[1] ἡνίκα μὲν γὰρ ταὐτὰ φαείνεται ἀνθρώποισιν,
αὐτοὶ μὲν φιλέουσ’, αὐτοὶ δέ τε πεφρίκασιν·
ἑσπέριον φιλέουσιν, ἀτὰρ στυγέουσιν ἑῷον.
αὐτοὶ μὲν φιλέουσ’, αὐτοὶ δέ τε πεφρίκασιν·
ἑσπέριον φιλέουσιν, ἀτὰρ στυγέουσιν ἑῷον.
Olympiodorus in Meteor. Aristot. p. 12
ὅτι γὰρ ὁ αὐτός ἐστι καὶ ἑῷος καὶ ἑσπέριος, δηλοῖ καὶ Καλλίμαχος λέγων ἐν Αἰκάλῃ [
sic]· ἡνίκα μὲν γὰρ φαίνεται τοῖς ἀνθρώποις ταὐτά [
corr. Hecker] . . ἀποστυγέουσιν ἑῷον.
Eustath. Il. 1271. 35
ὡς καὶ Καλλιμάχῳ δοκεῖ ἔνθα φησὶν ὡς ἑσπέριον φιλέουσιν, ἀτὰρ στυγέουσιν ἑῷον.
So the last line is given
Tzetz. Chil. viii. 837,
Ep. xliii.
Hecala. Callimachus. ed. A. W. Mair, ed. G. R. Mair. London. 1921.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.