Plutarchus de aud. poët. 11 p. 31 d.
δεῖ δὲ μηδὲ τῶν ὀνομάτων ἀμελῶς ἀκούειν, ἀλλὰ τὴν μὲν Κλεάνθους παιδιὰν παραιτεῖσθαι. κατειρωνεύεται γὰρ ἔστιν ὅτε προσποιούμενος ἐξηγεῖσθαι τὸ (
Γ 320
)
Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων καὶ τὸ (
Π 233
)
Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε κελεύων ἀναγιγνώσκειν ὑφ’ ἕν, ὡς τὸν ἐκ τῆς γῆς ἀναθυμιώμενον ἀέρα διὰ τὴν ἀνάδοσιν ἀναδωδωναῖον ὄντα.
Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων
Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε
Schol. BL. Hom.
Π 233
Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε] τινὲς δὲ ἀναδωδωναῖε ὑφʼ ἓν παρὰ τὴν ἀνάδοσιν τῶν ἀγαθῶν.
Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε]
Testimonia et Fragmenta. Cleanthes. Stuttgart. 1903.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.