View:
By Chapter
[23] αὐτίκα ὁ μάρτυς ἡδονὴν τὴν δἰ ἐλπίδος διὰ τῆς παρούσης ἀλγηδόνος αἱρεῖται. εἰ δὲ κατὰ μὲν δίψαν ἡ ἀλγηδὼν νοεῖται, κατὰ τὴν πόσιν δὲ ἡ ἡδονή, ποιητικὴ τῆς ἡδονῆς ἡ ἀλγηδὼν ἡ προϋπάρξασα γίνεται· ἀγαθοῦ δὲ ποιητικὸν τὸ κακὸν οὐκ ἂν γένοιτο, οὐθέτερον οὖν κακόν.
2
ὁ μὲν οὖν Σιμωνίδης, καθάπερ καὶ Ἀριστοτέλης,
ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρί, γράφει,
δεύτερον δὲ φυὰν καλὸν γενέσθαι,
τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως.
3
καὶ ὁ Μεγαρεὺς Θέογνις·
χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ εἰς βαθυκήτεα πόντον
ῥιπτεῖν καὶ πετρέων, Κύρνε, κατ’ ἠλιβάτων.
4
ἔμπαλιν δὲ Ἀντιφάνης ὁ κωμικὸς
ὁ πλοῦτος φησί,
† πλέον θάτερον βλέποντας παραλαβὼν τυφλοὺς ποιεῖ.
ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρί,
δεύτερον δὲ φυὰν καλὸν γενέσθαι,
τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως.
χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ εἰς βαθυκήτεα πόντον
ῥιπτεῖν καὶ πετρέων, Κύρνε, κατ’ ἠλιβάτων.
Stromata. Clement of Alexandria. ed. Otto Stählin. Leipzig. 1906-1909.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Google Digital Humanities Awards Program.