1. 265 λύσιν Lgk et Dorvill. p. 666, χύσιν f. — 266 αι . . τῶσαι (post αι duae litterae erasae) L, ἀιστῶσαι corr. l, ἀϊστῶσαι v. — 267 ὁμοδρομέη L, ὁμοδρομέῃ v, ὁμοδρομέοι corr. Witting. p. 49 ‘versus 589 auctoritate nisus’. — κοροέσση L. — 268 Tzetzes in Exeges. in Il. p. 28, 25 Herm. (762, 9 Bachm.) καὶ οἱ ἐν Διὸς ἀστέρος μοίρᾳ τεχθέντες βασιλικὰς ἢ ἡγεμονικὰς κληροῦνται γενέσεις, εἰ μὴ κακοποιὸς ἀστὴρ μαρτυρεῖ ‘ἢ Φαίνων δύστλητος ἢ Ἄρης ἐγρεκυδοιμος’. hunc versum Orphei esse coniecit Lobeckius Aglaoph. p. 424. non accedo. — ἐγρεκύδοιμος Lgk, εἰρεκύδοιμος f, quod corr. Dorvill. p. 674 — 269 τελέει ex L restitui coll. vs. 265, τελέσει v. — 271 in θειαντίνη litterae τι in ras. L, θειαντίνη corr. l. — 273 ἀμβλώσεισ, sed α in ras. L. — 274 συ μοι L, σύ μοι corr. l, σὺ μὴ fg, σύ μοι kd. 276 καταλέξον L. — 277 ανεὐ λοιγοιο L, ἂνεὐ λοίγοιο corr. l, ἂν ἐν λοίγοιο f, ἂν ἐν λοιγοῖσι Dorvill. p. 674 (κεν ἂν Hermannus quoque probabat, v. eum ad Orph. Lith vs. 247), ἄνευ λοιγοῖο gk. — ἐπὶ ανδρα L, ἐπὶ ἄνδρα lfg, ἐπὶ ἀνδρὶ Dorvill. l. l., ἐπὶ φωτὶ k ex em. Hermanni Orph. p. 749. cfr. 299 et 379. —

2. 278 ἰητῆροσ L, sed ἰ in ras. scripsit l. — 281 πληϊασ αιοερωση L, πληϊασ αἰόερωσ ἠ corr. l, Πληϊὰς αἰοερωσ᾿ ἢ fg, Πληϊὰς ἠερόεσσ᾿ ἢ vel ἀερόεσσ᾿ ἢ Dorvill. p. 674 (coll. Quint. Sm. VII 300 αἰγοκερῆι συνέρχεται ἠερόεντι), Πληϊὰς αἰθερόεσσ᾿ ἤ coni. g, ‘sed patet hic potius Lunum subiectum esse, et Pleiades pluramali numero commemorandas fuisse. non dubito quin Πληιά- σιν κερόεσσʼ ἢ scripserit: cf. 82 sqq.ʼ κ. non accedo, nam ab Oceano feruntur Astraea virgo (290) et Venus cum love (316), non Luna. praeterea ex metaphrasi ὁ ὡροσκόπος(?) ἢ ἡ Σελήνη... βλάπτουσι certe hoc sequitur non Lunam solam subiectum esse. dubitanter proposui Πληιὰς εἰαρόεσσʼ ἢ coll. Maneth. lV 275 Κριοῦ τʼ εἰαρόεντος. fortasse praestat Πληιὰς ἀστερόεσσʼ ἢ (cfr. Arat. 358 βαιὸν ὑπὲρ Ποταμοῦ βεβλημένον ἀστερόεντος, Nonn. Dio- nys. XII 94 et XLI 335 Παρθένος ἀστερόεσσα, XXXVIII 356 σύνδρομος ἀστερόεντι Δράκων ἐπεσύρισε Ταύρῳ, XL 288 ναίων ἀστερόεντος ὑπὸ σφυρὰ δύσνιφα Ταύρου, VI 244 Ἰχθύας ἀστε- ρόεντας. et vide quae de Nonno Maximi imitatore disserui in libello ‘Beitraege zur Κritik des Nonnosʼ p. 111 sq.). — 282 ἑνιδρομέουσα (sed ι in ras. scripsit l) fg, ἐπιδρομέουσα k, vulgatam retinui ob vs. 570 et 95. — καὶ οὐρανὸν f (quod corr. Dorvill p. 674). — 283 ὁδεύῃ g, sed cfr. 82 sqq. εἰ δὲ . . . ἀνύῃσι . . . ἰνδάλληται . . . ἀρτύνοιο et Koechlyi praefat. in Ma- xim. p. LXII. — 284 φείδεο μοι Lgk, φείδεο μὴ f. — χάλυ- βος: in margine σιδήρου l. — 285 Incipit fol. 4 L. — 286 μὴ δὲ τέμοι L, μηδέ τε μοι f, μηδὲ τέμοι gk cum Hermanno Orph. p.715, ‘epico sermoni potius responderet τάμοιʼ g, quod recepi coll. 287 296 469 508. — ἐπὶ Lf, ἐπεὶ gk ex em. Hermanni l. l. — 287 καὶ δʼ Lfg, μὴ δʼ k. cfr. 295 sq.—

3. 288 ἀστράσιν κ. — 289 καὶ Lfg, πολύ vel simile quid volebat anon. Hal. p. 828. ‘particula insolenti loco posita. scripsi πολὺ ex 120 294 et 447, haud veritus ne quis male acutus commate post ἀγέμεν fixo, eum infintivum pro imperativo habeat, cui per copulam καί novum addatur membrumʼ k. lenius esset τοι (cfr. 58 201 441 597), attamen praeferendum quod k reiecit. vide ad vs. 471. καὶ non insolentius dictum quam 447 et 486. — 290 κελαδόντοσ L. — 291 ἀνειασ L, ί suprascr. l. — 294 στείχουσαν, sed ει ex ι corr. L. — ἐπὶ Lf, ἐπεὶ gk ex em. Dorvillii p. 659 et Spitzneri de vers. her. p. 45. — 296 γε Lfg. σὺ κ, sed cfr. 287. — πυρόεντι Lfg, ‘set candente ferro, quemadmodum voluit interpres, ubi tandem secantur venae? hinc μορόεντι dedi, vocem Nicandream. corruptio orta ex vs. 298ʼ k. — 297 δʼ ἄν f. — ἐπέοικεν Lυ. — 298 εἴκεν L, spiri- tum lenem add. l, εἶκεν f, corr. Dorvill. p. 669. — 299 μήθ’ αμάκισ L, μήθʼ ἁμάκις f (ἀμ. h), corr. Dorvill. l. l. — 301 πολλοὺς μὲν Lfg, πολλούς κεν anon. Hal. p. 828, πολλῇ μὲν k. — 302 βλάψει’ anon. Hal. l. l. — 303 δέξονται h (non f). —