Paulo po stquam haec carmina Delphis in Athcniensiumu thesauro inventa sunt1, apparuit lapis in quo haec erant inscripta: Ἔδοξε τᾷ πόλει τῶν Δελφῶν ἐν ἀγορᾷ τελείῳ σύμ ψάφοις ταῖς ἐννόμοις, ἐπειδὴ Κlε οχάρης Βίωνος Ἀθηναῖος, φυλῆς Ἀκαμαντίδος, δήμου Κικυννέως, ποιητὴς μελῶν, ἐπιδαμήσας εἰς τὰν πόλιν γέγραφε τῷ θεῷ ποθόδιόν τε καὶ παιᾶνα καὶ ὕμνον, ὅπως ᾄδωντι οἱ παῖδες τᾷ θυσίᾳ τῶν θεοξενίων· ἀγαθῷ τύχᾳ· δεδόχθαι τᾷ πόλει τὸμ μὲν χοροδιδάσκαλον τὸν κατʼ ἐνιαυτὸν γινόμενον διδάσκειν τοὺς παῖδας τό τε ποθόδιον καὶ τὸμ παιᾶνα καὶ τὸν ὕμνον καὶ εἰσάγειν τοῖς θεοξενίοις· ὅπως δὲ καὶ ἁ πόλις φαίνηται τιμῶσα τοὺς ἄξιόν τι τοῦ θεοῦ γράφοντας, ἐπαινέσαι Κλεοχάρῃ Βίωνος Ἀθηναῖον ἐπί τε τᾷ ποτὶ τὸν θεὸν εὐσεβείᾳ, καὶ ὅτι εὔνους ἐστὶ τᾷ πόλει, καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν δάφονας στεφάνῳ, καθὼς πάτριόν ἐστι Δελφοῖς· εἶμεν δὲ αὐτὸν καὶ πρόξενον τᾶς πόλιος καὶ ὑπάρχειν αὐτῷ καὶ ἐκγόνοις προμαντείαν, προεδρίαν, προδικίαν, ἀσυλίαν, ἀτέλειαν πάντων καὶ τὰ ἄλλα ὅσα καὶ τοῖς ἄλλοις προξένοις καὶ εὐεργέταις ^{1 2} τᾶς πόλιος. Ἄρχοντος Πατρώνδα, βουλευόντων Λύσωνος, Νικία, Δίωνος, Γνωσίλα, Εὐθυδίκου.

Iam cum trium carminum exstent reliquae, verisimile est a prosodion paeanem hymnum, quae in inscriptione commemorantur, eas esse referendas, quan vis mireris, quo idem poeta nunc altero (canentium) nunc altero (tibiarum ) signorum musicorum genere usus ]it. et iis quidem qu invenerunt videbatur carmen 2 (τὸν κιθαρίσει κλυτόν) esse prosodion, c. 3 (ὧδε καὶ πετρίδιον) paean, c. 4 (Ἑλικωνίδες) hymnus; id quod facile probaveris. Crusius autem in Philologo Llll p. 61 et 134 carmen 2 statuit esse hymnum, c. 4 prosodion. hoc ego nunc iudicare supersedeo; nan cum plura nuper fragmenta hymnorum illorum reperta esse dicantur, his editis certius erit iudicium.

Omnia fere signa carminis 2 coniuncta vides apud Alypium in genere chromatico c. 7. harmonia autem est δωριστί, cuius mese est sonus = c = do3 cf. Crusium in Philol LIII p 102. 104.

Carminia 3 et 4 sonos coniunctos habes in Alypi genere diatono c. 1. harmonia esse videtur ὑπολυδιστί (R. p 609) aut δωριστί (C. p. 110).