ε'. ΥΠΕΡΒΑΤΟΝ.
λάϊνον.
ἔστι δὲ καὶ ἐν συνθέτοις λέξεσιν ὑπερβατὰ γινόμενα, οἷον
ἤσθιον·
ἀντὶ τοῦ κατήσθιον. τὰ δ᾽ ἐν λόγῳ γινόμενα ἔχει οὕτως παρ᾽ Ὁμήρῳ,
σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ᾽ Ἀχαιῶν—
μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο.
τὸ γὰρ ἑξῆς οὕτως ἀποδίδοται, ὣς ἔφατο, Ἀργεῖοι δὲ μέγ᾽ ἴαχον μῦθον ἐπαινήσαντες. ἔνιοι δὲ καὶ ἐν ταῖς συλλαβαῖς ὑπερβατὰ πεποιήκασιν, ὡς καὶ Σιμωνίδης ἐν ἐπιγράμμασιν,
De tropis (olim sub auctore Gregorio Corintho). Tryphon II Grammaticus. ed. Leonhard von Spengel. Leipzig. 1856.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.