τῶν,οἳ κατήγαγον αὐτὸν ἐκεῖ.
Αἰγυπτίῳ.
ὂν ποιῇ, Κύριος εὐοδοῖ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ.
αὐτῷ εἰς χεῖρας ἸωςήΦ, καὶ οὐκ ἤδει τῶν καθ’ ἑαυτὸν οὐδὲν πλὴν τοῦ ἄρτου οὗ ἤσθιεν αὐτός. καὶ ἦν Ἰωσὴφ καλὸς τῷ εἴδει καὶ ὡραῖος τῇ σΦόδρα. σφόδρα.
γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς ἐπὶ Ἰωσήφ, καὶ εἶπεν Κοιμήυητι μετ’ ἐμοῦ.
αὐτοῦ Εἰ ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει δι’ ἐμὲ οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα ὃσα ἐστὶν αὐτῷ ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου,
τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ οὐθὲν ἐμοῦ οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ’ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι· καὶ πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ θεοῦ ;
ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῇ καθεύδειν μετ’ αὐτῆς τοῦ συγγενέσθαι αὐτῇ.
εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐθεὶς ἦν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω·
μετ’ ἐμοῦ. καὶ καταλείπων τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔφυγεν καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
αὐτῆς καὶ ἒΦυγεν καὶ ἐξῆλθεν ἔξω,
οἰκίᾳ καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγουσα Ἲδετε, εἰσήγαγεν ἡμῖν παῖδα Ἑβραῖον εἰν εἰοῆλθεν εἰσῆλθεν πρὸς μὲ λέγων κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ· καὶ φωνῇ μεγάλῃ.
μου καὶ ἐβόησα, καταλείπων τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ’ ἐμοὶ ἔφυγεν καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
ὁ κύριος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
ταῦτα λέγουσα Εἰσῆλθεν πρὸς μὲ ὁ παῖς ὁ Ἐβραῖος, ὃν εἰσήγαγες πρὸς ἡμᾶς, ἐμπαῖξαί μοι, καὶ εἶπέν μοι κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ.
ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, κατέλειπεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ’ ἐμοὶ καὶ ἔφυγεν καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
αὐτῷ χάριν ἐναντίον τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακος.
Genesis. Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete. Germany. 2015.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.