ἐν τοῖς ἐκείνων τολμήμασιν εἴτ᾿ οὐκ εἰδότος μου ταῦτα εῖτε εἰδότος. καίτοι τά γε τοιαύτα πλάττειν οὐ κακὸν μέλλοντά· γε λύειν τι κακόν. ὅμως δέ γε οὗπερ ἐλέγετο καὶ ἣν, ἐμοῦ τοῦ τοῖς ἀδικουμένοις συναχθομένου καὶ τοῖς ἐκείνων οὐχ ἧττον ἢ ’κεῖνοι πληττομένου.
σπυρίδας φέροντες ἐκεῖσε βαδίζουσιν, <ἃ> ἰχθῦς ἔχει τῷ δικαιοτάτῳ καὶ τὰ ἀπὸ τῶν δένδρων;
εἰδὼς ἐγγύς με καθήμενον ἐν ἀλλοτρίῳ χωρίῳ καὶ ταῦτα πολλοῦ χρόνου τὴν κοινωνίαν ταύτην ἐωρα- κότος τῶν ἀρχόντων, εἰ καθευδήσειε, τὴν βουλὴν ἐπε- γειρόντων. τούτῳ οὖν ἔδει χρῆσθαι τῷ πράγματι καὶ μὴ πεφθλαγμένον ἐπανάγειν, ἦσαν δὲ αὐτῷ λόγοι 6 πολλοὶ καὶ | καλοὶ βουλομένῳ τι τῶν δικαίων
ποιεῖν. νῦν δ᾿ ὁμοίως ᾤετό μοι προσήκειν ἀπεῖναι τῷ μυρίους ἔχοντι καταλέξαι προγόνους πεπολίτευ- μένους τοῖς οὐκ οἶδ᾿ ὁπόθεν ἥκουσι. καί μοι δοκεῖ κἂν καλέσαι τινὰς ἐκείνων ἡδέως ἐμὲ παρείς, εἰ μὴ
τὴν ὑπερβολὴν τῆς ὕβρεως ἔδεισε.
γε ἀληθείᾳ λόγος οὐδεὶς αὐτῷ τῶν ἡμετέρων λόγων. εἰ δ᾿ ἣν, περὶ αὐτοὺς | ἂν οἱ δέκα μῆνες ἀνάλωντο, 10 ἀλλ’ οὐκ εἰς οὑς νῦν ἀνθρώπους οὖς ἄπαντες ἴσασιν. ὧν ἔν τε τοῖς γόνασιν ἴν τε ταῖς χερσὶν αὐτῶν συνε- χῶς ὁ καταγέλαστος τόκος, τὰ δεδειγμένα, καὶ πρὸ
τῶν Πλάτωνος ἀγαπώμενος.
Oratio 54. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.