Dioscurides Pedianus De materia medica 3.158

ed. Max Wellmann

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Section
← Previous Next →

De materia medica. Dioscurides Pedianus. ed. Max Wellmann. United States. 2018.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

De materia medica (Greek) (Dioscurides Pedianus. De materia medica, Volumes 1-3. Wellmann, Max, editor. Berlin: Weidmann, 1907-1914.)

Notes on the current edition

De materia medica

1. 158 RV: χαμαίπιτυς· οἱ δὲ παιτυόρυσις, οἱ δὲ ὁλοόζηλον, οἱ δὲ ὁλόκυρον, οἱ δὲ βρυωνία ἀγρία, οἱ δὲ Ἀθήνησιν ἰωνιάν, ἐν δὲ Εὐβοίᾳ σιδηρῖτιν, προφῆται αἶμα Ἀθηνᾶς, ῥωμαῖοι κυπρεσσουμ,
οἱ δὲ σῆμεν τέρραι, Δάκοι χόδελα.
2. 1 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 112 (312) —eup. II 76 (288) — eup. II 121 (320) — eup. II 237 (219) — eup. II 24 (236) — eup. I 230 (218).
3. 5 SIM.: Apollod. (fr. 10 Schn. Nic. 195 cf. schol. Nic. Al. 55) Pl. XXIV 29 (e S. N.).
4. 5 EXC.: Orbi. XII s. v. (χαμαίπτιτυς — κιχόριον); Gal. XII 155 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Orib. III 50 A. Mai VII 434 (e D. lat. ex quo)_ Isid. XVII 9, 86.
5. 8 SIM.: Ps. Ap. 27 (═ Ps. Orib. I 10).
6. 1 οὖρα ἄγει E βοηθεῖ δὲ E 2 καὶ ἰσχιαδικοῖς om. PVF, post ὀπισθ. transpos. E: marg. add. H2 cf. Dl sciaticis utiliter adhibetur ἰσχιαδικοῖς τε καὶ Di (καὶ alt. om) 4 σύγχρισμά ἐστι FHADi in fine add. Di ἡ δὲ ῥίζα τούτου σύν οἴνῳ ἑψηθεῖσα καλῶς καὶ ποθεῖσα πυρέτοις βοηθεῖν πεπί- στευται· δεῖ δὲ τὸς πάσχοντα ἐν τῳ πίνειν περισκέπεσθαι καλῶς· ἱδροῖ γὰρ ὅλον τὸ σῶμα καὶ τὴν εὐκινησίαν ἐκ τούτου λαμβάνει.
7. 5 num. cap. υοβ ODi: ρξβ E tit. περὶ χαμαιπίτυος FHADi χαμαι- πίτυς E poet χαμαίπιτυς syn. e R add. Di: marg. H2 ἔνιοι] οἱ E: om. Orib. ἐν πόντῳ μὲν Orib.: ἐν δόντω P: ἔνδον τὸ V ὁλόκυρον ROEDi: ὁλόπυρον Orib.: oloquirion Dl cf. Ath. XV 681d 6 ἰωνίαν καλοῦσιν E post ἰωνίαν e R add. A ῥωμαῖοι κυπρεπούμ, δακοῖ δολεχά πόας PV: πόα ἐστὶν N (cap. om. C) orib.EDi 7 μικρῷ om. N μικρότερα δὲ καὶ πιπαρώ- τερα καὶ λεπτότερα E: λεπτότερα δὲ πολλῷ NDi
8. 8 N fol. 5: om. C ΠΙΤΥϹΟΠΥϹΙϹ N: πιτυσόρυσιν H: πιτυόρυσον Di: suspectum: πιτύοσμος Schulze (folla pini odorem habent) ὀροόζηλον N: ὀρόζηλον HDi: pbtorzelos Ps. Ap. (oreizelon Ack.): correxi: ὀλοόζηλον mavult Knaack 9 ὁλόκυρον] olocyrion Ps. Ap. βρυονίαν ἀγρίαν HDi: dironia- gris Ps. Ap. οἱ δὲ ἀνθήνησιν, οἱ δὲ διωνίαν NHDi: correxi 10 ἐν — σιδηρῖτιν om. H σιδηρεῖτιν N: σιδηρῖτις Di ema Atanas Ps. Ap. κυπρέσσου N: κυπρεπούμ H: κυπρεπού Di: cripissis nigra Ps. Ap. (cypressum nigram Ack.) 11 ϹΗΜΕΝΕΨΑ (sic) N: om. reliqui: correxi coll. Pl. XXIV 29 chamaepitys Latine abiga yocatur propter abortus, ab aliis tus terrae ΧΟΔΕΛΑ N: δολεχά H: δοχελά Di: dordila Ps. Orib.: dochela Ps. Ap. (Ack.: Daci nemenepsa libri) cf. Tomaschek l. s. 29
9. 3 SIM.: Pl. l. s. 30 D. eup. II 56 (268) — Pl. l. s. — Pl. 29 eup. II 58 (270) — Pl. 29. 30 eup. II 102 (304) 109 (306) — eup. II 40 (264) — Nic. Al. 56 (ex Apollod.) Pl. Scrib. Larg. 187 cf. Nc. Th. 841 — eup. II 136 (327) — Pl. l. s. 30 — Pl. l. s. eup. II 77 (290) — eup. II 162 (177) — Pl. l. s. 30 (ubi serpentia corr.) 16 SIM.: P. XXIV 29.
10. 16 EXC.: Orib. XII s. v. (ἔστι — πίτυος).
11. 1 καὶ λιπαρώτερα om. N: post πυκνὰ transpos. Orib.: sed tenera et pin- guiora et aspera Dl 2 ἔχοντας N δὲ (pr) om. NDi λευκὰ καὶ μήλινα E: λευκόλινα (sic) Orib.: λεπτά, μήλινα ἢ λευκὰ Di ῥίζα NOrib.E κικωρίου N: κιχωρίου Di: κιχώριον FH 4 ἐπὶ — πινόμενα om, N ἰσχιάδας E ἰᾶται] θεραπεύει Di 5 πινομένη E 6 δυσουριῶσιν E post νεφριτικοῖς distinxi ἁρμόζον N: ἁρμόζη E 7 δὲ om. E καὶ om. NE ἐν τῇ FHA ὡς om. NEDi 8 καὶ (pr.) om. NDiE (add E2) ἀκόνιτα FHA καὶ (alt) om. NDi 9 δὲ om. E εἰρημένα NEDi μετὰ om. 0 ἀλφήτου δεδευμένου E: λελυμένων N 10 λεανθεῖσα — κοίαν om, N σὺν] τοῖς HA ἀντὶ om, PV 11 διδομένη] λαμβανομένη Di μετὰ μέλιτος δὲ καὶ λεπίδος EDi: μετὰ ῥητίνης δὲ καὶ λεπίδος FHA (καὶ μέλιτος add. A: superscr. H2) καὶ] ἢ N cf. Dl cum resina mixta et tepida (sic) et inposita sordida vulnera purgat 12 καθαίρει κοιλίαν N ἐν ὑστέρᾳ H: τῆς ὑστέρας E 13 διαφορεῖ δὲ NEDi μαστῶν om. E 16 nov. cap. (ρξυ) incip. E: item Di cum tit. περὶ ἑτέρας χαμαιπίτυος. init. ἑτέρα χαμαίπιτυς· ἔστι δὲ H: marg. ἄλλη add. P δὲ om. FHDi 17 λεπ- τόκαρφος Orib.: λεπτόκαρπος δὲ E (corr. E2) 18 ἄνθος λευκὸν EADi (superscr. H2) ἀπόζει Di ἔστιν δὲ καὶ τρίτη ἄρρην E καὶ (tert.) om. Orib. 19 τις om, 0rib. ἔστι δὲ om. Orib. βοτάνιον λεῖον ADi: λεῖον superscr. H2 (dittogr.) φύλλα ἔχων λεπτὰ E
12. 1 λευκὰ λεπτά Orib.A: λευκὰ om. E δὲ om. Orib. τραχύν] om, Orib.: παχύν Di λευκὸν δασόν Orib.: asta habens aspera et alba Dl 2 σπερμά- τιον Di δὲ (pr.) om. Orib. περὶ Orib. δὲ (alt) om. Orib. 4 αὐτὰ FE2DiH (αὐτή corr. H2) πρὸ αὐτῆς εἰρημένη E 5 μὴν] μέντοι E οὕτω ADi subscr. ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕΩϹ ΠΕΡΙ ΥΛΗϹ ΙΑΤΥΙΚΗϹ ΛΟΓΟϹ ΤΡΙΤΟϹ ΕΥΤΥΧΩϹ ΧΡΩ + ΙΩ. ΔΛΩΡ. P (i. e. Ἰωάννης διώρθωσα cf. Graux Rev, de philol. 1877, 257): πεδακιου διοσκουρίδου ἀναζαρ- βέως περὶ ὔλης ἀτρικῆς λόγος τρίτος· εὐτυχῶς χρῶ VF: τέλος τοῦ τρίτου βιβλίου HDi: ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΠΕΡΙ ΥΛΗϹ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ E