Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε βασιλεῦ,
καὶ αἰνέσω σε θεὸν τὸν σωτῆρά μου,
(²)ἐξομολογοῦμαι τῷ ὀνόματί σου·
ὅτι σκεπαστὴς καὶ βοηθὸς ἐγένου μοι,
(³)καὶ ἐλυτρώσω τὸ σῶμά μου ἐξ ἀπωλίας
καὶ ἐκ παγίδος διαβολῆς γλώσσης,
ἀπὸ χειλέων ἐργαζομένων ψεῦδος,
καὶ ἔναντι τῶν παρεστηκότων
ἐγένου βοηθός, ³καὶ ἐλυτρώσω με
κατὰ τὸ πλῆθος ἐλέου καὶ ὀνόματός σου
ἐκ βρυγμῶν ἕτοιμος εἰς βρῶμα,
(⁵)ἐκ χειρὸς ζητούντων τὴν ψυχήν μου.
ἐκ πλειόνων θλίψεων ὧν ἔσχον,
ἀπὸ πνιγμοῦ πυρᾶς κυκλόθεν
καὶ ἐκ μέσου πυρὸς οὗ οὐκ ἐξέκαυσα,
ἐκ βάθους κοιλίας ἅδου,
καὶ ἀπὸ γλώσσης ἀκαθάρτου καὶ λόγου ψευδοῦς.
βασιλεῖ διαβολὴ γλώσσης ἀδίκου·
(⁸)ᾔνεσεν ἕως θανάτου ἡ ψυχὴ μου.
(9)καὶ ἡ ζωή μου ἦν σύνεγγυς ᾄδου κάτω·
καὶ ἐμνήσθην τοῦ ἐλέους σου, Κύριε,
καὶ τῆς ἐργασίας σου τῆς ἀπʼ αἰῶνος,
⁽¹²)ὅτι ἐξελῇ τοὺς ὑπομένοντάς σε
καὶ σώζεις αὐτοὺς ἐκ χειρὸς ἐθνῶν.
καὶ ἀνύψωσα ἐπὶ γῆν ἱκετίαν μου,
καὶ ὑπέρ θανάτου ῥύσεως ἐδεήθην
ἐπεκαλεσάμην Κύριον πατέρα κυρίου μου,
μὴ με ἐγκαταλιπεῖν ἐν ἡμέραις θλίψεως,
ἐν καιρῷ ὑπερηφανιῶν ἀβοηθησίας.
αἰνέσω τὸ ὄνομά σου ἐνδελεχῶς,
καὶ ὑμνήσω ἐν ἐξομολογήσει
καὶ εἰσηκούσθη ἡ δέησίς μου.
ἔσωσας γάρ με ἐξ ἀπωλείας,
καὶ ἐξείλου με ἐκ καιροῦ πονηροῦ·
(17)διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαι καὶ αἰνέσω σοι,
καὶ εὐλογήσω τῷ ὀνόματι Κυρίου.
Ἔτι ὢν νεώτερος πρὶν ἢ πλατηθῆναί με,
ἐζήτησα σοφίαν προφανῶς ἐν προσευχῇ μου·
ἔναντι ναοῦ ἠξίουν περὶ αὐτῆς,
καὶ ἕως ἐσχάτων ἐκζητήσω αὐτήν.
ἐξ ἄνθους ὡς περκαζούσης σταφυλῆς
(20)εὐφράνθη ἡ καρδία μου ἐν αὐτῇ·
ἐπέβη ὁ πούς μου ἐν εὐθύτητι,
ἐκ νεότητός μου ἴχνευον αὐτήν.
ἔκλινα ὀλίγον τὸ οὖς μου καὶ ἐδεξάμην.
καὶ πολλὴν εὗρον ἐμαυτῷ παιδείαο·
προκοπὴ ἐγένετό μοι ἐν αὐτῇ·
(23)τῷ διδόντι μοι σοφίαν δώσω δόξαν.
διενοήθην γὰρ τοῦ ποιῆσαι αὐτήν,
καὶ ἐζήλωσα τὸ ἀγαθόν, καὶ οὐ μὴ αἰσχυνθῶ.
διαμεμάχισται ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῇ,
καὶ ἐν ποιήσει λιμοῦ διηκριβασάμην·
(2⁶)τὰς χεῖράς μου ἐξεπέτασα πρὸς ὕψος,
καὶ τὰ ἀγνοήματα αὐτῆς ἐπένθησα·
τὴν ψυχήν μου κατεύθυνα εἰς αὐτήν,
καρδίαν ἐκτησάμην μετʼ αὐτῶν ἀπʼ ἀρχῆς,
καὶ ἐν καθαρισμῷ εὗρον αὐτήν·
διὰ τοῦτο οὐ μὴ ἐγκαταλειφθῶ.
καὶ ἡ κοιλία μου ἐταράχθη ἐκζητῆσαι αὐτὴν·
διὰ τοῦτο ἐκτησάμην ἀγαθὸν κτῆμα.
ἔδωκεν Κύριος γλῶσσάν μοι μισθόν μου.
καὶ ἐν αὐτῇ αἰνέσω αὐτόν.
Ἐγγίσατε πρὸς μέ, ἀπαίδευτοι,
καὶ αὐλἰσθητε ἐν οἴκῳ παιδείας.
καὶ ὅτι ὑστερεῖσθαι λέγετε ἐν τούτοις,
καὶ αἱ ψυχαὶ ὑμῶν διψῶσι σφόδρα.
ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐλάλησα
Κτήσασθε αὐτοῖς ἄνευ ἀργυρίου·
τὸν τράχηλον ὑμῶν ὑπόθετε ὑπὸ ζυγόν,
καὶ ἐπιδεξάσθω ἡ ψυχὴ ὑμῶν παιδείαν·
ἐγγύς ἐστιν εὑρεῖν αὐτήν.
ἴδετε ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ὅτι ὀλίγον ἐκοπίασα,
καὶ εὗρον ἐμαυτῷ πολλὴν ἀνάπαυσιν.
μετάσχετε παιδείαν ἐν πολλῷ ἀριθμῷ ἀργυρίομ.
καὶ πολὺν χρυσὸν κτήσασθε ἐν αὐτῇ·
εὐφρανθείη ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἐν τῷ ἐλέει αὐτοῦ.
καὶ μὴ αἰσχυνθείητε ἐν αἰνέσει αὐτοῦ·
ἐργάζεσθε τὸ ἔργον ὑμῶν πρὸ καιροί,
καὶ δώσει τὸν μισθὸν ὑμῶν ἐν καιρῷ αὐτοῦ.
Ecclesiasticus sive Siracides (Sapientia Jesu filii Sirach). Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete D.D.. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.