στρατιώτης κόσμος τ’ ἂν εἴη τῷ δικαστῇ καὶ ἡσυχα- ζούσῃ τῇ καρδίᾳ ζῴη μηδαμόθεν αὐτῷ τοῦ συνειδότος ἀπειλοῦντος.
εἰδότα. καὶ τοῦτο τοίνυν ἀσαφές καθίσταται ταῖς τοι- αύταις εἰσόδοις τὸν μέν ἀμαθέστερον ποιούσαις τῷ λόγῳ σοφώτερον, τὸν δὲ σοφώτερον ὕστερον. ὅταν δὲ ὁ | ταῦτα ἰδὼν ἔπηται καὶ λέγη τὰ τῆς ἀπάτης, 3 τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα μεγάλην τὴν ψῆφον ἐποίησε καὶ
πλέον ἐδυνήθη τῆς ἀληθείας, καὶ τά περὶ τούς λόγους ἔσχε κακῶς.
καὶ ζεύγη καὶ ἄμαξαι καὶ βόες καὶ ἄροτρον, καὶ ἄρουρα 4 5 6 τέμνεται καὶ σπορὰ εἰσπέμπεται καὶ τά ἄλλα γίγνετι 7 θερίσαι καὶ τρυγῆσαι βουλομένοις, οὕτω καὶ το τοῖς θερίσαι καὶ τρυγῆσαι βουλομένοις. καὶ κοὶ τοῦτο αὐτοῖς ἔρχεται. τῶν δὲ ἀφικνουμένων τὰ μὲ
αὐτοῖς πλουσίας ποιεῖ τὰς τραπέζας γῆς παρεχούση καὶ θαλάττης, τὰ δέ πλοῦτός ἐστι, χρυσός, ἄργυρος ἐσθῆτες. καὶ τὰ μὲν ἔχουσι, τὰ δέ δέχονται, τά δὲ μέλλουσιν. ἱκανὸν δέ οὐδέν οὐδὲ ἐπαινεῖται, ἀλλά τὸ μὲν κεῖται μικρὸν δοκοῦν, ζητεῖται δὲ ἕτερον καὶ οὐκ
ἔνι μὴ δοῦναι Γῇ τοῦ μέλλοντος προμηθείᾳ, ὅπως ᾗ τις ὁ παρεσόμενος, ἢν δέη.
Oratio 52. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.