[41b]
Gratias tibi ⟨agimus⟩, summe, exsuperantissime; tua enim gratia tantum sumus cognitionis tuae lumen consecuti.
Nomen sanctum,
et honorandum nommin⟨e di⟩v⟨i⟩no, quod solus do⟨min⟩us es, ⟨e⟩t benedicendum religione paterna, quoniam omnibus paternam pietatem et dilectionem et amorem, et quaecumque est dulcior efficacia, praebere dignaris,
condonans nos sensu, ratione, intellegentia:
sensu, ut te cognoverimus;
ratione, ut te suspicionibus indagemus;
cognitione, ut te cognoscentes [[gaudeamus]] ac lumine salvati tuo ⟨⟨gaudeamus⟩⟩.
Gaudemus quod te nobis ostenderis totum; gaudemus quod nos in corporibus sitos aeternitate ⟨tua⟩ fueris consecrare dignatus.
Haec est enim humana sola gratulatio, cognitio maiestatis tuae.
Cognovimus te, [et] ⟨o⟩ lumen maximum solo intellectu sensibil⟨ium⟩;
cognovimus te, o vitae ⟨humanae⟩ vera vita.
⟨⟨Cognovimus te⟩⟩, o ⟨matrix⟩ [naturarum] ⟨rerum⟩ omnium fecunda, ⟨. . .⟩ praegnatio;
cognovimus te, ⟨o⟩ totius naturae [tuo] conceptu plenissim⟨a⟩e [[cognovimus te]] aeterna perseveratio.
In omni enim ista oratione adorantes ⟨te solum⟩ bonum,
bonitatis tuae hoc tantum deprecamur, ut nos velis servari
perseverantes in amore cognitionis tuae, et numquam ab
hoc vitae genere separari.
Haec optantes convertamus nos ad puram et sine animalibus cenam.
Asclepius (verba Graeca solum). Anonymous. ed. Walter Scott. Oxford. 1924.
Funding provided by =Center for Hellenic Studies.