ἐλευθέρως συνεῖναι καὶ καθῆσθαι καὶ λέγειν καὶ ψη- φίζεσθαι τοῖς ἄλλοις ἀπολεῖται καὶ δεινὴ κατασχήσει τὸ συνέδριον ἀνωμαλία τοῦ μὲν τὸν τῆς τυραννίδος ἐφελκομένου τῦφον, τῶν δὲ καταφερομένων εἰς ταπει- 1 2 3 νοτερὸν σχῆμα. μεστοῦ δὲ ὄντος τοῦ πέριξ τόπου πολλῶν μὲν ἱππέων, πολλῶν δὲ ὁπλιτῶν, ξένων, κολά- κων, μαγείρων, σκηνῆς χρυσοπάστου, τῆς ἄλλης θερα- πείας ἴσως ἐκεῖ καὶ Καλλίαν τις ὄψεται τιμώμενον τὸν ἐνθένδε ἐλαυνόμενον, ὅν ὁ τρόπος Ἀθήνηθεν μὲν
ἐξέβαλε, τῷ Φιλίππῳ δὲ συνήρμοσεν.
τὸ ἔαρ, ἀτερπὲς δὲ τὸ φθινόπωρον, δακρύων δὲ γέ- μουσα ἡ πανήγυρις. ὑμεῖς δέ, εἰ δύναισθε διὰ Φωκίδος ἐρήμης εἰς Δελφοὺς ἰέναι, σιδηροῖ τινες ἂν εἴητε. | δεῖ γὰρ ἀπὸ τῶν ὅρων εὐθὺς ἀρξαμένους μέχρι 4 τοῦ νεὼ θρηνεῖν οὐ τείχους ἑστηκότος, οὐκ οἰκίας
μενούσης, οὐ κώμης ἀνδρῶν ὁρωμένης, <πρεσβθτῶν δὲ καὶ γυναίων καὶ παιδαρίων> μόνων
Declamatio 17. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.