ΡΗ΄

Εἰς τὸ τέλος· τῷ Δαυεὶδ ψαλμὸς.

Ὁ θεός, τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς·

ὅτι στόμα ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου ἐπʼ ἐμὲ ἠνοίχθη,

¹²

ἐλάλησαν κατ᾿ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ·

καὶ λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με,

καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν.

ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾷν με ἐνδιέβαλλόν με,

ἐγὼ δὲ προσευχόμην·

καὶ ἔθεντο κατʼ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν,

καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου.

κατάστησον ἐπʼ αὐτὸν ἁμαρτωλόν,

καὶ διάβολος στήτω ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ·

ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν ἐξέλθοι καταδεδικασμένος.

καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ γενέσθω εἶς ἁμαρτίαν.

γενηθήτωσαν αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὀλίγαι,

καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος·

γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοί,

καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα·

σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἐπαιτησάτωσαν,

ἐκβληθήτωσαν ἐκ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν.

καὶ ἐξεραυνησάτω δανιστὴς πάντα ὅσα ὑπάρχει αὐτῷ·

διαρπασάτωσαν ἀλλότριοι πάντας τοὺς πόνους αὐτοῦ·

μὴ ὑπαρξάτω αὐτῷ ἀντιλήμπτωρ,

μηδέ γενηθήτω οἰκτίρμων τοῖς ὀρφανοῖς αὐτοῦ·

γενηθήτω τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς ἐξολέθρευσιν,

ἐν γενεᾷ μιᾷ ἐξαλειφθήτω τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

ἀναμνησθείη ἡ ἁμαρτία τῶν πατέρων αὐτοῦ ἔναντι Κυρίοι,

καὶ ἡ ἁμαρτία τῆς μητρὸς αὐτοῦ μὴ ἐξαλειφθείη·

γενηθήτωσαν ἔναντι Κυρίου διὰ παντός,

καὶ ἐξολεθρευθείη ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.

ἀυθʼ ὧν οὐκ ἐμνήσθη τοῦ ποιῆσαι ἔλεος,

καὶ κατεδίωξεν πένητα καὶ πτωχὸν

καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδία τοῦ θανατῶσαι.

⁴⁶

καὶ ἠγάπησεν κατάραν, καὶ ἥξει αὐτῷ·

καὶ οὐκ ἠθέλησεν εὐλογίαν, καὶ μακρυνθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.

καὶ ἐνεδύσατο κατάραν ὡς ἱμάτον,

καὶ εἰσῆλθεν ὡς ὕδωρ εἰς τὰ ἔνκατα αὐτοῦ

καὶ ὡς ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ·

γενηθήτω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον ὁ περιβάλλεται.

καὶ ὡσεὶ ζώνη ἣν διὰ παντὸς ζώννυται.

τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ Κυρίῳ

καὶ τῶν λαλούντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυχῆς μου.

καὶ σύ, Κύριε κύριε, ποίησον μετʼ ἐμοῦ ἔλεος ἕνεκα τοῦ ὀνό-

μάτος σου,

ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου, ῥῦσαί με·

ὅτι πτωχὸς καὶ πένης ἐγώ εἰμι,

καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου.

ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθη,

ἐξετινάχθην, ὡσεὶ ἀκρίδες.

πὰ γόνατα μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστιας,

καὶ ἡ σαρξ μου ἠλλοιώθη δι᾿ ἔλαιον.

καὶ ἐγὼ ἐγενήθην ὄνειδος αὐτοῖς·

εἴδοσάν με, ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν.

βοήθησόν μοι, Κύριε ὁ θεός μου,

σῶσόν με κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου·

καὶ γνώτωσαν ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη,

καὶ σύ, Κύριε, ἐποίησας αὐτήν,

καταράσονται αὐτοί, καὶ σὺ εὐλογήσεις·

οἱ ἐπανιστανόμενοί μοι αἰσχυνθήτωσαν,

ὁ δὲ δοῦλός σου εὐφρανθήσεται.

ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με ἐντροπήν,

καὶ περιβαλλέσθωσαν αἰσχύνην ὡσεὶ διπλοίδα αὐτῶν.

ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ σφόδρα τῷ στοματί μου,

⁷⁸

καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν·

⁹

ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος,

τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν διωκόντων τὴν ψυχὴν μου.

A Song. A Psalm by David.

My heart is steadfast, God. I will sing and I will make music with my soul.

Wake up, harp and lyre! I will wake up the dawn.

I will give thanks to you, Yahweh, among the nations. I will sing praises to you among the peoples.

For your lovingkindness is great above the heavens. Your faithfulness reaches to the skies.

Be exalted, God, above the heavens, Let your glory be over all the earth.

That your beloved may be delivered, Save with your right hand, and answer us.

God has spoken from his sanctuary: “In triumph, I will divide Shechem, and measure out the valley of Succoth.

Gilead is mine. Manasseh is mine. Ephraim also is my helmet. Judah is my scepter.

Moab is my wash pot. I will toss my sandal on Edom. I will shout over Philistia.”

Who will bring me into the fortified city? Who has led me to Edom?

Haven’t you rejected us, God? You don’t go forth, God, with our armies.

Give us help against the enemy, For the help of man is vain.

Through God, we will do valiantly. For it is he who will tread down our enemies.

Septuaginta Psalms 108

ed. Henry Barclay Swete D.D.

Search the Perseus Catalog for:

ΡΗ΄

Current edition First1KGreek

A Song. A Psalm by David.

Notes on the current edition

Stable identifiers