Cleonides Introductio Harmonica 9

ed. Karl von Jan

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Introductio Harmonica. Cleonides. ed. Karl von Jan. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Εἰσαγωγὴ ἁρμονική (Greek) (Cleonides. Musici Scriptores Graeci. Jan, Karl von, editor. Leipzig: Teubner, 1895.)

Notes on the current edition

Εἰσαγωγὴ ἁρμονική

1. 2 τε om. W. ἐλ. καὶ τῶν δ. L. 3 πάντα] πάντων B. 4 καὶ om. B. 5 συγκείμενα B M4L, συγκειμένων M1W, συγ- γειμένω Ν. 6 εἰ ἡ τάξις W M4L, ἡ τάξις M1, εἴπερ ἡ τάξις B. εἰ περὶ ἄξις N. 7 ἢ] καὶ B. 9 ὑπὸ] ἀπὸ M1WL 11 ὑπάτην μέσων BLM3. ὑπάτων μέσην M1W 13 παρυ- πάτην BLM3. ὑπάτων M1W 15 μέσων WN B, μέσον M1. 18 δέ] an γάρ 20 τόνοι WB (L mg), τονιαῖα MNL.
2. Cap. 9. De his consonantiarum formis cf. Aristox. p. 74 Dia tessaron. Hc d e 1. forma Si do re mi c d ef 2. „do re mi fa d ef g 3. „ re mi fa sol.
3. 2 πρὸς δὲ τὴν] προσδέοι M 5 πρῶτον ἐπὶ τὸ ὀξὺ Μ1W N B, μέσον τῶν τόνων M4, ita et L qui addit τὸ ὀξύ. 6 μέσον τῶν τόνων W B, μέσων τ. τ. M1N, πρῶτον ἐπὶ τὸ ὀξὺ τῶν τόνων M4L. ἔστι ] ἔχει M4L. 7 τ. λ. τὴν L (M4 mg.). 9 τοῦτο δὲ 13 ἔστιν M1, ἔστι δὲ rel. 14 παρυπάτης] βαρυτάτης B. 17 τέταρτον δὲ τὸ M4WL. 18 πρῶτος ego collata p. 197, 3, τέταρτος libri. ἐ. τ. βαρὺ BL. om. M1W ἐ. τ. ὀξὺ M4. 19 (πρλβ)μένων MWL. 20 ὑπάτη B.
4. Dia pente. ef g a — h 1. forma mi fa sol la — si f g a — hc΄ 2. fa sol la — si do a — hc΄ d΄ 3. sol la — si do re a — hc΄ δ΄ e΄ 4. la — si do re mi.
5. 1 οὗ πρῶτον — 3 δεύτ. ἐπὶ τὸ ὀξύ om. M1N. ἐπὶ τὸ βαρύ om. L. κεῖται W B, om. rel. 2 τρίτον οὗ — ὀξύ om. WL. 3 τέταρτον οὐ M. πρῶτον ἐπὶ] τρίτον ἐπὶ libri, cf. 196, 18. βαρύ libb., ὀξύ Meib. 6 ἔστι δὲ] W. 8 δεύ- τερο δὲ τὸ L. 12 ἀπὸ] ὑπὸ L. 13 ad 198, 14 scholion τὸ δὲ ὑπὸ διατόνου ἤτοι λιχανοῦ φρύγιον. M2.
6. Dia pason. Forma 1. Hc d ef g a — h mixolydia. c d ef g a — hc lydia d ef g a — hc d΄ phrygia 4. doria ef g a — hc d΄ doria ᾿᾿ 5. hypolydia f g a — hc΄ d΄ e΄ f 6. hypophrygia g a — hc΄ d΄ e΄f΄ g 7. hypodoria a — hc΄ d΄ e΄ f΄ gʹ a΄. De his modis agit Bellermann Anon. p. 9. 35. Tonleitern p. 7. Gevaert Histoire l 127. Jan ad Bacchium p. 10. Westphal Harmonik p. 136. quae tamen hic de dynami sonorum som- niavit, ea refelli in Berliner Wochenschrift 1886, p. 1134. et quae de variorum modorum exitu statuerat Gevaertusque ab illo recepit, ea falsa esse W. declaravit in Aristoxeno (1893) p. 1.
7. 8 μέσων om. N ἐπ M4B in lit.), M1W. 13 λο- κριστί W, λοκροστί M1, λοκρικὸν BM3L. καὶ om. W. 14 δὲ τῷ δ. M3. εἶδός ἐστι W. τὸ δ. MWBL, τοῦ δ. N. 15 οὗ] οὐ M. μὲν ἐπὶ τὸ βαρύ BM3L, τε καὶ M1W. δὲ ἐπὶ τὸ ὀξύ ἐστι] ἐπὶ M1W 16 τρίτον μὲν ἐπὶ τὸ βαρὺ om. M1W δὲ om. eid. 19 τρίτον] τέταρτον VWL, βαρὺ, τρίτον δὲ ἐπὶ τὸ om. B. τέταρτον μὲν ] πρῶτον M1W 20 πρῶτον δὲ ] τέταρτον M1, δεύτερον WL. πρῶτον δὲ ἐ. τὸ ὀξύ et τέταρτον μὲν ἐ. τὸ β. invertit B. 21 ο τρίτον μὲν ἐ. τὸ βαρὺ, δεύ- τερον δὲ M in lit. et L, δεύτερον δὲ πέμπτον V, οὗ πρότερον μὲν ἐ. τὸ βαρὺ, δεύτερον δὲ W 22 δεύτερον] πρότερον W βαρὺ] ὀξὺ M1WB. τρίτον] δεύτερον W, πέμπτον LM4.