XXXII (ΧΧΧ R)
ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΚΛΕΑ ΠΕΡΙ ΘΡΑΣΥΔΑΙΟΥ.
περὶ αὐτῶν διηγήσει πειράσομαί σοι τοῦτο ποιῆσαι καταφανές, ἵν᾿ αὐτός τε σαυτὸν ἐπαινῇς οὐκ μένος εἴ τέ τις τοῦτο πέπονθε, ῥᾷον αὐτὸν μεταπεί- θειν δύναιο.
δῶκε Τραϊανὸς βασιλεύς, καὶ ἐπειδή μοι τὰ πρὸς τὴν 2 3 4 5 6 7 8 θεὸν εἶχεν ἱκανῶς, ἐκαθήμην καὶ πλήσιον μου Μενέ- 9 δῆμος, ἔπειτα τρεῖς ἕτεροι τῶν πολιτευομένων | ἐλ- θόντες καθῆντο καὶ αὐτοὶ καὶ διηγοῦντο διήγησίν μακρὰν πραγμάτων ἐν συμποσίῳ γεγενημένων τοῦ
στρατηγοῦ μὲν ὄντος ἑστιάτορος, δαιτυμόνων δὲ αὐτῶν. τὸ δὲ δὴ κεφάλαιον, παρῄνει πέμπειν ὁ στρατηγὸς ὡς τὸν βασιλέα πρεσβείαν καὶ τῇ πατρίδι βοηθεῖν ὡς οὔπω κινδύνων καθαρῶς ἀπηλλαγμένῃ, προσγεγενῆσθαι γὰρ τοῖς ἐν τῇ στάσει κακοῖς τὸ τὴν ἐλπισθεῖσαν πά-
λᾶι πρεσβείαν μὴ τετελέσθαι.
Oratio 32. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.