1
ἀποτελεῖσθαι τὰς [νόσους. [με]ταβάλλειν δὲ] ἢ
1
καταψύ[ξ]εως ἢ δ[ι’ ὑπερβολ]ὴν θερμότητος.
* τὴν δὲ μεταβολὴν τοῦ αἵματος γί(νεσθαι)
ἢ εἰς φλεγμα ἢ χολὴν ἢ [σε]σηπός. *
2
3
4
τὸ μὲν αἷμα ἁπ[λοῦν, τὴν] δὲ χολὴ<ν>
5
τὸ φλέγμα καὶ τὸ σε[σ]ηπὸς ποικίλα
ὄντα ποικίλας καὶ διαφόρους ἐπιφέρειν
νόσους. * * πάντα [δὲ ὁμοίω]ς φ(ησὶν)
[ὁ Κῶιος], <ὅς> οἴεται συν[ίστασθαι]
ἀπὸ τ(ῶν) τῆς τροφῆς [περ]ιττωμάτ(ων),
10
τοῦτ’ (ἔστιν) ἀπό τε χολῆς καὶ φλέγματος γι(νομένων) περ[ὶ] μέρος [καὶ] περὶ
κεινουμέν(ων) τούτ(ων) μὴ ἐξ ἑαυτ(ῶν), ἀλλὰ
παρὰ τὰς [[πολλ]ὰς] <καὶ> ἀκαίρους τῆς
νοσοπ<οι> δὲ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ
καὶ παρὰ τὸν τόπον καὶ εἶδος, μεταβάλλειν
15
δὲ οἴεται καὶ δι’ ὑπερβολὴν
πάντ(ων)· καὶ γ(ὰρ) θερμότητος κ[αὶ ψύξ]εως
ἢ τοιούτ(ων) παραπλ[η]σίων· καὶ περὶ
τούτου φαίνεται παρα[πλη]σίως τοῖς
πρ[ότερον αἰτιολογ]ῶν. * περιττό-
20
[το]τερος δὲ α[ὐ]τ(ῶν) φαίνετ[αι] κ(ατὰ)
λέγει γ(ὰρ) τηκομένης τῆς χολῆς καὶ
τοῦ φλέγματος καὶ ὑγροτέρων γι(νομένων)
ἀποτελεῖσθαι ἰχῶρας καὶ ἱδρῶτας·
σηπομένων δὲ αὐτ(ῶν) καὶ παχυνομέν(ων)
25
ἐπιφέρειν ἦχον, μύξας, λήμας· ἀναξηράνσει
π[ιμελὴν καὶ σάρκας γί(νεσθαι)] ἐξ αὐτ(ῶν)
λέγει[. . . . . . . . . . . . κ]καὶ αἷμα
π[ . . . . . . . . . . . . . . .] λεγόμενα
30
χολὴν [. . . . . . ] φλέγματος [ἐπι]μειχθ(έντος)
τῶι αἵ[μα]τι μα [. . . τ]ὸ φ]λέγμα
[. . . . . . .]νθέντος [δὲ] αὐτοῦ
[φλέγμα γί(νεται)], μελανθέντος δὲ καὶ
β[ληθέντος] μέλαινα χολή. καὶ ἡ μὲν
35
τοῦ Κώιου δόξα τοιαύτη[ι]. * * Φασίλας
5
6
δὲ ὁ Τενέδιος λέγει συνίστασθαι
τὰς νόσους ἢ παρὰ τὴν ἀποφορὰν
τῶν ἐν ἡμῖν ὑγροτήτ(ων) καὶ προστι-
θεμέν(ων) ἀνοικείοις τόποις ἢ ἀπὸ τ(ῶν)
40
ἀποχωρ<ημάτων> αὐτ(ῶν)· εἶναι γ(άρ) φ(ησιν) ἐν
κατὰ φύσιν ὑγρότητ[α]ς καὶ τὰς μ(ὲν)