Eusebius Praeparatio Evangelica 11.6.41

[41] καὶ τί με δεῖ ἐπὶ πλέον μηκύνειν τὰ πάντα συνάγοντα τῆς τῶν Ἑβραϊκῶν ὀνομάτων ὀρθότητός τε καὶ ἀκριβείας, τοῦ προβλήματος οἰκείας δεομένου πραγματείας ; πλὴν ὡς ἐν τύπῳ φάναι, d
ἡγοῦμαι καὶ διὰ τῶν λεχθέντων τῆς παρ’ Ἑβραίοις λογικῆς διδασκαλίας τὴν ἀπόδειξιν παρεσχηκέναι, εἰ δὴ κατὰ τὸν Πλάτωνα οὐ φαύλων ἦν ἀνδρῶν οὐδὲ τῶν τυχόντων , ἀλλὰ σοφοῦ καὶ διαλεκτικοῦ τινος νομοθέτου , φύσιν ὀνομάτων οἰκείαν τοῖς πράγμασιν
εὑρέσθαι, οἷος ἡμῖν ὁ Μώσης καὶ τὰ Ἑβραίων ἀποδέρεικται λόγια. τί δὴ οὖν μετὰ τὰ λογικὰ ἕπεται ἢ τὰ φυσικὰ ἐπισκέψασθαι , ὅπως ποτὲ καὶ περὶ ταῦτα εἶχον Ἑβραίων παῖδες;