ὧν οὐ ταύτην οἱ πλείους ὤφειλον δίκην, ἀλλ’ οὐδ’ οἱ θάνατον ὀφείλοντες τὴν δίκην τὸν οὕτω. τέμνει γὰρ ὁ νόμος τὴν κεφαλήν, οὐκ ἀποπνίγει τῇ στενοχωρίᾳ. καὶ τὴν ἐνταῦθα ὀξύ-
τητᾷ κέρδος εἶναι συμβαίνει τῷ τεμνομένῳ, ὁ δ’ ἐν μὲν τῷ δῆσαι ταχύς, ἐν δὲ τῷ κρῖναι βραδύς, μᾶλλον δὲ φεύγει τὰς κρίσεις μᾶλλον ἢ τὰ παιδία τὰς Μορμόνας καὶ τὸν ἄρχοντα τοῦτ’ εἶναι νομίζει τὸ διὰ λήρων ἐπ’ ἄριστον προελθεῖν.
τητᾷ κέρδος εἶναι συμβαίνει τῷ τεμνομένῳ, ὁ δ’ ἐν μὲν τῷ δῆσαι ταχύς, ἐν δὲ τῷ κρῖναι βραδύς, μᾶλλον δὲ φεύγει τὰς κρίσεις μᾶλλον ἢ τὰ παιδία τὰς Μορμόνας καὶ τὸν ἄρχοντα τοῦτ’ εἶναι νομίζει τὸ διὰ λήρων ἐπ’ ἄριστον προελθεῖν.
Oratio 33. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.