Hippolytus Refutatio Omnium Haeresium (= Philosophumena) 1.19

ed. Paul Wendland

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Section
← Previous Next →

Refutatio Omnium Haeresium (= Philosophumena). Hippolytus. ed. Paul Wendland. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition

Refutatio Omnium Haeresium (Greek) (Hippolytus. Hippolytus Werke, Volume 3. Wendland, Paul, editor. Leipizg: Hinrichs, 1916.)

Editions (1)
Refutationis omnium haeresium Perseus (Hippolytus. Refutationis omnium haeresium librorum decem quae supersunt. Duncker, Ludwig, editor; Schneidewin, F.G., editor. Göttingen: Dieterich, 1859.) — 1 focus

Notes on the current edition

Refutatio Omnium Haeresium

1. 2f vgl. S. 1, 11. 23, 23; Diog. Laert. III 56 — 4 Cedrenus 279, 2. 3 οὐτος παράδειφμα — 4 — S. 23, 24 zugrunde liegt ein Compeudium der platonischen Lehre. Parallelen bieten ’ Eisagoge (Bd. VI des Herraannschen Plato; nach Photius Cod. 48 benutzte Hippolyt den A. in seiner Schrift Περὶ τοῦ παντός), Diogenes Laert. III, Apul. De Piatone et eins dogmate (ich eitlere nach Seiten der Ausgabe von Thomas). Einige wörtliche Parallelen eitlere ich, anderes terial bieten Freudenthals Albinos; Hobein, De Masimo Tyrio, Jena 1895 S. 89 ff; Sinko, De Apulei et Albini doctrinae Platonicae adumhratione, Cracoviae 1905 H. Strache, De Arii Didymi in morali philosophia auctoribus, Berolini 1909, S. 84ff; luvenes dum sumus (Diogenis Laertii Vita Piatonis) Basel 1907 — 4 ff sehr ähnlich Cyrill C. lulian. S. 573 C Migne, s. Dox. S. 10 — — 8 Cedr. 279, — 10 — 6–10. 13–S. 20, 4 vgl. Diog. Laert. III 69. 70 (zwei Principien; Dox. 287 485, 4. 487, 8; Apul. I 5; Iren. II 14, 3 drei Principien) — 7 äus 49 Α πάσης εἶναι γενέσεως ὑποδοχὴν αύτὴν οἶον τιθήνην 53 Α δεξαμενῆς Albinus 8 S. 162, 25ff πανδεχὲς καὶ Μήνην) Dox. S. 308, 5ff — 10 f Albinus 12 S. 167, 8. 9; Seneca Ep. 65, 7. 9 — 10 — 13 Cedrenus 279, 3–6 ὃ καὶ ἔννοιαν τοῦ θεοῦ καὶ καλεῖ — καταληπτόν — 14 f vgl. Albinus 8 S. 162, — 34
2. 1 μηδὲν σύγγραμμα Roeper συγγράμματα so die HSS 3 ὁρίζει, ἐστὶ Roeper: ὁρίζεται HSS 6 πᾶσιν Cedr. (Roeper): πᾶσαν HSS δεαὶ verb. in ἢν καὶ L, ἢν δὴ καὶ Roeper 6f καὶ δεξ. καὶ > Cedr. καὶ δεξ. > 7 τηθήνην HSS 9 ἂπαντα συγκρώματα Τ 10 ἔννοιαν Cedr. ἰδέαν Cedr. (Gronov): ἰδέας HSS 11 εἰκόνισμά τι Cedr.: εἰκονίσματι HSS ᾡ Cedr.: > HSS 11 f ᾡ προσέχων, φησίν, ὁ θ. τὰ π. ἐδημιούργησε Cedr. 12 καὶ τὸν μὲν Cedr. vielleicht richtig τε > Cedr. ἀνείδεον] + καὶ ἄφθαρτον Cedr. 13 + ἀνθρώποις, wieder getilgt Β εἶναι > Cedr. 14 οὔπω B
3. 2 — 4 Cedrenue 279, 17 — 19 τὴν δὲ ὕλην σύγχρονον τῷ θεῷ καὶ τὸν κόσμον ἀγένητον λέγει τ. κόσμον hinter λέγει Paris.). ἐκ γὰρ τῆς ὔλης συν. - ἄφθαρτον — 3f vgl. S. 21, 10, AlbimisS S. 157, 28 τοῦ ἀγενήτου καὶ ἀφθάρτου ὄντος — 7 über dies und ähnliche Schulbeispiele vom Schiff (Plut. Theseus 23) und vom Meere s. Sokolowski, Sachbegriff und örper . . . . Halle 1902 S. 36 ff 505ff — f Cedrenus 279, 10–12 — 13 Plato, Gesetze IV p. 7 1.5 Ε — 15-S. 21, 1 Cedr. 279 8 αὐτὸς ἀποφαίνεται καὶ ἄλλους ἀορίστους θεούς,μ ὂταν - εἶναι — 16 u. S. 21, 1 Plato, Α — 17 Plato, Phaidros Ε — 18 vgl. Plato, Timaios 40 Ε
4. 1 πιότητας Τ 2 ταύτῃ (s. Ζ. 5) ö.: ταύτην HSS, > Cedr. 3 HSS ebenso Ζ. 4. 12 αὐτῆς Roeper: αὐτοῦ HSS, τῆς ὒλης Cedr. 4 ἀκολουθεῖ Cedr. 5 ταύτην Τ, vgl. Ζ. 2 6 ἀμφοτέρως Τ 10 μὲν ἀεὶ üsener: μένει καὶ HSS, μὲν Roeper, μὲν εἰ καὶ Gö. φθείροντα Τ ἐπισκιαζομένων L B <δὲ> Roeper οὐ Β δὴ] δὲ Gronov 14 ὄντων Τ Cedr. (Plato): > LBO IG Cedr.: ἀορίστως HSS θεοὶ Cedr. (Plato): θεὸς HSS, zum Platotext s. Rawack. De Piatonis Timaeo, Berlin 1888 p. 15ff ὦν Cedr. (Plato): > HSS 17 δὲ καὶ ὡρ. φάσκων Cedr. μέγας] + ἡγεμὼν Plato, doch s. Diels 18 πτηνῶν Β πτηνὸν auch Τ) γενεαλογεῖται Ο τοὺς > Ο 19 f συστήσας δὲ ἔνα θεὸν εἰσάγει καὶ θεοὺς γενητοὺς καὶ διὰ μὲν τοῦ γεγ. αὐτοὺς πάντως ἀν. ἔχει καὶ φθαρῆναι Cedr. 19 αὐτοὺς L 1 O, οὐν Τ γεννῆσθαι Ο
5. 3–20 Cedr. 280, 15–281,5 ὁ αὐτὸς παραδέχεται καὶ φύσεις τοὺς μὲν αὐτῶν ἀγ. εἶναι τοὺς δὲ φ. καὶ τὴν ψυχὴν ποτὲ μὲν ἄφθ. καὶ ἀγέννητον ὅταν λέγῃ -τῶν ἄλλων θεῶν — 6 Plato, Phaidros 245 C vgl, Albinus 5 S. 157,25 τὸ άεικίντον αὐτοκίνητον 25 S. 178, 12–15 — 9 Plato, Timaios 41 D — 19 f Phaidros 250 Β
6. 1 ἀθανάτους] + πάλιν Cedr. θεὸς HSS, s. S. 20, 16 2 ρὔλυτα 0, zum Platotext s. Rawack a. a. 0. S. 17 ff γε μὴ ἐθέλοντος Plato 4 παραδέχεται Cedr. 5 αὐτὸν Wolf: αὐτῶν HSS ἀγέννητον Β 6 ἀεικίνητον καὶ ἀθάνατον, ποιὲ δὲ γεννητὴν καὶ ἄφθατον διὰ Cedr. 8 οἱ δὲ] ἄλλοτε Cedr. 9 φθαρτὴν] + καὶ πάλιν ἀθάνατον (s. Ζ. 1), dann Ζ. 12 καὶ κρίσιν φησὶν εἶναι μετὰ τὴν τελ. καὶ ἐν ᾄδου δικαστήριον κτε. Cedr. ὑποτίθεσθαι LBOT: ὑποτίθεται Gronov 10 πᾶν > Β ἔχειν] εἶναι Τ 11 ἐκεῖνοι — 12 ὅσοι HSS, verb. Roeper (<ἐν> 12 φησὶν Cedr. (Roeper): φασὶν HSS με ra] + τὴν Cedr. 14 τῶν ἀκολ. Cedr. 14f ὁ αὐτὸς καὶ μετενσμάτωσιν ψυχ·ῶν δογματίζει καὶ Cedr. 15 μεταβάλλειν Ο 15 f ὡρισμένας οὔσας ἄλλας > Cedr. ed. Bekker ἄλλας in dem Paris.) 16 καὶ Β ἑκάστην Diels ivgl. Phaidon ρ. 118 D κατ' ἀξίαν ἒκαστος): ἑκάστη HSS Parisini des Cedr., ἑκάστης Cedr. ed. Bekker 18 οἱ δὲ — 19 μαρτθρίῳ > 19 ἐκάστη HSS, s. zu Ζ. 16 φησὶ Wolf: φασὶ HSS
7. 6–9 Stob. II 55,11 — 13W.; Albinus 27 S. ISO, 8–11 ; vgl. Divisiones Aristoteleae S. 1 M.; Apul. II 10 –9 —12 Albinus 30 S. 184, 10–15; Apul. II 5; Frachter XLI 600, Quelle Ariet. Nik. Ethik II 6 p. 1107a, διὸ κατὰ μὲν τὴν οὐσίαν . . . μεσότης ἐστὶν ἡ ἀρετή, κατὰ δὲ τὸ ἄριστον καὶ τὸ εὖ ἀκρότης — 11 fiF vgl. deu Αbriß peripatetischer Ethik bei Stob. Π 137, 24. 140, 18ff — 17f Albinus S. 183, 24 — 20–22 Theätet 176 B; Albinus 28 S. 181, 16–21; Stob. II 49, 9W.
Albinus 29 S. 183, 14; Apul. II 5 S. 108, 5 imimodam 6 S. 108, 22 — 24–S. 23, 2 Albinus 30 S. 183, 22 — 24 ἀλλ’ οὐδὲ συνέπονται αἱ κακίαι ἀλλήλαις· εἰσὶ γάρ τινες ἐναντίαι, αἳ οὐκ ἂν εἶεν περὶ τὸν αὐτόν, vgl. Apul. Ι 6 S. 108, 20. 21 (Strache S. 97)
8. 1 αἰωνίοις Miller: αἰωνίαις L Β, αἰωνιαίως Ο 2 τὸν > Ο 6 τι) τι Τ 7 οὐκ ἔστι Τ 10 φασίν HSS, verb. Wolf 10 τιμ. — 11 ἀρετῆς nach Ζ. 10 φησίν Cruize 11 μὲν > Cruize 12 φασὶν HSS, verb. Roepcr Ι ἀφροσύνη LB 16 ἀκολασία Β 16 δικαιοσύνη — 17 τῇ δὲ > Β 16f δικαιοσύνῃ πλεονεξίαν Τ 18 θρασύτητα Β: σκαιότητα, θράσος übergeschr. L, θράσος Ο 21 ὄσιός τις L 23 ἀλλήλους Β 24 ἀλλήλοις Β
9. 2f Cedr. 281, 5. 6 εἱμαρμένην δέ φησιν εἶναι οὐ μέντοι πάντα -3 γίνεσθαι 2f vgl. Dox. S. 322a, 5—8 — 3f Staat X 617 E und Phädr. 248 C — 6f S. 184, 36—185, 1 vgl. Apul. II 11 — 9f Πολιτείᾳ Irrtum] Klitophon 407 D 15 vgl. Gorg. 478E; Staat IX 591 A; Gesetze XI 934A; Prot. 324B; Albinus 31 S. 185, 18; Apul. II 17 — 22 Cedr. 281, 6—8 ὁ μὲν ovv Πλ. συναγαγὼν — 24 φυσιολογικὴν ἠθικὴν καὶ λογικήν, οὕτως ἐδογμάτισεν — 28 προείπομεν) S. 1, 10. 19, 1
10. 2 φησὶν Wolf: δὲ φησιν Cedr. Diels, φασὶν HSS 3 αἰτίαν Τ 4 ἀναιτίαν Τ ὅδε. οὕτω Diels: οἱ δὲ οὕτω HSS, <ὅδε>. οἱ δὲ οὕτω Roeper 5 οἶδε Cruize: δὲ HSS 9 δεῖξις? We 10 πάλιν δ’ αὐτῶ ἄμα τε λέγειν HSS 11 κακία] ἀδικία Plato πᾶς Β κακὸν] + ἑκὼν Plato 12 ἢ τῶν ὅσα δή φατε HSS ἀκούσιον] + λόγος ἐρεῖ ἀντιτίθεται aus Ζ. 14. dann getilgt Β 13 λόγου] τρόπου Plato ἄδικον Τ 13 f ἀκ. λόγος ἐρεῖ HSS 16 ὅτι > Β 18 μηδὲν Gö.: Με HSS 19 κακοῦ δὲ φύσιν L O: κακὸν Γε φησιν Β 21 γενήσεσθαι 22 ὁ μὲν — 23 προείπομεν > Β 23 κατὰ πάντα > Usener