athan. 25 M2P1P2 Athan. 26 ἀπέθανεν aber darüber mit roter Tinte πέποθεν (so!) μορφὴ H Athan. μορφῇ d. übr. HSS 27 ἐπεστάλη P3 28 | σαφῶς 29 ἰδοὺ—μορφὴ V1 | ἤγουν A1 ἤτουν M2P1 Athan. R εἴτουν d. übr. HSS

19. A1H V 1 P 3 M 2 P 1 P 2 Athan. B R

20. 1 χαρακτῆρες Athan. B | προβέβληνται] καὶ βέβληνται H 3 ὢν P3 αὐτοῦ Athan. 6 ἁμάρτημα + τοῖ·έ Athan. | εἶναι nachträglich eingefügt οὖν H 9 καὶ > M2P1P2 10 παρὰ τοῦτο > HM2P1P2 11 εἰς] εἰ Athan. > m 2 Ι αὐτοῦ τῆς ~ Athan. Ι εἰ > Athan. 13 am Rand οὐσι p 3 14 ὅλος Athan. 17 περίστρεψον Athan. 18 πάντα ὁρᾶτε M2P1P2 | τῷ] τὸ M2P1V1P3 corr. in τῷ) 19 ἔχεος P3 ὄφεως Athan. B | ἐνισχημένος H Athan. B 21 22 τε durch Rasur getilgt Athan. R 23 κόσμης M2 | ὅλως A1M2 25 μερίμνης] ῥίμνης P3 (von späterer Hd. in ῥύμνης od. ῥύμης corr.) | + ἐκτετηκός· ὡς ὁμοῦ πάντα εἰς P3 | ἑαυτὸν M2 25f οἶστρος μανία und am Rand von 1. Hd. ἴσικος· οἶσθα P3 27 θηριώδη + σε V1P3 > H 28 γε] τε M2 29 γε λίαν > P3 |

21. A1H V1P3 M2P1P2 Athan.

22. 1 ἀπολώμεθα A1HM2P1P2 2 ἑωνεῖτο Athan. R ἑωρεῖτο B 3 δέδοικε Athan. 4 ἐστι] νῦν P2 4 ἐπαγγέλματα H | Das Richtige bei in allen Gel.-HSS: ἀπόνιψαι δῆτα τῶν ὡν ἥλως σαυτὸν A1 ἀπόνιψαι τὰ τῶν ὧν εἵλως σαυτὸν H ἀπόνιψαι δὴ τὰ τῶν ὧν ἥλως σαυτὸν V1P3M2P1P2 τι H 5 γέμον P3 6 σαυτοῦ M2P1P2 7. ἐξεπίσταμαι Athan. τοσοῦτον V1P3 9 ὦ > H | Ἄρειε + δῆτα Ἄρειε Athan. 11 σοι] 12 ἁλώμενον Athan. 13 γε > HM2P1P2 14 καὶ λέουσιν ἑαυτοὺς ~ 15 κεφαλαίων Athan. κεφαλῶν HSS | καὶ > M2 | πεισθεὶς μᾶλλον A1 | ἱδρώση H ἱδρώσει (von späterer Hd. corr. in δώσει δίκην) ἂν Athan. 18 οὐδὲ] οὐ V1 Athan. B 19 κατεγνωσμένου Athan. κατεγνωσμένοι HSS 22 σχηματιῇ M2P1P2 Athan. B σχήματι ἢ A1H (die Correctur mit roter Tinte) σχιματεῖν (corr. in σχηματεῖν) P3 σχηματιεῖ Athan. 22f ἐπιεικεία καὶ πραότητι A1 26 θείας

Gelasius Historia Ecclesiastica 3.19

ed. Gerhard Loeschke, ed. Margret Heinemann

Search the Perseus Catalog for:

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers