ΤΜΗΜΑ ΕΒΔΟΜΟΝ.
κακόν.
γίνεται.
κακόν.
κακόν.
ἴσχηται, ἀποθνήσκουσιν.
ψύξις, κακόν.
σώματι, οὔτε αὔξεται, οὔτε συμφύεται.
ἰσχυρὴ, λύει τὴν νοῦσον.
τουτέοισιν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ταῦτα ἀποκαταῤῥέει.
ὑποστάσιες γίνονται, μακρὴν τὴν ἀῤῥωστίην σημαίνουσιν.
ὀξείην τὴν ἀῤῥωστίην σημαίνουσιν.
ἰσχυρὴ ἐν τῷ σώματί ἐστιν.
νεφριτικὰ σημαίνουσι, καὶ μακρὴν τὴν ἀῤῥωστίην ἔσεσθαι.
καὶ ὀξέα σημαίνει.
σημήϊα, πόνοι τε ὀξέες περὶ τοὺς μύας τοὺς ῥαχιαίους γίνονται, ἢν
μὲν περὶ τοὺς ἔξω τόπους γίνωνται, ἀπόστημα προσδέχου ἐσόμενον
ἔξω· ἢν δὲ μᾶλλον οἱ πόνοι πρὸς τοὺς ἔσω τόπους γίνωνται, καὶ
τὸ ἀπόστημα προσδέχου ἐσόμενον μᾶλλον ἔσω.
τοῖσι στυπτικοῖσιν.
εἴκοσιν.
ὀδύνη ἐμπίπτῃ ἐς τὸν περίνεον καὶ τὸν κτένα, τὰ περὶ τὴν κύστιν
νοσέειν σημαίνει.
τι τοῦ σώματος, μελαγχολικὸν τὸ τοιοῦτο γίνεται.
οὐκ ἀγαθόν.
καταχεομένου κατὰ τῆς κεφαλῆς, λύσις τοῦ πυρετοῦ γίνεται.
καθαρὸν ῥυῇ καὶ λευκὸν, περιγίνονται· ἢν δὲ ὕφαιμον καὶ
βορβορῶδες καὶ δυσῶδες, ἀπόλλυνται
πῦον καθαρὸν ῥυῇ καὶ λευκὸν, περιγίγνονται (ἐν χιτῶνι γὰρ τὸ
πῦον τουτέοισίν ἐστιν)· ἢν δὲ οἷον ἀμόργη ῥυῇ, ἀπόλλυνται.
θερμῷ, φλεβοτόμει.
τάμνειν δὲ τὰς ἔσω.
ἐπιγενόμενον, ἀγαθόν· ἔξω γὰρ τρέπεται τὸ νούσημα.
ἀπόλλυνται· ἢν δὲ ταύτας διαφύγωσιν, ὑγιέες γίνονται.
ἐγκεφάλου, ἢ διυγραινομένου τοῦ ἐν τῇ κεφαλῇ κενεοῦ· ὑπερχέεται
οὖν ὁ ἀὴρ ὁ ἐνεὼν, ψοφέει δὲ, ὅτι διὰ στενοῦ ἡ διέξοδος
αὐτοῦ ἐστιν.
λύει τὴν ὀδύνην.
τουτέοισι ξυμφέρει ἦρος φλεβοτομέεσθαι.
ἀποκλείεται, καὶ ὀδύνην παρέχει, οὐκ ἔχον διέξοδον ἐς οὐδετέρην
τῶν κοιλιῶν, τουτέοισι, κατὰ τὰς φλέβασ ἐς τὴν κύστιν τραπέντος
τοῦ φλέγματος, λύσις γίνεται τῆς νούσου.
ῥαγῇ, τουτέοισιν ἡ κοιλίη ὕδατος ἐμπίπλαται, καὶ ἀποθνήσκουσιν.
καὶ ἐκραγέντος, λύεται ὁ πόνος
ἀνάγκη ἀφώνους γίνεσθαι παραχρῆμα.
ἐμποιέειν· λιμὸς γὰρ ξηραίνει τὰ σώυατα.
φάρυγγι, πνὶξ ἐξαίφνης ἐπιγένηται, καὶ καταπίνειν μὴ δύνηται,
ἀλλ᾿ ἢ μόλις, θανάσιμον.
μὴ δύνηται, οἰδήματος μὴ ἐόντος ἐν τῷ τραχήλῳ, θανάσιμον.
καταψύχηται, καὶ πάλιν θερμαίνηται, ἢ χρῶμα ἕτερον ἐξ ἑτέρου
μεταβάλλῃ, μῆκος νούσου σημαίνει.
ἔχειν πλησμονὴν ὑγροῦ· ἀπάγειν οὖν χρὴ τῷ μὲν ἰσχυρῷ
ἄνωθεν, τῷ δὲ ἀσθενεῖ κάτωθεν.
τρίτης γίνωνται, ἐπικίνδυνοι· ὅτῳ δ᾿ ἂν τρόπῳ διαλείπωσι, σημαίνει
ὅτι ἀκίνδυνοι.
ἄρθρα πόνοι ἐγγίνονται.
οὗτοι σιτίοισι πλείοσι χρέονται.
ἰσχὺς, τῷ δὲ κάμνοντι νοῦσος.
νοσωδέστερα, τὰ δ᾿ ὅμοια τοῖσιν ὑγιαίνουσιν, ἥκιστα νοσερά.
ὑφίσταται οἱονεὶ ξύσματα, τουτέοισι ξυμφέρει ὑποκαθῆραι
τὴν κοιλίην· ἢν δὲ μὴ καθαρὴν ποιήσας διδῷς τὰ ῥοφήματα,
ὁκόσῳ ἂν πλείω διδῷς, μᾶλλον βλάψεις.
ἐστὶν, ἢν πλείονα, πλείονος, ἢν ἐλάσσονα, ἐλάσσονος.
πελιδναὶ καὶ αἱματώδεες καὶ δυσώδεες, πᾶσαι κακαί· ἀποχωρέουσαι
δὲ καλῶς, ἀγαθαὶ, καὶ κατὰ κοιλίην καὶ κύστιν· καὶ
ὅκου ἄν τι ἀποχωρέον στῇ μὴ κεκαθαρμένῳ, κακόν.
ποιέειν· κἢν μὲν ἄνω βούλῃ εὔροα ποιέειν, στῆσαι τὴν κοιλίην· ἢν
δὲ κάτω εὔροα ποιέειν, ὑγρῆναι τὴν κοιλίην.
νοῦσος.
ψυχρὰ ᾖ, τὰ δὲ ἔσω καίηται, καὶ πυρετὸς ἔχῃ, θανάσιμον.
διαστραφῇ, ἢν μὴ βλέπῃ, ἢν μὴ ἀκούῃ, ἤδη ἀσθενὴς ἐὼν, ὅ τι
ἂν ᾖ τουτέων τῶν σημείων, θανάσιμον.
ἄνω· ἐπὶ φθορῇ ῥεῦμα ἐκ τῆς κεφαλῆς· ἐπὶ ῥεύματι διάῤῥοια· ἐπὶ
διαῤῥοίῃ σχέσις τῆς ἄνω καθάρσιος· ἐπὶ τῇ σχέσει θάνατος.
κοιλίην ὑποχωρήμασι, καὶ ἐν τοῖσι κατὰ τὰς σάρκας, καὶ ἤν που ἄλλῃ τῆς φύσιος ἐκβαίνῃ τὸ σῶμα, ἢν ὀλίγον, ὀλίγη· ἡ νοῦσος γίνεται,
ἢν πουλὺ, πολλὴ, ἢν πάνυ πουλὺ, θανάσιμον τὸ τοιοῦτον.
οὐ πάνυ τι ὑγιάζονται· ἧσσον γὰρ κινδυνεύουσιν, οἷσιν ἂν οἰκείη
τῆς φύσιος καὶ τῆς ἡλικίης ἡ νοῦσος ᾖ.
δακρύουσιν, ἀγαθόν· ὁκόσοισι δὲ ἄνευ προαιρέσιος, κακόν.
τῶν ῥινῶν ῥυῇ, πονηρόν.
σφοδροί τε καὶ ταχέως ὠθούμενοι ἐκ τοῦ μετώπου, ὥσπερ σταλαγμοὶ
καὶ κρουνοὶ, καὶ ψυχροὶ σφόδρα καὶ πολλοί· ἀνάγκη
γὰρ τὸν τοιοῦτον ἱδρῶτα πορεύεσθαι μετὰ βίης, καὶ πόνου ὑπερβολῆς,
καὶ ἐκθλίψιος πολυχρονίου.
οὐκ ἰῆται, πῦρ ἰῆται· ὅσα δὲ πῦρ οὐκ ἰῆται, ταῦτα χρὴ νομίζειν ἀνίατα.
Aphorismi. Hippocrates. ed. Émile Littré. Paris. 1844.
Funding provided by Andrew W. Mellon Foundation.