1
χπβ΄.
Ἡλιοδώρῳ. (361)
Τῶν Ἑλλαδίου θυγατέρων καὶ ἐμὲ νομιζε πατέρα. ἔσπειρε μὲν γὰρ ἐκεῖνος, φιλοῦνται δὲ ὑπ’ ἀμφοτέρωι ἄλλων τε εἵνεκα
πολλῶν καὶ ὧν ἡ μήτηρ αὐτῶν ἔφη πρός με μέλλουσα τελευ- τᾶν, ἃ οὔτε ἐκβάλλειν τῆς ψυχῆς δυναίμην ἂν οὔτε μὴ ποιεῖν μεμνημένος
πολλῶν καὶ ὧν ἡ μήτηρ αὐτῶν ἔφη πρός με μέλλουσα τελευ- τᾶν, ἃ οὔτε ἐκβάλλειν τῆς ψυχῆς δυναίμην ἂν οὔτε μὴ ποιεῖν μεμνημένος
ἴθι οὖν, ὦ βέλτιστε, φράσον, εἴτ’ ἄλλος γέγο- νας εἴτε τῶν ἔμπροσθεν εἶ, μᾶλλον δέ, τοὺς λόγους ἀφεὶς ἔργον τι δεῖξον ὡς ἡμῖν πολλαχόθεν ἀνάγκη ζευγνύναι τὴν
παρθένον.
παρθένον.
Epistulae. Libanius. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.