μὲν διελέγετο, νῦν δὲ ἐκεῖνο ποιῶν ἐφαίνετο. εἶτα] ἆρ’ οὖν πρᾶγμα ἀρχαῖον καὶ παρὰ τοῖς οὕτω γενναίοις 1 2 3 οὕτω γενναῖον καὶ καλὸν εἶναι δοκοῦν εἰκῆ καὶ ῥᾳδίως ἡμεῖς τῶν φαύλων εἶναι πιστεύσομεν;
τερον, αἰ οἰκίαι, τά ὅπλα, αἰ νῆες, χαλκευτική, ζωγρα- φία, ῥητορική, μουσική, ποίησις ἀγαλμάτων, τά περὶ ναυτιλίαν; οὐχ αἱ μὲν πρῶται τῶν οἰκιῶν οὐ διέφερον καλύβης οὐδ’ ὅπερ ἐλέγοντο ἤσαν; τῆς δὲ ἀσπίδος οὐκ
ἣν λαβέσθαι τῇ χειρὶ καὶ μετενεγκεῖν πρὸς τὴν χρείαν; θάλαττα δὲ τά πρῶτα μὲν οὐκ ἐπλεῖτο, πλεομένη δὲ οὐκ εὐθὺς τριήρεις ἐδέξατο, δεξαμένη δὲ μακρῶν ναυ- τιλιῶν εἶχεν ἀπείρους τοὺς πλέοντας, ὥσθ’ ὑπερενεχθῆ- ναι Δήλου φοβερὸν εἶναι τοῖς Ἕλλησι;
Oratio 64. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.