καὶ εἶπεν Ἰουδείθ
(²)Ἐξάρχετε τῷ θεῷ μου ἐν τυμπάνοις.
ᾄσατε τῷ κυρίῳ ἐν κυμβάλοις,
ἐναρμόσασθε αὐτῷ ψαλμὸν καὶ αἶνον, ὑψοῦτε καὶ ἐπικαλεῖρθε
τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
²ὅτι θεὸς συντρίβων πολέμους Κύριος,
(4)ὕτι εἰς παρεμβολὰς αὐτοῦ ἐν μέσῳ λαοῦ ἐξείλατό με
ἐκ χειρὸς καταδιωκόντων με.
³ἦλθεν Ἀσσοὺρ ἐξ ὀρέων ἀπὸ βορρᾶ.
ἦλθεν ἐν μυριάσι δυνάμεων αὐτοῦ,
ὧν τὸ πλῆθος αὐτῶν ἐνέφραξεν χειμάρρους.
καὶ ἡ ἵππος αὐτῶν ἐκάλυψεν βουνούς.
4εἶπεν ἐμπρήσειν τὰ ὄρη μου,
καὶ τοὺς νεανίσκους μου ἀνελεῖν ῥομφαίᾳ,
καὶ τὰ θηλάζοντά μου θήσειν εἰς ἔδαφος,
καὶ τὰ νήπιά μου δώσειυ εἰς προνομήν,
καὶ τὰς παρθένους σκυλεῦσαι.
5Κύριος Παντοκράτωρ ἠθέτησεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ θηλείας.
6οὐ γὰρ ὑπέπεσεν ὁ δυνατὸς αὐτῶν ὑπὸ νεανίσκων,
οὐδὲ υἱοὶ Τιτάνων ἐπάταξαν αὐτόν,
οὐδὲ ὑψηλοὶ γίγαντες ἐπέθεντο αὐτῷ·
ἀλλὰ Ἰουδεὶθ θυγάτηρ Μεραρεί·
ἐν κάλλει προσώπου αὐτῆς παρέλυσεν αὐτόν.
8καὶ ἐδήσατο τὰς τρίχας αὐτῆς ἐν μίτρᾳ,
καὶ ἔλαβεν στολὴν λινῆν εἰς ἀπάτην αὐτοῦ.
9τὸ σανδάλιον αὐτῆς ἤρπασεν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ,
καὶ τὸ κάλλος αὐτῆς ἠχμαλώτισεν ψυχὴν αὐτοῦ.
διῆλθεν ὁ ἀκινάκης τὸν τράχηλον αὐτοῦ.
¹0ἔφριξαν Πέρσαι τὴν τόλμαν αὐτῆς,
καὶ Μῆδοι τὸ θράσος αὐτῆς ἐρράχθησαν.
¹¹τότε ἠλάλαξαν οἱ ταπεινοί μου,
καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἀσθενοῦντές μου καὶ ἐπτοήθησαν·
ὕψωσαν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἀνετράπησαν.
12υἱοὶ κορασίων κατεκέντησαν αὐτούς,
καὶ ὡς παῖδας αὐτομολούντων ἐτίτρωσκον·
ἀπώλοντο ἐκ παρατάξεως κυρίου μου.
¹³ὑμνήσω τῷ θεῷ μου ὕμνον καινόν.
(16)Κύριε. μέγας εἶ καὶ ἔνδοξος.
θαυμαστὸς ἐν ἰσχύι, ἀνυπέρβλητος.
¹4σοὶ δουλευσάτω πᾶσα ἡ κτίσις σου·
ὅτι εἶπας, καὶ ἐγενήθησαν·
ἀπέστειλας τὸ πνεῦμά σου,
καὶ ᾠκοδόμησεν· καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιστήσεται τῇ φωνῇ
σου.
¹5ὄρη γὰρ ἐκ θεμελίων σὺν ὕδασιν σαλευθήσεται,
πέτραι δʼ ἀπὸ προσώπου σου ὡς κηρὸς τακήσονται·
(19)ἔτι δὲ τοῖς φοβουμένοις σε,
σὺ εὐιλατεύεις αὐτοῖς.
¹6ὅτι μικρὸν πᾶσα θυσία εἰ ὀσμὴν εὐωδίας,
καὶ ἐλάχιστον πᾶν ?? ?? εἰς ὁλοκαύτωμά σοι
ὁ δὲ φοβούμενος τὸν ?? ?? μέγας διὰ παντός.
Ὡς δὲ ἤλθοσαν εἰς Ἰερουσαλήμ, προσεκύνησαν τῷ θεῷ, καὶ ἡνίκα ἐκαθαρίσθη ὁ λαός, ἀνήνεγκαν τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν καὶ τὰ ἑκούσια αὐτῶν καὶ τὰ δόματα.
καὶ ἀνέθηκεν Ἰουδεὶθ πάντα τὰ σκεύη Ὀλοφέρνου ὅσα ἔδωκεν ὁ λαὸς αὐτῇ, καὶ τὸ κωνώπιον ὃ ἔλαβεν ἑαυτῇ ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ εἰς ἀνάθημα τῷ θεῷ ἔδωκεν.
καὶ ἣν ὁ λαὸς εὐφραινόμενος ἐν Ἰερουσαλὴμ κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ἐπὶ μῆνας τρεῖς, καὶ Ἰουδεὶθ μετʼ αὐτῶν κατέμενεν.
Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἀνέζευξεν ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, καὶ Ἰουδεὶθ ἀπῆλθεν εἰς Βαιτυλουὰ καὶ κατέμεινεν ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτῆς· καὶ ἐγένετο κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῆς ἔνδοξος ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
καὶ πολλοὶ ἐπεθύμησαν αὐτήν, καὶ οὐκ ἔγνω ἀνὴρ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτῆς, ἀφʼ ἧς ἡμέρας ἀπέθανεν Μανασσῆς ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
καὶ ἦν προβαίνουσα μεγάλη σφόδρα, (28)καὶ ἐγήρασεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἔτη ἑκατὸν πέντε, καὶ ἀφῆκεν τὴν ἄβραν αὐτῆς ἐλευθέραν. καὶ ἀπέθανεν εἰς Βαιτυλουα, καὶ ἔθαψαν αὐτὴν ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς Μανασσῆ.
καὶ ἐπένθησεν αὐτὴν οἶκος Ἰσραὴλ ἡμέρας ἑπτά. καὶ διεῖλεν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆς πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτὴν πᾶσι τοῖς ἔγγιστα Μανασσῆ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ τοῖς ἔγγιστα τοῦ γένους αὐτῆς.
καὶ οὐκ ἦν ἔτι ὁ ἐκφοβῶν τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἰουδεὶθ καὶ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτὴν ἡμέρας πολλάς. ἀμήν.
Judith. Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete D.D.. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.