Philodemus, De Musica Librorum Quae Exstant, ed. Johannes Kemke, 4

μέθῃ κα[ὶ] πληϲ[μον]ῇ το[ὺϲ

μουϲικούϲ τε [καὶ φι]λομ[ού-

ϲουϲ κόπον ἔχει[ν καὶ π]ον[εῖν

εἰϲ παραδοχὴν τῆϲ [εὐϲχή-

μονόϲ τε καὶ φορτικῆϲ κι-

νήϲεωϲ οἰκ[εί]αϲ ὑπα[ρ]χού-

ϲηϲ ἀλλ᾿ οὐ τὸ ἀντίϲτροφον.

ὁ δ᾿ οὐδεμίαν εὑρίϲκειν

μουϲικὴν ἠθῶν γεννα[ι-

ότητα καὶ ϲπουδὴν ἐμ[πο-

οῦϲαν, ὥϲτ᾿ οὐδὲ ϲυνεφελ-

κομέν[η] τα[ύτην] διὰ

τῶν ἐπιτη[δευμάτ]ων οὐδ᾿

. . . ψυχῆ . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . εἴ]ρηται μ . . . . . [τά τε] μου-

ϲικοῦ καὶ τὰ πο[ιη]τοῦ . . . .

ἀ[π]ὸ δυνάμεωϲ περὶ τὴν

α[ἴϲθη]ϲιν καταλαμ[β]άνε-

ϲθ[α]ι τὰϲ ποιότηταϲ ὧ[ν] ἀν-

τιλαμβάνονται, καὶ τὰϲ ἡ-

δ[ονὰ]ϲ καὶ ὀχλήϲειϲ

τὰϲ [ἀ]π᾿ αὐτῶν, τῆϲ μὲν αὐτο-

φυοῦϲ, τῆϲ δ᾿ ἐπιϲτήμονι-

κἥ]ϲ. ὑπ[ὸ γ]ὰρ αὐτοφυοῦϲ καὶ.

ἀλ]όγου κρείνετα[ι . . . . . .

. . ετηϲ αὐτῆϲ [φύϲιϲ? ὑπὸ δ᾿

ἐπ]ιϲτημονι[κῆϲ . . . . . . . . . . .

. . νου μᾶλλον ἐ . . . . . . . . . .

τ]οῖϲ ἐναργέϲιν . . . . . . . . . . .

. . ον προ[χ]ειρότα[τα· κα]τὰ λό-

γον δ[ὲ] καὶ τὸ . . . . . . . . . .

ον ὅ φηϲιν ἐναρ[γ]ὲϲ εἶνα[ι

εἴλη]πται. παραπ[λή]ϲιοι γὰ[ρ

αἴϲθ[ηϲιν] κατὰ τ[ὴ]ν διάθε-

ϲ]ιν οὐ[χ] ὅτι μὲν [πο]νηρὸν τὸ

ὑ[ποκε]ίμενον δμολογοῦ-

ϲ[ιν, εἰ δ᾿] ὀχληρῶϲ ἢ ἐπιτερ-

πῶϲ [ἔχ]ει διαφωνοῦϲιν,

ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ποιοῦν-

ται κρίϲιν. καὶ ἐπὶ μέν γε τού-

των[ν] παρά τιναϲ προδιαθέ-

ϲειϲ ἐνδέχεται παραλλατ-

τούϲαϲ ϲυμβαίνειν ἐπαιϲθή-

ϲειϲ, ἐπὶ δὲ τῶν ἀκοῶν οὐ-

δ᾿ ἔϲτιν ὅλωϲ διαφορά τιϲ, ἀλ-

λὰ πᾶϲαι τὰϲ ὁμοίαϲ τῶν

ὁμ[οί]ων μελῶν ἀντι[λή-

ψ]ειϲ ποιοῦνται καὶ τὰϲ ἡδο-

νὰϲ παραπληϲίουϲ ἀπολαμ-

βάνουϲιν, ὥϲτε καὶ 〈περὶ〉 τῆϲ ἐνα[ρ-

μονίου καὶ τῆϲ χρωματικῆϲ

¹²

διαφέρονται [ο]ὐ κατὰ τὴν

ἄλογον ἐπα[ίϲ]θηϲιν ἀλλὰ

κατὰ τὰϲ δό[ξαϲ], οἱ μὲν ὥϲ-

περ οἱ τούτω[ι π]αραπλήϲ[ιοι

τὴν μ[ὲν] φά[ϲκο]ντεϲ εἶναι

ϲεμνὴν κα[ὶ γεν]ναίαν καὶ.

ἁπ]λῆν καὶ [καθ]αράν, τὴν [δ᾿

ἄ]νανδρον [καὶ φο]ρτικὴν

κα[ὶ] ἀνελεύθερον, οἱ δὲ τὴν

μ[ὲν] αὐϲτηρὰν καὶ δ[ε]ϲ[π]οτι-

κήν, τὴν δὲ [ἥ]μερον καὶ πιθα-

νὴν π]ροϲονομάζοντεϲ, ἀν-

φότε[ρ]οι δὲ ἃ μηδετέ[ρ]ᾳ πρόϲ-

εϲτι[ν] ἐπιφέροντεϲ, οἱ δὲ φυϲι-

κώ[τερο]ι τὸ πρὸϲ ἀκοὴν ἐξ ἑ-

κατέραϲ δρέπεϲ[θ]αι κελεύον-

τεϲ, οὐδὲν ἄ[ρ]α τῶν ϲυναπτο-

μένων οὐδετέρα προϲεῖ-

ναι κατά γ᾿ αὐτὴν φύϲιν αὐ-

τῆϲ νοθίζον[τ]εϲ· τὰ δ᾿ ἀνά-

λ]ο[γ]α καὶ ἐπὶ τῶν ῥυθμῶν

κ]α[ὶ] μελοποϊῶν. καὶ [π]ρόδ-

ηλόν] ἐϲτιν ὡϲ ἡ μουϲική,

κἂν [ᾖ] πολυε[ι]δεϲτάτη κα-

. . . . . . . . . . . . . ωι προϲοῦϲα

. . τῃ τῶν [ἠ]θῶν ἐ[πι]φ[ά]ϲειϲ

οὐδέποτ᾿ ἐ[πο]ίηϲε[ν . . . . .

. . . . . . . . . . . ἅτε ἀπαρα[λ-

λάκτου[ϲ κ]αθεϲτώϲαϲ. καὶ

διὰ τοῦ[το] ζητῶν μουϲικὸϲ

τὴν τοιαύτην ϲύνεϲιν ᾗ

δυνήϲεται διαγινώϲκειν

³⁴

αἱ ποιαὶ τῶν αἰϲθήϲεών

πωϲ διατεθήϲονται, τῶν ἀν-

υπάρκτων ἐπιϲτήμην ζῆ-

τεῖ καὶ τ[ὰ] πρὸϲ τοῦτο κενῶϲ

παραδ[ ίδ]ωϲιν, ἐπειδήπερ

οὐδὲν μέλοϲ, καθὸ μέλοϲ,

ἄλογον ὑπάρχον ψυχὴν

οὔτ᾿ ἐξ ἀκεινήτου καὶ ἡϲυχα-

ζούϲ[ηϲ] ἐ[γ]είρει καὶ ἄγει πρὸϲ

τὴν κατία φ]ύϲιν ἐν ἤ[θ]ει διά-

θεϲιν, οὔτ᾿ ἐξ ἀ[τ]τούϲηϲ καὶ φε-

ρομένηϲ π[ρὸϲ ὅτ]ι δήποτε

πρα[ΰ]νει καὶ εἰϲ ἠρεμίαν κά-

θίϲτηϲιν, οὐδ᾿ ἀπ᾿ ἄλληϲ ὁρ-

μῆϲ ἐπ᾿ ἄλλην ἀποϲτρέφ[ειν

οἷόν [τ᾿ ἐϲτὶ]ν οὐδὲ τὴν ὑπάρ-

χου[ϲα]ν διάθεϲιν εἰϲ αὔξη-

ϲιν [ἄγ]ειν καὶ ἐλάττωϲιν. οὐ-

δὲ γὰρ μιμητικὸν ἡ μου-

ϲική, καθάπερ τινὲϲ ὀνει-

ρ[ώττ]ουϲιν, οὐδ᾿ [ὡϲ ο]ὗτοϲ, ὁ-

μ[οι]ό[τ]η[τα]ϲ ἠθῶν οὐ μιμη-

τικὰϲ μὲ[ν ἔχ]ει, πάντωϲ δὲ πά-

ϲα[ϲ τῶν ἠ]θῶν ποιότηταϲ ἐ-

π[ιφα]ίνε[ται] τοιαύταϲ ἐν αἷϲ ἐ[ϲ-

τ[ι] μεγα[λ]οπρεπὲϲ καὶ ταπει-

νὸν καὶ ἀνδρῶδεϲ καὶ ἄ-

νανδρον καὶ κ[όϲ]μιον καὶ

θραϲὺ, μ[ᾶ]λλον ἤπερ ἡ μα-

γειρική. [δι]όπερ οὐδὲ καθ᾿

αὐτὰϲ ἔ[χουϲι] διαφόρωϲ οὐδὲ

κατὰ τὴν [ἀ]λλήλαιϲ μεῖξιν

⁵

οὐδὲ τὰϲ ἐναντίαϲ ἀλλή-

λοιϲ? διαθ[ϲ]ειϲ, ὅϲον ἐπὶ τοῖ[ϲ

πρὸϲ ἀκοὴν ἐπαιϲθήμα-

ϲιν, [ἅπερ] μ[ό]νων ἐϲτὶν

δημιο[υ]ργ[ῶν]. ἃ δὲ λέγει πρὸϲ

. . . . . . . . . αϲθαι κίν[ηϲ]ιν

[ἐν

ἄλλῳ τόπῳ κατοψ[όμεθα.

περὶ τοίνυν τῆϲ διὰ τ[ῶν μου-

ϲικῶν [τ]οῦ θείου τει[μῆϲ εἴρη-

ται μὲν αὐτάρκωϲ καὶ πρό-

τερον καὶ πάλιν τινὰ ῥηθή-

ϲεται, τὰ δὲ τοϲαῦτα λεγέϲθω

καὶ νῦν· ὅτι τὸ δαιμόνιον μὲν

οὐ προϲδεῖταί τινοϲ τιμῆϲ, ἡ-

μῖν δὲ φυϲικόν ἐϲτιν αὐτὸ

τιμᾶν, μάλιϲτα μὲ[ν] ὁϲίαιϲ

ὑ]πολήψεϲιν, ἔπειτα δὲ καὶ

τοῖϲ κατὰ τὸ πάτριον παραδε-

δομένοιϲ [ἑ]χάϲτῳ τῶν

κατὰ μὲ[ρ]οϲ, (ου-

ϲικὴ δ᾿ οὐ [παραδέδο]ται. διό-

περ οὐδ[ὲ] ϲυνάγετα[ι] τὸ τοῖϲ

κατὰ μέροϲ αὐτὴν χρηϲι-

μεύειν, ἀλλ᾿ εἶπερ ἄρα, [τ]ῶ[ι

δημοϲίῳ. καὶ τούτῳ δ᾿ οὔ-

τε πάν εἶδὸϲ αὐτῆϲ οὔτε ὅ-

ϲον ποτὲ παρ[αλαμ]βάνε-

ται διαπεποι[κιλμέν]ο[ν] . α . .

λα . [ὑ]πὸ . . λιτ . . . καὶ οὐ-

χ ὑπὸ πάντω[ν ἀλλ᾿] ὑπὸ τι-

νῶν Ἑλλήν[ων κα]ὶ κατὰ ἐ-

νίουϲ καιροὺϲ καὶ . . . νῦν

⁶

διὰ μιϲθωτῶ[ν ἀνθρ]ώπω[ν.

καὶ πολλὰϲ ἐρε[ῖ τιϲ] ἐμπει-

ρίαϲ κατὰ τὸν λόγον [π[ρὸϲ τει-

μὴν τοῦ θείου ϲυνερ[γ]εῖν, καὶ.

μᾶλλόν γε καὶ πολλ[ῷ] πλεί-

ονοϲ ὠνίαϲ γινομέν[η]ϲ καὶ

διαμονίμωϲ, τῆ[ϲ μ]ουϲικ-

κῆϲ ἤδη [πρ]όϲ γε τὰ [τοια]ῦτα

παρητημένηϲ ὅϲον [μ]ὴ κα-

-τὰ τοὺϲ ἀγῶναϲ. ἀλλὰ δὴ καὶ.

πάλαι τῶν γ᾿ Ὀλυμ[πίων

ἡ πλείϲτη δ[ό]ϲιϲ οὐ[χὶ] τῶ[ν] με-

λῶν κα[ὶ] τ[ῶ]ν κ[ρ]ούϲεων [ἦν].

. . . . τοῦ θεωρε[ῖ]ν [καὶ τ]οῦ θεα-

τοῦ] κα[ὶ το]ῦ θ[εάτ]ρο[υ] καὶ

ἐπ]ωνομάϲθαι [φ]ήϲει[εν] ἄν τιϲ

καὶ ἀπὸ τοῦ θεῖν τὸ θεωρεῖν

καὶ τὸν θεατὴν [κ]αὶ τὸ θέα-

τρον]· οὐ γὰρ ἐπικοινωνεῖ τὸ

θεῖον αὐτοῖϲ μᾶλλον ἢ τὸ θεῖν·

καὶ τὰ θεάματα ϲυνάγεϲθαι

τῆϲ τιμῆϲ ἕνεκα πα[ρειλῆ-

φθαι τῶν θεῶν, ἀλλ᾿ οὐ τὴν

μουϲικὴν ἀκουϲτήν γ᾿ ὕπαρ-

χουϲαν· μᾶλλον δ᾿ ἀπὸ τοῦ

ταῖϲ ὄψεϲ[ιν] ὁρᾶν καὶ τῇ δια-

νοίᾳ προϲηγορεῦϲθαι ταῦτα.

ἐπεὶ δὲ ἀποχρώντωϲ καὶ πε-

ρὶ τοῦ διὰ μουϲικῆϲ παιδεύε-

ϲθαι λέλεκται, περὶ τῶν ἐ[γ-

⁷⁸

κωμίων αὐτὰ ταῦτ᾿ εἴπωμεν·

ὅτι καὶ ὑπὸ τῶν ποιημάτων

ἐγίνετο, ἀλλ᾿ οὐχ ὑπὸ τῶν κατὰ

μουϲικὴν τὴν νῦν ἐξεταζο-

μένην, καὶ ὑπ᾿ ἐκείνων εὐ-

τελῶ[ϲ] καὶ ἀνοήτωϲ τοῖϲ ἐ-

παιν[ο]υμέ[ν]οιϲ· καὶ τοῦτο

καὶ τῶν ῥητορικῶν [ἐ]ϲτ[ι καὶ

καθόλου τῶν ϲυγγραφέων

κοινόν. ε[ἰ]ϲ δὲ τοὺϲ γάμο[υϲ

καὶ μάγειροι καὶ δημιο[υρ-

γοὶ παραλαμβάνονται, καὶ

τὰ ποιήματ᾿ ἐϲτίν, οὐχ ἡ μου-

ϲική, τὰ τὴν εἰρημένην ὑ-

π᾿ αὐτοῦ παρεχόμενα χρείαν

ἐν τοῖϲ ὑμεναί[οι]ϲ· καὶ βρα-

χεῖά τιϲ ἀπαρχὴ τοῦ γένουϲ

ἐγίνετο καὶ παρὰ τιϲίν, ἀλλ᾿ οὐ-

χ ἅπαϲιν, καὶ τοῖϲ γαμοῦ-

ϲιν, οὐ[χ]ὶ καὶ τοῖϲ ἄλ[λ]οιϲ, εἰ

δὴ καὶ γάμοϲ ἁπλῶϲ ἀγα-

θὸν ἂν λέγοιτο. νῦν δ[ὲ] δὴ

ϲχεδὸν καὶ παντάπ[α]ϲι κα-

ταλελυμένων τῶ[ν] ἐπιθα-

λαμ[ί]ων [ὅτι] τοὔλαττον ἔχο-

μεν οὐκ [ἄ]ν τιϲ ἀποδώη.

καὶ μὴν [τό] γε ἐρωτικὸν πά-

θο[ϲ οὔθ᾿] ὅϲιον ἀλλ[ὰ . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . εἴ]ρη-

τ]αι δὲ καὶ ὑπὸ τούτου ταρα-

χ]ῶδεϲ ὑπάρ[χ]ειν, οὔθ᾿ ἃ γίνε-

⁹

ϲ]θαί φηϲι διὰ μουϲικῆϲ ϲυν-

τ]ελεῖτ᾿ ἀλλ᾿ ὑπὸ τῶν ποιημά-

τ]ων, οὔτε βοηθεῖται διὰ

μ]ουϲικῆϲ καὶ ποητικῆϲ ἔρωϲ

ἀ]λλ᾿ ὑπὸ τῶν πλείϲτων [κ]αὶ

τ]οῖϲ πλείϲτοιϲ ἐκκάεται. κα[ὶ

τ]ὰ γίνεϲθαι δ᾿ ἐν τοῖϲ ἐρωτι-

κ]οῖϲ ὑπὸ τούτου λεγόμενα

παρίϲτηϲιν ἑκάτερον, ἐφιϲτα-

μ]ένου δὲ λ[όγ]ο[υ] καὶ παντά-

παϲι. καὶ τοὺϲ θ[ρή]νουϲ μέν-

τοι ποι[ή]ματ᾿ εἶναι ϲυμβέ-

β]ηκε καὶ τοῖϲ ὅλοιϲ οὐ[δ]ὲν ἰ-

ατρεύειν τῆϲ λύπηϲ, ἀλλ᾿ ἐ-

νίοτε καὶ ἐπίϲχει[ν], τὰ πολ-

λὰ δὲ ἐπιτείνειν, καὶ δὴ

π]ρὸϲ τοῦτο τῶν [γ]ραφόν-

τ]ων ἁμ[ιλ]λωμένων, εὐ-

ταξί]αν δὲ καὶ εὐϲχημοϲύ-

νην ἐκ [τ]ού[των] μὴ πα[ρ]α-

κ]ολουθ[ε]ῖν, ἀ[λλ]ὰ τ[οὐ]ναν-

τίον, εἰϲ ὑπὲρ . . . . . ν ἐκ-

καλουμένων, [μο]υϲικῆϲ

δ]ὲ οὐδ᾿ ἐπιδεχ[ομέ]νηϲ. ἀλ-

λ]ὰ μὴν ἱκανὰ [καὶ π]ερὶ τῆ[ϲ

π]ρὸϲ το[ὺϲ] πολέ[μουϲ ϲ]υνερ-

γ]ίαϲ π[ρ]ο[γέ]γραπτα[ι, ἄλλα

δὲ καὶ λαληθήϲε[τα]ι πρὸϲ

ἄ]λλουϲ φιλοϲόφ[ου]ϲ. τὸ

δ]ὲ τῶν ἀθλημά[τ]ων γέ-

ν]οϲ οὔθ᾿ ὑπὸ πά[ντ]ων ἐπα-

ϲκεῖ]ται, κοιν[ὴ]ν [δ᾿] ἡμεῖϲ

ἐπι]ζητοῦμεν εὐχρηϲτίαν

κα]ὶ καθ᾿ ἕκαϲτον, οὔτ᾿ ἀγα-

¹⁰

θὸ]ν ἔχ[ει] τι το[ῖ]ϲ ὅλοιϲ, οὐ-

δὲ ϲ]υνε[ργ]εῖται πρὸϲ τ[ῆ]ϲ ϲάλ-

πιγ]γο[ϲ . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . ἀνελευθ]έρων? ἐμ[π]ειρί-

αν] καὶ πάνυ [τ]απεινῶν

καὶ] ἀναιϲχύν[των . . . . .

κ[ἀ]ν τοῖϲ [πε]ρὶ τῶν ἀθλημά-

των, κἂν [ἡ]μᾶϲ ὑπ᾿ αὐτῆϲ ὁ-

μο[λο]γῶ [τέ]ρπεϲθαι· καὶ διό-

τι περιηρημέ[ν]ηϲ [τ]ῆϲ ὀρχήϲεωϲ

ἐκ τῶν δραμάτων οὐδὲν ἔχο-

μεν ἔλαττον, ἐπειδήπερ ο[ὐ-

δὲν ἦν ἐν οὐδεμιῇ πρὸϲ τὸ κα-

λὸν καὶ γενναῖον ϲυνέργημα.

ταῖϲ δὲ θηλείαιϲ, εἰ καὶ τὰ π[ο-

ήματα κ[α]τὰ τὸ ϲυνέχον ἐπο-

ήθη, τοϲοῦτον ἀ[π]έχω τοῦ

χρήϲιμόν τι ν[ο]μίζειν περ[ι-

γίνεϲθαι διὰ μουϲικῆϲ πρὸϲ

γενναιότητα κ[α]ὶ ϲωφροϲύ-

νην καὶ εὐταξίαν, ὥϲτε κα[ὶ

λείαν ἐπιϲφαλὲϲ πείθομα[ι

καὶ ὕποπτον τὸ δ[ί]δαγ[μ]α,

μ]ή ποτε πολλὴν ἀφορ-

μὴν διδῶ πρὸϲ ἀκολαϲία[ν

καὶ [ἀτ]αξίαν [β]ακχεύουϲα[ν,

ὧν ὑπομνήϲω που προβαί-

νω[ν. νῦν] δὲ [μ]εταβὰϲ λέγω,

σιό[τι τῶν ϲ]υ[ν]ηγμένων ὑ-

πὸ Διο[γένο]υ[ϲ]. . . [ἄν]ωθεν?

¹¹¹²

. ει [τὸ] μέλοϲ ἔχειν τι κινη-

τι[κὸν καὶ π]α[ρ]αϲτατικὸν

πρ[ὸ]ϲ [τὰϲ πρά]ξειϲ, [ε]ἰ μὲν ὑ-

πὸ τῆ[ϲ διαν]οίαϲ εἰϲῆχθαί

φη[ϲι, τ]ούτ[ου] χά[ρι]ν οὐκ ε[ὔ-

κα[ιρόν ἐϲτιν] ἐξετάζειν, εἰ

δ᾿ ὡϲ τὸ πῦρ φύ[ϲ]ει καυϲτι-

κὸν τῷ φύϲιν ἔχειν καυ-

ϲτικὴν πρ[ο]ϲαγο[ρεύ]ομεν,

οὕτω κα[ὶ τὸ] μέλοϲ ἀξιοῖ, [ν]α[ὶ

μ[ὰ] Δία μ[έ]γα ψεύδετα[ι.

τὸ [μ]ὲν γὰρ [πα]ρίϲτα[ϲθ]αι

πρὸϲ τὰϲ π[ρά]ξειϲ ὁρμᾶν [ἐ-

ϲτ[ι]ν [κ]α[ὶ] π[ρο]αιρεῖ[ϲθ]αι, τὸ

δὲ μέ[λ]οϲ οὐ παρακαλοῦν

ὥϲπε[ρ λόγοϲ] οὐδὲ νοεῖται

προα[ίρεϲιν ἐ]μποιοῦν . . . .

ἐ[κ]λύειν [ὅτι προ]θυμία[ν πα-

ρα[ϲ]κευά[ζ]ει λὲ[γον]ταϲ.

καὶ γὰρ διορί[ϲ]αϲ τὸ [μ]έλοϲ ἔ-

φη κινητικὸ[ν] εἰνα[ι] φύϲει.

πρὸϲ δ᾿ οὖν τὴν ὑπό[νο]ιαν

τὴν οὕτω κωφὴν [ἔ]οικεν ἐ-

πεϲπάϲθαι τὸ τοῖϲ ἐλα[ύ]νουϲιν

ἐν ταῖϲ ναυϲὶν καὶ τοῖϲ θερί-

ζουϲιν πάλαι καὶ τὸν οἶνον

ἐργαζομένοιϲ καὶ πολλοῖϲ

ἄλλοιϲ τῶν ἐπίπο[ν]α ϲυντ[ε-

λούν[τ]ων ἔργα τῶν ὀργά-

νων τινὰ παρα[ζε]υ[γ]νύ-

ειν· ὃ καὶ Πτολεμαῖο[ν] οὗ[τ]οϲ

γράφει πεποιηκέναι το[ῖϲ] κα-

¹³¹⁴

θέλκουϲιν. ἀλλ᾿ οὐχ ὅτι κι-

νεῖ καὶ παρίϲταται τὰ μέ-

λη πρὸϲ τ[ὰ]ϲ πράξειϲ, οὔ[τ᾿ ἐ]φι-

ϲτάνο[υ]ϲιν οἱ πα[ρέ]χο[ντ]εϲ

τὴν μουϲικήν, οὔτε τότε ϲυν-

τελοῦϲιν οἱ [π]ράττοντεϲ, ἄ-

νευ δὲ μουϲικῆϲ ἧ[τ]τον δύ-

νανται, τῷ δ᾿ ἀνει[μέ]ν[ουϲ

ἐπὶ τὸν πόνον γίνεϲθαι καὶ.

κουφότε[ρ]ον πο[νεῖ]ν τῇ [πα-

ραμείξει τῆϲ ἡδ[ον]ῆϲ. [κ]ἂ[ν

τὸν Ὀρφεα [μὴ δ]ιὰ [τ]ὴ[ν ἐξο-

χὴν τῆϲ ἐμ[μ]ελ[είαϲ ὑπ]ακ[ού-

ωμεν μεμυθ[ε]ῦϲθ[αι] κα[ὶ

τοὺ[ϲ λ]ίθ[ο]υϲ καὶ [τὰ δένδ]ρα θ[έλ-

γειν, ὡϲ καὶ ν[ῦν ἡμεῖϲ] εἰ-

ώθαμεν ὑπε[ρ]βο[λικῶϲ] λέ-

γειν, ἀλλὰ τοῖϲ τριηρα[ύ]λαιϲ,

ὥϲπερ ὁ ϲτωικόϲ, ἀνα[λόγ]ωϲ

ἐ]φ[ε]ϲτῶτα ποιῶμεν [οἰ]κο-

δόμοιϲ, διὰ ταῦτα φήϲομεν,

οὐ δι]ὰ τὰ τούτου ληρή[μα]τα.

χάριεν δ[ὲ] τ[ὸ] μὴ μόν[ον] φά-

ναι [τ]ὰϲ ψυχὰϲ διατιθέ[ν]αι

πωϲ τὸ μέλοϲ 〈ἀλλὰ〉 κ[α]ὶ τὰ

ϲώματα, καθάπερ πρ[οϲ]ε-

πιτε[ῖ[νον τὰ ἀ. . . . . . . . . .

τὰ πρὸϲ ϲωμα . . . . . . . . .

. .αἴϲθηϲιν κ. . . . . . . . . ην

. .διὸ καὶ . . . . . . . . . . . ἐχ

ῥῆν] τὸ ϲῶ[μ]α δι[ατεθει]μέ-

νον ἐπιδείξαντα τὸ πα[ρα-

δοξ[ότ]ερον ἐπιφέρειν ,,οὐ [μό-

¹⁵

νον δὲ τὸ ϲῶμα“ λέγοντ᾿ [„ἀλ-

λὰ καὶ τὴν ψυχήν πωϲ δι[α-

τίθηϲιν“. οὐ μὴν ἀλλὰ θαύ-

ματοϲ ἄξιον, πῶϲ ἐξ οὗ λέ-

γ]ει δείκνυται τὸ καὶ τὰ ϲώ-

ματα. τὸ γὰρ [π]ρόϲωπον τὸ

ϲχηματιϲ[θ]ὲν ὡϲ τὸ τῶν

ᾀδ[όν]των ἐ[κ]είνηϲε καὶ πα-

ρέϲτηϲε πρὸϲ τὴν ἐνέργειαν

τῆϲ ὠδῆϲ, οὐ τὸ μέλοϲ ἐκί-

νη[ϲ]εν τὸ ϲῶμα καὶ διέθη-

κέ πωϲ, εἰ μὴ μέλοϲ ἐ[ϲ]τὶν

ὁ ϲχηματιϲμόϲ. τὸ δὲ τὸν

ζω[γρ]άφον ἐπιτυχεῖν τῆϲ ὁ-

μο]ιότητοϲ, ὅτ᾿ ἦϲεν ὁ κ[ι]θα-

ρω[δ]όϲ, ὑπὸ μὲν τοῦ μέλουϲ

τὴν ἐπιτυχίαν [θ]έλ[ε]ι ποι-

εῖν, ἀλλὰ τῆ[ϲ ψυχ]ῆϲ αὕτη ἐ[ϲ-

τὶ μᾶλλον ἤπ[ε]ρ ἡ

τ]ῶ[ν κ]αθελκόντων· ἰϲχὺν

γὰρ ἐμφα[ίν]ει προϲειληφό-

ταϲ, ὅπερ ἐϲτὶν ϲω[μ]ατικόν·

ὥϲτ᾿ ἐχρῆν ἐνηλλ[α]χέναι

καὶ διὰ μ[ὲ]ν τοῦ ζ[ω]γράφου

τὸ τὴν ψυχὴν [κ]ιν[εῖ]ϲθα[ι

προϲβιβάζειν, διὰ δὲ τῶ[ν

καθέλκονγων τὸ καὶ [τὰ

ϲώμαγα. ἄλλωϲ δ᾿ ἐπεζή-

τηϲεν ἄν τιϲ ὑ[π]ερηδέωϲ,

τί τῆϲ ὠδῆϲ ϲ[υ]μβαλλομέ-

νηϲ ὅμοι[ο]ν ἔγραψεν ἀ-

δ]υνατῶν πρότερον· οὐ γὰρ

¹⁶

δὴ καὶ τεχνικωτέρουϲ

γε π]οιεῖν τὸ [μέ]λοϲ ἐ[ν]όμι-

ϲε]ν, ἢ μακάριο[ϲ] ἦν [τ]ῆϲ

ϲ[υν]έϲεωϲ. ὁ δ᾿ ἐπά[γ]ει τοῖϲ

θ]αύ[μ]αϲιν τούτοιϲ ἄλλα

τέρατα, κινητικὸν λέγ[ων

μᾶ[λλ]ον εἶναι τῆϲ [λ]ογι[ϲτι-

κῆϲ [διαν]οίαϲ. . . . . . . . . .

. . . . . . . . . μα καὶ τὸ μόνον

. . . . .τὸ τοῦ Κρέξου πόη-

μα καίπερ οὐκ ὄν ἀνάρμο-

ϲτον πολ ϲεμνότερον φαίνε-

ϲθαι τ]οῦ μέλο[υ]ϲ προϲτεθέν-

τοϲ, καὶ τοὺϲ ὕμνουϲ τοὺϲ ἐν

Ἐφέϲω[ι καὶ τοὺ]ϲ ὑπ[ὸ τ]ῶν ἐν

Λακεδαίμον[ι] χορῶν ᾀδ[ο-

μένουϲ μηδ[ὲν π]οήϲειν πα-

ραπλήϲιον ἀφαιρεθέντ[ο]ϲ,

ἀπο[χρ]ῆν ἐ[νόμ]ιϲεν πρὸϲ ἀ-

πόδειξιν τ[οῦ] μᾶλλον κει-

νεῖν, οὐθὲν [πρ]ολογιϲάμε-

νοϲ, ὅτι [ῥ]ᾳδίωϲ πρὸϲ αὐτὸν

ὁ μὲν ἐρεῖ μηδὲ ἓν πρὸϲ ϲε-

μνότητα καὶ λογιϲτικὴν

ἔ[μφ]αϲιν ποι[εῖ]ν τὸ μέλοϲ δ[ι-

αφορώτε[ρ]ον, ἀλλὰ τέρψιν

ἀκοῆϲ προϲτι[θ]έναι μόνον,

ὁ δὲ διὰ [τὴ]ν [π]ρ[ο]ϲυπολαμ-

βα[νομέν]ην τιμὴν τῶν

θεῶν καὶ τῶν ἀνδρῶν, ο[ὐ

δι[ὰ] τὸ μέλο[ϲ ἐμ]φαίνεϲθαι

τὴ[ν] κα[τ]αλλ[α]γήν, ὁ [δὲ τ]ά-

χ[α καὶ] τοῦτο [μ]ὲν γίνεϲθαι

¹⁷

τὴν δ]ὲ διά[νο]ιαν τοῦ ποή-

ματ]οϲ ᾀδο[μέν]ου καὶ πρὸϲ-

. . . ναϲθ[αι. τ]ὸ δ᾿ ὑπὸ τῶν

ἀρχ]αίων [τετι]μῆϲθαι τὴν

μου]ϲικὴν ἰδ[ι]ώτῃ μὲν κ[αὶ

ἀπαιδεύτῳ τ]εκμήριο[ν

ἡγ]εῖϲθα[ι τῆϲ εὐχ]ρηϲτίαϲ ϲυ-

γγ]νωϲ[τόν, πε]παιδευμέ-

ν]ω δὲ [καὶ μ]ᾶλλον ἔτι φι-

λ]οϲόφ[ῳ μέγ᾿ ] ἂν ὄνειδοϲ

εἴη] ἐπ[ιφέρειν. κ]αὶ μαντι-

κὴ] ὑπὸ τῶν ϲτωι[κῶν ἀξιου-

μ]έν[η] τιμ[ῆϲ καὶ μ]ύρια ἄλ-

λα] τ[ῶν] μηδὲν ἀ[γα]θὸν πα-

ρα]ϲκ[ευα]ζόντων, [ἔ]νια δὲ

κα]ὶ παμπόν[η]ρα [πρ]οενη-

νε]γμένα κα[ὶ φιλο]ϲοφίᾳ

μ]ὴ τιμώμ[ενα . . . . . . . . .

. . .τὰϲ αἰϲθ[ήϲειϲ

. . . . . . . . . . . νοϲ ἀξιου-

. . . . . . ϲπου]δαιοτέρων

. . τοὐ]ναντί[ον δ]ὲ ὡϲ πλείϲτη?

ἡ [μο]υϲικὴ μέχρι τῶν

ϲυμπο[ϲί]ων προβαίνουϲα.

τῷ δ[ὲ] καὶ μαινομένουϲ

ἀεὶ το[ὺ]ϲ πολλοὺϲ νομίζον-

τ[ι] καὶ παντελῶϲ οὐκ ἔξεϲτι

ἐπὶ τὰ[ϲ] κρίϲειϲ καταφεύγειν

αὐτῶν. τοῖ[ϲ] δὲ καταφεύ[γου-

ϲι]ν οὐδὲν ἧττον αὐτὴν ἀ-

ποδοκιμαϲτέον τὴν μου-

ϲικὴν [δ]ιὰ τὴν [τ]ῶν ὕϲτ[ερ]ον

ἀ]μέλ[ει]αν. οὐ μὴν ἀλλὰ [τὸ

¹⁸¹⁹

π]οητικόν ἐϲτιν προϲ[κείμε-

ν]ον, καὶ τὴν μουϲικὴν τὰ

ϲ]υμπλα[κ]έντα περί|βλ]επτον

ἐποίηϲ[ε]ν, [κ]αὶ διὰ τὴν τέρ-

ψιν ομ. . ϲ [κ]αὶ τὴν ψυχα-

γωγία[ν ἀλλ᾿ ] ο[ὐ] διὰ τὰ πρὸϲ

τούτω[ν ληρ]ούμεν᾿ ἀπεδε[ί-

χθη [παραληφθε]ὶϲ οὐδ᾿ ἄλλωϲ

ἡ κ]α[τα]ϲκευὴ [τ]οῦ κεφαλαί-

ου. [τά]χα δὲ κ[α]ὶ πρό[τ]ερον

ἄλ[λοιϲ ἄ]χρηϲτ[οϲ ἐφαίνε]το. [εἰ] γὰρ

λέ[γουϲιν ἀπ]ὸ Μουϲ[ῶν] μου-

ϲικ[ὴν αἷϲ] πᾶϲα[ν π]αιδεί-

αν καὶ τέχνα]ϲ ὅϲαϲ ἀ[να]φέ-

ρουϲιν. . . . . ταρχα . . . . . . .

. . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . καὶ [π]ᾶϲιν

ἀναγκ[αία]ν εἶνα[ι λ]αβεῖν,

οὐδ[ὲ] τὸ[ν Θεμι]ϲτοκ[λ]έα μὴ

λαβεῖν φημι] καίπερ ὄν[τ]α

καὶ φρον[ι]μώτατον καὶ ϲτ[ρ]α-

τη]γικώτατον ἀκηκ[ο]ώϲ,

εἰ δὴ κα[ὶ . . . . . . . . .

των τι βαρβ. . . αι θυμὸ'ν

ἀμ[βλ]ύνοντα καὶ φωνὴν

ἐν οἴνῳ καὶ [γ]λυκὺ τρωγά-

λιον αὐτὴν εἶναι λέγον-

των παρὰ τὰ δεῖπνα, τοῦ-

το μὲν φωνεῖ[ν] ὡϲ ἐ[π]εγει-

²⁰²¹

ρ[ό]ν[τ]ων τινῶν μελῶν καὶ

τὴν διάνοιαν ἐντε[ι]νόν-

των πρὸϲ τὴν ὁμειλίαν

καὶ τὴν ἁρμόττουϲαν ἀνα-

ϲτροφήν. τὸ το[ί]νυν ὑπ[ὸ

τῶν ἀρχαίων κ[α]ὶ πρὸϲ ἀ-

γωγὴν παραλ[α]μ[β]άνεϲθαι

π[αί]δων εἰϲ ὑποτύπ[ω]ϲιν

ἀρετ[ῶν] τέτευχε λόγ[ο]υ [ἤδη

πλὴν ἴϲω[ϲ] τῆ[ϲ ε]ὐϲεβείαϲ,

πρὸϲ ἣν [ἡ]δέω[ϲ ἀ]ν ἠκούϲα-

μεν [αὐτοῦ] τί[ν]αϲ [ὑπολή-

ψειϲ ϲυμβαλλομέν[η] κατὰ

γε τὸ μουϲικὸν [εἶ]δοϲ ὑποτ[υ-

ποῖ. τῷ δ[ὲ κ]αὶ πρὸϲ τὴν

τ]ῶν ἀνδρῶν, [ὥ]ϲτε καὶ τό-

τε ἐνεργεῖν, πῶϲ οἱ κ[ω-

μι[κοὶ] μαρτ[υρ]οῦϲι[ν] ἐ[πι]ζη-

τῶι. τὸ γὰρ μεμουϲῶϲθ[αι] μό-

νον [ἐ]πα[ινοῦϲ]ιν, [τὸ δὲ] μὴ

λοιδο[ροῦϲιν καὶ τ]ῶν [χ]ειρο-

τον[ι]ῶν ἀπείρ[γου]ϲιν· ὧν

τὸ μὲν [γε]γέν[ητ]αι, [τ]ὸ δὲ

μηδαμῶϲ πα[ίδ]ων ὑπαρ-

χόντων καὶ ν[έ]ω[ν δύνατ-

ται λέ[γ]εϲθαι κ. . . . . οὕ-

τωϲ· ε[ἰ]ϲ γὰρ δὴ τ[ὴν] ἀνδρ[ά-

ϲ]ιν ἐ[ϲ]ομ[έν]ην ἀ[ρετ]ὴν προ-

ετυποῦντ[ο. τί γ]ὰρ δεῖ λέ-

γειν ὑπὲρ τοῦ τὸν φιλόϲο-

φον ὡ[ϲ] ἀξιοπιϲτ[οτ]έρ[ω]ν ἑαυ-

τοῦ [τ]ὰϲ φάϲειϲ τ[ῶ]ν [β]ωμο-

λοχωτάτων ἀ[ποδ]είξειϲ

²²

νομίζειν; . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . κα[τακε-

κρίϲ[θαι κ]αὶ πονηροὺϲ γεγο-

νέν[αι] τοὺϲ τότε φιλ[ο]ϲό-

φ]ου[ϲ καὶ τ]οὺϲ ἄλλουϲ ὅϲουϲ

ἐκ[όλαϲ]αν. ὑπερβάντεϲ

δὴ [τοιγα]ροῦν τὰ πε[ρὶ] τῆ[ϲ ϲ]ω-

φρο[ϲύ]νηϲ [ε]ἰρημένα κα[ὶ

τῆϲ [ἀνδρ]είαϲ, ἐπειδὴ λό-

γου [τέτε]υχεν, ἐπὶ τὰ π[ε]ρὶ

τῶν ἐ[ρ]ώτων βαδίζ[ω]μεν.

πρ[ῶτον] μὲν δὴ τὸ κακοῦ

καὶ [με]γάλου τῆϲ ἐρωτικῆ[ϲ

ὀρεξ[εω]ϲ οὔϲηϲ, ἥν γε [δ]ὴ νο-

οῦϲι[ν οἱ Π]ανέλληνεϲ, ἀρε-

τὴν [ἐρ]ωτικὴν εἶναι νο-

μί[ζει]ν [καταγ]έλαϲτον οὐ

μετ[ρί]ωϲ· ἔπιτ᾿ αὖ τὸ δοκεῖν

μέλ[η ϲυ]νεργεῖν πρὸϲ [ὀ]ρθὴ[ν

ἀν[αϲ]τρ[ο]φὴν ἔρωτ[οϲ], τῶν

μὲν [ἐ]μ φωνῆϲ [κ]ειμέ-

νων ποιότη[τ]ι μόνον, τοῦ

δὲ λό[γῳ τ]ῷ διδά[ϲκ]ον-

τι τὸ μ[άτ]αιον [καὶ] β[λα]βε-

ρὸν κ[αὶ] ἀπ[λ]ήρ[ω]τ[ον ἐξορ-

γι[ζ]ομ[έν]ου καὶ π[αροξυν]ο-

μένο[υ] μέχρ]ι ἀνοί[αϲ

κ]αὶ [μ]ὴ [β]λέπειν ὅ[ϲον ἔδω-

κεν ἀφορμῆϲ εἰϲ [ἀταξία]ν

καὶ ἀκολαϲίαν, [ᾧ πά-

θει δοκ[ε]ῖ ἐνά[μι]λλ[οϲ εἶναι

²³²⁴

ἡ μ[ου]ϲικ[ὴ] κατὰ φ[ύϲιν·

πρὸϲ δὲ τούτοιϲ ὡϲ [ἀναι-

δὴϲ μὲ[ν εἰ]κότωϲ εἰ

πέοϲ. . . . . . . . . . ἀν[δρῶν

ἐλευθέρ[ων ὀ]νόμ[αϲιν

περιάπτει[ν ἔ]ρωτα

βούλεται, κα[ὶ] Τιμόθε[ον

ἕ[νε]κα τῶν

εὐγενῶν πρεπώδη, τὰ δ᾿ ἑ-

ταιρῶν, οὐκ ἔϲτιν φύϲει καὶ

μὴ κατὰ διατάξειϲ κε-

νάϲ· οὐδ᾿ οὗτοϲ ὑποδείγμα-

τ]α παρέθηκε τοιούτων, ἀλ-

λὰ διανοημάτων μόν[ο]ν —

φατικῶϲ ϲυμπαρ[έ]ϲυρε ,,καὶ

τὸ μ[έ]λοϲ“ — οὐδὲ τοὺϲ νέουϲ

τοῖϲ μέλεϲι διαφ[θε]ίρονταϲ

παρέδειξεν τὸν Ἴβυκον

καὶ τὸν Ἀνακρέοντα καὶ.

τοὺϲ ὁμοίουϲ, ἀλλὰ τοῖϲ δια-

νοήμαϲι· καὶ γὰρ ἃ Περϲαῖ-

ο]ϲ ὀνόματ᾿ ἔλεγε, τούτοιϲ ἔ-

θρυπτεν, εἴπερ [ἄ]ρα. μέλ[οϲ δ᾿ ἀ-

κόλουθον ὂν ποιότητι φω-

νῆϲ [αἴ]τ[ιον] οὐ δύνατ᾿ ε[ἰ-

ναι. [διόπερ οὐ] δ[ι]ὰ [με]λῶ[ν

ὁμοίω[ϲ] ἀ[λ]λ᾿ ὀνομάτω[ν

καὶ διανοημ[ά]των ἀρέϲκ-

εϲθαι καὶ τοὺϲ ἐρω[μ]ένου[ϲ,

εἰ θέλουϲιν, ὁμολο[γ]ήϲο-

μεν, τὸν δ᾿ Ἀριϲτοφ[ά]ν[ην

τοὺϲ ἀρχαίουϲ ἀποφ[αίνε]ιν

²⁵

ἐνκεκλ[αϲ]μένῃ καθά[περ

οἱ παλαιοὶ τῇ φωνῇ χ[ρ]ῆ-

ϲθ]αι καὶ τοῖϲ ὀφθαλμοῖ[ϲ προ-

αγωγεύειν ἑαυτούϲ, [οὐ τοῖϲ

μέλεϲιν· εἰ δὲ τούτοιϲ [ἔλε-

γεν, [κ]λαίειν αὐτῷ προϲ[λέ-

γ]ομεν· ταῦτα γὰρ οὔτ᾿ εἰϲ ἅ

φηϲιν ὥ[ϲ]περ ἀδίϲτακτα

ἔ]χων, ἐκκαλεῖθ᾿ ὅϲον ἐφ᾿ αὑ-

τοῖϲ, οὔτε πρὸϲ ϲυνουϲίαϲ

. . . . αϲ καὶ ἄνδραϲ καὶ γυναῖ-

καϲ] καὶ νέουϲ ὡραίουϲ

εἰϲ γ]υναικιϲμόν· οὔτε

γὰ[ρ οὗτ]οϲ οὔθ᾿ οἱ κωμικοὶ

π]αρέδ[ε]ιξάν [τ]ι τῶν Ἀγά-

θωνο[ϲ] καὶ Δημοκρίτου

τοιο[ῦτ]ον, ἀλλὰ μόνον λέ-

γουϲ[ιν]· οὐ[δὲ] Nίκανδροϲ οὐ-

δ]ὲ κ. . . . [τ]οῦτ[ο] παρέϲτηϲε δ[ι-

ὰ] τῶ[ν. . . . . ἀλλ᾿] ἐπλ[ά]νη-

ϲεν, εἴπερ ἄρα. καὶ μὴν οὐδὲ

παραμυθεῖϲθαι δύναται.

μουϲικὴ τὰϲ ἐν ἔρωτι δυϲ-

πραξίαϲ, λόγου γὰρ μόνου

τὸ τοιοῦτον, ἀλλ᾿ ἀνεπιβλή-

τουϲ ποιεῖ περιϲπῶϲα καθά-

περ ἀφροδείϲ[ι]α καὶ μέθη· πο-

ήματα δ᾿ εἰ προαιρεῖται, δι-

δόϲθῳ, καὶ Φιλόξενον, εἰ τοῦ-

τ᾿ ἠνίττετο, μὴ τελέωϲ ψεύ-

δεϲθαι, καθάπερ οὐδὲ Μέ-

νανδρον πο[ν]ηρ[ὸν] ὑπέκ-

²⁶²⁷

καυμα πολλο[ῖ]ϲ αὐτὴν λέ-

γοντα τῷ διδόναι τινὰϲ ἀ-

φορμόϲ. ἡ μέντοι γ᾿ Ἐρατῴ,

ζητῶ, πῶϲ τὸ ϲυ[μ]βαλέϲθα[ι]

τὴν ἰδίωϲ [κ]αλουμένην

μ[ουϲ]ικὴν πρὸϲ τὴν ἐρωτι-

κὴν ἀρετὴν ἐ[ρ]ρήθη δη-

λο[ῦϲα] μ[ᾶ]λλον ἢ τὴν ποητι-

κὴν ἢ βέλτιον ἔ[τι τὴν] φι[λο]ϲο-

φίαν, [ἅ]παντα γὰρ δὴ ταῖϲ

Μ]ούϲαιϲ ἀνατέθηται· καὶ

τ[ὸ ἐπιθυμί]αν ὑποβάλλειν

ἀ[λλ᾿ ο]ὐ [τ]ὸ διαμάχεϲθαι

πρὸϲ] τὸ πάθοϲ; ϲιωπῶ γὰρ

τὸ πάϲαν ὁρμὴν κα[ὶ

ἐ]πιθυμίαν ὑπὸ τῶν πα-

λαιῶν ἔρωτα καλεῖϲθα[ι,

μ]ωρότατον δὲ τοῦτο πρὸϲ

ἀ]νάληψιν παιδείαϲ νο-

μίζε[ϲθ]αι, καὶ τὸ μὴ πάνυ

π]αρθένοιϲ πρέπειν τὸν

ὕ]ϲτε[ρ]ον μόνον ἔρωτα

πρ]οϲ[αγ]ορευόμενον· εἰ δὴ

πρ]οϲῆ[κ]ε καὶ ἀπὸ τῶν ὀνο-

μάτ]ων ἐκ[κ]ρέμαϲθαι, καὶ

το]ύτων, ἅ τιϲ ἐρωτικὸϲ ἴ-

ϲω]ϲ ἔθετο καθάπερ τἆλ-

λα] κατὰ τὰ[ϲ] ἰδίαϲ προϲ[θ]έ-

ϲειϲ], πείθεϲ[θ]αι τοιαύταϲ εἶ-

να]ι δαιμο[νί]αϲ ἢ πάντωϲ

προ]ϲονο[μ]αζομένα[ϲ]. ἀλ-

λὰ γὰρ ἐπεὶ πρὸϲ ἐρωτικὴν

²⁸

ἀρε[τ]ὴν οὐ φαίνεθ᾿ ἡ μουϲι-

κὴ ϲυνεργοῦϲα, δῆλον ὡϲ

οὐδὲ πρὸϲ ἥν φηϲιν ο[ἰ]κείαν

αὐτῆϲ εἶναι τὴν ϲυμποτι-

κὴν καὶ τὰ ϲυμπόϲια κοινῶϲ·

ἐγὼ δ᾿ οὔτ᾿ εἶναι τὴν καλου-

μένην ϲυμποτικὴν ἀρε-

τ[ή]ν, ἀλλ’ οὐχὶ τὴν ὑπὸ τού-

τ[ω]ν πλαϲθηϲομένην ἀπὸ

φ[ρ]ονήϲεωϲ ἡγοῦμαι, τάχα

δ᾿ [ο]ὐδὲ πίπτουϲαν εἰϲ φρονί-

μ[ουϲ], οὔ[τ]ε ϲυμποϲίοιϲ ἔρω-

ταϲ ἐναρμόττ[ε]ιν ὡϲ ἂν τα-

ραχώδειϲ καὶ ἀτερπεῖϲ καὶ.

διαϲτατικοὺϲ τῶν ϲυνόν-

των ὑπ[ά]ρχονταϲ. τὴν μέν-

τοι μ]ουϲικὴν οἰκείαν μὲν

ε[ἶνα]ι ϲυμποϲίων κα[ὶ] τὰ παρ᾿

Ὁμ]ήρῳ δεόντωϲ ἐπ[ι]ϲεϲή-

μανται. διὸ δοὺϲ ἔτι δ[ὴ] καὶ

τὸ δεῖν ἀνίεϲθαι καὶ [π]αί-

ζειν ἐν αὐτοῖϲ, οὐ δώϲω τὸ

μ[η]δεμίαν εἶνα[ι] πρέπω-

δ[ε]ϲτέραν ἐλευθέρ[οι]ϲ ἄνε-

ϲιν καὶ π]αιδιὰν τοῦ τὸν

μὲν] ἄϲαι, τὸ[ν] δὲ κιθαρί-

ϲ]αι, τ[ὸ]ν [δ]ὲ χορεῦϲα[ι, ἢ τοὺϲ

ἐρ[γαζομενουϲ ἀ]μείνουϲ ε[

ναι, [καὶ κ]ατὰ μουϲικὴν

τὴν ἐ[π]᾿ ἀκουϲμάτων, οὐ τὴν

αὐ[τῶ]ν. οὐχ ὁμο[λ]ογήϲω

δ᾿ οὐδ᾿ ἐκκαλεῖϲθαι τὸ[ν] οἶ-

²⁹³⁰

νο[ν] ἐξ ἀ[ν]άγκηϲ καὶ τοὺϲ

φρ[ο]ν[ί]μουϲ ἅπαντα ποι-

εῖν, ὅϲ[α] φη[ϲὶν

μὴ ϲκ[αι]ῶϲ ἀλλ᾿ ἐμμελῶϲ ἀ-

ναϲ[τ]ρ[έ]φεϲθαι. κἀκεῖνο δὲ

χρηϲτ[ο]μαθῶϲ εἴρηται τὸ

ϲαίνε[ϲθαι] μὲν καὶ τοὺϲ ἰδ[ι-

ώταϲ ὑπὸ τῆϲ οἰκειότητοϲ,

παραλαμβάνειν [γ]έ τοι καὶ

ἀκροάματ᾿ εἰϲ τὰ ϲυμπόϲι-

α], διαπίπτειν δὲ τῷ μὴ

τὸν Ὅμηρον καὶ τὸν Ἡϲίο-

δον καὶ τοὺϲ ἄλλουϲ π[ο]ητὰϲ

τῶν μέτρων καὶ μελῶν·

βελτίω γὰρ ἔϲτῳ τὰ χρώμε-

να ϲυμπόϲια τοῖϲ τούτων·

μουϲικῆ δὲ πῶϲ ἄμεινον

χρῆ[τ]αι ποητὰϲ ἀλλ᾿ οὐ μου-

ϲικ[ο]ὺϲ τούϲ γε τῶν μέτρων

εἰϲ[ά]γοντα; κἀν τῷ λοιπῶ

βίῳ τοιγαροῦν ἐκ τινῶν

χρόνων, εἰ καὶ μὴ παρ᾿ ὅ-

λον ϲχεδόν, ὡϲ οὗτοϲ ἔγρα-

ψε, ποι[κί]λη[ν] διαγωγὴν

ὑπὸ [τῶν μ]ουϲικῶν παρα-

ϲευ[άζ]εϲθαι προϲδεχόμε-

νοι τὸ π[ο]ικίλον καὶ πλεῖ-

ον ὑπ[ὸ τ]ῶν ϲυμπλεκομέ-

νων γ[ίνε]ϲθαι φήϲομεν, οὐ-

χ ὑ[πὸ] τῆϲ μουϲικῆϲ

α[ὐτῆϲ, ἅτι]να δὲ δὴ γρά-

φοι τ[ὴν ψυχα]γωγίαν ἰδί-

³¹

ᾳ π[επορίϲ]θαι παρὰ τοῖϲ

μελ[οπ]ο[ιοῖ]ϲ καὶ τυγχάνειν

ἐπιϲτάϲε[ω]ϲ ὑπὸ Χαμαιλέ-

οντοϲ, ἄπ[α]ντα ϲχ[ε]δὸν δι-

ανοημά[τω]ν εἶναι καὶ πο-

ητικ[ῆϲ χρ]ώματα. πάλι

δ[ὲ λέγομε]ν, ἐπεὶ πρὸϲ τὸν

ἔρωτα τὴ[ν] μουϲικὴν οὐ-

θὲν ἂν ε[ὕρο]μ[εν] χ[ρη]ϲι-

μεύουϲα[ν, οὐ]δὲ πρὸϲ φιλ[ί-

αν οἰκε[ίωϲ] προϲφέρεϲθαι

[πρὸϲ

ϲυμ[πόϲια διδόντεϲ ἐναρ-

μό[τ]τειν [α]ὐτήν, τὸ δὲ μόνον

τέλο[ϲ] αὐτῶν εἶναι φι-

λοφροϲύ[ν]ην οὐ τιθέντεϲ,

ἀλλὰ καί τιν᾿ ἕτερα, πρὸϲ τὴν

ἡδονήν, οὐ πρὸ[ϲ] ἐκείνην χρη-

ϲιμεύειν ὁμολογήϲομεν· ὥϲ-

τ᾿ οὐδὲ πρὸϲ [φ]ιλίαν· καὶ τούτων

ἐναργὲϲ ἑκάτερον εἶναι, τό τε

ἐπιτερπῶϲ [ἡμ]ᾶϲ ἀ[κρο]ωμέ-

νουϲ τῆϲ μουϲ[ι]κῆϲ δια[τί]θε-

ϲθαι καὶ τὸ μηδέποτε [μ]ηδὲν

αὑτοῖϲ ϲυνιϲτορηκέναι πρὸϲ

φιλοφροϲύνην καὶ φιλίαν ἐ-

πι[ϲ]τατικὸν ἐκ μελῶν καὶ ῥυ-

θμῶν ἐϲχη[κ]όϲιν· οὐδ᾿ ἀν-

είηϲι δὲ τα[ῦτ]α καὶ ἀφιλ[α]ροῖ,

³²³³

τὰ δὲ ϲυμπεπλεγ[μ]ένα αὐ-

τοῖϲ διανοήμα[τ᾿, ἀ]λλὰ τοὐ-

ναντίον ἀναμέλ[π]εταί τ[ε

κα[ὶ] ἀκου[ό]μ[ε]ν[α] καθικνεῖ-

ται πά[ντω]ν ἀνειμένων

καὶ διακε[ιμέ]ν[ων ἱ]λαρῶϲ.

οὐ μὴ[ν] ἀλ[λ]ὰ [κἂν] ἀνιῇ καὶ

ἱ]λαροὺϲ π[οι]ῇ καθάπ[ερ] ἀπό-

λαυϲ[ιϲ π]ο[τῶν] τε [καὶ] βρω-

τῶν κα[ὶ πᾶϲ᾿ ἡδον]ή, φιλίαϲ

καὶ ὁμο[νοίαϲ οὐ]κ ἂν αἰτί-

α[ν ν]ο[μίζοιμεν], ο[ὐδ]ὲ ταύτη

μόν[η], μ[ὴ ὑπ᾿ ἄ]λλων κατὰ

τ]ὰϲ ἱ[λ]αρ[ό]τη[ταϲ] ἡμᾶϲ μά-

λι]ϲτα γίνεϲθ[α]ι δ[ι]αλυτι-

κούϲ. Λακ[εδ]αιμονίουϲ

δὲ τοῖϲ ἀδιανοήτοιϲ οὐ

προϲιέμ[εθ]α μαρτυροῦν-

ταϲ, ὅτι καὶ πυ[θ]όχρηϲτον

ἔϲχον μεταπ[έ]μψ[α]ϲθαι Θα-

λήταν καὶ π[αρ]α[γ]ενομέ-

νου τῆϲ διχο[νοί]αϲ [ἔλ]ηξαν·

εἰ δὴ μαρ[τυρο]ῦϲ[ιν], ἀλλ᾿ ο[ὐ

μόνον εἵπ[οντο] τοῖϲ πεπλα-

κόϲι [τ]ἀρ[χαῖα] καὶ μουϲι-

κοῖϲ· ἄλλο[ι γὰρ] ἀντιλέγου-

ἀλ[α-

ζονευόμενον δι᾿ ἀναθέμα-

τοϲ, εἴπερ ἀνέθηκεν οὕτωϲ ἐ-

πτράψαϲ, ὡϲ [ο]ὗτοι λέγουϲιν.

οὐ πειθόμεθα [δ]᾿ οὐδὲ τῷ Πέρ-

³⁴

πανδρον κ[α]τὰ μαντείαν

κεκλῆϲθαι πρ[ὸ]ϲ κατάπαυϲιν

ἐμφυλίου ϲτά[ϲ]εωϲ, ἂν καὶ πά-

νυ πολλοὶ ϲυμφωνῶϲι περὶ.

τούτου τῶν μουϲολήπτω[ν,

οὗτοϲ δὲ ϲχεδὸν μόνοϲ [ἐ]ν

τοῖϲ φιλειτείοιϲ αὐτὸν ἄ-

δοντα ποιῆ. καὶ δὴ γὰρ προ[ϲ-

ῆκε τοὺϲ φιλοϲόφουϲ ὑπο-

γράψανταϲ, τίνα τρόπον δύ-

ναται πα[ύ]ειν ἄλογα μέλ[η

λογικὴν διαφοράν, οὕτω

πείθειν καὶ τὰ Θαλ[ήτου] καὶ

Τερπάνδρου πεπαυκέναι 〈τὰϲ〉

τῶν Λακώνων, ἢ προϲδέ-

χεϲθαι τὴν Ϲυ[β]αριτῶν ὑπό

τ᾿ Ἀπόλλων[ο]ϲ κελευϲ[θέ]ν-

ταϲ γενέϲθαι τινὰϲ μετα-

πέμπτουϲ ὀ[ψ]αρτύταϲ καὶ.

μυροποιοὺ[ϲ, κ]αὶ μᾶλλο[ν] ἔ-

τι [πάντ]α[ϲ ἂν] εὐωχῶνται

τὰ πολλ[ὰ ϲυμφ]ωνεῖν. ἀλ-

λὰ δὴ κἂ[ν τὸν θε]ὸν προϲ-

δε[χ]ώμε[θα κεκελευ]κέναι

καὶ Λ[α]κεδα[ιμ]ο[ν]ίουϲ ὡμο-

φρονηκένα[ι παραγενομέν-

νων, εὐχερέϲ ἐ[ϲτ]ιν πολὺ πι-

θανώτερον τὸν [μ]ὲν περι-

ϲπᾶν μουϲικαῖϲ [ψ]υχαγωγί-

αιϲ προαιρούμε[ν]ον καὶ πε-

ρὶ ταῦτα μά[λιϲτα] κελεύον-

τα γίνεϲθαι κ[αὶ δ]ιὰ λόγων

ἀδομένων πε[ιθ]όμενον

³⁵

αὐτοὺϲ ὑπ᾿ ἐ[κεί]ν[ω]ν προτρα-

πήϲεϲθαι κα[ὶ τοὺϲ] μὲν ὅ τι

ἂν κελεύ[ωνται ποιεῖν πάντα

ὡϲ θεῶ με[μν]ή[ϲ]ε[ϲθαι] κ[α]ὶ

παῦλαν ἐπὶ [τέλει ποι]ήϲειν,

κε]χαρί[ϲ]θα[ι τὴ]ν ἐπιγρα-

φὴν] τάχα

ἀγώνων

ἔτερπεν ὁ Τέρ[παν]δροϲ, τοὺϲ

δὲ Λάκωναϲ 〈μὴ〉 ἀπε[ι]θεῖν προ-

α[ι]ρουμένουϲ τῷ μαντείῳ

κα[ὶ] λόγῳ δ᾿ ἴϲω[ϲ] προαχθέν-

τ]αϲ ἀποτεθεῖϲθαι τὴν ϲτά-

ϲιν. ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ μὲν

κα[τ]ὰ Ϲτηϲίχορον οὐκ ἀκρι-

β]ῶ[ϲ] ἱϲτο[ρεῖ]ται, τ[ὸ δ]ὲ Π[ι]νδά-

ρειον εἰ τῆϲ διχ[ον]οίαϲ ἔπαυ-

ϲεν οὐκ οἴδαμεν· εἰ δ᾿ οὖν ἑ-

κάτερον ἐγένετο, διὰ λόγων

κατεϲκευαϲμέν[ω]ν ποιη-

τικῶϲ ἔ[πε]ι[ϲ]αν, ο[ὐ] διὰ μελῶν,

ἔτι δ᾿ ἂν καθίκοντο μᾶλλον,

εἰ διὰ πεζῶν ἀπέτρεπον. οὐ

γὰρ αὐτοὺϲ ἀπεῖρ[γ]ε φόβοϲ πα-

ρανομ[ί]αϲ, καθάπερ Ϲόλωνα

περὶ Ϲαλαμῖνοϲ ὡϲ μαινό-

μένον [ϲ]υμ[β]ουλ[ε]ῦϲαί [φ]α[ϲι

δι᾿ ἐλ[ε]γείαϲ. τὸ δ᾿ ἐκ τῶν Ἐπι-

γόνων μέλοϲ — ὑπο[γ]ράφο-

³⁶³⁷

μεν οὐκ [ἀ]πιθαν[ω]τέραν

ἄλλην [δ]ιάνο[ιαν], ἀλλ᾿ [ἑ]ῶ-

μεν ὡϲ οὗτοϲ [εἴ]α μετὰ

τῆϲ ἐπι[ϲ]ημ[αϲίαϲ τ]οῦ κω-

μωδογράφ[ου — μυθικ]όν ἐϲ[τ]ιν.

ὥϲτ᾿ ἐφ᾿ ἃ γράφει πε[ρὶ] τ[ῆ]ϲ εὐ-

ϲεβε[ί]αϲ μεταβάν[τε]ϲ λέγω-

μεν, ὡϲ εἰ χάριν τ[οῦ τιμ]ᾶ-

ϲθαι τὸ θεῖον διὰ [μ]ουϲικῆϲ

ὑπὸ τῶν πολλῶ[ν οἰ]κε[ί]αν

εἶναι τὴν μουϲ[ικὴν] τῆϲ εὐ-

ϲεβείαϲ οἰηϲό[μεθα, κ]α[ὶ] μα-

γειρ[κ]ὴν οἰηϲό[μ]εθ[α] κα[ὶ

ϲτεφανοπο[ [ϊ]κ[ὴν καὶ

μυρεψικὴν] καὶ ϲιτ[ο]π[οιϊ-

κὴν, ἔτι [δ]ὲ [γε]ωργίαν ο[ἰκο-

δομικὴν γραφικὴν π[λ]α-

ϲτ[ι]κὴ[ν] τὰϲ [π]λ[είϲταϲ τ]ῶ[ν] ἐρ-

γ[αϲιῶν· παραλεί]ποιτο

δ᾿ ἂν βέλτιον ὑπὸ φιλοϲό-

φων καὶ μάλιϲτα τούτων,] ἐπεὶ

δι᾿ αὐτῆϲ οὐδ[ὲ] εἰϲ τιμᾶ[τ]αι,

διότι κατὰ τοὺϲ ϲτωικοὺϲ ο[ἱ

πολλοὶ θεοῖϲ ὄντεϲ ἐχθροὶ.

κα[ὶ] ἀνόητοι τὰϲ ἀληθε[ι]νὰϲ

τιμὰ[ϲ] τ[ῶ]ν τ[ῶ]ν [κρ]ατί[ϲτ]ων οὐδ᾿ ὠ-

νε[ιρ]οπολήκαϲιν, καὶ πρὸϲ

τούτοιϲ ὅτι διὰ τῶν ποημ[ά-

των μᾶλλον γίνεται ἡ [τι-

μή, [βρ]αχεῖαν δὲ τὸ μέλοϲ ἔ-

³⁸³⁹

χει πρόϲθεϲιν. καὶ [τ]ὸν Π[ί]ν-

δαρον οὕτω νομ[ίζ]ειν, ὅ-

τ᾿ ἔφη θύϲων πο[ήϲεϲ]θαι διθύ-

ραμβον, ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ[ν

τὰ μέλη διαταττο[ντ]α τῶν θε-

ῶν ἑκάϲτῳ κωμικόν· εἰ

δ᾿ ἑτέρωϲ, ἀφετεουϲ εἰνα[ι

ϲὺν τοῖϲ ἄλλοιϲ τοῖϲ γε λη-

ρ]οῦϲι τῶν μουϲικῶν· εἰ

μὴ Δ[ι]ογένηϲ ἄρα ϲυνεπεί-

θετο καὶ τῷ τῶν θεῶν ἑτέ-

ρουϲ ἕτερα μέλη προϲίε-

ϲθαι καὶ πρέπειν ἑκάϲτοι[ϲ

ἴδια. καὶ τί δεῖ τἆλλα θαυ-

μάζειν αὐτοῦ; καὶ πρὸϲ ϲ[ύ]ν-

ε[ϲ]ιν γὰρ εὐ[χρ]η[ϲτε]ῖν [οἴετ]αι

τῷ καὶ ὅρουϲ [καὶ διαιρ]έϲειϲ

καὶ ἀποδείξ[ειϲ πολ]λὰϲ

ὑπάρχειν ἐν ἁ[ρμο]ν[ι]κ[ῇ] κα-

θ]άπερ ὅτι μο . . . . . . . . . . .

ϲαν τι τούτων ἢ . . . . . μέ-

νον ἄλλωϲ, κατ᾿ αὐ[τ]ὸ [δ]ὴ δι-

αλεκτικῶϲ ἐπιτ[υγχ]άνε-

ϲ]θαί [τ]ι τῶν παρὰ τ[οῖ]ϲ [μ]ουϲι-

κ]οῖϲ οὐκ ἀϲυνέτω[ϲ] κ[αὶ κ]ατα-

γελάϲ[τ]ωϲ ἐκκειμένων· ἢ

πολλῶν ἐμπειριῶν [κε]χ[ρη-

μένων [τ]ούτο[ι]ϲ, πε[ρὶ ἃ]ϲ [ἐ-

ξέϲται πάϲαϲ ἀν[αλόγωϲ

φιλοτ[ε]χνεῖν. . . . . . .

ειν εὐχρηϲτ . . . . . . . .

⁴⁰

εαν εὑρή[ϲ]ει τοιαύτηϲ εἰ καὶ

μὴ ταῦτα προϲποιουμέναϲ,

τινὰϲ δὲ καὶ βαθείαϲ, ἀλλ᾿ οὐ-

χὶ περὶ πά[ϲ]αϲ ἀξιώϲει φιλοτε-

χνεῖν. εἰ δὲ τὴν ἀπὸ φρονή-

ϲεωϲ, οὐδὲν ἐπιδείξει τὰ τῶν

μουϲικῶν πρὸϲ ταύτην

ϲυνεργοῦντα μᾶλλον ἢ τὰ

τῶν ἄλλων ἀκριβώματα.

τ[ῆ]ι δὲ κριτικῇ λέγων [π]α-

ραπληϲίαν τινὰ θεωρί-

αν ἔχειν τοὺϲ φιλομουϲοῦν-

ταϲ, οὐ μόνον ἀγνοεῖ καθό-

ϲον ὡϲ ἐμ μέλεϲι καὶ ῥυθμοῖϲ

πρέποντοϲ καὶ ἀπρεποῦϲ ὄν-

το[ϲ] καὶ καλοῦ καὶ αἰϲχροῦ

κριτικὴν αὐτῶν ἀπέλειπε

θεωρίαν, [ἀ]λλὰ καὶ καθό-

ϲον, εἴ τι τοιοῦτον ἦν, οὐχὶ

τοῖϲ φιλοϲοφοῦϲιν ἀπεδίδου

τὴν κρίϲιν, καὶ νὴ τὸν Δία

καθόϲον τὴν κριτικὴν

ἢ[ε] τι παραπλήϲιον ἔχ[ε]ιν

τὴν μουϲικὴν ἔφαϲκε[ν, ο]ὐ-

χὶ τούτο[ιϲ] ἀλλὰ [το]ῖϲ ὀνομα-

ζομένοιϲ κριτικοῖ[ϲ ϲυνε-

χῶρει. καὶ τῇ ποητ[ικῇ] δὲ

γράφων ἀνάλογο[ν εἰνα]ι

κατὰ τε τὴν μίμηϲ[ιν κ]αὶ

κατὰ τὴν ἄλλην εὕρ[ε]ϲιν

κατὰ μὲν τὴν μίμη[ϲ]ιν

οὐκ ἂν ἐπέδειξεν, κ[ατ]ὰ [δὲ

τὴν εὕρεϲιν οὐ ταύτ[ῃ μ]ᾶλ-

λον ἢ ταῖϲ ἄλλαι[ϲ τέχ]ναιϲ.

⁴¹

κατὰ μέν[τ]οι τὸ πλ[άττεϲ]θαι

καὶ ἀνταποδιδόναι τ[ὸ μ]έ-

λ]οϲ ἔϲτω τι παραπλήϲι[ον] αὐ-

τῆ]ϲ καὶ τῇ γραμματι[κῇ.

τί γὰρ δεῖ φ[ρ]ονε . . . . . . .

⁴²

ὑποκρίϲει δ[ῶ]με[ν] αὐτῷ καὶ

ὑπ[ο]κριτικῇ. [λ]έγωμεν δ᾿ εἰ

ταῦτα πάντα προφανῆ τὴν

οἰκειότητ᾿ ἔχει πρὸϲ ἄγχι-

νοιαν καὶ ϲύνεϲιν, ἀναγ-

καῖον ἡμῖν ἀναφαίνεϲθαι

τὸ καὶ περὶ ἐκεῖνα φιλοτε-

χνεῖν καὶ περὶ ζω[γ]ραφίαν

καὶ πλαϲτικήν. κ[α]ὶ γὰρ αὗ-

ται πρόϲ τε ταύταϲ ἀναλο-

γίαϲ ἔχουϲι καὶ πλε[ί]ον᾿ ἄλλα

ϲυνέϲεωϲ οἰκεῖα, καὶ πολλαὶ

δ᾿ [ἄλ]λαι τῶν τεχνῶν. οἱ δὲ

περὶ τὸν Ἀρχέϲτρατον καὶ

φιλόϲοφα λέγοντεϲ εἰναι τῆϲ

μουϲικῆϲ τὰ περ[ὶ] τ[ῆ]ϲ φωνῆϲ

καὶ φθόγγου φύϲεωϲ καὶ δι-

αϲτήματοϲ καὶ τῶν ὁμοίων

ἀνυπομένητοί τινεϲ ἦϲαν,

οὐχ ὅτι μόνον εἰϲ [ἀ]λλοτρι-

ωτάτην ἐνέβαι[ν]ον θεωρί-

αν καὶ παιδαριωδῶϲ ἐ|λ]ά-

λουν ὑπὲρ αὐτῶν καὶ πρὸϲ

τὴν ἐπ[ιϲτήμην] ἀ[χρή]ϲτωϲ,

ἀλλὰ καὶ διό[τ]ι μ[όνην] ἀπε-

⁴³⁴⁴

φήναντο μουϲ[ικ]ὴν τὴν

τούτων θεωρίαν. ἃ μέν-

τοι Διογένηϲ φ[η]ϲίν, κα[τα-

νοήϲανταϲ ἡμᾶϲ 〈τ〉ἀναγε-

γραμμένα παρ᾿ Ἡρακλεί-

δη περὶ πρέποντοϲ μέλουϲ

καὶ ἀπρεποῦϲ καὶ ἀ[ρρ]ένων

κα[ὶ] μαλακῶν ἠθῶν καὶ

πρ[άξ]εων ἁρμοττουϲῶν

κ[αὶ ἀ]ναρμόϲτων το[ῖϲ] ὑ-

π[ο]κειμένοιϲ προϲώπ[οι]ϲ,

οὐ μακρὰν ἀπηρτ[ημέ-

ν[ην τῆ]ϲ φιλοϲοφ[ίαϲ ἡγή-

ϲ[ε]ϲ[θα]ι τῷ πρὸϲ π[λεῖϲτα] ἐ-

πὶ τοῦ βίου χρηϲι[μεύειν

τὴν μουϲ[ικὴ]ν [καὶ τὴν] πε-

ρὶ αὐτὴν φιλ[οτεχ]νίαν οἰ-

κείωϲ διατι[θέν]αι πρὸϲ

πλείουϲ ἀρετάϲ, μᾶλλον δὲ

καὶ πάϲαϲ, ἐκθέντεϲ ἡμεῖϲ

ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ὑπομνη-

μάτων, καὶ τὰ παρ᾿ [ἄ]λλοιϲ δὲ

ϲυγγενῶϲ εἰρημένα παρεδεί-

ξαμεν ὅϲηϲ ἐϲτὶν γέμοντα

ληρείαϲ. κατα[γέλ]αϲτον τοί-

ν[υ]ν καὶ τὴν περὶ δικαιοϲύ-

νηϲ ἐνίων ὑπόληψιν

εἶναι ϲυμβέβηκεν. [ο]ὐδὲ γὰρ

ἐπινοητὸν ἀκοῆϲ ἀλόγου μό-

νηϲ κινητικὰϲ φωνὰϲ ϲυμ-

βάλλεϲθαί τι πρὸϲ διάθεϲιν

⁴⁵⁴⁶

ψυχῆϲ θεωρητικὴν τ[ῶν] λυ-

ϲιτελῶν καὶ ἀλυϲιτελῶν

πρὸϲ τὰϲ ἀλλήλοιϲ ϲυμ[π]ο-

λιτείαϲ καὶ τῶν μ[ὲν] αἱ-

ρετικὴν τῶν δὲ φευκτ[ι-

κὴν δι᾿ ὧν εἰ [ώ]θαμεν ὑπ[ο]γρά-

φειν θεωρημάτων. τὰ δ᾿ ἐπι-

χειρήματα τῇ δείξει [πα]ρα-

πλήϲια φαίνεται. καὶ γὰρ [ε]ἰ

Πλάτων ἔλεγε πρ[ὸ]ϲ δ[ι]καιο-

ϲύνην ὠφελ[ε]ῖν, ἀπό[δ]ε[ιξ]ιν

ἂν παρ᾿ αὐτοῦ προ[ϲεδ]εχόμε-

θα. νῦν δ᾿ [ἄ]λλωϲ ἀν[ά]λογ[όν

φηϲιν τῷ μου[ϲικῷ] τὸ δ[ί-

καιον, οὐ τὸν μουϲικὸν [δί-

καιον εἶναι, καθάπ[ε]ρ οὐδὲ

τὸν δίκαιον μουϲ[ικ]όν, οὐ-

δὲ ϲυνεργεῖν οὐδέτ[ερο]ν ο[ὐ-

δετέρῳ πρὸϲ τὴν οἰκείαν

ἐπιϲτήμην. τάχα δ[ὲ κ]ἂν

τῷ ϲκυτοτόμῳ κα[ὶ ζῳ-

γράφῳ καὶ παντ[ὶ τέχνηϲ

ἐπιϲτήμονι τὸ δί[καιον

ἔλεγεν ὡμοιῶ[ϲθαι . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . [τ]ε-

χνιτῶ[ν] πλεονεκ . . . . . . .

να ὑπακουϲτέον ἐπὶ τοῦ ἀ-

δί[κ]ου καὶ ἀμούϲου λέγε-

ϲθαι. καὶ μὴν ο[ὔ]τ᾿ ἔννο-

μόϲ ἐϲτι μουϲικὴ φύϲει.

καὶ παράνομοϲ, ὥϲπερ αἱ

δίκαι, αἱ ὄψειϲ, οὔτε παραβαί-

⁴⁷⁴⁸

νοντεϲ ἃ διέτ[αξά]ν τινεϲ

ὑ]πὲρ αὐτῆϲ, ὡϲ [ὑπὲρ] ἐκείνων,

ἐνοχλούμεθ᾿ [ἀλλ᾿ ] ὠφε-

λούμεθα, οὐδ᾿ ἐνμ[ἐ]νοντεϲ

εὐχρηϲτούμεθ᾿ ἀλ[λ]ὰ βλαπτό-

με]θα. [ε]ἴπερ οὖν μ[η]δὲν εὑ-

ρ[ί]ϲκεται ϲυνεργο[ῦϲα] πρὸϲ ἐ-

νίαϲ τῶν ἀρετῶν, [ο]ὐδὲ ταῖϲ

ἁπάϲαιϲ ϲυμβαλε[ῖ]ται δι[ὰ

τὴν ἀλλήλων ἀχωριϲτί-

αν. ἄλλωϲ δ᾿ οὐκ, εἰ [ϲύ]νειϲιν

ἀλλήλαιϲ αὖται, καὶ τὰ τι-

ϲὶν ἀρεταῖϲ [ϲ]υνε[ργο]ῦντα

καὶ πάϲαιϲ ἀναγκ[αῖ]ον. οἱ

φ[ιλ]όϲοφοι δ᾿ ο[ὔ]τε πά[ν]τεϲ

ὑπέλαβον εὐ[χρη]ϲ[τε]ῖν οὔ-

τε πρὸϲ πάϲαϲ [ο]ὔτε π[ρ]ὸϲ τι-

νάϲ, οὔθ᾿ οἱ φή[ϲαντεϲ] ἀπέ-

δ[ε]ιξαν. οἱ δ᾿ ἐ[πιχειρή]ϲαν-

τεϲ ἐπιϲτώ[αντο τοῦ]το δι-

ὰ τῶν πα . ιφ . . . . [ἀλλ᾿ ] οὔτ᾿ ἔ-

μαθον ἅπαν[τεϲ, οὔθ᾿ ο]ἱ μα-

θόντεϲ ὡϲ ἀν[αγκ]αῖ[ό]ν τι

πρὸϲ τὰϲ ἀ[ρ]ετ[ὰϲ δοκοῦ]ν εἶ-

ναι. [τ]ῶν δὲ μὴ [μαθό]ν[τ]ων,

εἴ τιϲ ἢ γέρων ἢ μετὰ τ[ὴ]ν

τοῦ παιδὸϲ ἡλ[ικίαν ἐ]θέλη-

ϲε μαθεῖν, [ἐ]βωμολοχεύετ᾿ ἢ

νηπίου φ[ρ]έναϲ ἔχ[ω]ν ο[ὐ] ϲο-

φώτατοϲ ἦν, κ[αὶ] . . . . . . .

νῳ καὶ ἀλύον[τι . . . . . . . . . .

κει καὶ ταύτῃ . . . . . . . .

⁴⁹

ἐ[ζ]ήτει? καὶ οὐκ . . . . . . . .

οὐκ ὀψιμαθῆ γίνε[ϲθαι . . . .

εἴρ]ηται περὶ πάϲηϲ ἀρε-

τῆϲ καὶ χυδαῖα καὶ φαῦ[λ]α

κᾆτα μαχόμενα, καὶ πολ-

λῷ μᾶλλον παρ᾿ ἐν[ί]οιϲ. οὐ

μὴν ἀλλ᾿ οὐδὲ [κ]αθ᾿ ὃ ποιη-

ταὶ ταῦτ᾿ εἰδεῖ[εν] ἄν, οὐχ ὅτι

καθ᾿ ὃ μουϲικο[ί]. καὶ τοῖϲ δια-

νοήμαϲιν, οὐ τ[οῖ]ϲ μέλεϲι

καὶ ῥυθμοῖϲ ὠφελοῦϲι. παρέλ-

κεται δὲ ταῦτ᾿ ἄλλωϲ, μᾶλ-

λον δὲ καὶ πε[ρ]ιϲπᾷ ϲυμ-

πλεκόμενα [πρ]ὸϲ τὸ τ[ο]ῖϲ δι-

ανοήμαϲιν π[α]ρακ[ο]λου-

θεῖν. ἤκουϲα δέ τινων λε-

γόντων, ὡϲ ἀ[ γρ]οικ[ευ]όμε-

θα, τὰ μέλη καὶ τοὺϲ ῥυ-

θμοὺϲ ἄνευ ϲημαϲία[ϲ] οἰό-

μενοι λέγειν τ[ι]νὰϲ [φι]λο-

ϲόφουϲ ἢ τοὺϲ ἔμφροναϲ

μουϲικοὺϲ ε[ἰϲ] ἀρετὴν προ-

τ[ρ]έπειν, τῶν ἀ[ν]δρῶν τοὺϲ

ἐμμελε[ῖϲ] καὶ ἐνρύθμουϲ

λόγουϲ ἀ[ξ]ιούντων τοῦτο

προϲφέρεϲθα[ι, Π]λάτωνοϲ

δὲ καὶ διαρ[ρήδη]ν, ὡϲ ἀπαι-

δεύτοιϲ μα[χ]ό[με]νο[ι τ]οῖϲ

φ]ιλοϲό[φο]ι[ϲ, καὶ θ]αυμαζόντ-

ων ὅ[τι] τὸν κ[ρ]ουματοποι-

ὸν μουϲικὸν [καλοῦμ]εν ἡ-

μεῖϲ καὶ κατα[ξ]ιοῦμεν ἀ-

⁵⁰

ϲήμαντα διδάϲκειν τ[ο]ὺϲ

μουϲικούϲ, ἢ Πίνδαρον καὶ

Ϲ[ι]μωνίδην καὶ [τοὺ]ϲ ἅπαν-

ταϲ μελοποιοὺϲ οὐ θέλο-

μεν καλεῖν μουϲικούϲ. ἐγὼ

δὲ τοὺϲ τοιούτουϲ ἀπερρυ-

ηκέναι τῆϲ ἐπιφορᾶ[ϲ] νο-

μίζω καὶ μικρὰ [φρονοῦν]ταϲ

ὑπείληφ[α] καὶ πρὸϲ νοῦν

οὐδὲν λέγονταϲ· [τ]ὸ μὲν

πρῶτον, ὅτ[ι . . . . . . . . . .

ταῦτ᾿ ἐϲτὶν [κ]ινητικὰ [τ]ῶν [π]α-

θῶν καὶ τὰ γένη τῶν ἁρμονι[ι-

ῶν, ἀλλὰ [δ]ὴ καὶ τῶν ὀργάνων,

ὡϲ αἵ τε πίϲτειϲ καὶ κοινῶϲ οἱ

λ]όγοι διαϲα[φ]οῦϲιν αὐτῶν,

ἐν οἷϲ τὰ πολλὰ μ[ὲ]ν οὐδὲ πα-

ρ]εφά[π]τ[ο]νται τῶν διανο-

ημάτων, ἔ[ϲτ]ιν δ᾿ ὅτε μιμνη-

ϲκόμενοι τὸ γινόμενον ὑ-

φ᾿ ἑκατέρου δ[ι]αϲαφοῦϲιν, ὥϲ-

τε βέλτιον ἦν [ἑ]αυτῶν τινα λέ-

γειν δόξαν εἶναι ταύτην

καὶ μὴ τὰϲ [ἰ]δίαϲ ἀγχινοίαϲ

ἐκείνοιϲ ϲυνάπτοντ[α]ϲ ἡ-

μᾶϲ ἀγ[ρ]οίκουϲ προϲαγ[ο]ρεύ-

ειν· τὸ δὲ δ[εύ]τερ[ο]ν, ὅτι τοῦ-

τ᾿ ἐνόμι[ϲ]αν ἀποχρῆν τοῖϲ

περὶ τὰ μέλ[η] κα[ὶ] τοὺϲ ῥυ-

θμοὺϲ [π]ραγματε[υομέ]νοιϲ,

εἰ τὰ γινόμενά ποτε περι-

⁵¹⁵²

χρ[ί]ϲματα τῶν [παιδ]ευόντ-

των κ[αὶ π]αρ[ορμ]ώντων

καὶ ϲυνεργού[ντων] πρὸϲ ἀ-

ρετὴν ἐπιγ[ι]ν[ώ]ϲ[κοιτο]. τὸ δὲ

τρ[ί]τον, ὅτι [τὰ διαϲημ]αινό. ?

μενα διὰ [τ]ῶ[ν] φω[ν]ῶν? [ο]ὐδέπο-

τ᾿ ἠθέτηϲα[ν] καὶ τ . . . . α ποιεῖν

ειδοτ . . οινωμι . . ϲιν αὐτοὶ

τοὺϲ [π]άνταϲ . . . . . . αι πα-

ρ]ε[λ]ηλυθα . . λλ . . . . . α τὰ

ποτὲ μὲν πε[ρ]ιχ[ριόμ]ενα,

ποτὲ δὲ καθ᾿ αὑτ[ὰ πρ]οιέμε-

να — τότε μὲν κα[θ᾿ αὑ]τά φα-

μεν, τότε δὲ ἀπὸ τ[ῶν] λόγων

οἷϲ ϲυμπλέκεται δ[ιαλ]αμβα-

νόμενα μηθὲν [προϲθ]εῖνα[ι

τῶν ὑπονοουμ[ἐνω]ν. εἰ δὲ

μὴ πρ[ό]τερον . . . . . . .

νῦν ἡμῖν ὑποδε . . . . .

. . . . . . . . . . . . . νον λοιδ[ο]ρ . . . . . . . .

εἰ μ[ὴ τῷ π]αρὰ Κλεάν[θ]ει λέ-

γειν [ἴϲ]α θελήϲουϲ[ι]ν, ὅϲ φηϲιν

ἀ]μείνο[νά] τε εἶναι τὰ ποητικὰ

καὶ μ[ουϲ]ικὰ παραδείγματα,

καὶ τοῦ [λόγ]ου τοῦ τῆϲ φιλοϲο-

φίαϲ ἱκανῶ[ϲ] μὲν ἐξαγ[γ]έλ-

λειν δυναμένου τὰ θε[ῖ]α καὶ

ἀ[ν]θ[ρ]ώ[πινα], μὴ ἔχον[τ]οϲ δὲ

ψειλοῦ τῶν θείων μεγεθῶν

λέξειϲ οἰκείαϲ, τὰ μέτρ[α] καὶ

⁵³

τὰ μέλη καὶ τοὺϲ ῥυθμοὺϲ

ὡϲ μάλιϲτα προϲικνεῖϲθαι

πρὸϲ τὴν ἀλήθειαν τῆϲ τῶν

θείων θ[ε]ωρίαϲ, οὗ κα[τ]αγελα-

ϲτότερον οὐ ῥᾴδιον εὑρεῖν.

„οὔτε γὰ[ρ α]ἱ διάνοιαι μὲν οὐ-

κ ὠφελ[οῦϲ]ιν, ὅταν δὲ μελω-

δηθῶϲι ἐξ ἀ[μφ]οτὲ[ρ]ων ἡ

παρόρ[μη]ϲιϲ [γίν]ετα[ι]· καὶ γὰρ

ὑπὸ διανο[ημ]ά[τ]ων αὐτῶν

γίνετ᾿ οὐ μετρία, μετὰ δὲ

τῶν μελῶν μ[ε]ίζων.“ ἀλλ᾿ ἂν

μὲν ἐπιεικὴϲ ἦ τιϲ, ἐρεῖ

τὴν [ἴϲ]ην, ἂν δ᾿ ἀποτόμωϲ

ἀλη[θήϲ, ἀ]νιεμένην καὶ

διὰ τ[ὴν ἡδ]ονὴν καὶ διὰ

τὸν π[εριϲ]πα[ϲ]μὸν τὸν ὑ[π]ὸ

ταύτ[ηϲ καὶ] το[ῦ] μεγέθουϲ κ[αὶ

τῶν [φωνῶ]ν? καὶ τῶν ἰδι-

οτήτ[ων κα]ὶ διὰ τὸ ϲυνεχῶϲ

μηδὲ [κατὰ φ]ύϲιν τὰϲ λέξειϲ

ἐκφέρ[εϲθαι] καὶ διὰ τοὺϲ

τόπουϲ [καὶ το]ὺϲ καιροὺϲ ἐν

οἷϲ ἀκρο[ώμ]ε[θα] καὶ δι᾿ ἄλ-

λαϲ πλ[είουϲ αἰ]τίαϲ. [κ]αὶ δὴ

γὰ[ρ] οὐθ[εὶϲ ἂν] γένοιτο, [ὃ]ϲ οὐ-

κ ἂν ἐκ[χυθεί]η γέλωτ[ι] με-

τ᾿ ὠδῆϲ κ[αί τι]νων ὀρ[γά]νων

ϲυμβου[λεύο]ντ[οϲ ἀκού]ων

ἢ παραμ[υθ]ία [τοὺϲ λ]υ-

π[ουμένουϲ . . . . . . . . . . . .

. . μένων. οὐδὲ [γ]ὰρ εἰ τρα-

⁵⁴⁵⁵

γωδῶν τιϲ ἢ κωμωδοποι-

ῶν, ταῦτ᾿ ἀναϲχοίμεθ᾿ ἂν,

κα[ί]τοι μᾶλλον τῇ μανί-

ᾷ ϲυνεγγίζοντοϲ, οὐχ ὅϲον

εἰ κιθαρωδῶν. ἐῶ γὰρ τὸ

πάντων παριεμένων τὴν

ὠφελίαν μηδὲν διαφέρου-

ϲαν γίνεϲθαι τοῖϲ μουϲι[κοῖϲ

ἢ τοῖϲ ἀμούϲοιϲ, δι᾿ ὃ δὴ πε[ί-

θουϲι τῇ μαθήϲει προϲέρ-

χεϲθαι. νῦν τοίνυν λέγω

καὶ τοὺϲ κρουματοποιοὺϲ

οὐκ ἐμαυτὸν μόνον, ἀλλὰ

καὶ τὴν ϲυνή[θ]ειαν καὶ τὸν

Ἀριϲτόξεν[ο]ν ὃ[ν ἐπ]ονομά [τοὺϲ

ζουϲιν τὸν μουϲ[ικ]ὸν 〈καλεῖν μουϲικούϲ〉, καὶ.

μουϲικοὺϲ καὶ ἀϲήμαντα

μὲν ἀ[ν]αδιδόναι, καθάπερ

τὰ δι[ὰ] τῶν ὀργάνων καὶ τὰ

τερ[ετιζόμε]να? καὶ ὅταν δὲ

λό[γ]ουϲ ἀναδιδῶϲι, τὰ πε-

ρι]γινόμενα 26 τοῖϲ λόγοιϲ κα-

ταϲκευάζειν], οὐ μόνον δ[ὲ] μ-

ουϲικ]ο[ὺϲ] τούϲ περὶ Ϲιμωνί-

δ[ην κ]α[ὶ] Πίνδαρον γεγονέ-

ν[αι, ἀλλ]ὰ καὶ μουϲικοὺϲ γεγο-

νέναι κ]αὶ ποιητάϲ, κ[α]ὶ κα-

θ᾿ ὃ μὲν μ]ουϲικοὶ ἱλα[ρωκέν-

α[ι καθ᾿ ] ὃ δὲ ποιηταὶ πεποιη-

κ[έναι] τοὺϲ λόγουϲ, ὠφελεῖν

δ᾿ ἴ[ϲ]ω[ϲ] μηδὲ κατὰ τοῦτ᾿, ἢ παν-

⁵⁶

τελῶ[ϲ ἐ]πὶ μικρόν, οὐδὲ μό-

νουϲ τοὺϲ μουϲικο[ύ]ϲ, οὐδ[ὲ

μᾶλλον, [ἀ]λλὰ πάνταϲ ὁ-

μο[ίωϲ τ]ο[ὺ]ϲ πεπαιδευμέ-

ν]ου[ϲ]. ὅπ[ωϲ] ο[ὗ]ν τιϲ καλο[ύ-

μ[ενοϲ] ἦν . . . τὸ πᾶν πο . .

τ . . . ελοϲ [ἀ]πὸ δια[νοι]ῶν

μέλ]η ψιλὰ καὶ τοὺϲ ῥυ[θμοὺϲ

. . . . ειν φημ[ὶ . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . .

. . . . . ὑπὸ τῆϲ . . . ηδιϲθει-

ϲηϲ ἐ[κ]κληθε[ῖϲ]α . . . . . ἀεὶ.

καὶ πολλ[ά]κιϲ ἔτυχον ὅϲου

. . . . . . . π]ροϲεϲχηκόϲιν

ἀπαι[δευτ-?] . . . ωϲ . πεφλυ-

άρηται δ᾿ οἷϲ ποτε εἴρηται

καὶ τὰ περὶ τῆϲ τοῖϲ μετεώ-

ροιϲ ὁμ]οιότητοϲ. καὶ γὰρ δι-

δόϲ[θω] τὸ τ[ὴν] ἡλίου καὶ ϲελή-

νηϲ κίν[η]ϲι[ν] καὶ διάϲταϲιν

ἀνα[λο]γεῖ[ν τῇ] τῶν φθόγγων

καὶ τὸν [ζ]ωδιακὸν τῇ τοῦ

κανόνοϲ καταδιαιρέϲει· τὸ

τῆϲ ϲ[υ]γγενε[ί]αϲ οὐ[κ] ἐπιδεί-

κνυται διὰ τὸ πολλὰ ποιὴν

ἀναλογίαν προϲφερόμενα,

ἃ πλ[ε]ῖϲτον ὅϲον διέϲτ[ηκε]ν.

καὶ τὸ τὴν διαφορὰν κατιδεῖν

ἐν οὐρανῶ ταύτην ὑπάρχου-

ϲαν οὐδὲν ἔοικεν [ὠ]φὲ[λιμ]ον

παραϲκευάζειν ἐϲ α[ὐτ]ὴν

ἀρε[τῶ]ν περιποίηϲιν καὶ

ἠθῶν ἐπανόρθωϲι[ν οὐ]δὲ ὡϲ

⁵⁷

π . . . ϲαϲ ἀλλ᾿ ὡϲ χ . . . . ο

.τα [ο]ὕτω[ϲ] ἔχει οὐδ . . . . .

us. 27 ἀλλ᾿ 28 οὐ καταλύει? τὸ 29 διὸ πολλὰ 34 π[ε]ρ[ὶ] τῶν θεῶν 35 μᾶλ[λ]ον 38 δια- ϲτήματ᾿ αὐτόν 40 ὁμαλοὺϲ 41 πολλῷ

ται δ᾿ ὑπό τινων [ἄ]λλωϲ? μή-

δ᾿ οὕτωϲ τὰ τῆϲ ἀ[ρετῆ]ϲ? . .

. . . . . . . . . . . . . ἀμ-

φοτέρ[α]ιϲ τέχν[αιϲ]. ἀλλ᾿ οὖν [εἰ

ἀποτελέϲματα π[ρὸϲ εὐ]χέρει-

α[ν ὠ]φε[λεῖ] . . . . . . . . ϲυν-

φο[ρ . . . . . . . οὐχ ἡ μο]υϲι-

κὴ κατὰ [τούτ]ων ἀν[αλογ]ί[α]ν

εὐθέωϲ ἔ[χ]ει καὶ τὴ[ν τῶν] με-

τεώρων θ[εω]ρίαν. ο[ὐθ]εὶϲ [γ]ὰρ

οὐδὲ τῶν ἀ[ρχαίων? μου]ϲικῶν

ἐπέ[γ]νω τα[ῦτ]α οὐδ᾿ ἐπεϲκεμ-

μένοϲ [ἔ]δει|ξ]εν, ἀλλ᾿ ἅ [φ]αϲιν

παρά τινων Πυθαγ[ορεί-

ων διαδεδ[ε]γμ[έ]νο[ι] τ[ιν]ὲϲ

ἀπαριθμοῦϲιν. εἰ [δὲ κ]ατά

γε τὸν ἀντίϲτροφον λόγ[ο]ν [δ]έ-

δει[κτ]αι τοὺ[ϲ ἀγνοήϲ]αν[τ]αϲ [πῶϲ ἔ-

χει τὰ κατὰ [τὸν οὐρανὸν] εὐ-

θὺϲ καὶ τῆ[ϲ] μο[υϲικῆϲ] θεω[ρί]αϲ

ὄντ[ω]ϲ εἶναι [τ]υφ[λούϲ . . . . . .

us. 26 τοϲων ἐπιϲτη[μ 27 μουϲ[ικ- 28. 29 μέ [λ]η μαλ-

ψυχ[ὴ]ν . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ἀλλ᾿ ἐάν [τ]ιϲ ἅ[π]αντα . . . .

ον παρέχ[η] καὶ τὰϲ . . . . . . .

τὴ|ν] ψυχὴ[ν] μουϲικὴ[ν]. α . .

νυ[μεν]ων διὰ . . . . . . . . . . . . .

μόνηϲ . . . . . . . . . .

. . εἰρηκέναι . . . . . . . . . . .

τὰ τοιαῦτα με . . . ην . . . ειϲ

ποιεῖ καὶ μαλ . . . . [ψ]υ-

χαῖϲ, ἀλλ’ ὑπὸ τῶν . . . . .

δῶν καὶ μᾶ[λλον . . . . . . .

τόνου. . . . . . . [ἀδια-

λἠπτω[ϲ . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . .

. . . . . ἀλλ’ α[ἱ] διαθέϲειϲ

αὐταὶ . . . . . . . α[ὑ]ταῖϲ

καὶ οὐχ ὑπ’ ἐ[κ]εί-

νων ἐγέν[οντο. β[λέπε-

ται δὲ καὶ κα[τὰ τ]ὴν ἐνάρ-

γ[ει]αν, ὡϲ οὔτε [τῶ]ν ἀγωνι-

ϲ]τῶν οἱ ταῦτα δια[ϲημ]αι-

νόμ[ενο]ι τὰϲ [εἰ]ρη[μέν]αϲ

ἔχουϲι κακίαϲ οὔτε τῶν [ἰ-

διωτῶν οἱ χαρίε[ν]τεϲ, οὐχ ὅ[ϲ-

ον οἱ ϲοφοὶ κα[ὶ φ]ιλ[ό]ϲοφοι,

καθάπερ οὐδ’ [οἱ] τὰ τοια|ῦ]θ’ ὑ-

ποκρινομένου[ου π]αρακού-

οντε[ϲ], ἔτι δ’ ἦ[ττ]ον οἱ ἀκού-

οντεϲ, ὡϲ ἂν o[ὔ]τε ῥήμα-

ϲιν αἰϲ[χ]ροῖϲ οὔτε ϲχήμα-

ϲιν ο[ὔτε φρο]νή[μα]ϲιν? ϲυνεθι-

ζ[ό]μ[ενοι]. καίτο[ι] εἰ ταῦτα

φων[ῆϲ] . . . πεφυκε . αιην

ημα . . . . . [π]ροϲ[ώ]ποιϲ αὐ-

τοῖϲ . . . . . . . . ϲχεδὸν

⁵⁸

. . . . . . . . .

δουδε . . . . . χοντων ἀ-

ξιοῦ[ϲ]ιν α . . . . [ζ]ητήϲει κ[ι-

θα[ρ]ιϲτ . . . . . . . . . . . . . . . . .

εἰ δὲ τιϲ ο[ἴετα]ι κ[α]ὶ ϲυλλαβὰϲ

μειμητ[ικάϲ, τ]ὰ δὲ πο[λ-

λὰ μο[υϲικῇ] παραπληϲί-

οιϲ μι[ι]μ[ήμαϲ]ιν [κ]αὶ ϲχήμα-

ϲιν καὶ [δείξ]εϲιν εὐθὺ[ϲ κ]ατατ[ρί-

βε[ϲ]θαι [καὶ] κ[α]τατήκεϲθαι

τὸ θυμοει[δὲ]ϲ κ[αὶ] τὴν οὕ-

τωϲ ἀμετά[πτωτ]ον ϲο-

φίαν ὑπὸ [τῶν ϲφαλερ]ωτάτ-

των περιϲπ[ᾶϲθαι . . . . . . . .

ὅμοια δὲ πα[θ]όντων, ὅτι

. . . . . τὰϲ ψ[υ]χὰϲ ἐλεήμο-

ναϲ καὶ ϲυμπαθε[ῖ]ϲ [κ]α[ὶ ὅ[λ-

ωϲ ἡμέρου[ϲ] ἀντ[ὶ τ]ῶν [ἠ]ν-

αντιωμέν[ωϲ] διακειμένων

καταϲτήϲει, μάτα[ι]ον ἄρα

τι μωραίνειν ἐναργοῦϲ ὄν-

τ]οϲ, ὡϲ οὐ μᾶλλον ὀϲμῶν

κ]αὶ χυλῶν μέλη ταῦθ᾿ ἅ

φαϲιν ἐ[ργ]ά[ζετ᾿ ο]ὐδὲ τἀν-

τικείμενα. κατέψευϲται δ[ὲ

παρ᾿ οἷϲ λέγεται καὶ τὸ μό-

νην τῶν τεχνῶν παντε-

λῶϲ ὠφελεῖν. καὶ γ[ὰ]ρ γεω[ρ-

γία καὶ ὑφαντικὴ καὶ οἰκ[ο-

⁵⁹⁶⁰

δομι[κ]ὴ καὶ πολιτικὴ

κ]αὶ πλείουϲ ἄλλαι· καὶ τὰϲ

μὲν ὠφελεῖν ἄν τιϲ εἶποι

ἀ]ν[αγ]καίωϲ ἀνα[γ]καίοιϲ κα-

κοῖϲ βοηθούϲαϲ, τὴν δὲ τέρ-

πειν μόνον φυϲικῶ[ϲ], οὐ-

κ ἀναγκαίωϲ. καὶ κατὰ

τὸν λόγ[ο]ν ἡ φιλοϲοφία

ϲπανίουϲ ὠφελοῦϲα [κ]αὶ.

μουϲι[κ]ῆϲ καὶ π[ο]λλῶ[ν

ἐ]μπειριῶν φαύλων γίνε-

ται χίρων. εὔηθεϲ δ[ὲ] καὶ.

τοῖϲ μαθοῦϲιν ἀπιϲχυρ[ί-

ζεϲθαι περ[ὶ] τοῦ με[γ]αλω-

φελοῦϲ αὐτῆϲ, ὅ[τι] καὶ.

τοῖϲ παιϲὶ μετα-

διδόαϲι. καὶ γὰρ ἀλαζ[ο]νε[ύ-

ε[ϲ]θαι δύνανται καὶ πε-

πλανῆϲθα[ι]. καὶ πολλοὶ [λ]έ-

γουϲι μηδ[ὲ]ν ἐπ[α]νωρθῶ-

ϲθαι τοὺϲ ἀφ]υεῖϲ οὐδ[ὲ . . .

. . . . . . . π]ολλοὶ δ᾿ ὅτι νομί-

ζουϲι] προϲήκειν αὐτ[ῆϲ] με-

τ]α[λ]αμβάνειν τοὺϲ χ[αρί]ε-

ντ]αϲ, καὶ μετειλη[φέν]αι

καὶ Δά[μ]ων [ε]ὶ τοιαῦτα

πρὸϲ τοὺϲ ἀληθινοὺ[ϲ] ἀρεο-

π]α[γί]τα[ϲ] ἔλεγε καὶ [μ]ὴ [τ]οὺϲ

πλαττομένουϲ, ἐφεν[ά]κι-

⁶¹

ζεν ἀτηρῶϲ. οὐ θαυμα[ϲ]τὸν

δ᾿ αὐτὴν οὐδ᾿ ὅτι παρ᾿ Ἀθη-

ναίοιϲ ἐτιμήθη καὶ πᾶϲιν

τοῖϲ Ἕλληϲιν καὶ τῶν ἴϲων

καὶ τοῖϲ ἱερονίκαιϲ [ἠ]ξιώ-

θη]. κα[ὶ] γὰρ ἄλ[λ]α π[λὰ ἄτι-

μα, πολλὰ δὲ καὶ μεγάλα

κακὰ. καὶ φιλοϲοφίαν δὲ

διὰ τὸ μὴ τετευχένα[ι τ]οῖϲ

ὅλοιϲ ἐπάθλων ἀτει[μ]ά-

ζειν ὥρα. καὶ διὰ τὰ ϲ[υμ]πε-

πλεγμένα προήγαγον ϲφό-

δρα. καὶ τῆϲ ὑπὸ τούτων ἐ-

παινουμένηϲ οὐδὲ ἓν δι-

δόαϲιν. εἴρητα[ι δ]ὲ π[ερ]ὶ α[ὐ-

τοῦ 〈ἐπὶ〉 μέρουϲ κἀνταῦθα μέν,

ἐπὶ πλεῖον δ᾿ ἐν τῶ[ι δ]ευτέ-

ρῳ τῶν ὑπομνημάτων.

ἀ[λ]λὰ μὴν [θε]ὸϲ μὲν [ο]ὐ-

θεὶϲ εὑρετ [ὴϲ] ἐγέν[ε]το τῆϲ

μουϲικῆ[ϲ οὐ]δὲ π[αρ]έ-

δωκε τοῖϲ ἀνθρώπο[ιϲ, ἀλ-

λ᾿ οὕτω παρ[εξέ]μαθον ὡϲ

πρότερον ἀπεδώκα[μ]εν.

λόγον δὲ καὶ φρόνη[ϲιν

καὶ παιδευτ[ι]κὰϲ ἐπ[ιϲτή-

μαϲ οὐδεὶϲ εὐϲεβὴϲ νο[μίζει.

τὸν Ἑρμῆν καὶ τὴν Ἀ[θ]η-

νᾶν καὶ τὰϲ Μούϲα[ϲ]. ε[ἰ] δ᾿ ὁ

λόγοϲ ἢ λογιϲμὸϲ ἐπήγα[γ]εν

τὴν μουϲικήν, οὐκ ἤδ[η

χ[ρή]ϲιμ[οϲ] διὰ τὸ καὶ τὰ [χ]εί-

ριϲτα. τὸν δὲ λόγον ἂν ἀ[ξι]ῶ-

ϲ]ι καὶ φρόνηϲ[ιν] καὶ τὰ[ϲ] παι-

⁶²

δ[ευ]τικὰϲ ἐ[πιϲτήμαϲ] δύο [λ]α-

βεῖν, [λεγέτωϲαν] τὰϲ α[ἰ]τίαϲ.

εἰ [δ᾿ ] εὗ[ρον] θεο[ὶ τὴν] μουϲ[ικήν

καὶ] τά[ϲ ἄλλαϲ] τέχνα[ϲ ἀπέ-

δοϲαν, οἱ δ᾿ ὡϲ ταύ[τη]ν μό-

νην ἀποδ[όνταϲ] ὑ[μνοῦ]ϲιν.

ἐ]ῶ γὰρ τὸ πο|λλ]ὰ [καὶ τ]ῶν

ἀ[τό]πων θεοὺϲ εἰϲῆ[χθ]αι

καταδεδειχόταϲ. τὴν

μέντοι γ᾿ Ἀθ[η]νᾶν κα[ὶ] με-

μιϲηκέναι τοὺϲ αὐλοὺϲ

μεμυθεύκαϲιν καὶ τὸν

Ἑ]ρμῆν ἄλλ[ῳ] παραδεδω-

κ]έναι τὴν [λ]ύραν. τοῦτο δὲ

καὶ π[ρὸ]ϲ τὸν μουϲικῇ θε-

οὺϲ χρῆϲθαι λέγοντα πε-

παίχθω καὶ τὰ δύο τὰ

πρὸ αὐτοῦ μεταφερέϲθω

καὶ τὸ μουϲικὸν μηδ[έ]να

εἶναι λεγέϲθω. χωρὶϲ δὲ

τοῦ τελευταίου ταὐτὰ καὶ.

πρ[ὸ]ϲ τοὺ[ϲ] μεγαλύνονταϲ

ἐπὶ τῷ χαίρειν διὰ μου-

ϲικῆϲ τιμωμένουϲ ἐφαρ-

μοττέϲθῳ, καὶ τὸ μὴ προϲ-

δεῖϲθαι τῶν τοιούτων μη-

δὲ πίπτειν κατ᾿ αὐτοὺ[ϲ], καὶ

τὸ θαυμάϲεϲθαι διὰ ταῦ-

τ[α] καὶ τὴν τῶν βαρβά[ρω]ν

τ]ιμὴ[ν] ἄτο[π]ον Ἕλλ[ηϲιν

εἶναι — κ[α]ὶ γὰρ 〈βάρβαροι〉 διὰ τού[τω]ν

θ[εοὺ]ϲ τιμᾶν νομίζο[υϲι]ν —

⁶³⁶⁴

καὶ τὸ τοὺϲ νομοθέτ[αϲ καὶ

π[ο]λιτικοὺϲ ἴϲωϲ πε[πλαν-

νῆϲθαι το[ῦτ]ο ϲυνεθ[ίϲ]αν-

ταϲ, κα[ὶ τὸ] νενομίϲθαι, κα-

θάπερ ἡμεῖϲ ἀκουϲτ[ι]κῶϲ

ὑπ᾿ αὐτῆϲ τερπόμεθα, κἀ-

κείνουϲ, ἑτέρωϲ δ᾿ οὐδαμῶϲ,

καὶ τἆλλα τὰ περὶ τοῦ μη-

δ[ὲ]ν πρὸϲ εὐϲέβειαν οἰκεῖ-

ον ἔχ[ειν] εἰρημένα μέχ-

ρι το]ῦ [νῦ]ν. οἱ δ᾿ ἥρωεϲ [ο]ὔτε

θε[ῶν] π[αῖδεϲ] ἦϲαν. . . . . . . . . .

. . . . . μ[ᾶ]λλον ἢ φ . . . . . . . . .

[ἐπετή-

δ[ε]υον θαυμάζειν [κ]αὶ ἐ-

πιτηδεύειν μάταιον ὑ-

πό τε ποητ[ῶν]ν παραδεδο-

μένον οὐκ ἔϲτιν πι[ϲτό]ν. εἰ

δὲ μή γ᾿, ἐχρῆν τὰϲ αἰ[τ]ίαϲ δ[ι᾿

ἃϲ ἐδιδάϲκοντο τὴν μου-

ϲκὴν λέγειν καὶ προϲεμ-

φανίζειν, ὡϲ εὔλογοι. φαί-

νονται δ᾿ οὖν οἱ μὲν μουϲι-

κοὶ γεγονότεϲ οὐκ εὐγε-

νεῖϲ οὐδ᾿ εὐτυχεῖϲ, ἀ[λ]λὰ δη-

μ]ιουργοί τινεϲ κα[ὶ λειτουρ-

γοὶ παρὰ τὰϲ εὐωχ[ίαϲ], εἰ μή

τιναϲ ἔπλαϲαν οἱ ταῦτα δι-

ανήϲαντεϲ, τῶν δὲ με-

γ]άλων εἷϲ τιϲ ἢ δεύτεροϲ ὅ

ϲον μέτριον κιθά[ρ]ᾳ καὶ

μελωδίᾳ [χ]ρώμενοϲ,

⁶⁵

ἅπαντεϲ δ[ὲ] παραδ[ε]χόμε-

νοι ταῦτα [δι]ὰ τέρψι[ν]. τὰ[ϲ?

γὰρ τῶν ἀγ[α]θῶν ἀνδρῶν

πράξειϲ κ[αὶ] τἆλλα? [δι]ανοή-

ήματα [ἔργ]ον? ἔτερον ἔ-

χει. Δημόκριτοϲ μὲν

τοίνυν, ἀν[ὴρ] οὐ φυϲιολογ[ώ-

τατοϲ μόν[ον] τῶν ἀρχαί-

ων ἀλ[λ]ὰ καὶ τῶν ἱϲτορου-

μένων οὐδενὸ[ϲ] ῆτ[τον]

πολυπράγμων, μου[ϲι]κήν

φηϲι νεωτ[έ]ραν εἶναι καὶ.

τὴν αἰτίαν [ἀπ]οδίδωϲι λέ-

γων μὴ ἀποκρῖν[αι] τἀ-

ναγκαῖον [ἀ]λλὰ ἐκ τοῦ πε-

ρ]ιεῦντοϲ ἤδη [γε]νέϲθαι.

. . . . . . . . . . . . . δοκεῖ δ[ὲ

καὶ τὰ φαυλ[ότ]ατα τετε[ι-

μῆϲθαι κατ᾿ ἀρχὰϲ ὡϲ ἂν

ὑπὸ [θηρι]ωδεϲτέρων, ὕϲτε-

ρον δ᾿ [ὑπ]ὸ τῶν ϲ[υ]νετωτέ-

ρων τὰ [δύ]ϲγνω[ϲ]τα μὲν ἁ-

πάντω[ν] ὅϲῳ ϲυμφορώ-

τερα. μικροψύχων δὲ καὶ.

μηδὲν ἀξιόλογον ἐχον-

των ᾧ παραπέμψουϲιν

αὐτούϲ τί γὰρ δεῖ λέγειν

ε[ὐ]δαίμοναϲ ποήϲουϲιν, —

τὸ διὰ τὴν ἑαυτ[οῖ]ϲ ποτε

παραϲκευὴν τ[ῆ]ϲ τέρψε-

ωϲ πο[ν]εῖν μανθάνειν,

⁶⁶⁶⁷

καὶ τὴν ἀφθον[ί]αν οὐχ ὁ-

ρώντων ὅϲη τῶν ἀκροα-

μ[ά]των ἐϲτὶν [τῶ]ν δημο-

ϲίᾳ παρ[ι]ϲταμένων, οὐδὲ

τὴν ἐξουϲίαν τοῦ διὰ παν-

τὸϲ εἰ [β]ουλοίμεθα μετέχε[ιν]

κατὰ πόλιν, οὐδ᾿ ἐφιϲταμ[έ-

νω]ν ἐπὶ τὸ κα[ὶ] διὰ [μ]α-

κρῶν χρόνων τὴν φύϲ[ιν

ἐπι[κόπ]τειν καὶ ταχέω[ϲ] προϲ-

κορῆ [γ]είνεϲθαι, δι᾿ ὃ [κ]αὶ

πα[ρεκ]τε[ιν]όντων πολλά-

κι τῶν ἀ[γ]ώνων ἄλλο τ[ι

πράττομεν. ἐῶ [γ]ὰρ τὸ τὴν

μὲν ἡδ[ο]νὴν οὐκ ἀναγ-

καίαν εἶναι, τὴν δὲ μάθ[η-

ϲιν καὶ μελ[έ]την ἵνα τέρ-

πωμεν αὑτούϲ ἐπίπονόν

τ᾿ εἶναι καὶ τῶν κυριωτά-

τῶν πρὸϲ εὐετηρίαν ἐκκ[λ]εί-

ουϲαν, καὶ τὴν ϲυ[ν]εχῶϲ ἀ-

πρ[έπε]ιαν? τοῦ [μ]ε[ι]ρακιω-

δῶϲ [ᾄδ]οντοϲ ἢ [κι]θαρίζο[ν-

τ]οϲ ἐ[ν]εργῶ[ϲ]. π[ερὶ δ]ὲ τοῦ μη-

δὲν δι[α]φορώτ[ερον] ἥδεϲ[θαι?

.μαϲιν ὕϲτερόν που δι-

αϲκε]ψόμεθα. ὅταν δὲ περι-

ο[υϲί]αν καὶ δόξαν ἐ[κ] τοῦ

μαθήματοϲ φῶϲι περιγί-

νεϲθαι, λέγωμεν, ὅτι κοι-

⁶⁸⁶⁹

νά τε προφέρονται πολ-

λῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ

λειπόμενα [π]λειόνων, καὶ.

μετὰ πόνων λυϲιτε-

λ[εῖ]ν, καὶ μᾶλλον μυρίῳ

το[ῖ]ϲ ἀγωνιϲταῖϲ ἢ το[ῖϲ] ἁρμο-

νικοῖϲ. τὸ δ᾿ ἐν ϲυμποϲίοιϲ

κα[ὶ] ϲυλλόγοιϲ ἄλλοιϲ ἔχειν

τι λέγειν κα[ὶ] ἀπάρχεϲθαι

καὶ κοινόν ἐϲτιν ἄλλων

καὶ οὐ παρὰ πάντων, ὡϲ ἐ-

πέ[γν]ων, ἀξιούμενον, ἴϲωϲ

δὲ [κἂ]ν καταγελώμενον, εἰ

φιλόϲοφοϲ ποιοίη, τὸ δὲ θε-

ωρητικὸν ὑπὸ [τ]ῶν πλεί-

ϲτων οὐ ϲυν[ι]έμενον καὶ.

πρὸϲ τὸ ϲυντελεῖϲ[θ]αι δεό-

μενον μελέτηϲ, ἢ τῶν πρὸϲ

μακαριότητα τει[ν]όντων

ἀφίϲ]τηϲι· καὶ μυρί[ῳ κ]ρεῖτ-

τ[ον ἔχ]ειν τὴν εὐ[θυ]μίαν

ἢ τὴ[ν] ἀχρηϲτίαν ἐ[πι]δει-

κ[ν]υμένουϲ [ἢ τ]ῶν ἄλλων

τι τῶν ἐκ τῆϲ διεξόδου π[ε-

ραίνονταϲ. τοϲαῦτα τοί-

νυν εἰρηκὼϲ πρὸϲ ὅ τιν[εϲ

ἐγκεχειρήκαϲι διατειναί-

μην ἂν δεόντωϲ, ὅ[ϲα] χάριν

μὲν πιθανότ[η]τοϲ αὐτῶν

οὐδὲ πολλοϲτημό[ρι]ον ὤ-

φειλον ἐκτεί[ν]ειν, διὰ δὲ

τὴ[ν] δόξ[αν] τῶν προϲτάν-

⁷⁰

τ]ων κα[ὶ] τὴν τῶν πλεί-

ϲτων] ϲ[υ]νκατακόϲμηϲιν

ἀ[νθρ]ώπ[ων] καὶ το[ῖϲ] λέγ-

ουϲι θ]αυμ[άϲια] . . . . πεπι-

ϲτευκότων] . . . . . . . . . . . . .

Philodemus De Musica Librorum Quae Exstant 4

ed. Johannes Kemke

Search the Perseus Catalog for:

ΦΙΛΟΔΗΜ[Ο]Υ ΠΕΡΙΜΟΥϹΙΚΗϹ Δ

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers