Libanius Oratio 11 190

1. 14 Εὐθύνω ῥῆμα τὸ εἰς ἐξέτασιν ἄγω καὶ τὸ κολάζω καὶ τὸ κατ’ εὐθεῖαν ἄγω· ὅθεν καὶ εὔθυνος, ὡς ἐνταῦθα παρὰ Λιβανίῳ, ἡ τοῦ δικαίου οἱονεὶ ὀρθότης καὶ στάθμη· ἔτι δὲ εὐθύνω καὶ τὸ εὐθὲς ποιῶ, ὃ καὶ ἀπευθύνω λέγεται εὐθύνομαι δὲ τὸ εἰς ἐξέτασιν ἄγομαι ἢ κολάζομαι Β2 (cf. Thom. Μ. s. ν. εὔθυνος)

2. 2 δὲ inser Ι2 | θεαῖς δὲ MBMoCa ς in θεαῖς inser Ι2 3 πολίτας τε ἐᾶτε χρῆσθαι Re Anim, postea coni πολίταις αὐτοί τε χρῆσθε καὶ τοῖς ξένοις οὐ φθονεῖτε πολῖται? Sintenis | τε om Μο | χρῆσθαι Μ | ε ultimum in φθονεῖτε in ras Ι2 4 ἀναμέμικται ἐπὶ τῶν λόγων Μο | τὸν λόγον CAP Mor 5 τὸ e τῶ corr Ι2 τῷ MBMoCa | ἃ πᾶσιν Μο 6 τῶ ΙΒΜο | aut εἶναι inserendum aut οἷς ἄξιον μόνοις legendum putat Re 7 μόνον UIMo | ἐνδείκνυσθε ΜΒΜοΙ sed in hoc supra ν rasura et σθε trans lineam m2 8 πλημελοῦσι ΡΙ et e πλημ- μελοῦσι corr Β | ε ultimum in συγκρύπτετε ex αι corr Ι2 | καὶ om Μο 12 ὑομένῳ in τοξευομένῳ in ras Ρ2 13 „malim ἐναναπαῦσαι aut ἐπαναπαῦσαι“ Re 14 ὅπη περ U | ης in ἴδης ex οις corr Ρ2 ἴδοις Mo num ἴδῃ ? | ἀκριβὴς — ἵδρυται citat Thom. Μ. s. ν. εὔθυνος p. 108, 19 ὅθεν καὶ εὔθυνος παρὰ Λιβανίῳ ἐν τῷ Ἀντιοχιλῷ· δικαιοσύνης ἀκριβὴς κτλ.