Cleonides Introductio Harmonica 7

ed. Karl von Jan

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Introductio Harmonica. Cleonides. ed. Karl von Jan. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Εἰσαγωγὴ ἁρμονική (Greek) (Cleonides. Musici Scriptores Graeci. Jan, Karl von, editor. Leipzig: Teubner, 1895.)

Notes on the current edition

Εἰσαγωγὴ ἁρμονική

1. 1 ἑτέρου VNWB , et mg. L, ὀξυτέρου M4L, add. τόνου W. τετραχόρδων WL. 2 δί///τονον M. καὶ om. W. 3 ἐστι] ἤ W. μὲν] μέση L. δίεσιν ἀπὸ om. W, qui pergit τοῦ βαρυτέρου τὸ τῶν τετραχόρδων περιεχόντων δίτονον ἀπέχουσα, ὀξυτάτη δὲ ἡ τόνον ἀπέχουσα ἀπὸ τῶν τετραχόρδων περιεχόντων. 4 τετραχόρδων L. 5 ἡ om. B. ad lin. 6 ascribit M scho- lion fere hoc: μία δὲ καὶ χρ(όα ?) ἁρμονία καλεῖται παρὰ (τὸ) πυ(κνὸν) καὶ (τό τῆς) διὰ τεσσάρων· συμφωνί(ας ἐλλεῖπον ?) an παρὰ τῶν Πυ(θαγορείων)? VN om. 6 ἡ γένους W. χροιαί B, in M prius ι erasum. 7 ἁρμονίας] ἡ τοῦ ἐναρ- μονίου γένους supra M 9 αὐτοῦ M1, αὐτῇ WBM3L. 10 διαιρέσει N B, διαθέσει W, διαιρ. τῇ αὐτῇ M1 L, δ. καὶ αὐτὴ M4Bry. pos primam δίεσιν add. τὸ τεταρτημόριον τόνου M4, τεταρτημόριον N B, om. haec M1WL. 11 καὶ δίεσιν M2, om. M1. τὴν ἴσην om. W. δι///τονον M. 12 Possevini codex addit quae leguntur apud Ar Qu. p. 14, 32 δίεσις μὲν οὖν ἐκαλεῖτο τὸ μικρότατον κ. τ. λ.— 15, 1. 13 κατὰ δσ.] κατὰ τὴν δσ. M. 14 τριτημ, MB, τὸ τριτημ WVNL. τὸ V NB, videtur om. M, om. L. 15 καὶ M4N2L, om. rel. post τρίτῳ add. ἀσύνθετον διάστημα M4L, W autem inde a 14 τριτημόριον τόνου haec
2. Cum cap 7 cf. Aristox. p. 24 Mb Ar Qu 1, 9 (p. 19,28 M).
3. habet: καὶ δίεσιν τὴν ἡμίσειαν ἡμιτονίου (recidit in harmoniam) τόνου τριημιτόνιον (an τριτημόριον ref. ad chroma molle?) καὶ τὸ διὰ πέντε καὶ τὴν ἴσην τόνῳ καὶ τὴν τετάρτην (5 sunt dieses sive, 1/4 tonus in molli diatono). τὸ δὲ ἡμιόλιον κτλ. eadem im marg. L. Mon Baroc.
4. 1 κατὰ δίεσιν WBM4L, καὶ δ. V N, om. M1. ἡμιόλιον τῆς ἐναρμ. διέσεως LM4, ἡμιολίου τῆς ἐναρμ. δ. B (ἡμιολίαν Cram. Hamb.) ὁμοιολίαν τῆς ἐ. δ. N, om. M1W et mg. L. 2 τὴν ἴσην om. W et mg. L. καὶ BM4L, om. M1W ἑπτὰ τεταρτ. διέσεων BN, ἑπτὰ διέσεων M1, ζ μὲν ἡμιτονίων W, ἑπτὰ διέσεων τετραμορίων L, ἑ. δ. τεταρτημ. M4. 3 ἀσύν- θετον τὸ διάστ. V, ἀσ. καὶ διάστ. Ν, σύνθετόν ἐστι διάστ. W et mg. L. pergit ὁ τρίτω ὁ τεταρτημορίῳ V, dein τρὶς (τρεῖς B) καὶ ἑπτὰ (καὶ ins. W et mg. L) εἴκοσι καὶ ἕν VN WB et mg. L, in M litura fere 36 litterarum. scholium fuisse apparet eius, qui 41/2 + 41/2 + 21= 30 demonstraret. 4 χρόᾳ κεχρ κέχρ. χρόᾳ WL . 5 κέκληνται WL. 7 ἐνυπ. καὶ αὐτῷ B. 8 αὐτῷ τόνου erasa cernuntur M1, πυκνοῦ W, αὐτῷ κατὰ σύν- θεσιν τόνου NB, αὐτῷ τόνου rep. M1 mg. et supra κατὰ συν- θέσεωος, αὐτῷ κ. συνθέσεως τόνου L. καὶ ἡμιόλιον ἀπὸ τῶν ἐνυπαρχόντων αὐτῷ διέσεων, ἡμιολίων τῶν ἐναρμονίων διέσεων M4 L, καὶ ἡμιόλιον ἀπὸ NB, ἡμιόλιον δέ ἐστι W, ἡμιόλιόν ἐστι V. reliqua omm.
5. Continent partes toni duodecimas: e f g a Genus enarmonium 3 + 3 + 24 Chroma molle 4 + 4 + 22 ᾿᾿ hemiolium 41/2 + 41/2 + 21 tonicum 6 + 6 + 18 Diatonicum molle 6 + 9 + 15 altum 6 + 12 + 12 mi fa sol la.
6. 2 μαλακὸν δὲ τὸ M4L, om. rel. ἐλάχιστον πυκνόν W 3 ὡσαύτως καὶ χ. WL. πυκνὸν χρῶμα ἀν. libb. 4 ἐκ- λύεται NL, ἐκ Μ1, addit λύεται M3, κλύεται B, διατήκεται W 5 τῶν δὲ M2B, καὶ ἐκ τῶν W διάτονον καὶ μ. W. 8 δι- έσεων] διαιρέσεων W καὶ κατὰ π. WL. 11 καθʼ] θ in litura M4, καθὼς V. καὶ τόνον M3, om. M1. 12 καὶ om. W διʼ ἀριθμῶν B, ἀριθμῶ M, ἀριθμῶν VL, ἀριθμῷ W, ἐν ἀριθμῷ N. 15 τόνου τόνος κ. W. 18 τέσ- σαρα] τρία W.