λα βαϲιλίϲκοϲ.
[1] 1 τὸ ζῷον τοῦτό ἐϲτι μὲν μεγέθει παλαιϲτῶν τριῶν, ὀξυκέφαλον δὲ καὶ κατὰ χρόαν ξανθόν. δύναμιν δὲ ἔχει μεγίϲτην ὑπὲρ τὰ ἅλλα ἑρπετὰ πάντα, ὡϲ μηδὲ ἕν αὐτοῦ τὸν ϲυριγμὸν ὑπομένειν, ἀλλὰ κἂν εἰϲ τροφὴν ἢ ποτόν τινα τῶν ζψων ἐπείγηται καὶ αἴϲθηται τῆϲ τοῦ
1 2 3 4 5 6 θηρίου περὶ τὸν τόπον παρουϲίαϲ, πάλιν πορεύεται καὶ ἀναχωρεῖ, 7 ὅθεν καὶ ἐλήλυθεν, μηδὲ τῆϲ ἀναγκαίαϲ πρὸϲ ζωὴν τροφῆϲ φροντίϲαντα· τηλικαύτην ἔχει δύναμιν.
1 2 3 4 5 6 θηρίου περὶ τὸν τόπον παρουϲίαϲ, πάλιν πορεύεται καὶ ἀναχωρεῖ, 7 ὅθεν καὶ ἐλήλυθεν, μηδὲ τῆϲ ἀναγκαίαϲ πρὸϲ ζωὴν τροφῆϲ φροντίϲαντα· τηλικαύτην ἔχει δύναμιν.
[2] τοῖϲ δὲ ὑπ’ αὐτοῦ δηχθεῖϲιν ϲυμβαίνει φλόγωϲιϲ ὅλου τοῦ ϲώ 2
ματοϲ καὶ πελίωϲιϲ ὑπὸ τῆϲ ὑπερκαύϲεωϲ τοῦ ἰοῦ· ἀπορρέουϲιν δὲ αἱ τρίχεϲ ἀπὸ τοῦ ϲώματοϲ, ὡϲ μηδὲ ζωῆϲ τὸν τυχόντα χρόνον ἔχειν τὸν ὑπὸ τούτου πληγέντα, ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τοῦ ϲώματοϲ τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ θανόντοϲ οὐδὲ ἐν ϲαρκοφάγον θιγγάνει.
ματοϲ καὶ πελίωϲιϲ ὑπὸ τῆϲ ὑπερκαύϲεωϲ τοῦ ἰοῦ· ἀπορρέουϲιν δὲ αἱ τρίχεϲ ἀπὸ τοῦ ϲώματοϲ, ὡϲ μηδὲ ζωῆϲ τὸν τυχόντα χρόνον ἔχειν τὸν ὑπὸ τούτου πληγέντα, ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τοῦ ϲώματοϲ τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ θανόντοϲ οὐδὲ ἐν ϲαρκοφάγον θιγγάνει.
[3] εἰ δέ τι τούτου ὑπὸ 3 λιμῷ ἐγεύϲατο, αὐτόθι καὶ αὐτῷ ὁ θάνατοϲ ἐπιϲκήπτει, ὅθεν μάταιον
καὶ περιϲϲὸν ἡγούμεθα βοηθήματα ἀναγράφειν, οὐδενὸϲ τὸ καθ’ ὅλου ϲῴζεϲθαι δυναμένου τῶν ὑπὸ τούτου πεπληγμένων. ὡϲ Ἐραϲί — ϲτρατοϲ δέ φηϲι καϲτορίου ⋖ γ πινομέναϲ ϲὺν οἴνῳ βοηθεῖν, ὡϲαύτωϲ δὲ καὶ τὸν τῆϲ μήκωνοϲ ὀπόν.
καὶ περιϲϲὸν ἡγούμεθα βοηθήματα ἀναγράφειν, οὐδενὸϲ τὸ καθ’ ὅλου ϲῴζεϲθαι δυναμένου τῶν ὑπὸ τούτου πεπληγμένων. ὡϲ Ἐραϲί — ϲτρατοϲ δέ φηϲι καϲτορίου ⋖ γ πινομέναϲ ϲὺν οἴνῳ βοηθεῖν, ὡϲαύτωϲ δὲ καὶ τὸν τῆϲ μήκωνοϲ ὀπόν.
De venenatis animalibus eorumque remediis. Philumenus. ed. Max Wellmann. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.