αὐτοὺς τὸ φρονεῖν ἀφαιρουμένων πλέον τι τῶν προ- τέρων δυνηθέντων ἐχόντων πολλοὺς ἑτοίμους ὑπὲρ αὐτῶν τελευτᾶν.
τε καὶ Ἥλιε βοῶντες λουσάμενοί τε ἑ καὶ δειπνήσαντες καὶ πολύν τοῖς ἐκπώμασιν ἐπισπασάμενοι τὸν ὕπνον καὶ μόλις ἐγερθέντες οὔτε πρὸς ἑαυτὸν ἕκαστος οὔτε πρὸς | 4 ἄλλον ἐρεῖ τι περὶ τούτων, ἀλλά καὶ τῶν τε πε- πραγμένων τῶν πολλῶν οὐδὲν εἴρηται οὔτ᾿ εἶπέ τις
οὐδένα κακῶς οὐδὲ ἤκουσεν, ἡκούσης δὲ ἤδη τῆς φλο- γὸς ἢ τῆς νεφέλης ἢ τῶν κυμάτων πολὺ τὸ τοῦ Δη- μοσθένους ἐν στόμασι· νὴ τὸν Δία, ἔδει γάρ τὸ καὶ τὸ ποιῆσαι καὶ τὸ μὴ ποιῆσαι.
Oratio 56. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.