1. 1 ff. vgl. III 444. — 4 vgl. das Orakel bei Herodot VI 98 Κινήσω καὶ Δῆλον ἀκίνητόν περ ἐοῦσαν. — 5 vgl. IV 129. 143. — 6 vgl. IV 80. — 7 vgl. I 183. — 8 vgl. I 125. — 9–11 = | HSS: APSB = Φ. FL = Ψ. (QMVH = Ω nur für VII 1, der auf VI 28 folgt.) Überschrift: ἐκ τοῦ ἑβδόμου λόγου ΦΨ. 1 nur in Ω am Ende von B. VI, < ΦΨ. — ὤροδε VH. — δειλαίη σύ· σὲ Alexandre δειλαίη σε σὲ MVH δειλαίη σὲ Q. — πρώτιστα Mendelssohn? | 2 vgl. V. 109 f. — ἀπολέσσῃ Alex. ἀπολεῖ σε ΦΨ | 3 δέ τε Alex.? δέ γε Ψ δέ τι S δὲ AP Β. — ἀδευκής ΦΨ ἀτευχής Buresch ἀδευής Meineke ἄτευκτος? | 4 ἔσῃ Ψ | 5 vgl. IV 143. 129. — γλαυκῆς Nauck, vgl. 1 11. II 198. γαμικῆς ΦΨ | 6 vgl. IV 80. — Nach V. 6 mehrfache Lücken mit den Herausgebern anzunehmen; Wilamowitz sieht jedoch nur ein Citat aus 1 183. 193–195, das zur Erläuterung von V. 12 beigeschrieben 7 vgl. 1 183. — τοῦτο λἐγω Geffcken aus I 183. οὐδ’ ἀλέγειν ΦΨ Ausgg. — ἐπήλυτον Rzach aus 1 183. ἐπήρατον ΦΨ. | 8 vgl. 1 125. — ἦλθεν Ψ | —11 Ι —195 | 9 (vgL V. 122). — γῆν Ψ. — πλελυσουσιν ὅρη aus I 193 Volkmann πλεύσειε δ’ ὅρη Mein. | 10 ἅπαντα aus Ι 194 Rz. πάντα ΦΨ | 10. 11 ὕδωρ . . . ἀπολεῖται αἰών A.

2. 12 vgl. I 196. — 14 vgl. III 30–32. — 20 ἔμφυλος ὀλεῖ vgl. Dio Cass. LVII 18, 5. LXII 18, 3. — 22 f. vgl. III 471 f. V 290. — 31 vgl. VI 16.

3. 12 vgl. I 196 | 13 αὐτῆς Mendelssohn αὐτὸν Rz. | 14 εἰδώλοις ἀλάλοις Mein, (vgl. IV 7) Alex.? ἄλλοις είδώλοις ΦΨ vgl. IV 7 Ω. — κεχαρημένη Mein. — ὄσα γε Ψ. — δειλή Castalio δείλη F δήλη d. and. HSS. | 16 ὐπ' ἄλγεα οἰκτρὰ ΦΨ ὐπ ἄλγεος οἰκτρὰ Alex. οἰκτρὰ οἰκτρὰ ört aber wohl zusammen, also: ἰδ’ ἄγλ. οἰκτρὰ Gffck. | 17 ὑπὸ χρόα χρῶα P) ΦΨ ἐπὶ χθόνα Kloucek, schwerl.: sie ducken sich ὑπὸ in tmesi!) mit dem Leibe | 18 λιπαρὰρ A. — μέλουσαν Alex. μέλλουσαν ΦΨ. 19 νηκτοῖς < Ψ. — χεύμασιν Alex. vgl. V 484. XI 254 u. a. κύμασιν ΦΨ | 20 ὀλεῖ στάσις aus Dio a. a. 0. Alex. ἑλεῖ στάσις Ψ ἑλεηδάσις Φ. — σέθεν Ψ | 21 οὐ θεόν: vgl. Deuteron. 32, 21 ἐπ' οὐ θεῷ: Mdls. | 22 Anf. = V. 290 |
κλύσσει Rz. καύσει ΦΨ κλύσει Alex. — σε < Ψ. — λύκοισιν Φ. — Nach V. 23 ücek von den Herausgebern angenommen | 24 ὁ γεννηθείς: ὁ γεννητῆς Bleek Bur. oder ἀγέννητος vgl. Fragm. 1, 17 Gffck. — ἄστρ' ὄς Φ ὅς ἄστρα Ψ ὃς Alex., schwerl., ἀστράσι Gffck. — πολλὰ ποήσει Ψ mit falsclier Versabteilung | 25 μέσον Φ | 26 ἀνρώποις Ψ. — ὕψος Ψ | 27 μετρήσας ΦΨ γ' ἐμπήξας μὲν πήφας Fehr ἅμα πρήσας Ludwich unnötig | 29 κεῖνος ἄπαξ χρόνος Alex, ἄναξ χρόνος ΦΨ. — δὲ: γε Alex. | 31 ἀκράντους Friedlieb? ἀχράντους ΦΨ. — Δαυὶδ δὲ δέ οἴκου vgl. VI 16. — δαυἲδ Ψ δᾶιδ' Ρ δαβὶδ AB. — πάντα τελεῖται = IV 47.

4. 33—35 vgl. Hermas: Vis. III 4, 1 οὖτοί εἰσιν οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ οἱ πρῶτοι κτισθέντες, οἷς παρέδωκεν ὁ κύριος πᾶσαν τὴν κτίσιν αὐτοῦ αὐτοῦ καὶ καὶ δεσπόζειν τῆς κτίσεως πάσης. Vgl. auch den griech. Henoch S. 48, 20 ff. Flemming- Radermacher. — 43 — 45 Derartiges den Asiaten öfter nachgesagt: vgl. z. B. Euripides Andrem. 173 ff. Als spezifisch persischer* Brauch auch bei Minuc. Felix: Oct. 313. Origenes : contr. Cels. V 27. Clementina p. 185, 34 Lag. Bardesanes S. 96 Hilgen- feld. Gregor v. Nyssa: de fato p. 169 B. u. a. Auch in die Apokalypsenlitteratur, w. e. sch., übergegangen: Kalemkiar, Die 7. Vision Daniels (Wien. Ztschr. f. d. Kunde des Morgenlandes VI 237, 31): In jener Zeit wird dich grosse Drangsal treffen; der Mann wird das Weib seines Bruders haben, und der Sohn seine Mutter, und die Tochter wird ins Bett ihres Vaters steigen, der Bruder wird seine Schwester haben. (Vgl. auch Sib. V 390 ff.)

5. 32 τ’ αὐτὸς: αὐτῷ A αὐτὸς Ψ. — θρόνον Castal. (vgl. VI 2: Alex.) χρόνον Φ χρόνος P) Ψ | 33 ὐπὸ. Ψ. — κοιμηθήσονται Ψ | 34 πυρὰς φαίνουσι καὶ oi ποταμοὺς (so A ποταμοῖς d. and. HSS.) φαίνουσιν ἐμφαίνουσιν Ψ) ΦΨ πυρ. ἄπτουσι .... ποταμοὺς φαίνουσιν Rz. πυρ. φαέθουσι . . . ποτ. προχέουσιν Bur. | 36 ἀνθρώποισιν ἔπεισιν Huet ἀνθρώπων τε πείσει ΦΨ χαλεπὸν βίον) ἀνθρώποισιν ἐποίσει Castal. | 37 εἰσδύνων Ψ. — ψυχῇσι Rz. | 38 φύσῃ Reichelt λύσῃ ΦΨ | 39 κτίσιν ΦΨ τέκνοις Alex. κλήμασιν Gffck. — ἤ ποτε πᾶσι Ψ ἤν ποτε πᾶσα AS ἥν ποτε πᾶσαν PB. — ἔδωκε Ψ. — Nach V. 39 üke: Rz. | 40 χρόνοις ΦΨ Ausgg. χρόνον (mit πλέον zusammengehörig) Gffck. | 41 ἄρξονται PB. — Πέρσαι φῦλον αὐτίκα δεινοὶ Φ Πέρσαι μάχιμον φῦλον ἀντιδεινοῖ Ψ ἄρωνται, Περσῶν μαχίμων φῦλ', αὐτίκα δεινοὶ Rz. Περσῶν φύλου μαχίμων, ἀλεγεινοί Gffck. | 42 νυμφώνων Ψ | 43 vgl. V 390 | 46 ἐκλάμψης Ψ. — Ρωμαῖος Ἄρης = XII 71. 278. XIII 35 | 47 vgl. I 156 | 48 τρόμος Ψ vgl. IV 125 ΦΨ.

6. 56 ff. vgl. V 134 ff. — 62 vgl. V 455. — 64 vgl. III 492. - 66 f. vgl. Yl 4 ff. — (68 f. vgl. VIII 264.)

7. 49 λείψουσιν A λείψουσι d. and. HSS. — κεχαρισμένον A. — ἄνθος: ἔγχος Castal. ἔντος Mein. | 50 ἐκπρομολόντα φέρον γε ἀεὶ σημεῖον ἀνάγκης Ψ ἐκπρομολόντα φέρουσ' αἰεὶ σημεῖον ἀνάγκης Φ ἐκπρομολὸν τὸ φέρον γ' αἰεὶ σημεῖον ἄναγνον Mdls. Gffck, (zu ἄναγνον vgl. V 439): es handelt sich um das ömische Feldzeichen, den Adler | 51 μὲν A μὴν Ψ | 52 ἐκπίεται: εἰσίεται Alex. — βαθεῖα Φ βαθεῖαι Ψ βαρεῖα Rz. | bS κλαύσουσι ΦΨ. — θεὸν οὐκ ἐνόησαν vgl. VI 22 | 54 τυπάνοις Alex, τυμπάνοις Ψ καὶ τυμπάνοις Φ. — καὶ κρότοις τ’ ΦΨ καὶ κόρτοις Mein. κοροτάλοισίν τ’ Bur. ε 55 σοι < Ψ | 57 τεφρὴν τε φρὴν A) Φ τ’ ἀφρὸν Ψ. — πκελτσῃ δὲ Opsopoeus πλεύσῃ τε πλεύσει τὲ A) Φ πλεύσεται Ψ | 58 αὐτοῖς ΦΨ οὕτως Alex. Ortsname, etwa Ἄργος Wilam. — σκύβαλον .... ἐΜ vgl. XI 185 | 59 κυσὶ καὶ καὶ ποταμοῖς καὶ ΦΨ καὶ κυσὶ καὶ πτανοῖς ὑπὸ Wilam. | 60 ὠ: ἆ Ψ | 61 ἐν: ἐπ' Alex. vgl. XIV 76 | 62 Τύρε, σὺ δ’ ἡλίκα δὴ λήψῃ μόνη Wilam. Τύρε σὺ δ' ἡλίκα λήψῃ μόνη μούνη A) Φ Τ. σὺ δ’ ἡλίκον λ. μόνη Ψ | 63 χηρεύουσ' aus Hom. Od. | 124 Mdls. χώρης εἰς Φ χώρησις Ψ. — ὀλιγηφρενίῃσι σιοίσει Gffck. φρενίη σε διοίσει Ψ ὀλιγηφανίη (so A ὀλίγη φανίη PSB) σε διοίσει Φ ὀλγηπελίῃ διολέσσῃ Mdls. | 64 ἆ Συρίη Alex, ἀσσυρίη ΦΨ. — ὕστατον Mein, ὕπατον ὕπατε Ψ. | 65 Βηρυτιοὰς Alex. βαρξ ....... ιας βάρη.. ιὰς A) Φ βάρη βάρη κοιλίας Ψ | 66 τλήμων A τλῆμον d. and. HSS. — οὐκ . . . θεόν vgl. VI 22 | 67 Ἰόρδανος Bur. ἰιρδάνου Φ ἱορδάνης Ψ. — τριτάτοισι ΦΨ προχοῇσι (Fabricius) Alex, aus VI 4. ὑδάτεσσι Friedlieb, — επτατο Castal. ἑπτὰ τὸ ΦΨ. — πελείῃ Mdls, πολλῶ ΦΨ.

8. 71 Vgl. die gnostischen Acta Thomae 17–23 (und auch Hermas: Vis. III 4, 1). Οὐρανός als mythologische Person auch gnostisch, vgl. z. B. Epiphan. Haer. XXXXI 3 β). — 72 μητέρες: μήτηρ bekanntlich gnostischer Begriif, vgl. z. B. Irenaeus p. 46 Harv. — 73 Ähnliche Begriffsgestalten: Hermas, Vis. III 8. Epiphan. XXXI 5 (169 B) über die Valentinianer. — 84 vgl. VI 6. — 89 Anf. vgl. Theognis 1155 (vgl. Sib. II 56. 109).

9. 69 ἐγένετο Ψ. — γεγένητο) λόγος πατρὶ Alex. λόγῳ πατρὸς ΦΨ. — θ’ Wilam. δ’ ΦΨ Ausgg. | 70 Anf. vgl. II 246. — σάρκα γε ἐνδυσάμενος Ψ | 72 ἐν τοῖς Alex. — νῦν < Ψ ἐλπὶς 73 ἐλπὶς εὐσεβίη Ψ. — τε ποθεινὴ σεβασμούνη Φ | 74 χαίρουσαι χαίρουσα ΦΨ. — σεβάσμοις Φ | 75 δικαιοτάτοις τε λογισμοῖς vgl. II 314. — δικαιοτάτοις Alex. vgl. II 314. δικαιοτάτων ΦΨ. — τε < Φ | 76 so Φ, θ. δ’ ἀθανάτῳ τε θεῶ πατρὶ μεγάλω ἀγερώχω Ψ θ. δ’ ἀθανάτῳ μεγάλῳ θ. ἠδ. ἀγ. Castal. θ. δ’ ἀθανάτῳ μεγάλῳ τε θ. ἀγ.? | 77 οὐδὲ: οὐδὲν F οὐδ' ἐν L | 78 ἀρνειὸν: ἄρνειον PF ἀρνεῖον d. and. HSS. — κόψας Opsop. κόψεις ΦΨ | 79 οἴ τεὸν: οἴτινες ἐὸν Ψ. — ἀγρίηνα πετεινά ΦΨ ἀγριηνὰ π. Ausgg. ἀγρίην συ πέλειαν Gffck. ἀργῆτα π. Wilam. | 81 πείσειε Ψ. — τοῖα βοήσας vgl. V. 88 | 82 ὥς Alex, ὄς ΦΨ. — λόγος ψ. — πατὴρ πάτερ ὅρνιν ἀφῆκα ΦΨ Ausgg.; es liegt virohl eine Dittographie vor: πατήρ, ὤς ὄρνιν ἀφῆκα Gffck. | 83 λόγον ΦΨ < L) λόγε Rz., doch ist die Taube, ünderin der Worte des Betenden, selbst auch Symbol des Λόγος | 84 πυρὸς ἐξεφαάνθης vgl. VI 6 | 85 κλείσεις A κλείσης d. and. HSS. — ἐπήλυτος Dausqueius Dindorf ἐπήλυδος ΦΨ | 86 πενίην λιμόν τ’ ἀπερύκειν Dausq. πενίης ἐπερυκέναι λιμῷ ΦΨ | 88 zoia βόησον vgl. V. 81 | 89 δέ τε Ψ ποτὲ τε ποτὲ A) Φ. — ἐδάγμην Ψ.

10. 96 vgl. III 477. — 97 vgl. II 15. — (99 vgl. V 457.) — 108 vgl. III 161.

11. 90 ἄμφω δὸς Wilam. ἀμφωδὸς Ψ ἄμφωδος B ἀμφοδὸς A ἀμφαδὸς P. — σὺ πάτερ Alex, οὐ πάτερ Φ οὗ πάτερ Ψ. — σὺ χορηγητήρ: συγχωρηγητὴρ Φ | 91 ἀπήγαγε δ’ ἔκτοτε A. — δ’ ἀνήρ Betuleius δ’ ἀὴρ ΡΒΨ Wilam. ἀήρ A. — Nach V. 91 Lücke: Ewald | 92 ἠδὲ Alex, ἐκ δὲ Φ ἐκ θεοῦ Ψ | 93 in den HSS. lückenhaft, in P wie oft λείπει; es fehlt wohl eher vor ἀγνὸν nach ἀδούλωτον als am Ende etwas; in περὶ steckt wohl πυρὶ (Gott, der sich durch Feuer in seinem Sohne erwies). — ἐλεχθὲν Φ | 94 εἰς σὲ δέδορκα ΑΨ. εἰς σέδορκα Ρ εἴ σε δέδορκα B | 95 vgl. IV 6. 11. — ἐργάσσαντο Alex. ἐργάσαντο ΦΨ | 96 βαρεῖαν Ψ. — μεταλλάξῃ ἐς A μεταλλάξει ἐς PB ἐναλλάξειας Ψ μεταλλαχθήσῃ ἐς ἀφρὸν) Rz. | 97 δέκατος Nauck aus IV 20. δεκάδος ΦΨ | 98 ὕδασί δ' ούκέτ' Rz. 99 αἰάξουσιν Alex. ἀίξουσι(ν) ΦΨ | 101 δι’ + Bur. (vgl. III 507. Fragm. 3, 44) < ΦΨ. — ἀπολέσσῃ Alex. ἀπολεῖ σε ΦΨ vgl. V. 2 | 102 πνεύματι: ῤεύματι Mdls. | 103 γαίη γαίη B κελτιγύη A κελτιγυὴ P κέλτι γύη Ψ. — ἄλπην Φ | 104 ὅλην Caatal. ὅλη ΦΨ. — βαθύσφορον AF | 106 κρυμαλέοισι παχυνομένη Ψ. — παχνιζομένη Bur. — κρυστάλοις Ψ. | 108 μακηδονίη F μακεδονίη L. — λόγχην Castal. λόχμην ΦΨ | 109 vgl. V. 2 | 110 δοκέῃς ΑΨ δοκέεις PB | 111 τότε . . . βοήσω vgl. XI 32. 108. III 212. — τοιαῦτα: πάλι ταῦτα Mdls. Rz.

12. 114 = XIII 119. — 120 vgl. II 196. — 123 Lactant. div. inst. VII | 13 his et aliis pluribus maus solitudo fiet in terra et erit deformatus orbis atque desertus: quod in carminibus Sibyllinis ita dicitur: ἔσται . . . (123 κόσμος ἄκοσμος häufig, vgl. Antipater Sid. Anthol. Pal. IX 823, 3. Nonnos: Dion. VI 371 u. a.)

13. 112 καὶ μαρμάραν σε Φ καὶ μαρμαῖρον Ψ μαρμαίρουσα Gffck. Bur. | 113 μέλλω Ῥώμη A. — πάλι A πόλιν d. and. HSS. | 114 = XlII 119 (V XI 122.). — σε συρίη τλῆμον Ψ σοι συρίη τλῆμον Φ σε, τλήμων Σ. Rz. | 115 δύσβουλοι: δύσμορλιο Ψ. — κακὸς .... 116 . . ὑμῖν < A durch Zusammenziehung. 115 ἐπέσται Mdls. ἐπέστη ΦΨ Ausgg. | 116 φθεγγομένων γε ὑμῖν Ψ 118 vgl. III 323. — τλήμων Ψ | 120 γὰρ τοσοῦτον Ψ γὰρ τοσσοῦτον Alex. | 121 ὅσον Ψ. — ῤεύσει τε καὶ Gffck. ῤεύσει δὲ δὲ < P) καὶ ΦΨ | (122 vgl. V. 9) | 123 vgl. XIII 147. — ἀπολλυμένων ἀπολλυμένων = XII 267. 284. XIII 95. 95. | 125 κεκμηῶτα ΦΨ Ausgg.; dies ist so entstanden, dass etwa ἀλλ' ἐ. π. λαμπόμενον gedacht war, dann aber für das 2. Glied etwas nur für dieses bezeichnendes Wilam. δεδμηῶτα Mdls.? | 126 ὀλέσονται Rz. — ἀπολλυμένων μένων Wilam.: unter Fleische, das sachte ’, brennen sie im Geiste. ἀπολλύμενοι ΦΨ Ausgg. | 130 θεὸν Φ Θεὁν Alex. — βωμοῖς Alex. βωμούς ΦΨ | 131 εἶδε Mdls. δὲ ΦΨ. — ἀλγηθέντα Ψ ἄλγεα θέντα Φ ἀχλυνθέντα Wilam. | 132 πόνον Mein. πόθον ΦΨ που θ’ οἴ Ψ. — δαὶ κέρδος = III 44. — κέρδος Alex. κέρδους ΦΨ | 133 κακὸν χρόνον ἀλδαίνοντες vgl. VIII 174.

14. 134 Matth. 7, 15 (Eesch: Texte und Untersucliungen X 2, 109 ff.). — 139 f. ἐν δὲ τρίτῳ κλήρῳ . . . ὁγδοάδος πρώτης: Gnostisclie Begriffe, vgl. Pistis Sophia (244.) 245 hi sunt tres regni regni luminis, μυστηρίων horum trium κλήρων luminis, sunt grandes quam maxime. Invenietis eos in magno secundo libro Jeu . . . Vgl. C. Schmidt: Gnostische Schriften in koptischer Sprache S. 477 ff. — Zur Ogdoas vgl. z. B. Epiphan. Haer. XXXI 4. — 145 vgl. IV 182. — —149 vgl. die aus jüdischer Überlieferung (Henoch 10, 18 ff. Apoc. Bar. XXIX 5. stammende Weissagung bei Irenaeus II p. 417 Harv. quando et creatura renovata et liberata multitudinem fructificabit universae escae ex rore caeli et ex fertili- tate terrae: quemadmodum Presbyteri meminerunt, qui Johannem discipulum Domini viderunt, audisse se ab eo, quemadmodum de temporibus illis docebat Dominus et dicebat: Venient dies, in quibus vineae nascentur, singulae decem milia palmitum habentes et in uno palmite dena milia brachiorum .... Vgl. zu V. 149 bes. Apoc. Bar. XXIX 8 et erit illo tempore, descendet iterum desuper thesaurus man na ex eo et comedent ex eo istis annis . . .

15. 134 δυσάμενοι B δασσάμενοι A δασσάμενοι P δαισάμενοι Ψ | 135 Ἑβραῖον Wilam. ? — ἔλλαβον Alex. ἔκλαβον Φ ἔλαβον Ψ ἔλλαχον | 136 λόγοισι λαλοῦντες Ψ. λόγους λαλέοντες ἐπ’ ἄλγεσι κέρδεα θέτες? | 137 οὐ Gffck. οἵ ΦΨ Ausgg.: die falschen Propheten ändern ihr Leben und Schicksal nicht: Wilam. — ἀλλάξουσι καὶ οὐ Struve ἀλλάξουσι(ν) κοὐ ΦΨ | 138 πάμπιστα Castal. πάμπυστα ΦΨ vgl. V. 154 | 140 ὁγδοάδος Alex. 1? Bur. vgl. oben den Kommentar, ὀγδοάτης Ausgg. — πάλιν Ψ | 141 Nach πάντη Lücke, nur von P mit λείπει wie markiert. — καὶ ἀπειθής τε Ψ. | 142 Μου π. ὀδμή vgl. III 60 | 143 ἀπολλωνται Ψ 144 λιμῷ A λοιμῷ aus λιμῷ korrigiert in F, λοιμῷ d. and. HSS. | 145 ὡς . . . vgl. II 33 | 147 Anf. vgl. II 211. — ἰθυντῆρες ἀφρῷ βάψουσι Bur. | 148 κλήματα Betul. κτήματα ΦΨ. — ἔστ' Φ. — στάχυς Alex, στάχυες ΦΨ | 149 μάνην Φ μήνην Ψ. — λευκοῖς ὑπ' ὀδοῦσι Ψ.

16. 151—155 vgl. II 343—344. — 153 γάμος δ᾿ οὐδεὶς ἐμελήθη: vgl. Ovid. Met. XIV 142, wo die Sibylla sagt: innuba permaneo, und auch die Grabschriffc der Erythräischen Sibylle bei Buresch: Mitteil, des archäol. Inst, in Athen 1892, 21 Ζ. 10 παρθένος οὖσ᾿ ἀδμής . . . — 157 ff. Auch die heidnische Sibylle sagt ihren Tod voraus: Phlegon, Macrob. p. 90, 17 f. Keller, aber ihr Körper, setzt sie hinzu,, soll unbestatiet bleiben: V. 22 σῶμα δ᾿ ἀεικελίως ἄταφον |πρὸς μητέρος αἴης | κείσεται .... — (160 vgl. Amobius: adv. nat. | 62 si quo tempore Sibylla praesaga oracula illa depromens fundebat vi ut dicitis Apollinis plena ab impiis esset caesa atque interempta latronibus: num quid Apollo diceretur in ea esse occisus?)

17. 150 θ. ὅς σε Gffck. vgl. V. 145. θεὸς ὅστε Ψ θοὴ ὥστε Φ θ. ὅς σφε Klouček | 151 f. ὅσα ... εἰδυῖα vgl. II 343 f. — ἔρρεξα Ψ | 152 εἰδυῖ᾿ Opsop. εἰδυῖα ΦΨ | 153—155 < L | 153 μοι: τοι F. — γάμος . . . ἐμελήθη vgl. II 341 | 154 πανάπιστος Alex, πανάπυστος ΦΨ vgl. V. 138 | 155 Anf. = II 343 — δευομένης ἀπέκλυσα Φ. — προμολοῦσιν Φ προμολῆσιν βο F προπόλοισιν Gffck. | 156 (ἵκελον (ἴκελόν A) Φ εἴκελον Ψ Alex. εὔκολόν Bur. εὔσκιον? θέσκελον? | 157 μ᾿ ἔφαγε Ψ. — βρώσεως Φ. — αὐτὴ ΦΨ αὖτίς (Mdls.) Bur. | 159 τεύξουσι PB τεύζουσιν A < Ψ. — ἐπανερχόμενοι Φ Ι 160—162 im Hinblick auf V. 152—159, bes. auf 157, der dem V. 162 widerspricht, als Zusatz anzusehen | 160 ὀλέσουσ᾿. ἐπ᾿ ἐμῷ Opsop. ὀλέσουσιν ἐπεί μοι (ἔπειμί Ψ) ΦΨ. — λαλοῦσα 161 υἷα φίλον μετέδωκα (μετέδωκε Φ) ΦΨ κλιθεῖσα | υἷα φ. μετ. Opsop. Ausgg.; schwerl. κλιθεῖσα richtig, denn λαλοῦσα u. μετέδωκα, Begriffe des Ausplauderns, entsprechen sich, daher liegt die Corruptel wohl nur in υἷα φίλον: θειοφανῶν? | 161 βάλοιτέ με βάλλετε (βάλετε A) πάντες APS, nur βαλεῖτε πάντες B βάλοιτε βάλοιτέ με πάντες Ψ | 162 εἰς Ψ. — ὄμμα Ψ. — Danach τέλος τῶν σιβυλλιακῶν ἐκλογῶν· στίχοι ρݲξݲαݲ Ψ.