εὐλόγησεν τὸν Ἀβραὰμ κατὰ πάντα.
Θὲς τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου,
καὶ λήμψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου Ἰσαὰκ ἐκεῖθεν.
ἐκεῖθεν;
τὸν υἱόν μου ἐκεῖ·
4 τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ ὤμοσεν αὐτῷ περὶ τοῦ § ῥήματος τούτου.
ἔλαβεν ὁ παῖς δέκα καμήλους ἀπὸ τῶν καμήλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ μεθ’ ἑαυτοῦ, καὶ ἀναστὰς εἰς τὴν Μεσοποταμίαν εἰς τὴν πόλιν Ναχώρ.
θεὸς τοῦ κυρίου Ἀβραάμ, εὐόδωσον ἐναντίον ἐμοῦ σήμερον καὶ ποίησον ἔλεος μετὰ τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ.
τοῦ ὕδατος, αἱ δὲ θυγατέρες τῶν οἰκούντων τὴν πόλιν ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ·
ἰδοὺ Ῥεβέκκα ἐξεπορεύετο, ἡ τεχθεῖσα Βαθουήλ, υἱῷ Μέλχας τῆς γυναικὸς Ναχώρ, ἀδελφοῦ δὲ Ἀβγραάμ, ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆς.
ἀνὴρ οὐκ ἔγνω αὐτήν. καταβᾶσα δὲ ἐπὶ τὴν πηγὴν ἔπλησεν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς, καὶ ἀνέβη.
7 §καὶ εἶπεν Πότισόν με μικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου.
Πίε, κύριε· καὶ ἔσπευσεν καὶ καθεῖλεν τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς καὶ ἐπότισεν αὐτὸν 19 ἕως ἐπαύσατο πίνων.
καμήλοις σου ὑδρεύσομαι ἕως ἄν ¶ πᾶσαι πίωσιν.
ἐξεκένωσεν τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸ ποτιστήριον, καὶ ἔδραμεν ἐπὶ τὸ φρέαρ ἀντλῆσαι ὕδωρ, καὶ ὑδρεύσατο πάσαις ταῖς καμήλοις.
κατεμάνθανεν αὐτήν, καὶ παρεσιώπα τοῦ γνῶναι ἢ εὐόδωκεν Κύριος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἢ οὔ.
πίνουσαι, ἔλαβεν ὁ ἄνθρωπος ἐνώτια χρυσᾶ ἀνὰ δραχμὴν ὁλκῆς καὶ δύο ψέλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς· δέκα χρυσῶν ὁλκὴ αὐτῶν.
Θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι ἐγὼ τοῦ Μέλχας, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Ναχώρ.
καταλῦσαι.
26 καὶ εἶπεν
μου· ἐμὲ εὐόδωκεν Κύριος εἰς οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου.
ῥήματα ταῦτα.
ἔδραμεν Λαβὰν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἵξω ἐπὶ τὴν πηγήν.
ἑστηκότος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν καμήλων ἐπὶ τῆς πηγῆς·
τὴν οἰκίαν καὶ τόπον ταῖς καμήλοις.
ἀνδρῶν τῶν μετ’ αὐτοῦ,
Λάλησον.
καὶ ὄνους.
αὐτῶν·
φυλήν μου, καὶ λήμψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν.
κυρίῳ μου Μή ποτε οὐ πορευθῇ ἡ γυνὴ μετ’ ἐμοῦ.
σήμερον ἐπὶ τὴν πηγὴν εἶπα Κύριε ὁ θεὸς τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ, εἰ σὺ εὐοδοῖς τὴν ὁδόν μου, ἤν νῦν ἐγὼ πορεύομαι ἔ αὐτήν·
ἕστηκα ἐπὶ τὴν πηγὴν τοῦ ὕδατος, καὶ αἱ θυγατέρες τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐξελεύσονται ὑδρεύσασθαι ὕδωρ, καὶ ἱστᾶι ἡ παρθένος ᾗ ἄν Πότισόν με μικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου,
Πίε σύ, καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρεύσομαι, αὕτη ἡ γυνὴ ἢν ἡτοίμασεν Κύριος τῷ ἑαυτοῦ θεράπουτι Ἰσαάκ· καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι πεποίηκας ἔλεος τῷ κυρίῳ μου Ἀβραάμ.
με λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ μου, εὐθὺς ἐγένετο ἐξεπορεύετο συντελέσαι ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων, καὶ κατέβη ἐπὶ τὴν πηγὴν καὶ ὑδρεύσατο. εἶπα δὲ αὐτῇ Πότισόν με.
18 βραχίονα αὐτῆς άφ᾿ ¶ ἑαυτῆς καὶ εἶπεν Πίε σύ, καὶ τὰς καμήλους σου ποτιῶ· καὶ ἔπιον, καὶ τὰς καμήλους μου ἐπότισεν.
αὐτὴν καὶ εἶπα τίνος θυγάτηρ εἰ ; ἀνάγγειλόν μοι. ἡ δὲ ἴφη Θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι ἐφ’ τοῦ υἱοῦ Ναχώρ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Μελχά. καὶ περιέθηκα αὐτῇ τὰ ἐνώτια καὶ τὰ ψέλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αεῖρας
εὐδοκήσας προσεκύνησα κυρίῳ, καὶ εὐλόγησα Τύριον τὸν θεὸν τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ, ὅς εὐόδωσέν μοι ἐν ὁδῷ ἁληθείας, λαβεῖν τὴν θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου τῷ υἱῷ αὐτοῦ.
ὑμεῖς ἕλεος κοὶ δικαιοσύνην πρὸς τὸν κύριόν μου, ἀπαγγείλατέ μοι, ἵνα ἐπιστρέψω εἰς δεξιὰν ἢ εἰς ἀριστερόν.
καὶ Βαθουὴλ εἶπαν Παρὰ κυρίου ἐξῆλθεν τὸ πρόσταυμα τοῦτο· οὐ α οὖν σοι ἀντειπεῖν κακὸν καλῶ.
, λαβὼν ἀπότρεχε· καὶ ἴστω γυνὴ τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου, καθὰ Κύριος.
19
τῶν ῥημάτων τούτων, προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν κυρίῳ.
καὶ δῶρα ἔδωκεν τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς καὶ τῆ̣ μητρὶ αὐτῆς.
μου.
μεθ’ ἡμῶν ἡμέρας ὡσεὶ δέκα, καὶ μετὰ ταῦτα ἀπελεύσεται.
ἐκπέμψατέ με ἵνα ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν μου.
τὴν παῖδα καὶ ἐπερωτήσωμεν τὸ στόμα αὐτῆς.
εἶπεν Ποφεύσομαι.
μετ’ αὐτοῦ.
τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων.
τοῦ ἀνθρώπου· καὶ ἀναλαβὼν ὁ παῖςτὴν Ῥεβέκκαν ἀπῆλθεν.
κατῴκει ἐν τῇ γῇ τῇ πρὸς λίβα.
καμήλους ἐρχομένας.
ἴδεν τὸν Ἰσαὰκ καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς καμήλου,
τὸ θέριστρον περιεβάλετο.
τὰ ῥήματα ἃ ἐποίησεν.
Genesis. Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete. Germany. 2015.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.