Ω.
1
†) Ἀρίσταρχος ἀθετεῖ τὴν νέκυιαν κεφαλαίοις τοῖς συνεκτικωτάτοις τοῖςδε. ὅτι οὐκ ἔστι καθ’ Ὅμηρον ψυχοπομπὸς ὁ Ἑρμῆς cf. Ar. ad Χ 362. L. Ar. 185). ἀλλ’ οὐδὲ χθόνιος ὁ θεός. Κυλλήνιος δὲ οὐδαμοῦ εἴρηται εἰ μὴ ( corr. Spohnius pro ἢ) ἅπαξ. ἀλλὰ πῶς αἱ ψυχαὶ οὐκ αὐτόμαται κατίασιν, ὡς ἐν Ἰλιάδι; ( cf. ad Χ 362 ), ἀλλ’ αὗται καὶ ἄταφοι κατίασιν ( cf. ad Ψ 73. L. Ar. 174 ). ἀλλ’ οὐδὲ ἔοικεν εἰς Ἅιδου λευκὴν εἶναι πέτραν. ἄκαιρος δὲ καὶ ἡ Ἀχιλλέως καὶ Ἀγαμέμνονος ὁμιλία. καὶ Ἀγαμέμνων οὐκ ἀγείρει τὴν στρατείαν, ἀλλ’ ὁ Νέστωρ. πῶς δὲ καὶ τὸ σῶμα διέμεινε τοῦ Ἀχιλλέως ἐπὶ τοσαύτας ἡμέρας; ἀλλὰ καὶ τὸ ἀριθμεῖν τὰς Μούσας οὐχ Ὁμηρικόν ( cf. L. Ar. 185. Schol. V ad Ω 720 ). ἄλογον δὲ καὶ ἐπὶ τῶν νεῶν ὄντων αὐτῶν λέγειν ὅτι δείσαντες τὰς Νηρηίδας ἔφυγον ἐπὶ τὰς ναῦς ἀπὸ τοῦ τῶν Μυρμιδόνων ναυστάθμου. πῶς δὲ καὶ ὁ Ἀμφιμέδων ἐπίσταται τὴν ἐν τοῖς ἀγροῖς ἐπιβουλήν; MV .In schol. MV cuique Aristarchearum obiectionum responsio vel solutio subiicitur brevissimis, quas omisi, cf.
Eust. 1957, 16.
13.
αἶψα δ’ ἵκοντο κατ’ ἀσφοδελὸν λειμῶνα,
ἔνθα τε ναίουσι ψυχαί.
ἔνθα τε ναίουσι ψυχαί.
cf.
Ar. ad Ψ 73
: ἡ διπλῆ ὅτι ἐκτὸς τοῦ ποταμοῦ ὑποτίθεται τὰς τῶν ἀτάφων ψυχὰς καὶ μὴ ταῖς ἐν τῶ ἐρέβει. ἡ δὲ ἀναφορὰ πρὸς τὰ ἀθετούμενα ἐν τῇ νεκυίᾳ.
vid.
Porphyr. ad Ψ 71.
Versus 40 ex
Π 776 non
recte hic insertus est cf.
Ar. ad Π 776
.
60.
Μοῦσαι δ’ ἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.
cf.
schol. Ω 720
in
V
: ἀθετητέος δὲ ὁ Μουσῶν ἐπ’ Ἀχιλλεῖ θρῆνος.
Versus 74 asteriscum habuit cf. ad
Ψ 92.
119.
σπουδῇ παρπεπιθόντες Ὀδυσσῆα.
†) μόγις.
V
.
cf.
L. Ar. 116.
φ 409.
187.
σώματ’ ἀκηδέα κεῖται ἐνὶ μεγάροις Ὀδυσῆος.
†) καὶ πῶς μίγνυνται τοῖς νεκροῖς τοῦ Πατρόκλου λέγοντος ἐν Ἰλιάδι (
Ψ 73
)
οὐδέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν
H
.
cf. ad
v. 1.
Ψ 73.
208.
περὶ δὲ κλίσιον θέε πάντῃ.
†)
ὁ Ἀρίσταρχος κύκλοθεν τοῦ οἴκου οἷον ἐκ στιβάδων ᾠκοδομημένον, πρὸς οὗ καὶ οἱ θρόνοι ἔκειντο’, ὥστε οὖν καὶ ἐπ’ αὐτῶν καθιζομένους δειπνεῖν καὶ| ἐγκοιμᾶσθαι.
Apoll. l. h. 100, 19.
cf.
Porphyrium ad Ι 90.
294.
πολύδωρος Πηνελόπεια.
†) ἡ πολλοῖς δώροις γαμηθεῖσα
V
.
cf.
L. Ar. 197.
402.
οὖλέ τε καὶ μάλα χαῖρε.
Notatum fuit οὖλε vocabulum ἅπαξ εἰρημένον. cf. schol. H: ὑγίαινε· παρὰ τὸ ὅλην· τῶν ἅπαξ εἰρημένων.
Eust. 1965, 31.
Apoll. I. h. 124, 11.
413.
Ὄσσα δ’ ἄρ’ ἄγγελος ὦκα.
*) [ἡ διπλῆ ὅτι ὄσσα ἡ] θεία κληδών· οἱ δὲ νεώτεροι ἀντὶ τῆς φωνῆς
HQ
.
cf.
L. Ar. 87.
425.
τοῦ ὅ γε δακρυχέων.
*) [ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περί
H
.
cf.
F. Ar. 26.
De signis Odysseae. Aristonicus of Alexandria. ed. Otto Carnuth. Leipzig. 1869.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.