Oracula Sibyllina Oracula praef

ed. Johannes Geffcken

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

Next →

Oracula. Oracula Sibyllina. ed. Johannes Geffcken. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

Oracula (Greek) (Die Oracula Sibyllina. Geffcken, Johannes, editor. Leipzig: Hinrichs, 1902.)

Notes on the current edition

Oracula

1. HSS.: AS (P nur Ζ. 94—100) = Φ
2. Überschrift: βιβλίον σιβυλλιακὸν ἐν λόγοις θ· οἱ σιβυλλιακοὶ χρησμοί· πρῶτος S.
3. 9 συγκεχυμένην Wilamowitz συγκεχυμένοις Φ | 14 ποικιλοτέραν Φ. Ι 15 καὶ υἰοῦ Wilam. υἱοῦ Φ Ι 16 διασαφοῦσιν S. Ι 19 ἀρεύστου Φ. — παρ’: παρὰ A.
4. *) Der Prolog, der ganz konfuse Angaben enthält (vgl. bes. S. 4, 75 f. 81 ff.) wesentlich die (vollständigere) Tübinger Theosophie (Buresch: Klaros. S. 87 ff. — Aristokritos Verfasser? vgl. Brinkmann: Rhein. Mus. LI 278 f.) zu benutzen scheint (vgl. bes. S. 3, 51 ff.), ist spät und ohne selbständigen Wert. Es im litterarhistorischen Apparate auch nur Hinweise gegeben werden entweder auf die direkten Quellen des Verfassers oder auf die diesen zunächst stehende die gnze Reihe der Sibyllen-Kataloge (vgl. Maass: de Sibyllarum indicibus) auszuschreiben oder auch alle Belege für jedes einzelne Stück historisch unzulässig.
5. 29 Σίβυλλα . . . . 32 . . . δέκα = (Τüb. Theos. S. 120, 15—121, 1 Bur.) Suidas p. 742, 13—17 (vgl. Anecdota Parisina ed. Cramer I 332, 19 — 21) — 32 πρώτη . . 36 . . . ἱστορήσας Suid. p. 741, 13 ff. + 740, 14—18. Anecd. Par. a.a.O. 22 ff. — 86 . . . 41 . . . κτίσας vgl. SchoHon zu Piatons Phaidros 244 B, das von allen anderen Zeugen am ähnlichsten ist, nur steht das Citat aus Eratosthenes (vgl. Ζ. 44) hier an falscherstelle. — 41 πέμπτη . . . 42 . . . . πολέμου vgl. Suidas 741, 17 742,1. — 42 περὶ. . . 43 διαβεβαιοῦται vgl. Schol. Plat. — 43 ἕκτη . . . 44 Ἐρατοσθένης = Suid. 742, 1 — 3. — 44 ἑβδόμη . . . 46 . . . θυγατέρα vgl. Schol. Plat. Tüb. Theos. S. 121, 4 Bar.
6. 24 καὶ τῆς Hartel τῆς Φ | 28 τοὺς ἐντυγχάνοντας ὠφελεῖν δ. Φ ∾ Wilam. 29 Σίβυλλα . . . . 30 . . . ὠνομάσθησαν nach 31 Σίβυλλαι . . . . 32 . . . . δέκα Φ ∾ Maass nach Anecd. Par. I 332 | 33 κυρίῳ Suid. κυρίως Φ | 34 κατὰ: κατὰ τὸν A | 35 ἱκανῶς Φ | 86 Λίβυσσα: σίβυλλα Φ | 39 Κιμμερίᾳ Suid. μερίᾳ Schol. Plat. Κιμμερίᾳ Maass, vgl. Plin. nat. h. III 5, 61 Ι 41 Λούπερκον Φ Schol. Plat. Λουπέρκιον Clemens Alex. Strom. I 21, 108. Λουπερκάλιον Maass 46 Ἀμάλθεια Schol. Piaton. Anecd. Par. Τüb. Theos. ἀμαλθία Φ ἀμαλθαία Suid. Ἐροφίλη ist zu halten, ähnlich Ἐρωφίλην Schol. Plat. — τισι δὲ: τισιν ἐς A. — παραξάνδρα A, — Βεργίλιος Rzach βἱσγήλιος S.
7. 46 ὀγδόη . . . 49 . . . Ποντικός = Suid. 742, 4—7 + Schol. Plat, | 49 ἐννάτη Φρυγία = Schol. Plat, Τüb. Theos. — 50 δεκάτη . . . Ἀβουναία = Suid, 742, 7 f. Par. — Tüb. Theos, hat: ι΄ ἡ Αἰγυπτία, ἦ ὄνομα Ἀβουναία; doch kann einer Randbemerkung stammen, die ein Leser des Clemens (Strom. I 21, 108) machte. — 51—74 vgl, Τüb. Theos. 121, 8—122, 15 Bar.
8. 46 δηιφόβην aus δηιφόβης A δηιφόβοις S | 47 Μαρμησσῷ: die alte richtige Form natürlich Μαρπησσῷ, die Überlieferung jedoch will Μαρμησσῷ: μαρμίσω (μαρσίσῳ Α) μαρμήσσω Suid. μαρμυσσῷ Schol. Plat. Marmesso Lactant. div. inst. I 6, 12, vgl. auch Stephanus Byzantin. u, d. W, Μερμησσός. | 4748 Φ und so die Tradition: γεργετίωνα Schol. Plat. γεργίτων Anecd. Par. Gergithium richtig Lactant. | 50 Τιβουρτία Schol. Plat. τιγουρτία Φ Suid, τιγούρτη Anecd. Par. — Ἀβουναία Φ Τüb. Theos. Suid. Anecd. Par. Ἀλβουναία Schol. Plat. 53 φιλιππείους Alex. φιλιππαίους Φ | 54 οὐκ Tüb. Theos, οὔτε Φ | 54—55 αὐτοῖς περιεχόμενα A (περισχόμενα S verb. v. C. Schultess) | 56 προσόδῳ προόδῳ Φ | 62 ἶσα S | 71 τρανώτερον Φ. — ἀνεφώνησεν S | 72 ἀλλὰ ... 74 . . .
9. 85—91 Ζ. t = Suid. 741, 2 — 9 (vgl. Anecd. Par. 333, 3 ff.). Die Stelle übrigens nicht aus Lactanz (vgl. 91 — 100). sondern eher aus [Justin.] Cohortatio ad Graecos 37, 15 ἔφασκον δὲ μετὰ πάντων ὡν διηγοῦντο
10. καθέστηκε: καὶ τὰ μὲν τῆς Ἐρυθραίας προγεγραμμένον ἔχοντα τοῦτο τὸ τὸ ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ (lies χωρίου) ἐπικεκλημένον αὐτῇ γνώριμα κατέστη· τὰ δ᾿ ἄλλα μὴ ἐπιγραφέντα περὶ ποίων ἐστὶν ἀδιάκριτα ὑπάρχουσιν Τüb. 74 ποίας: ποίοις S. — καθέστηκε S (Castalio) καθέστησα A | 77 τῆς ἀλογίας A 84 νοοῦσι Rz. νοσοῦσι Φ. — τὰ τῶν Ἑ. A | 87 καὶ < Α.
11. (94 = Fragm. 1, 7. 95—97 = Fragm. 3, 3—5. 99 vgl. III 27).
12. 94—100 CIBYΛΛAC BIBΛΙON Α ov ΠΕΡΙ TOY ΑΝΑΡΧΟΥ ΘΕΟΥ da- runter εἶς θεός .... βιότοιο Ρ ῖησοῦ χριστὲ βοήθει μοι οἱ τῆς σιβύλλας χρησμοὶ σιβύλλας βιβλίον ᾶ περί τοῦ ανάρχου θεοῦ S. — V. 94 reicht bis ἀγένητος, 95 —πάντων ὑπέρτατος, 96 — ἠδὲ, 97 — ὕδατος, 98 — κτίστης, 99 — μορφῆς τύπον (τν — S), 100 — βιότοιο (— πάντων; γενεῆς βιότοιο ist zur nachsten Zeile gezogen S) PS | 94 = Fragm. 1,7. — μόνος ὅς Φ | 95-97 = Fragm. 3, 3—5. | 95 παννπέρτατος: πάντων ὑπέρτατος im Text Φ γρ. παννπέρτατος am Rande Ρ γρ. πάνυ (abgeschnitten) S. | 98—100 = Fragm. 5. | 99 vgl. Ill 27. αυτός δ’ έατήριξε τύπον μορφής Rz. aus Lactant. αὐτὸς στήριξε(ν) μορφῆς τε τύπον Φ αὐτὸς στήριξεν μορφὴν τύπον III 27 Α αὐτὸς ὃς ἐατήριξε μορφὴν τύπον (τύπον μορφὴν Ψ) d. and. HSS. αὐτὸς στήριξεν μερόπων μορφήν τε τύπον τε Struve, jedoch hier nicht zu schreiben, da der Prolog eine schon korrupte Lesart vorfand | 100 αὐτὸς ἔμιξε Rz. aus Lactant. αὐγὰς (aus αὐτὰς S) μῖξε Φ. — γενέτης Stadt- mϋller γενεῆς Lactant. Φ | 101 πατρὸς γίνονται: πρσ γίνονται Φ πατρὸς <ἐνὸς> γ. Hartel προσγίνονται Alex.: unnötig. | 103 ὑπ’ οὐράνιον S ὑπερουράνιον Α.