οἴη δʼ αὖ θύννου κεφαλὴ θαλαμηιάδαο
νόσφιν ἀφειστήκει, κεχολωμένη οὕνεκα κλειδῶν
αἰρομένων· τὸ δὲ πῆμα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισι,
55
ῥίνη θʼ, ἣν φιλέουσι περισσῶς τέκτονες ἄνδρες,
τρηχεῖʼ, ἀλλʼ ἀγαθὴ κουροτρόφος· ἦ γὰρ ἔγωγε
ἧς σαρκὸς δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.
ὀπταλέος δʼ εἰσῆλθε πελώριος ἱππότα κεστρεύς,
οὐκ οἶος· ἅμα τῷ γε δυώδεκα σαργοὶ ἕποντο.
60
κυανόχρως δʼ ἀμίας ἐπὶ τοῖς μέγας, ὅς τε θαλάσσης
πάσης βένθεα οἶδε, Ποσειδάωνος ὑποδμώς·
καρίδες θʼ, αἳ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰσὶν ἀοιδοί,
αἳ δὴ γήραϊ κυφαὶ ἔσαν, χρησταὶ δὲ πάσασθαι·
Convivium Atticum. Matron of Pitana. Leipzig. 1888.
Funding provided by University of Virginia.