Libanius Oratio 64 34

ὁρᾷς ταυτὶ τὰ δεσμωτήρια; ταῦτα ἐκ] τίνων ἐμπέπλησται; τῶν ἐκεῖνα κακουργούν- των ἢ τῶν ὀρχουμένων; καίτοι τίνα ἔχει λόγον τὰς
πόλεις πὰρ ὧν μὲν ἀδικοῦνται τὰ μείζω, τούτους μὲν ἐᾶν ὀρχεῖσθαι, τοὺς δὲ τὰ μικρὰ λυποῦντας εἰς τὸ δεσμωτήριον ἕλκειν καὶ τοῖς μὲν ἀργύριον συλλέγειν καὶ πορίζειν ἀφορμάς, τοὺς δὲ τἀς ψυχὰς ἀφαιρεῖσθαι καὶ συνθεῖν, ἡνίκα ἂν ἀποτέμνωνται τἀς κεφαλάς;
^{1 2 3} ἢ πρὸς Δῖός, ὧν μὲν ὑπ’ ἄλλων ἀδικοῦνται καὶ τά κοῦφα ἀφόρητα, τὸ δὲ ἀφόρητον τῇ φύσει κοῦφον ἂν εἴη, ὀρχηστὴς πονηρευόμενος; ἢ καὶ παιδὸς μὲν οὐκ ἂν ἀνάσχοιτο πατὴρ ἀδικοῦντος, πάσχοντες δὲ κακῶς
ὑπὸ τῶν ὀρχηστῶν προσκυνοῦσιν ὥσπερ οἱ Πέρσαι τὸν δεσπότην;