καῖον εἷναί φημι τὰς μὲν παρ’ αὐτοῦ προσθήκας φάσκειν λυσιτελῆσαι τοῖς λόγοις καὶ μὴ τὰ πρότερα θαυμάζειν, εἰ δὲ καὶ τὴν ὄρχησιν τοῦτ' αὐτὸ βελτίω κατέστησε, προσθήκη, τὸ μὴ τά πρότερα τετηρῆσθαι δεῖγμα ποιεῖσθαι φαυλότητος.
Χίαν εἴθ’ ἢν ἠγωνίσαντο περὶ τῆς Ἐπιδάμνου. πῶς οὖν εἶχον ἐκεῖναι; τῶν μὲν νεῶν οὐ πολὺ τὸ ἔργον ἣν, τοῖς δὲ ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ὁπλίταις οἶ ἀγῶνες 1 2 3 ἐκρίνοντο καὶ θάλαττα μὲν ὑπέκειτο, τά δὲ πραττό- μενα τῶν ἐν τῇ γῇ δρωμένων οὐδὲν ἀπεστάτει. πάν- τως δὲ ἀκούεις Θουκυδίδου λέγοντος τῷ παλαιῷ τρόπῳ ἀπειρότερον ἔτι παρεσκευασμένοι καὶ ὡς ἡ ναυμαχία καρτερὰ | τῇ μὲν τέχνῃ οὐχ 4 ὁμοίως, πεζομαχίᾳ δὲ τὸ πλέον προσφερὴς
οὖσα.
Oratio 64. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.