ταχοῦ τὰ τῶν πόνων συνέζευκται καὶ μαθεῖν δεῖ καὶ τεχνίτην γενέσθαι καὶ κατ’ ὀλίγον εὐπορεῖν. ἀλλὰ καὶ 1 2 3 μουσικοὶ τὴν τέχνην πορισταὶ τῆς εὐπορίας καὶ τοὺς στεφανίτας ἀγῶνας οἱ μετιόντες πολλὰ μὲν ἐσθίουσι καὶ τοῦτο ἔστι τὸ δέλεαρ τῶν ἀθλητῶν, ἀλλ’ ὅταν ἀποδύσωνται καὶ κονίσωνται, ταῦτα, Ἡράκλεις, τῆς συμφορᾶς πράγματα παρέχειν ἑτέροις καὶ μηδενὸς
παροξύνοντος <πρὸς> τοιοῦτο διαπληκτίζεσθαι.
γυναῖκα, οὐ κληρονομίαν συγγενοῦς ἢ φίλου διεδεξά- μὴν, οὐ τῶν εὐπόρων <ἦν> οὐδ’ ὁτιοῦν, καὶ γὰρ ἀργὸς φύσει καὶ δυσμαθὴς καὶ πρὸς τὸ πονεῖν ἀνεπι- τήδειος.
Declamatio 29. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.