ὅρκων δέ τῶν σῶν αὐτὸς ἀφῄρησαι τὴν πίστιν τῷ πλήθει τῶν ὅρκων τῶν ὠλιγωρημένων, ὥστε καὶ ὅστις ὠνεῖται παρὰ σοῦ τὸ δίκαιον ὀμνύντος, οὐκ ἔχει
1
θαρρεῖν, ἀλλ’ ἔστιν ἐν φόβῳ μὴ τοῖς ὀμωμοσμένοις τὸ κέρας οὐκ ἀκολουθήσῃ. ἔστιν οὑν κἀνταῦθα δέος μὴ τὸ μὲν καὶ αὐτὸς δοῦναι φύγῃς, λαβὼν δὲ καὶ ἄων καταγελάσῃς.
81. Ι Εἰ δέ δεῖ τι καὶ ἕτερον εἰπεῖν, ἀνθ’
2
ὅτου προσῆκέ μοί τι παρ’ αὐτοῦ γεγενῆσθαι, τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γραφομένων, τὰ δὲ ἣν φλυαρία, πολλῶν μέν ἤκουσα πρὸ ταυτησὶ τῆς ἀρχῆς, πολλῶν δέ ἐν αὐτὴ τῶν αἰκισομένων, ἀπὸ γὰρ δὴ τούτων ἤρχετο. οἷς ἐτιτρωσκόμην μέν τὰ ὦτα, φέρειν δὲ ἣν ἀνάγκη καί,
τὸ δεινότατον, καὶ ἐπαινεῖν. ὥστ᾿ οὐδὲν ἴδει παρ’ ἡμῶν ἕτερον αἰτεῖν πεποιημένων μοί τινων χάριτος ἀξίων.
τὸ δεινότατον, καὶ ἐπαινεῖν. ὥστ᾿ οὐδὲν ἴδει παρ’ ἡμῶν ἕτερον αἰτεῖν πεποιημένων μοί τινων χάριτος ἀξίων.
Oratio 54. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.