Claudius Ptolemaeus Tetrabiblos 4.10.27

1. 3 πρὸς om.Y συσχημ.βγ σχημ.Ῡ 4 φάσεις] ἀφέσειςῩ 9 εἰσι Ῡγ εἰς τὸ 18 παραίτιοί YS αἴτιοι DMy 19.18 σχημ.Ῡ8 Procl. “3‘35? «ἦ ωἴέπεῆξάὲἕῖᾞὸῗιοῗι it”; YD” ῗῗιῗῖἕξῖ ξτέ εἶριεύσουσι ἔ i8 τὸ] τὰ Y μ εέιῗτῆς βΑ τοῖςζί on: C τοιοῦ- τοςῩ post ν deaim’t Μ1 (M’ suppl.) post εἴη des. S εἴη] γίνοι- το Y so τὰ δὲ-213, o συγκράσεως DM’y κατὰ τὸν ἁρμωζονταα) ταῖς δυσικαῖς χριμαντείαις (=- χρωματίαις) τρόπον τὰς δὲ κατὰ μέρος έπιβολλάς (I) τῆς ποιότητος τῶν χρονικῶν ἀποτελεσμάτων πολύχρουν καὶ δυσερμηνήτως ἐχούσας ἐνθάδε μάλιστα τὸ magma;-

2. κὸν τῶν ἀποβησωμένων(!) ἀπολυπτέον(!) διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἡμῶν πρόθεσιν τὴν τοῦ μαθεματικοῦ πρὸς τὸ συγκρατικὸν εἶδος εὐστοχίαν τὸ τῆς καθ’ ὁλλου(!) φύσεως τῶν ἀστέρων ποιητικὸν ἔτι καὶ τοῖς ἐπὶ μέρους ὁμοίως κατὰ τὸ ἀκολλουθον(!) ἐφαρμωζεν ἐφαρμόζειν) δυναμένου· διὸ δυομένου δὲ καὶ τοῦ γενεθληαλογικοῦ τόπου κεφαλαιωδὸ(!) ἀνέχῃ καί τι δὲ τῆ (= τῇδε τῇ) πραγμ(ατίᾳ) τὸ προσεικον (= ῆκον) ἐπιθῆναι(!) τέλος Y subscr.: τέλος τοῦ Πτολεμαίου Y et alia. manu: ὥδε πεπλίροται(!) ἡ τετράβιβλος Πτολεμαίου. τέλος τοῦ τετάρτου βίβλου Y τέλος τῆς τοῦ Πτολεμαίου τετραβίβλου D τέλος τοῦ τετάρτου βίβλου γ (καὶ τῆς καθόλου πραγματείας τῶν πρὸς Σύρον σματικῶν add. C)