2.
[5 Kern de Orph. cet. theog. p. 64]
AEL. n. anim. XII 7 καὶ μέντοι καὶ τὸν Νεμεαῖον λέοντα τῆς σελήνης ἐκπεσεῖν φασι. λέγει γοῦν καὶ τὰ Ἐπιμενίδου ἔπη·καὶ γὰρ ἐγὼ γένος εἰμὶ Σελήνης ἠυκόμοιο,
ἣ δεινὸν φρίξασ’ ἀπεσείσατο θῆρα λέοντα·
ἐν Νεμέαι δ’ ἄγχουσ’ αὐτὸν διὰ πότνιαν Ἥραν
〈θείη ἴς ἐδάμασσε βίης Ἡρακληείης〉.
[S. 46 A 77].
HERODOROS b. Tatian. 28
πῶς οὐκ ἠλίθιον πιθέσθαι τοῖς Ἡροδώρου βιβλίοις περὶ τοῦ καθ’ Ἡρακλέα λόγου, γῆν ἄνω κηρύττουσιν [n. τὴν σελήνην] κατεληλυθέναι τε ἀπ’ αὐτῆς λέοντα τὸν ὑφ’ Ἡρακλέους φονευθέντα;
Vgl. 66 A 13ᵃ.
ἣ δεινὸν φρίξασ’ ἀπεσείσατο θῆρα λέοντα·
ἐν Νεμέαι δ’ ἄγχουσ’ αὐτὸν διὰ πότνιαν Ἥραν
〈θείη ἴς ἐδάμασσε βίης Ἡρακληείης〉.
Fragmenta. Epimenides. ed. Hermann Diels. Berlin. 1922.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.